Supreme Court dismisses appeal due to illegal service of process on defendant with unknown whereabouts.

Απόφαση 890 / 2015 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 890/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου και Εμμανουήλ Κλαδογένη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, στις 23 Μαρτίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Γ. Δ. του Β. και 2) Α. Δ. του Β., κατοίκων ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Χριστόπουλο.

Της αναιρεσίβλητης: Μ. χήρας Π. Δ., το γένος Ι. Ψ., κατοίκου ... και ήδη άγνωστης διαμονής, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-6-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης και την από 22-9-2004 πρόσθετη παρέμβαση των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6246/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 6279/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 1-3-2011 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσείοντες όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευφημία Λαμπροπούλου ανέγνωσε την από 18-5-2012 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη της αναιρεσίβλητης στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις του άρθρου 576 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολιπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι ή αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολιπομένου διαδίκου, οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν ο τελευταίος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.

Στην περίπτωση που η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση. Εξάλλου κατά το άρθρο 568 παρ.4 εδ.α Κ.Πολ.Δ. αν ο αναιρεσείων επισπεύδει τη συζήτηση, η κλήση συντάσσεται κάτω από το αντίγραφο του δικογράφου που έχει κατατεθεί και επιδίδεται με επιμέλειά του στους αντιδίκους τουλάχιστον εξήντα ημέρες πριν από τη δικάσιμο, αν όλοι οι διάδικοι που καλούνται διαμένουν στην Ελλάδα, και τουλάχιστον ενενήντα ημέρες, αν κάποιος από τους διαδίκους διαμένει στο εξωτερικό ή η διαμονή του είναι άγνωστη.

Περαιτέρω κατά μεν τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 135 παρ.1 και 134 παρ.1 Κ.Πολ.Δ. η επίδοση για τα πρόσωπα άγνωστης διαμονής γίνεται στον εισαγγελέα του δικαστηρίου στο οποίο εκκρεμεί ή πρόκειται να εισαχθεί η δίκη και περίληψη του επιδοθέντος δικογράφου δημοσιεύεται με υπόδειξη του εισαγγελέα αυτού σε δύο ημερήσιες εφημερίδες από τις οποίες η μία πρέπει να εκδίδεται στην Αθήνα και η άλλη στην έδρα του δικαστηρίου, κατά δε τη διάταξη του άρθρου 136 παρ.1 του ίδιου κώδικα η επίδοση αυτή θεωρείται ότι ολοκληρώθηκε από τη δημοσίευση της περιλήψεως του επιδοθέντος δικογράφου στις εφημερίδες κατά τ' ανωτέρω.

Εξάλλου από τις διατάξεις των άρθρων 20 παρ.1 του Συντάγματος, 6 παρ.1 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.) που κυρώθηκε με το ν.δ.53/1974 και 110 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι κάθε διάδικος δικαιούται να παρίσταται στις επισπευδόμενες από άλλο διάδικο δικαστικές πράξεις επί της υποθέσεώς του και πρέπει να κλητεύεται προς τούτο υπό την προθεσμία και τις διατυπώσεις που τάσσει ο νόμος.

Από δε τα άρθρα 80 και επ. Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι επί απλής πρόσθετης παρεμβάσεως ο υπερ ου αυτή κύριος διάδικος (ενάγων ή εναγόμενος), αν δεν συντρέξουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 85 Κ.Πολ.Δ. για να πάρει τη θέση του ο προσθέτως παρεμβάς, εξακολουθεί να είναι υποκείμενο της έννομης σχέσεως της δίκης και μετά την άσκηση της παρεμβάσεως.

Επί ενδίκων δε μέσων, τα οποία ασκεί προς το συμφέρον του ο προσθέτως παρεμβάς κατά τα άρθρα 502 παρ.3, 516 παρ.1, 542 παρ.1, 556 παρ.1 Κ.Πολ.Δ., αυτός καταλαμβάνει αντιστοίχως τη θέση του ανακόπτοντος, εκκαλούντος, αιτούντος την αναψηλάφηση, αναιρεσείοντος.

Συνεπώς πρέπει, κατά τις προδιαληφθείσες διατάξεις των άρθρων 20 παρ.1 του Συντάγματος, 6 παρ.1 της Ε.Σ.Δ.Α. και 110 Κ.Πολ.Δ., να καλείται για να συμμετάσχει στη συζήτηση αυτών, όταν αυτή επισπεύδεται από τον αντίδικό του ή τον υπέρ αυτού προσθέτως παρεμβάντα. Κλήτευση του υπέρ ου η παρέμβαση κυρίου διαδίκου για τη συζήτηση ασκηθέντος από τον προσθέτως παρεμβάντα ένδικου μέσου απαιτείται, παρά τη διάφορη από εκείνη των άρθρων 83 έως 85 Κ.Πολ.Δ.

θέση του παρεμβάντος στη δίκη, και επί αυτοτελούς πρόσθετης παρεμβάσεως, αφού σ' αυτή έχουν εφαρμογή κατά τη ρητή διάταξη του άρθρου 83 Κ.Πολ.Δ. οι διατάξεις των άρθρων 76 έως 78 αυτού περί αναγκαστικής ομοδικίας (Α.Π.1127/1998). Στην προκείμενη περίπτωση φέρεται για συζήτηση η από 1-3-2011 αίτηση αναιρέσεως των κατά την πρωτόδικη δίκη προσθέτως παρεμβάντων υπέρ της εναγομένης ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε.", η οποία (αίτηση) στρέφεται κατά της ενάγουσας αντιδίκου τους.

Κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης αποφάσεως νόμιμη δικάσιμο αυτής (23-3-2015), δεν εμφανίστηκε η αναιρεσίβλητη. Οι αναιρεσείοντες για την απόδειξη της νόμιμης κλητεύσεώς της προσκομίζουν και επικαλούνται τις ... 2-5-2012, ... 14-1-2015 και ... 15-1-2015 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Β.

Δ., καθώς και αποσπάσματα των από 17-1-2015 φύλλων των ημερησίων εφημερίδων "..." και "...". Από τις πιο πάνω εκθέσεις επιδόσεως προκύπτουν τα εξής: α) από την πρώτη ότι στις 2-5-2012 επιδόθηκε νόμιμα στην αναιρεσίβλητη ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, β) από τη δεύτερη ότι στις 14-5-2015 αναζητήθηκε η αναιρεσίβλητη προκειμένου να της επιδοθεί αντίγραφο της από 2-11-2014 κλήσεως των αναιρεσειόντων για συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως κατά την προαναφερθείσα νόμιμη δικάσιμο αυτής, πλην όμως δεν ανευρέθη και οι περίοικοι δήλωσαν στον επιμελητή ότι μετώκησε σε άγνωστη διεύθυνση, με συνέπεια τη ματαίωση της επιδόσεως και γ) από την τρίτη ότι στις 15-1-2015 ακριβές αντίγραφο της από 2-11-2014 κλήσεως των αναιρεσειόντων για συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως κατά την προαναφερθείσα νόμιμη δικάσιμο αυτής, επιδόθηκε στην Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου για την άγνωστης διαμονής αναιρεσίβλητη.

Επί πλέον από τα αποσπάσματα των πιο πάνω φύλλων εφημερίδων φαίνεται ότι στις 17-1-2015 δημοσιεύθηκε σ' αυτές περίληψη της προαναφερθείσης κλήσεως για συζήτηση της αιτήσεως μετά από εντολή της ανωτέρω Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου. Όμως η πιο πάνω κλήτευση της αναιρεσίβλητης δεν είναι νόμιμη αφενός μεν διότι τα φύλλα των ανωτέρω εφημερίδων δεν προσκομίζονται πλήρη αλλά μόνο αποσπάσματα αυτών, από τα οποία δεν προκύπτει ο αριθμός τους, αφετέρου δε και κυρίως διότι η δημοσίευση σ' αυτά, από την οποία κατά τα προεκτεθέντα θεωρείται ότι ολοκληρώνεται η επίδοση, δεν έγινε ενενήντα ημέρες πριν από τη συζήτηση, όπως έπρεπε λόγω της άγνωστης διαμονής της αναιρεσίβλητης, αλλά εξήντα τέσσερις ημέρες πριν από αυτήν.

Το γεγονός ότι κατά το άρθρο 568 παρ.2 περ.β Κ.Πολ.Δ. είχε ορισθεί με τη σχετική πράξη προσδιορισμού δικασίμου προθεσμία εξήντα ημερών για την κλήτευση της αναιρεσίβλητης δεν κατισχύει του από το νόμο ορισμού της ως άνω προθεσμίας (Α.Π.993/2000). Πέραν τούτων οι αναιρεσείοντες δεν επικαλούνται ούτε προσκομίζουν έκθεση επιδόσεως της αιτήσεως αναιρέσεως και της κλήσεως προς συζήτηση αυτής προς την κύρια διάδικο (εναγομένη) "Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε.", υπέρ της οποίας παρενέβησαν προσθέτως και της οποίας η κλήτευση είναι αναγκαία κατά τα προεκτεθέντα.

Συνεπώς πρέπει, μετά από αυτεπάγγελτη έρευνα, να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 1 Μαρτίου 2011 αιτήσεως των Γ. Δ. και Α. Δ. για αναίρεση της 6279/2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Ιουνίου 2015.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στις 19 Ιουνίου 2015.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ