Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to vague grounds and failure to propose specific matters.

Απόφαση 88 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 88/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δημόσιας Επιχειρήσεως με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ" και με διακριτικό τίτλο "ΟΣΕ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Χαρίκλεια Τζέλλη.

Της αναιρεσίβλητης: Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "......", που εδρεύει στην ........ και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Παγορόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-10-1998 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1683/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 3483/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 5-9-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 12-11-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, ότι δηλαδή το Εφετείο εσφαλμένα εφάρμοσε τις διατάξεις του Ν. 2286/95, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος καθ’ όσον στηρίζεται επί εσφαλμένης προϋποθέσεως, διότι το Εφετείο ως εκ της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι δεν εφάρμοσε τις εν λόγω διατάξεις, αφού δεν ασχολήθηκε με αυτές.

Περαιτέρω οι 2ος , 3ος και 7ος κατά το 1ο σκέλος του λόγοι αναιρέσεως με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ ότι δηλαδή παραβίασε την ισχύουσα νομοθεσία περί προμηθειών, τις σχετικές συντάξεις της νομοθεσίας του Ο.Σ.Ε. και τα άρθρα 39 και 48 του κανονισμού προμηθείας του Ο.Σ.Ε είναι απορριπτέοι ως αόριστοι, διότι δεν αναφέρονται στους μεν δεύτερο και έβδομο, εκτός των άλλων α) οι κανόνες του δικαίου των οποίων η ερμηνεία έγινε εσφαλμένα ή των οποίων έγινε εσφαλμένη εφαρμογή β) σε τι συνίσταται το συγκεκριμένο σφάλμα του Εφετείου κατά την ερμηνεία και εφαρμογή των ως είρηται διατάξεων και γ) η επίδραση του σφάλματος αυτού στο διατακτικό της απόφασης, στον δε τρίτο, σε τι συνίσταται το σφάλμα του Εφετείου κατά την ερμηνεία και εφαρμογή των άρθρων 39 και 48 του Κανονισμού Προμηθειών του Ο.Σ.Ε.

και η επίδραση του σφάλματος αυτού στο διατακτικό, στοιχεία απαραίτητα για το ορισμένο των λόγων αυτών, κατά τα άρθρα 118 αριθ. 4, 555 αριθ. 1α και 566 παρ.1 ΚΠολΔ.

Επειδή οι 4ος και 7ος κατά το 2ο σκέλος του λόγοι αναιρέσεως από το αρθρ. 11γ του άρθρου ΚΠολΔ, κατά τους οποίους αποδίδεται η πλημμέλεια στην προσβαλλομένη, ότι δεν έλαβε υπόψη τους αποδεικτικά μέσα (έγγραφα) που επικαλέσθηκε και προσκόμισε η αναιρεσείουσα, είναι απορριπτέος ως αόριστος διότι η τελευταία δεν προσδιορίζει στο αναιρετήριο ποια είναι τα έγγραφα αυτά. Επειδή ο εκ του άρθρου 559 αριθ. 19 λόγος αναιρέσεως για να είναι ορισμένος, πρέπει, αν αφορά αντίφαση αιτιολογιών, να αναφέρονται αυτές που αντιφάσκουν στο αναιρετήριο. Επομένως ο 5ος λόγος αναιρέσεως από τη διάταξη αυτή είναι απορριπτέος ως αόριστος διότι δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο ποιες είναι οι αιτιολογίες που αντιφάσκουν.

Επειδή ο λόγος αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ για λήψη ή μη προταθέντος ουσιώδους πράγματος, προϋποθέτει πράγμα προταθέν, αφού διαφορετικά το δικαστήριο της ουσίας δεν επιτρέπεται να το λάβει υπόψη (Ολ. ΑΠ 2/01, 12/00). Ως "πράγματα" κατά την έννοια της άνω διατάξεως του ΚΠολΔ τα οποία έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και των οποίων η μη λήψη υπόψη καίτοι προτάθηκαν, συνεπάγεται κατά τη διάταξη αυτή την αναίρεση της απόφασης, θεωρούνται οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, τείνουν δηλαδή με θεμελίωση ή κατάργηση διατάξεως δικονομικού ή ουσιαστικού δικαίου, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέτρο ως οι ισχυρισμοί που συγκροτούν την ιστορική βάση (επομένως στηρίζουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως) και όχι οι αρνητικοί ισχυρισμοί της αγωγής ή της ούτε οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά υπέρ του βασίμου ή αβασίμου της αγωγής ή ενστάσεως, ως επίσης και τα από τους διαδίκους προσκομιζόμενα αποδεικτικά στοιχεία Ολ.ΑΠ 3/1997).

Επομένως ο 6ος λόγος αναίρεσης εκ του αριθ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ που αιτιάται την προσβαλλομένη απόφαση επειδή δεν έλαβε υπόψη της, τον αρνητικό της αγωγής ισχυρισμό της εναγομένης σχετικά με το ουσία αβάσιμο της αγωγής και δη περί υπαιτίας εκ μέρους της εναγούσης μη συμμόρφωσης στους τυπικούς όρους εκτέλεσης της σύμβασης, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, κατά τα προαναφερθέντα.

Επειδή κατά τη διάταξη του άρθρου 562 παρ.2 Κ.Πολ.Δ, εκτός των αναφερομένων σε αυτή εξαιρέσεων, είναι απαράδεκτος λόγος αναιρέσεως που στηρίζεται σε ισχυρισμό ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας. Εξάλλου η αοριστία της αγωγής ερευνάται μεν αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο της ουσίας, δεν αφορά όμως τη δημόσια τάξη και συνεπώς ο περί αυτής ισχυρισμός για να ιδρύει λόγο αναίρεσης πρέπει να έχει προταθεί στο Εφετείο και να αναγράφεται στο αναιρετήριο ότι έγινε η σχετική πρόταση. Επομένως ο από το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ 8ος λόγος αναίρεσης - και όχι όπως αναφέρεται στο αναιρετήριο από τους αριθμ. 1, 11 και 19- με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παρά το νόμο δεν κήρυξε την ακυρότητα της ένδικης αγωγής, λόγω αοριστίας της, χωρίς να αναφέρεται στο αναιρετήριο, ότι προτάθηκε στο Εφετείο η αοριστία της αγωγής, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος (ΑΠ 326/96, 1316/1992).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5.9.2005 αίτηση της δημόσιας επιχειρήσεως με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ" και τον διακριτικό τίτλο "Ο.Σ.Ε. Α.Ε." για αναίρεση της υπ’ αριθ. 3483/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 11 Δεκεμβρίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 14 Ιανουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ