Supreme Court dismisses appeal against civil court judgment regarding cherry sales and payment disputes.

Απόφαση 88 / 2022 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 88/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλτάνα Κοκκοβού Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Αγγελική Τζαβάρα, Θωμά Γκατζογιάννη - Εισηγητή, Χρήστο Τζανερρίκο και Γεώργιο Χριστοδούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Νοεμβρίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Αγροτικού Συνεταιρισμού με την επωνυμία "...", που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Κωστή που ανακάλεσε την από 31/10/2019 δήλωση για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, παραστάθηκε στο ακροατήριο και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Π. Μ. του Α. 2) Δ. Σ. του Γ. 3) Δ. Κ. του Α., 4) Σ. Σ. του Χ., 5) Δ. Β. του Χ., 6) Ι. Τ., 7) Χ. Τ. του Α., 8) Δ. Δ. του Χ., 9) Π. Π. του Β., 10) Α. Τ. του Ι., 11) Χ. Α. του Σ., 12) Χ. Δ. του Γ., 13) Π. Σ. του Χ., 14) Χ. Γ. του Α., 15) Ε. Σ. του Α., 16) Ν. Τ. του Β., 17) Χ. Τ. του Ι., 18) Μ. Π. του Γ., 19) Χ. Π. του Γ. κατοίκων ..., 20) Ν. Β. του Ι. κατοίκου ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5/1/2015 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αλμωπίας.

Εκδόθηκε η 35/2017 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 13/10/2017 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την 1766/16-3-2018 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Έδεσσας Η. Κ., την οποία προσκομίζει και επικαλείται το αναιρεσείον προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της από 13-10-2017 αίτησης αναίρεσης, με πράξη ορισμού δικασίμου της 5-11-2018 και κλήση για να παραστούν κατά τη συζήτηση αυτής στην ορισθείσα δικάσιμο, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, με επιμέλεια του αναιρεσείοντος, στους αναιρεσίβλητους και συγκεκριμένα στον πληρεξούσιο δικηγόρο αυτών που τους είχε εκπροσωπήσει στη δίκη ενώπιον του εκδώσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση Ειρηνοδικείου Αλμωπίας, Σ.

Α., σύμφωνα με το άρθρο 143 παρ. 1 ΚΠολΔ. Κατά την ως άνω δικάσιμο, η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας συνεδρίαση. Οι αναιρεσίβλητοι, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συνεδριάσεως, δεν παρέστησαν κατά την ως άνω νομίμως ορισθείσα μετά την αναβολή δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε για συζήτηση, κατά τη σειρά της από το οικείο πινάκιο.

Επομένως, ενόψει του ότι δεν χρειαζόταν νέα κλήτευση των αναιρεσίβλητων για να εμφανιστούν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, αφού η εγγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο της ορισθείσας νέας δικασίμου ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για εμφάνισή τους κατ' αυτή (άρθρο 226 παρ. 4 εδ. β' και γ' ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη, σύμφωνα με το άρθρο 575 εδ.

β' του ίδιου Κώδικα), πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, να ερευνηθεί η υπόθεση παρά την απουσία αυτών. Με την κρινόμενη από 13-10-2017 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα, κατά τις ειδικές διατάξεις των μικροδιαφορών (άρθρα 466 επ. ΚΠολΔ), 35/2017 ανέκκλητη απόφαση του Ειρηνοδικείου Αλμωπίας, η οποία, εκτός των άλλων, δέχθηκε ως εν μέρει βάσιμη και κατ' ουσίαν την από 5-1-2015 αγωγή των στην παρούσα αναιρεσίβλητων, περί καταβολής του οφειλόμενου χρηματικού ποσού ως υπολοίπου τιμήματος από την ιστορούμενη σύμβαση πώλησης αγροτικών προϊόντων (κερασιών) που είχε καταρτισθεί μεταξύ των διαδίκων.

Η αίτηση αναίρεσης, κατατεθείσα στη Γραμματεία του εκδώσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση Δικαστηρίου την 23-10-2017, χωρίς να προκύπτει επίδοση της προσβαλλόμενη ως άνω απόφασης, ασκήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα (άρθρα 495 παρ. 1 και 564 παρ. 3 ΚΠολΔ). Ο λόγος αναίρεσης κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων ή των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων και προβλέπεται στο άρθρο 560 αρ. 6 ΚΠολΔ, είναι αντίστοιχος με τον αναιρετικό λόγο του άρθρου 559 αρ. 19 του ίδιου Κώδικα.

Ο λόγος αυτός, που αναφέρεται στην έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης, ιδρύεται, όταν από τις παραδοχές της, που περιλαμβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού και αποτελούν το αιτιολογικό της, δεν προκύπτουν καθόλου ή σαφώς, τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί συνδρομής των νόμιμων όρων και προϋποθέσεων της διάταξης που εφαρμόσθηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκη (ΑΠ 1042/2017).

Το ουσιώδες στοιχείο του λόγου αυτού αναίρεσης αποτελεί η έλλειψη νόμιμης βάσης σε "ζητήματα". Ως ζητήματα, των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό, στερεί από την απόφαση τη νόμιμη βάση, νοούνται μόνο οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, που τείνουν δηλαδή στη θεμελίωση ή κατάργηση του δικαιώματος που ασκήθηκε, είτε ως επιθετικό, είτε ως αμυντικό μέσο ((ΟλΑΠ 24/1992, ΑΠ 34/2016).

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας επί των ζητημάτων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και της υπαγωγής αυτών στο νόμο, όπως διατυπώνονται στην ελάσσονα πρόταση του δικαστηρίου και με βάση τα οποία τούτο, ως αναγκαία, κατέληξε στην κρίση περί παραδοχής ή απόρριψης της αγωγής, της ένστασης ή αντένστασης.

Ο Άρειος Πάγος διαπιστώνει την ύπαρξη νόμιμης βάσης ή την αντίστοιχη έλλειψή της, ελέγχοντας μόνο την προσβαλλόμενη απόφαση και το αιτιολογικό της, από την οποία πρέπει να προκύπτει αμέσως η αποδιδόμενη σ' αυτήν νομική πλημμέλεια και όχι από το περιεχόμενο άλλων εγγράφων ή αποφάσεων, σε εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ (ΑΠ 156/2017).

Ιδρύεται, δε, ο από τις ανωτέρω διατάξεις αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν εμφανή την παράβαση (ΑΠ 531/2014). Τούτο συμβαίνει όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται (ΟλΑΠ 7/2006, ΑΠ 114/2016).

Ειδικότερα, ανεπάρκεια αιτιολογίας υπάρχει όταν από την απόφαση δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είτε είναι κατά το νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση, στη συγκεκριμένη περίπτωση, της διάταξης ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε είτε αποκλείουν την εφαρμογή της. Ελλείψεις, δε, του νομικού συλλογισμού, αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ιδίως στην ανάλυση, στάθμιση, αιτιολόγηση του πορίσματος που εξάγεται από αυτές, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση αυτή εκτίθεται με σαφήνεια και πληρότητα, κατά τρόπο που να μη καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (ΟλΑΠ 15/2006, ΟλΑΠ 861/1984, ΑΠ 1376/2011).

Δεν υπάρχει ανεπάρκεια αιτιολογίας, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές, αλλά πλήρεις αιτιολογίες, αφού αναγκαίο να εκτίθεται σαφώς στην απόφαση είναι μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε και όχι ο λόγος για τον οποίο αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε. Περαιτέρω, αντιφατικές αιτιολογίες έχει η απόφαση, όταν τα πραγματικά περιστατικά που στηρίζουν το αποδεικτικό πόρισμά της για κρίσιμο ζήτημα, δηλαδή για ζήτημα αναφορικά με ισχυρισμό των διαδίκων που τείνει στη θεμελίωση ή στην κατάλυση του επίδικου δικαιώματος, συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της απόφασης για την υπαγωγή ή μη της ατομικής περίπτωσης στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περίπτωσης. (ΑΠ 793/2015, ΑΠ 360/2014).

Η αντίφαση είναι ανάγκη να εντοπίζεται μόνο μεταξύ των αιτιολογιών της απόφασης και όχι μεταξύ αυτών και άλλων, διαδικαστικών ή όχι εγγράφων (ΑΠ 1376/2011, ΑΠ 700/1986). Επίσης, η έλλειψη ή ανεπάρκεια ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας για τα πραγματικά ή νομικά επιχειρήματα του δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση απλώς των αποδείξεων, δεν ιδρύουν τον ως άνω λόγο αναίρεσης (ΟλΑΠ 24/1992, ΑΠ 533/2016).

Τα επιχειρήματα αυτά δεν συνιστούν παραδοχές με βάση τις οποίες διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα του δικαστηρίου και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης, ώστε να επιδέχεται αυτή, στο πλαίσιο της διάταξης του άρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔ, μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια (ΑΠ 184/2017). Ούτε ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν το δικαστήριο της ουσίας δεν ανέλυσε ιδιαιτέρως ή διεξοδικά τα επιχειρήματα των διαδίκων που δεν συνιστούν αυτοτελείς ισχυρισμούς τους (ΑΠ 360/2014, ΑΠ 1351/2011).

Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 561 παράγραφος 1 του ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμηση τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, από το περιεχόμενο του οποίου προκύπτει, ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις, απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υπόθεσης, που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (ΑΠ 472/2017, ΑΠ 825/2015).

Το αναιρεσείον συνεταιρισμός, με τον μόνο λόγο της αναίρεσης, υπό την επίκληση πλημμέλειας από τον 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, προσάπτει στην πληττόμενη απόφαση, ότι στερείται νόμιμης βάσης καθόσον περιέχει ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες σχετικά με το ζήτημα της έννομης σχέσης που συνέδεε τους διαδίκους και ειδικότερα της μορφής της σύμβασης που είχε καταρτισθεί μεταξύ αυτών , αλλά και ως προς τις ποσότητες και την τιμή ανά ποικιλία κερασιών που πωλήθηκαν και παραδόθηκαν.

Στην προκείμενη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης με την αίτηση αναίρεσης απόφασης, προκύπτει ότι, το Δικαστήριο που την εξέδωσε, ύστερα από την εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων που νόμιμα προσκόμισαν οι διάδικοι, δέχθηκε τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: <<Οι ενάγοντες είναι αγρότες-παραγωγοί αγροτικών προϊόντων (κερασιών), τον Ιούνιο δε του 2013 επισκέφθηκαν την κοινότητα ...

του δήμου ..., οι νόμιμοι εκπρόσωποι του εναγόμενου συνεταιρισμού, ήτοι ο τότε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του εναγομένου και ο Ι. Δ., ο οποίος ενεργούσε ως αντιπρόσωπος και για λογαριασμό του εναγόμενου και κατάρτισαν με τους ενάγοντες-παραγωγούς, οι οποίοι δεν ήταν μέλη αυτού, διαδοχικές προφορικές συμβάσεις πωλήσεως στο πλαίσιο των οποίων συμφωνήθηκε ότι κατά το χρονικό διάστημα από Ιούνιο 2013 έως Ιούλιο του 2013, που αποτελεί την καλλιεργητική περίοδο των κερασιών εσοδείας 2013, οι ενάγοντες θα συγκόμιζαν και θα παρέδιδαν στον εναγόμενο συνεταιρισμό τις παραχθείσες από αυτούς ποσότητες κερασιών.

Τα αγροτικά προϊόντα των εναγόντων αγόρασε ο εναγόμενος συνεταιρισμός για δικό του λογαριασμό, προκειμένου να τα εξάγει και να τα μεταπωλήσει στην σκοπιανή αλλοδαπή εταιρεία με την επωνυμία "...", γεγονός που δεν απαγορευόταν με ποινή ακυρότητας της συμβάσεως πωλήσεως από το καταστατικό του εναγόμενου συνεταιρισμού.

Στο πλαίσιο των επίδικων συμβάσεων τιμολογήθηκε η αγοραία αξία του πωληθέντος κιλού κερασιών για κάθε επιμέρους ποικιλία αγροτικού προϊόντος και καθορίστηκε ότι αυτά θα είναι παραδοτέα σε αποθηκευτικό χώρο που διέθετε ο εναγόμενος στον ...., όπου θα γινόταν η οριστική και όχι η προσωρινή παραλαβή τους, χωρίς δηλαδή ν' απαιτείται η μεταφορά τους στις εγκαταστάσεις του εναγόμενου συνεταιρισμού στη ..., προκειμένου να γίνει οποιαδήποτε επεξεργασία και διαλογή, ώστε να προκύψει η "εμπορεύσιμη ποσότητα", το δε τίμημα των αγροτικών προϊόντων συμφωνήθηκε να καταβληθεί έως την 31-7-02013.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι οι ενάγοντες από τον Ιούνιο του 2013 έως τον Ιούλιο του 2013 συγκόμισαν και παρέδωσαν στον αποθηκευτικό χώρο, που διατηρούσε ο εναγόμενος συνεταιρισμός στην κοινότητα ..., τις ποσότητες των κερασιών που αναφέρονται με λεπτομέρεια στην αγωγή κατ' είδος, ποσότητα και τιμή για κάθε ποικιλία αγροτικού προϊόντος, τα οποία τοποθετούσαν σε ξύλινα κιβώτια (τελάρα) με τα οποία τους εφοδίαζε ο εναγόμενος, εξεδόθησαν δε από τον εναγόμενο στο όνομά του τα οικεία δελτία αποστολής για τις παραδοθείσες και παραληφθείσες ποσότητες κερασιών, τα οποία προσκομίζουν οι ενάγοντες, η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητήθηκε από τον εναγόμενο, τα οποία αποτελούν πλήρη απόδειξη των ποσοτήτων που παραδόθηκαν, του υπολογισμού της πληρωτέας ποσότητας αγροτικού προϊόντος και της τιμολόγησης αυτού ανά κιλό και ποικιλία, ενώ επίσης καταχωρούνταν σε αυτά τόσο το μικτό όσο και το καθαρό βάρος του αγροτικού προϊόντος, που αποτελεί κρίσιμο στοιχείο της συναλλαγής, εξεδόθησαν δε προς τούτο 1)....., 2).....

Περαιτέρω δεν αποδείχθηκε ο ισχυρισμός του εναγόμενου ότι δήθεν δεν ήταν αγοραστής των αγροτικών προϊόντων των εναγόντων και ότι μεσολάβησε μόνο στην εξαγωγή και πώλησή τους στη σκοπιανή αλλοδαπή εταιρεία με την επωνυμία "...", η οποία ήταν πραγματικός αγοραστής και με την οποία καταρτίσθηκαν οι επίδικες συμβάσεις πωλήσεως με τους ενάγοντες καθώς και ότι ο εναγόμενος θα λάμβανε για τη μεσολάβησή του στην εξαγωγή των αγροτικών προϊόντων προμήθεια ποσοστού 2% επί πλέον του αναλογούντος ΦΠΑ (13%) επί του συνολικού εισπραχθέντος τιμήματος μετά την εκκαθάριση για κάθε ενάγοντα-πωλητή καθώς και τις δαπάνες και τα έξοδα που θα απαιτούνταν για την πώληση και εξαγωγή της αγροτικής παραγωγής τους και είναι απορριπτέος ως ουσία αβάσιμος, αφού απεδείχθη ότι ο εναγόμενος συνεταιρισμός αγόρασε και παρέλαβε για λογαριασμό του τις παραχθείσες ποσότητες αγροτικών προϊόντων των εναγόντων εσοδείας 2013 και εξέδωσε στο όνομά του τα δελτία αποστολής, στα οποία αναγραφόταν η αγοραία τιμή αγροτικού προϊόντος ανά κιλό και η οποία δεν θα αναγραφόταν εάν ο εναγόμενος ενεργούσε ως διαμεσολαβητής επί προμηθεία, αφού την τιμή θα ανέγραφε ο αγοραστής των αγροτικών προϊόντων στα τιμολόγια αγοράς που θα εξέδιδε, ούτε υπήρξε οποιαδήποτε συμφωνία με το ανωτέρω περιεχόμενο με τους ενάγοντες-παραγωγούς ώστε εάν πράγματι υπήρξε τέτοια συμφωνία, σε περίπτωση ανώμαλης εξέλιξης των σχετικών ενοχών να υφίσταται απόδειξη περί της πράγματι ενέργειας στις επίδικες συμβάσεις του εναγόμενου ως απλού μεσολαβητή για την περαιτέρω διάθεσή τους στην σκοπιανή εταιρεία.

Επί πλέον το γεγονός ότι ο εναγόμενος συμβλήθηκε στις επίδικες συμβάσεις ως αγοραστής των αγροτικών προϊόντων ενισχύεται και από την καταβολή του ποσού των 18.527,12 ευρώ από τον εναγόμενο για την αγορά ξύλινων κιβωτίων (τελάρων) με τα οποία εφοδίασε τους ενάγοντες-παραγωγούς προκειμένου να τοποθετούν τα αγροτικά τους προϊόντα, τα οποία παρέδιδαν στον αποθηκευτικό χώρο του εναγόμενου, όπως προκύπτει από τα σχετικά τιμολόγια πωλήσεως της εταιρείας "..." που προσκομίζει ο εναγόμενος.

Επίσης, η ανωτέρω κρίση επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι ο εναγόμενος παρόλο ότι τιμολόγησε τα αγροτικά προϊόντα στα δελτία αποστολής, ωστόσο δεν εξέδωσε τα νόμιμα φορολογικά παραστατικά, ήτοι τιμολόγια αγοράς αλλά εξέδωσε τα μη νόμιμα παραστατικά εκκαθαρίσεως για έκαστο των εναγόντων, στα οποία αναγράφεται όχι η συμφωνηθείσα αγοραία τιμή ανά κιλό και ποικιλία κερασιών που αναγράφεται στα σχετικά δελτία αποστολής αλλά μία μικρότερη τιμή ανά κιλό για όλες τις ποικιλίες κερασιών, ενώ αφαιρούνται η προμήθεια, οι δαπάνες και τα έξοδα του αγροτικού προϊόντος και οι οποίες (εκκαθαρίσεις) εκδίδονται από τους αγροτικούς συνεταιρισμούς μόνο για τους παραγωγούς-μέλη τους μετά την διάθεση των αγροτικών προϊόντων τους για την απόδοση στον συνεταιρισμό του εισπραχθέντος τιμήματος των αγροτικών προϊόντων των μελών του και όχι όπως στην προκείμενη περίπτωση για τους ενάγοντες-παραγωγούς, οι οποίοι δεν ήταν μέλη του εναγόμενου αλλά ήταν πωλητές των αγροτικών τους προϊόντων στον αγοραστή εναγόμενο.

Επιπλέον ο εναγόμενος, όπως προαναφέρθηκε, πίστωσε τους τραπεζικούς λογαριασμούς των εναγόντων προβαίνοντας σε τμηματικές καταβολές έναντι του οφειλόμενου τιμήματος, δοσοληψίες που δεν θα διενεργούσε εάν δεν ήταν ο πραγματικός αγοραστής των αγροτικών τους προϊόντων>>. Υπό τις ανωτέρω παραδοχές του, το Ειρηνοδικείο, έκρινε εν μέρει βάσιμη την αγωγή ως προς τους αναιρεσίβλητους και υποχρέωσε τον αναιρεσείοντα να καταβάλει σε καθένα από αυτούς το αναφερόμενο ποσό με το νόμιμο τόκο από την επόμενη της δήλης ημέρας κατά την οποία είχε συμφωνηθεί να καταβληθεί το τίμημα (1-8-2013) και απέρριψε αυτήν ως προς τους λοιπούς.

Το Δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη με την αναίρεση απόφαση, διέλαβε σ' αυτήν, σαφείς, πλήρεις και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες και δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση. Συγκεκριμένα, τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ανελέγκτως στην ελάσσονα πρόταση της απόφασής του ότι αποδείχθηκαν, ήτοι ότι μεταξύ των διαδίκων καταρτίστηκε προφορικά σύμβαση πώλησης από τους αναιρεσίβητους ως πωλητές και τον αναιρεσείοντα συνεταιρισμό ως αγοραστή των παραγόμενων από αυτούς ποσοτήτων κερασιών της περιόδου του έτους 2013, ότι οι άνω πωλητές παρέδωσαν τις πωληθείσες ποσότητες κερασιών για τις οποίες είχε συμφωνηθεί συγκεκριμένο τίμημα ανά ποικιλία προϊόντος και ότι το συνολικό ποσό αυτού ανέρχονταν για κάθε πωλητή αναιρεσίβλητο στο ποσό που αναγράφονταν από τον αναιρεσείοντα στα εκδοθέντα από τον ίδιο δελτία αποστολής, και τέλος, ότι ο αναιρεσείον δεν κατέβαλε ολόκληρο το ποσό του συμφωνηθέντος για τις πωληθείσες ποσότητες κερασιών τιμήματος, δικαιολογούν το αποδεικτικό του πόρισμα στο οποίο κατέληξε περί συνδρομής στη συγκεκριμένη περίπτωση των προϋποθέσεων των ουσιαστικών διατάξεων των άρθρων 513 και 516 ΑΚ, τις οποίες εφάρμοσε.

Οι επιμέρους αιτιάσεις του αναιρετικού λόγου, οι οποίες αναφέρονται στην έκδοση των δελτίων αποστολής των κερασιών και στο περιεχόμενο αυτών, στο χαρακτηρισμό από το Ειρηνοδικείο των παραστατικών εκκαθάρισης, στην προμήθεια των παραγωγών από το αναιρεσείον με ξύλινα τελάρα τοποθέτησης των πωληθέντων κερασιών, στην έννοια της λέξης "τιμολόγησης" της αγοραίας αξίας των κερασιών, αφορούν σε αποδιδόμενη εσφαλμένη εκτίμηση και ανάλυση πραγματικών και νομικών επιχειρημάτων από το Δικαστήριο, στα οποία προσέφυγε για την επιβεβαίωση της κρίσης του ότι καταρτίστηκε σύμβαση πώλησης και όχι απλή διαμεσολάβηση του αναιρεσείοντος συνεταιρισμού μεταξύ των αναιρεσίβλητων και άλλου νομικού προσώπου που κατ' αυτόν είναι ο πραγματικός αγοραστής των κερασιών, τα οποία όμως (επιχειρήματα) δεν αποτελούν αιτιολογίες της απόφασης για να στηρίξουν την προβαλλόμενη πλημμέλεια.

Οι αιτιάσεις αυτές δεν μπορούν να θεμελιώσουν έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης, πέραν του ότι είναι και αβάσιμες, καθόσον δεν ήταν αναγκαίο να εκτίθεται στην απόφαση, αν οι αναιρεσίβλητοι παραγωγοί υπάγονταν σε ειδικό καθεστώς ΦΠΑ, ούτε αν ήταν αυτοί υπόχρεοι για την έκδοση δελτίων αποστολής ή τιμολογίων, κατά το σαφές περιεχόμενο της απόφασης τα δελτία αποστολής των κερασιών εξέδωσε στο όνομά του ο αναιρεσείων αγοραστής, δηλωτικό, κατά το νοηματικό περιεχόμενο της αναφοράς, ότι αυτός ήταν ο παραλήπτης των ποσοτήτων των πωληθέντων αγροτικών προϊόντων και αποστολείς οι πωλητές αυτών, η δε χρησιμοποίηση της λέξης "τιμολόγηση" με σαφήνεια εξάγεται ότι παρατίθεται με την έννοια της συμφωνηθείσας από τους συναλλασσόμενους τιμής ανά ποικιλία κερασιών και όχι στην έκδοση τιμολογίου.

Τέλος, το Ειρηνοδικείο, με πλήρη αιτιολογία, την οποία συνιστά η αναφορά ότι "οι ενάγοντες από τον Ιούνιο του 2013 έως τον Ιούλιο του 2013 συγκόμισαν και παρέδωσαν στον αποθηκευτικό χώρο, που διατηρούσε ο εναγόμενος συνεταιρισμός στην κοινότητα ... τις ποσότητες των κερασιών που αναφέρονται με λεπτομέρεια στην αγωγή κατ' είδος, ποσότητα και τιμή για κάθε ποικιλία αγροτικού προϊόντος, τα οποία τοποθετούσαν σε ξύλινα κιβώτια (τελάρα) με τα οποία τους εφοδίαζε ο εναγόμενος, εξεδόθησαν δε από τον εναγόμενο στο όνομά του τα οικεία δελτία αποστολής για τις παραδοθείσες και παραληφθείσες ποσότητες κερασιών, τα οποία προσκομίζουν οι ενάγοντες, η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητήθηκε από τον εναγόμενο, τα οποία αποτελούν πλήρη απόδειξη των ποσοτήτων που παραδόθηκαν, του υπολογισμού της πληρωτέας ποσότητας αγροτικού προϊόντος και της τιμολόγησης αυτού ανά κιλό και ποικιλία, ενώ επίσης καταχωρούνταν σε αυτά τόσο το μικτό όσο και το καθαρό βάρος του αγροτικού προϊόντος, που αποτελεί κρίσιμο στοιχείο της συναλλαγής", εκθέτει στην απόφασή του τα στοιχεία με βάση τα οποία σχηματίζει την κρίση του για το συμφωνηθέν και οφειλόμενο για τις πωληθείσες ποσότητες τίμημα, ώστε να μη καθίσταται ανεπαρκής η αιτιολογία αναφορικά με το ζήτημα τούτο της διαφοράς, δεδομένου, μάλιστα, ότι, τα επιμέρους ως άνω στοιχεία (ποσότητες, ποικιλία, τιμή ανά ποικιλία), όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των πρωτόδικων προτάσεων του αναιρεσείοντος, δεν αμφισβητήθηκαν ειδικά από αυτόν, μολονότι αναλυτικά αναγράφονταν στο δικόγραφο της αγωγής, ώστε να μη παρίσταται ανάγκη αναλυτικής αναφοράς τους στην απόφαση.

Με τις ανωτέρω αιτιάσεις, ο αναιρεσείων, υπό την επίφαση της συνδρομής των προϋποθέσεων θεμελίωσής τους στο άρθρο 560 αρ. 6 ΚΠολΔ, πλήττει στην πραγματικότητα την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Επομένως, το Ειρηνοδικείο Αλμωπίας που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, δεν υπέπεσε στην εκ του αρ. 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, πλημμέλεια και ο λόγος της αναίρεσης με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι αβάσιμος.

Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η από 13-10-2017 αίτηση για αναίρεση της 35/2017 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αλμωπίας και να διαταχθεί, κατά την παρ. 3 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, η εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του παραβόλου που κατατέθηκε από τον αναιρεσείοντα κατά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης. Δικαστικά έξοδα δεν θα επιδικαστούν, αφού οι αναιρεσίβλητοι που νίκησαν δεν παραστάθηκαν και δεν υπέβαλαν αίτημα καταδίκης του ηττηθέντα αναιρεσείοντος σε καταβολή τους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 13-10-2017 αίτηση του αγροτικού συνεταιρισμού με την επωνυμία <<...>> για αναίρεση της 35/2017 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αλμωπίας.

Διατάσσει την εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του παραβόλου που κατατέθηκε κατά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Απριλίου 2020.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ και ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου (Και ταύτης αποχωρησάσης από την Υπηρεσία, ο αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης και ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου)

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 19 Ιανουαρίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ