Legislator Case Law & Legislation
889/2015 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to pay required filing fee under Article 495 of the Code of Civil Procedure.

Case Number 889/2015
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request for cassation against the Thessaloniki Court of Appeal's decision regarding personality rights infringement. The appellant failed to deposit the mandatory 300 euro filing fee required by Article 495 of the Code of Civil Procedure, as the case did not fall under the specific exceptions for labor disputes or family matters. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible and ordered the appellant to bear the legal costs of the appellees.

Legislator headnote

AI generated

Article 495, paragraph 4 of the Code of Civil Procedure; Article 113 of the same Code: The appeal is inadmissible if the required filing fee is not deposited, unless the case falls under the specific exceptions listed in the final paragraph of Article 495.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal filing fee requirement Code of Civil Procedure cassation procedure legal costs award

Cited Legislation

AI generated
Article 495, paragraph 4 of the Code of Civil Procedure
Article 113 of the Code of Civil Procedure
Article 570, paragraph 1 of the Code of Civil Procedure
Article 176 of the Code of Civil Procedure
Article 183 of the Code of Civil Procedure
Article 191, paragraph 2 of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 889 / 2015 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 889/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεώργιο Χοϊμέ, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Απριλίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Τoυ αναιρεσείοντος: Χ. Π. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ελένη-'Αννα Ιωαννίδου, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Α. Β.Γ ΑΕ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΗΠΙΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ" που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα και 2. Β. Α. του Γ. κατοίκου ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Χαρίκλεια Απαλαγάκη, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-4-2007 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Έδεσσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 102/2007 του ίδιου δικαστηρίου και 1598/2011 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 11-3-2013 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χοϊμές, ανέγνωσε την από 12-2-2014 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου τούτου, Αρεοπαγίτη Γερασίμου Φουρλάνου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη της παραγράφου 4 του άρθρου 495 του ΚΠολΔ, όπως αυτή προστέθηκε με την παρ.2 του άρθρου 12 του ν.4055/2012 και, σύμφωνα με το άρθρο 113 του ίδιου νόμου, ισχύει από 2-4-2012, στην οποία, μετά το εδάφιο α' προστέθηκε εδάφιο β' με το άρθρο 93 παρ.1 του ν.4139/2013: "Εκείνος που ασκεί το ένδικο μέσο της έφεσης, της αναίρεσης και της αναψηλάφησης, υποχρεούται να καταθέσει παράβολο ποσού διακοσίων (200), τριακοσίων (300) και τετρακοσίων (400) ευρώ αντίστοιχα, το οποίο επισυνάπτεται στην έκθεση που συντάσσει ο γραμματέας.

Σε περίπτωση που ασκήθηκε ένα ένδικο μέσο από ή κατά περισσότερων διαδίκων κατατίθεται ένα παράβολο από τους εκκαλούντες, αναιρεσείοντες ή αιτούντες. Το ύψος του ποσού αναπροσαρμόζεται με κοινή απόφαση των υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Σε περίπτωση που δεν κατατεθεί το παράβολο, το ένδικο μέσο απορρίπτεται από το δικαστήριο ως απαράδεκτο.

Σε περίπτωση ολικής ή μερικής νίκης του καταθέσαντος, το δικαστήριο με την απόφασή του διατάσσει να επιστραφεί το παράβολο σε αυτόν, αλλιώς διατάσσει να εισαχθεί στο δημόσιο ταμείο. Η υποχρέωση της παρούσας παραγράφου δεν ισχύει για τις διαφορές των άρθρων 663,677 και 681Β". Στην προκείμενη περίπτωση, με την υπό κρίση, από 11-3-2013, αίτηση αναίρεσης, που κατατέθηκε, στις 15-3-2013, στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, προσβάλλεται η 1598/2011 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία του άρθρου 681Δ του ΚΠολΔ (άρθρα 666 παρ.1,667,671 παρ.1-3,672 και 673-676), για διαφορά που αφορά την προσβολή της προσωπικότητας των αναιρεσιβλήτων που προκλήθηκε δια του τύπου και τη, συνακόλουθα, επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης, λόγω ηθικής βλάβης, καθώς και συναφείς αξιώσεις προστασίας της προσωπικότητας των προσβληθέντων(άρση της προσβολής με δημοσίευση της σχετικής δικαστικής απόφασης, παράλειψη αυτής στο μέλλον κλπ), επί της από 19-4-2007 αγωγής των αναιρεσιβλήτων ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Έδεσσας, που έγινε εν μέρει δεκτή.

Ωστόσο, όπως προκύπτει από τη σχετική, με αριθμό 70/2013, έκθεση της αρμόδιας γραμματέως του Εφετείου Θεσσαλονίκης, τη συνημμένη στο επικυρωμένο αντίγραφο της αναίρεσης που υπάρχει στη δικογραφία, το δικόγραφο αυτής κατατέθηκε χωρίς το απαιτούμενο οικείο παράβολο των 300 ευρώ. Επομένως, αφού η κρινόμενη αίτηση ασκήθηκε χωρίς την κατάθεση του εν λόγω παραβόλου, αν και δεν πρόκειται για μια από τις, ρητά, αναφερόμενες εξαιρέσεις του τελευταίου εδαφίου της παραγράφου 4 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, καθόσον η ένδικη διαφορά δεν είναι εργατική, κατ' άρθρ.663 του ίδιου Κώδικα (το άρθρο 681Δ παραπέμπει απλώς σε συγκεκριμένες διατάξεις της ειδικής διαδικασίας των εργατικών διαφορών, χωρίς η εξεταζόμενη διαφορά να καθίσταται εργατική), ούτε αποτελεί διαφορά από αμοιβές για παροχή εργασίας (άρθρ.677), ούτε αφορά διατροφή και επιμέλεια τέκνων (άρθρ. 681Β), λείπει μία από τις προϋποθέσεις του παραδεκτού της, η οποία λαμβάνεται και αυτεπαγγέλτως υπόψη.

Το απαράδεκτο, άλλωστε, αυτό προτείνεται και από τους αναιρεσιβλήτους με τις από 3-4 2015 προτάσεις τους, που κατατέθηκαν στη γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου την ίδια ημέρα, κατ' άρθρ. 570 παρ.1 του ΚΠολΔ. Γι' αυτό, η αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί, προεχόντως, ως απαράδεκτη και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων (άρθρ.176,183,191 παρ.2 ΚΠολΔ) όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11 Μαρτίου 2013 αίτηση του Χ. Ν. Π. για αναίρεση της 1598/2011 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε στην Αθήνα, στις 26 Μαΐου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 19 Ιουνίου 2015.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ