Supreme Court dismisses appeal as inadmissible for citing procedural errors not listed in Article 560 of the Code of Civil Procedure.

Απόφαση 888 / 2020 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 888/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παρασκευή Καλαϊτζή, Αναστασία Περιστεράκη, Λάμπρο Καρέλο, Ανθή Γκάμαρη-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 5η Φεβρουαρίου 2020 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1.Ά. Ζ. του Β., 2 Τ. συζ. Ά. Ζ., το γένος Π. Β., 3Β. Ζ. του Ά., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Παναγιώτη Γεωργιάδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ Των αναιρεσίβλητων: 1.Β. Τ. του Α., 2Γ. Τ. του Α., κατοίκων ..., 3.Ε. Τ. του Γ., κατοίκου ... 4.Α. Τ. του Γ., κατοίκου ..., 5.Π. Κ. του Γ., το γένος Ι. Ζ., κατοίκου ..., 6.Η. Ζ. του Ι., 7 Γ. Ζ. του Ι., κατοίκων ..., 8.Ε. Ι. του Χ., κατοίκου ..., 9.Λ. Κ. του Χ., 10 Α. Κ. του Λ., 11 Α. Κ. του Λ., κατοίκων ..., 12. Σ. Α. του Χ., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο, 13. Κ. Ι. του Χ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Βασίλειο Βασιλειάδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 20-9-2014 και 13-6-2014 αγωγές των διαδίκων αντίστοιχα, που κατατέθηκαν στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7870/2015 μη οριστική, 1962/2017 οριστική ίδιου Δικαστηρίου, 2814/2018 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 1-6-2018 αίτησή τους, την οποία επανέφεραν με την από 15-7-2019 κλήση τους μετά από ματαίωση λόγω των εκλογών.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 εδάφια α και γ ΚΠολΔ ορίζεται ότι αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκείμενη περίπτωση από τις .../18-1-2019 και .../2-10- 2019 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης Ι. Μ., τις οποίες επικαλούνται και προσκομίζουν οι επισπεύδοντες τη συζήτηση της υπόθεσης αναιρεσείοντες, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης από 1- 6-2018 αίτησης για αναίρεση της 2814/2018 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που δίκασε ως Εφετείο, με πράξη ορισμού ως αρμοδίου του ανωτέρω Γ' Τμήματος και πράξη ορισμού δικασίμου την αρχικά ορισθείσα δικάσιμο της 22-5-2019, κατά την οποία η συζήτηση αυτής ματαιώθηκε λόγω εκλογών, καθώς και ακριβές αντίγραφο της από 15-7-2019 κλήσης των αναιρεσειόντων με την οποία επαναφέρεται για συζήτηση η αναίρεση, με την πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση αυτής για την ορισθείσα ως άνω δικάσιμο της 5-2-2020, επιδόθηκαν με επιμέλεια των αναιρεσειόντων - καλούντων νομότυπα και εμπρόθεσμα προς τη δικηγόρο Μαρία Σαριπανίδου, η οποία είχε παραστεί στο δικάσαν ως Εφετείο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης κατά τη συζήτηση της υπόθεσης επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, ως πληρεξούσια δικηγόρος των πρώτου έως και δωδέκατου των αναιρεσιβλήτων και, συνακόλουθα, έχει την ιδιότητα του αντικλήτου αυτών κατ'άρθρο 143 παρ. 1 ΚΠολΛ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 1 άρθρο πρώτο παρ. 2 ν. 4335/2015 και έχει στην προκείμενη περίπτωση εφαρμογή κατά το άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 4 του ίδιου νόμου (ΑΠ 75/2019, ΑΠ 971/2018).

Επομένως, αφού οι αναιρεσίβλητοι αυτοί (πρώτος έως και δωδέκατος), όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδρίασης της δικαστηρίου, κατά την εκφώνηση και συζήτηση της υπόθεσης με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας νέα δικάσιμο της 5-2-2020, δεν εμφανίστηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, παρά την απουσία αυτών (άρθρο 576 παρ. 2 εδ.α και γ.ΚΠολΔ).

Με την κρινόμενη από 1-6-2018 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 2814/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που δίκασε ως Εφετείο. Με αυτήν απορρίφθηκε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη έφεση των αναιρεσειόντων κατά της 1962/2017 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, (μετά την 'έκδοση της μη οριστικής 7870/2015 απόφασης του ίδιου δικαστηρίου), με την οποία , κατόπιν συνεκδίκασης αντίθετων αγωγών των διαδίκων Α) Έγινε δεκτή ως κατ' ουσίαν βάσιμη η με αρ.κατ. 9285/20-6-2014 αγωγή, διεκδικητική κυριότητας ακινήτων των ήδη αναιρεσιβλήτων (πλην του δέκατου τρίτου που δεν ήταν ενάγων) και εκ των οποίων οι ένατος, δέκατη και ενδέκατη των αναιρεσιβλήτων έχουν υπεισέλθει και συνεχίζουν τη δίκη στη θέση της αποβιώσασας αρχικής ένατης ενάγουσας ήδη από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο Δ.

Α., ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της, στρεφόμενη κατά των ήδη αναιρεσειόντων και Β) Απορρίφθηκε, ως κατ' ουσίαν αβάσιμη η αντίθετη με αρ.κατ. 14704/6-10-2014 αγωγή, αναγνωριστική κυριότητας ακινήτων των ήδη αναιρεσειόντων, στρεφόμενη καθόλων των ήδη αναιρεσιβλήτων και εκ των οποίων οι ένατος, δέκατη και ενδέκατη τούτων, έχουν υπεισέλθει και συνεχίζουν τη δίκη, όπως ανωτέρω αναφέρεται, στη θέση της αποβιώσασας αρχικής όγδοης εναγομένης ήδη από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο Δ.

Α., ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της. Οι αναιρεσείοντες με τους ακόλουθους λόγους αναίρεσης αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση τις παρακάτω πλημμέλειες αναφορικά με την παραδοχή της αγωγής των αναιρεσιβλήτων . 1) Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης αποδίδουν πλημμέλειες από τους αριθ. 1 και 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, που συνίστανται στο ότι μολονότι το Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης με την 7870/2015 μη οριστική απόφασή του έκρινε " ως απορριπτέα ως μη νόμιμη την αγωγή ως προς τους αναφερόμενους ως συνεχίζοντες τη δίκη εξ αδιαθέτου κληρονόμους της αποβιώσασας ήδη στις 4-8-2014 ένατης αρχικής ενάγουσας Δ.

Α., καθόσον αυτοί δεν επικαλέστηκαν ότι προέβησαν σε δήλωση αποδοχής κληρονομιάς με δημόσιο έγγραφο και μεταγραφή αυτής, ώστε να αποκτήσουν στο επίδικο τμήμα που διεκδικούν κυριότητα", παρά ταύτα το Εφετείο δέχθηκε εσφαλμένα και με αντιφατική αιτιολογία (όπως και το Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης με την εκκαλούμενη 1962/2017 οριστική απόφασή του, την οποία και επικύρωσε) ότι "ως προς την παραπάνω αποβιώσασα αρχική ένατη ενάγουσα Δ.

Α. τη δίκη συνεχίζουν παραδεκτά οι αναφερόμενοι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της, οι οποίοι μέχρι την πρώτη συζήτηση στο πρώτο βαθμό δεν αποποιήθηκαν την κληρονομιά, αλλά ούτε προέβησαν σε δήλωση αποδοχής κληρονομιάς με δημόσιο έγγραφο και μεταγραφή αυτού, πλην όμως οι τελευταίοι πριν ακόμα την έκδοση της παραπάνω μη οριστικής απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου προέβησαν σε αποδοχή κληρονομιάς με δημόσιο έγγραφο που μετέγραψαν", παραβιάζοντας έτσι ευθέως και εκ πλαγίου τις διατάξεις 286 ,287 παρ 1 290 του ΚΠολΔ (περί βίαιης διακοπής δίκης και επανάληψης), 62,73, 242 και 313 επίσης του ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 1710, 1193, 1195, 1198 και 1199 ΑΚ (περί κληρονομικής διαδοχής). 2) Με το δεύτερο λόγο αναίρεσης αποδίδουν πλημμέλεια από τον αριθ. 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, που συνίσταται στο ότι το Εφετείο εσφαλμένα δέχθηκε, επικυρώνοντας την πρωτοβάθμια απόφαση που είχε δεχθεί τα ίδια, ως παραδεκτή τη σώρευση στη διεκδικητική αγωγή και αρνητικής της κυριότητας αγωγή, αναγνωρίζοντας έτσι τους αναιρεσίβλητους (κατά τις διακρίσεις που προαναφέρθηκαν) κυρίους των επίδικων τεμαχίων και υποχρεώνοντας τους αναιρεσείοντες να τους τα αποδώσουν, διατάσσοντας συγχρόνως (ανεπίτρεπτα) την επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση "με την κατεδάφιση της περίφραξης...", παραβιάζοντας τις διατάξεις των άρθρων 1094, 1108 ΑΚ και 218 ΚΠολΔ.3) Με τους τέταρτο και πέμπτο λόγους αναίρεσης αποδίδουν πλημμέλεια από τον αριθ. 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, που συνίσταται στο ότι το Εφετείο εσφαλμένα δεν απέρριψε ως αόριστη την αγωγή, με μεν τον τέταρτο λόγο, στο σύνολό της, λόγω αοριστίας αυτής ως προς την ταυτότητα των επίδικων ακινήτων και δη ως προς την ακριβή περιγραφή αυτών, με δε τον πέμπτο λόγο, ως προς την ταυτότητα του επίδικου ακινήτου της όγδοης των εναγόντων- αναιρεσιβλήτων Ε.

Ι. και δη ως προς την ακριβή περιγραφή αυτού, παρά τους σχετικούς περί αοριστίας ισχυρισμούς που προέβαλαν με τις προτάσεις ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, παραβιάζοντας τις διατάξεις των άρθρων 216 και 218 ΚΠολΔ.. Οι λόγοι αυτοί είναι απορριπτέοι και, ειδικότερα : 1) Ο πρώτος ως απαράδεκτος, καθόσον οι διατάξεις που αφορούν στη διακοπή της δίκης λόγω θανάτου διαδίκου και την επανάληψη αυτής από τους νόμιμους κληρονόμους του (άρθρα 286 - 292 ΚΠολΔ ) είναι δικονομικού και όχι ουσιαστικού δικαίου (ΑΠ 404/1991), και συνεπώς, η τυχόν παραβίασή τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους άριθ. 1 και 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ) 2) Ο δεύτερος ως αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, που επικύρωσε την πρωτόδικη 7870/2015 (εν μέρει οριστική) απόφαση του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης και οι δύο ένδικες , διεκδικητική και αναγνωριστική της κυριότητας, αγωγές αντίστοιχα, απορρίφθηκαν ως μη νόμιμες ως προς το σωρευόμενο αίτημα υποχρέωσης των εναγομένων να απόσχουν από κάθε μελλοντική διατάραξη της νομής και κατοχής των αντιδίκων τους, με απειλή χρηματικής ποινής (και προσωπικής κράτησης στην υπό στοιχείο Β αγωγή, με αριθμ. 14704/2014), με την αιτιολογία ότι αρμόζει στην αρνητική αγωγή.

Όμως, παραδεκτά σωρεύεται στη διεκδικητική αγωγή αίτημα για την in natoura αποκατάσταση της ζημιάς, με την υποχρέωση του εναγομένου να απομακρύνει (να κατεδαφίσει) κάθε κατασκεύασμα που καταλαμβάνει το διεκδικούμενο τμήμα του ακινήτου, από το οποίο αποβλήθηκε παράνομα ο ενάγων, επαναφέροντας τα πράγματα στην προτέρα κατάσταση (ΟλΑΠ 4/2016).

Συνεπώς, το ως Εφετείο δικάσαν Μονομελές Πρωτοδικείο που, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, δέχθηκε το αίτημα της με αριθ. κατ. 9285/2014 αγωγής των αναιρεσιβλήτων και "διέταξε τη βίαιη αποβολή των αναιρεσειόντων από τα επίδικα ακίνητα και την επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση, με την κατεδάφιση της περίφραξης..." δεν παραβίασε τις ουσιαστικές διατάξεις των άρθρων 1094, 1108 ΑΚ και δεν υπέπεσε στην αποδιδόμενη από το άρθρο 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ πλημμέλεια 3) Οι τέταρτος και πέμπτος λόγοι ως απαράδεκτοι, διότι η επικαλούμενη (ποσοτική) αοριστία της αγωγής των αναιρεσιβλήτων ως προς της ταυτότητα (ακριβή περιγραφή) των επίδικων ακινήτων, ελέγχεται αναιρετικά από τον αριθ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ) (ΑΠ 1182/2012, ΑΠ 1192/2012), πλημμέλεια που όμως δεν περιλαμβάνεται σ' εκείνες που αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 560 ΚΠολΔ.

Περαιτέρω, απορριπτέος ως απαράδεκτος είναι και το τρίτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλειες από τους αριθ. 1 και 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ αναφορικά με την παραδοχή της αγωγής των αναιρεσιβλήτων, που συνίστανται στο ότι το Εφετείο "δέχθηκε κατά εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων.... ότι η περίφραξη που ανεγείραμε ήταν παράνομη διατάσσοντας την κατεδάφισή της ... καθόσον όπως αποδείχθηκε από το σύνολο του αποδεικτικού υλικού η περίφραξη έχει ανεγερθεί στα δικά μας αγροτεμάχια και εντός της ιδιοκτησίας τους και επομένως αφενός δεν ανεγέρθηκε παράνομα...αφετέρου δεν προκαλεί ζημιά", παραβιάζοντας τις διατάξεις των άρθρων 999, 1000, 1099, 297, 298, 914 ΑΚ, καθόσον υπό την επίκληση των προαναφερόμενων αναιρετικών πλημμελειών και υπό το πρόσχημα της θεμελίωσής του στους αριθ. 1 και 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Με τον έκτο λόγο αναίρεσης και υπό την επίκληση των αναιρετικών πλημμελειών από τους αριθ.5 και 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση ότι το Εφετείο άφησε "αδίκαστο" το αγωγικό αίτημά τους να αναγνωρισθούν αυτοί κατά τα αναφερόμενα ποσοστά ο καθένας συγκύριοι του αναφερόμενου εδαφικού τεμαχίου έκτασης 146 τμ, ενώ η απόφαση στερείται και νόμιμης βάσης καθόσον δεν έχει αιτιολογίες "για το αγωγικό μας αίτημα που άφησε αδίκαστο". Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος και ως προς τις δύο αιτιάσεις, προεχόντως ως απαράδεκτος, κατά μεν την πρώτη, διότι η επικαλούμενη πλημμέλεια ελέγχεται αναιρετικά από τον αριθ. 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, η οποία όμως δεν περιλαμβάνεται σ' εκείνες που αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 560 ΚΠολΔ, κατά δε τη δεύτερη, διότι δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο ποιες διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου παραβιάστηκαν, παρεκτός της αντιφατικότητάς της σε σχέση με την πρώτη αιτίαση, καθόσον δεν νοείται να άφησε αδίκαστο αίτημα και επί πλέον η απόφαση να μην έχει αιτιολογίες για το αίτημα αυτό.

Με τον έβδομο λόγο αναίρεσης οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια από τον αριθ. 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ με την αιτίαση ότι το Εφετείο παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 237, 335, 338, 339, 393 ΚΠολΔ "ως προς την απόδειξη με μάρτυρες των πραγματικών περιστατικών και ειδικά για την άσκηση της νομής επί των επίδικων αγροτεμαχίων των αναιρεσιβλήτων,....... που έπρεπε να αποδειχθεί με άλλο μέσο πλην της μαρτυρικής κατάθεσης". Ο πιο πάνω λόγος είναι απορριπτέος προεχόντως ως απαράδεκτος, καθόσον οι πιο πάνω διατάξεις είναι δικονομικού και όχι ουσιαστικού δικαίου (ΑΠ 115/2011, ΑΠ 1716/2009), και, συνεπώς η τυχόν παραβίασή τους δεν ιδρύει λόγο αναίρεσης από τον αριθ. 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης στο σύνολο της, να διαταχθεί η εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του κατατεθέντος παραβόλου σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠοΛΔ, όπως ισχύει και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες που ηττήθηκαν, στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος δέκατου τρίτου αναιρεσίβλητου, κατά το νόμιμο αίτημά του (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο διατακτικό .

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1-6-2018 αίτηση των Α. Ζ. κλπ. για αναίρεση της 2814/2018 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που δίκασε ως Εφετείο.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του δέκατου τρίτου αναιρεσίβλητου , την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Μαΐου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 3 Αυγούστου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ