Supreme Court quashes first instance judgment for insufficient reasoning on evidence distortion and remands case.

Απόφαση 887 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 887/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε και Νικόλαο Λεοντή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 3 Μαρτίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Βιομηχανικής και Εμπορικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΚΟΙΛΑΡΙΔΗΣ ΟΡΕΣΤΗΣ &ΥΙΟΣ ΑΒΕΕ-ΕΙΔΗ ΠΡΟΙΚΟΣ" και το διακριτικό τίτλο "ORAL", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε η πληρεξούσια δικηγόρος της Γιάννα Παναγοπούλου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσιβλήτου : Εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία ".....ΕΠΕ" (.....) , που εδρεύει στη .... της Ιταλίας και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε η πληρεξούσια δικηγόρος της Πολυτίμη Τσούγκα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την υπ' αριθμ. 19853/03.06.2003 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης.

Εκδόθηκε η 23709/2005 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 08.12.2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Λεοντής ανέγνωσε την από 12.03.2007 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Διονυσίου Γιαννακόπουλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων αναιρέσεως. Η πληρεξούσια της αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη 5046/9-12-2005 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 23709/2005 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατ' επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων.

Ειδικότερα, με την 19853/3-6-2003 αγωγή της ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης εφέρετο προς διάγνωση αξίωσή της κατά της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας από οφειλόμενο τίμημα συνομολογηθείσης μετ' αυτής συμβάσεως πωλήσεως εμπορευμάτων και παράλληλα με την ασκηθείσα από την εναγομένη με τις προτάσεις της ανταγωγή απαίτησή της κατά της αντεναγομένης αποζημιώσεως λόγω ελαττωμάτων των πωληθέντων εμπορευμάτων, αξίωσή της για την οποία επικουρικώς διατύπωσε ένσταση συμψηφισμού. Επί της αγωγής και ανταγωγής εκδόθηκε, κατά μερική παραδοχή τους, η 23709/2005 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Κατά της αποφάσεως αυτής εναντιώνεται η ηττηθείσα εναγομένη- αντενάγουσα με την ένδικη αίτηση αναιρεσέως και με την έννοια αυτή ερευνάται στη συνέχεια.

Κατά το άρθρο 559 αρ. 20 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα, που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Παραμόρφωση υπάρχει όταν το δικαστήριο κάνει διαγνωστικό λάθος, εσφαλμένη ανάγνωση, και αποδίδει σε ορισμένο αποδεικτικό έγγραφο, με την έννοια του άρθρου 339 ΚΠολΔ, περιεχόμενο διαφορετικό από το πραγματικό. Η παραμόρφωση πρέπει να είναι προφανής και το έγγραφο να προσκομίζεται για την απόδειξη ουσιώδους ισχυρισμού, το δε δικαστήριο πρέπει να μορφώσει τη γνώμη του αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο από το περιεχόμενο του εγγράφου που παραμόρφωσε. Κατά τις επικαλούμενες με το αναιρετήριο ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως . "Επίσης και τα επικαλούμενα στην ανταγωγή πιστωτικά τιμολόγια με αριθμούς ...... προς την ......., .... προς την εταιρεία ".......ΟΕ", ....., ..... και .... προς την εταιρεία " ..... ΟΕ" δεν έχουν αιτιώδη συνάφεια με την επικαλούμενη ζημία της αντενάγουσας από πωληθείσα ελαττωματική πρώτη ύλη από την ενάγουσα, αφού αφορούν επιστροφές προϊόντων που δεν έχουν σχέση με κουβέρτες ή κουβρ- λι , στα οποία μπορούσε να μεταποιηθεί η πρώτη ύλη που της πώλησε η ενάγουσα- αντεναγομένη.

Συνεπώς και ως προς τα ανωτέρω πιστωτικά τιμολόγια αυτά η ανταγωγή πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικώς αβάσιμη".Από την επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ, εκτίμηση του περιεχομένου των εν λόγω πιστωτικών τιμολογίων αβίαστα προκύπτει ότι αφορούν και προϊόντα κουβερτών και κουβρ- λί, στην προφανή εσφαλμένη ανάγνωση των οποίων στηρίχθηκε αποκλειστικά η κρίση της πληττόμενης αποφάσεως για την αρνητική από ουσιαστική άποψη αξιολόγηση του σχετικού (αντ) αγωγικού ισχυρισμού της ήδη αναιρεσείουσας ιδρυομένου εντεύθεν του προβλεπομένου από το άρθρο 559 αρ. 20 Κ.Πολ.Δ λόγου, κατά την βασίμως περί τούτου προβαλλόμενη αναιρετική αιτίαση.

Η παραδοχή του πρώτου αυτού λόγου αναιρέσεως καθιστά αλυσιτελή την εξέταση του επικουρικώς διατυπωμένου επόμενου κατά σειρά, με αναφορά στο άρθρο 559 αρ. 11 γ Κ.Πολ.Δ, με την έννοια ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα εν λόγω πιστωτικά τιμολόγια. Η αυτή αναιρετική αιτίαση ελέγχεται ως αβάσιμη ως προς τα πιστωτικά τιμολόγια με αριθμούς ......

προς την Γ1,.... και ..... προς την εταιρεία " ...... ΟΕ", για τα οποία η προσβαλλόμενη απόφαση ειδικά αναφέρεται στις αιτιολογίες της με την παραδοχή ότι : "Κατ' ακολουθία των ανωτέρω αποδειχθέντων πραγματικών περιστατικών, επειδή για να παρουσιαστεί οποιοδήποτε πρόβλημα, στην επίδικη πρώτη ύλη που μεταβιβάστηκε στην εναγομένη - αντενάγουσα, θα έπρεπε να περάσει κάποιο χρονικό διάστημα, μετά την μεταποίησή της από αυτήν σε κουβέρτες και κουβρ - λι, την μεταπώλησή τους σε εμπόρους και από αυτούς κατόπιν σε τρίτους αγοραστές οι οποίοι και θα διαπίστωναν το πρόβλημα που τυχόν θα υπήρχε.

Συνεπώς, όταν η επίδικη πρώτη ύλη παραδόθηκε σε αυτήν στις 24-5-2002 η πρώτη ποσότητα, στις 17-7-2002 η δεύτερη ποσότητα και στις 25-10-2002 η τρίτη ποσότητα, δεν θα μπορούσε να έχει διαπιστωθεί οποιοδήποτε ελάττωμα στα παραγόμενα από αυτήν προϊόντα και να επιστραφούν αυτά με πιστωτικά τιμολόγια τον Ιούλιο του 2002.

Συνεπώς τα πιστωτικά τιμολόγια που επικαλείται η αντενάγουσα - εναγομένη με αριθμούς ...... προς την Γ1, αξίας 467,28 ευρώ, ..... προς τον Γ2 αξίας 2.136,19 ευρώ, ...... προς τον Γ2 αξίας 2.819,32 ευρώ και το ..... προς την Ο.Ε με την επωνυμία " ....... ΟΕ" αξίας 203,28 ευρώ δεν έχουν σχέση με την επίδικη πρώτη ύλη που πώλησε η ενάγουσα στην εναγομένη, αφού τα πιστωτικά εξεδόθηκαν τον μήνα Ιούλιο 2002 που σημαίνει ότι η πρώτη ύλη που είχε χρησιμοποιηθεί είχε αγοραστεί πριν από τον Μάιο του 2002, οπότε έγιναν οι ένδικες πωλήσεις από την ενάγουσα -αντεναγομένη .

Συνεπώς ως προς το αίτημα της ανταγωγής ν' αποζημιωθεί η αντενάγουσα για την αξία των ανωτέρω πιστωτικών τιμολογίων ως ζημία προερχομένη από την πωληθείσα σε αυτήν από την ενάγουσα πρώτη ύλη πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικώς αβάσιμο". Παράλληλα διαλαμβάνει κατά τούτο πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες για την ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση της ότι τα πιστωτικά αυτά τιμολόγια δεν αφορούν την πρώτη ύλη, που αποτέλεσε αντικείμενο της συνομολογηθείσης μεταξύ των διαδίκων συμβάσεως πωλήσεως, παραδοχή της σε συνέπεια με την οποία, κατ' ορθή εφαρμογή του άρθρου 543 ΑΚ, απέρριψε την επί του αγωγικού αυτού ισχυρισμού θεμελιούμενη και ανταγωγικώς αξιούμενη απαίτησή της αποζημιώσεως.

Επομένως ελέγχεται ως αβάσιμος ο υποστηρίζων τα αντίθετα τρίτος κατά σειρά λόγος αναιρέσεως, με αναφορά στο άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, διάταξη κατά την έννοια της οποίας ανεπαρκής ή αντιφατική αιτιολογία, που έχει ως συνέπεια την αναίρεση για έλλειψη νόμιμης βάσεως, υπάρχει όταν από το αιτιολογικό της αποφάσεως δεν προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά τα οποία σύμφωνα με το νόμο είναι αναγκαία για τη θεμελίωση του κανόνα δικαίου, που εφαρμόστηκε στην συγκεκριμένη περίπτωση.'Ομοια αρνητικά αξιολογείται ο απομένων προς έρευνα τελευταίος κατά σειρά λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο, με αναφορά στο άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, προσάπτεται στην προσβαλλόμενη δι' αυτής απόφαση, ότι δεν έλαβε υπόψη την προταθείσα από την αναιρεσείουσα, ως εναγομένη, ένσταση συμψηφισμού, η οποία (ορθώς) απορρίφθηκε ως άνευ αντικειμένου και αλυσιτελής μετά την μερική κατ' ουσίαν παραδοχή της ανταγωγής, ως προς την οποία επικουρικώς προβλήθηκε για την ιδία με εκείνη διωκομένη προς καταψήφιση αξίωσή της.

Συνακόλουθα αυτών πρέπει, κατά παραδοχή του πρώτου λόγου αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη δι' αυτής απόφαση και παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση κατά το συνδεόμενο με τον λόγο αυτό αναιρέσεως κεφάλαιο, ενώπιον του αυτού Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, συντιθέμενου από άλλο δικαστή, εκτός από εκείνον που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση ( ΚΠολΔ 580 παρ. 3).

Τέλος, εκτιμάται ότι τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων πρέπει να συμψηφισθούν στο σύνολό τους λόγω της κατ' ίση έκταση εν μέρει νίκης και ήττας εκάστου τούτων (ΚΠολΔ 183,178 παρ.1).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 23709/2005 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση κατά το σημειούμενο στο σκεπτικό της παρούσης κεφάλαιο στο αυτό Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, συντιθέμενο από άλλο δικαστή. Και Συμψηφίζει στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14-4-2008.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 21-4-2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ