Legislator Case Law & Legislation
886/2014 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on contract law grounds, upholding lower court's partial award against EU organization.

Case Number 886/2014
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the State's appeal against a partial judgment awarding engineers' fees to private contractors. The lower court correctly interpreted that the State's obligation to pay the remaining fee to the Technical Chamber of Greece was invalid because the contracts lacked the character of public works under the relevant laws. Consequently, the court ruled that the State must pay the remaining amount directly to the individual engineers rather than the intermediary body.

Legislator headnote

AI generated

Articles 158, 159, 180 of the Civil Code; Article 2 of the Civil Code; Article 559(1) of the Code of Civil Procedure: An appeal is inadmissible if the lower court correctly applied the law, specifically when the distinction between public and private contracts determines the proper recipient of statutory fees.

Keywords

AI generated
contract law public works engineers fees technical chamber civil procedure appeal state liability legal interpretation

Cited Legislation

AI generated
Article 158 of the Civil Code
Article 159 of the Civil Code
Article 180 of the Civil Code
Article 2 of the Civil Code
Article 559(1) of the Code of Civil Procedure
Article 681 of the Civil Code
Article 682 of the Civil Code
Article 694 of the Civil Code
Law 2121/1993
Law 2169/1994
Decree 31/1956
Law 2726/1959
Law 1418/1984
Law 2229/1994

Cited Case Law

AI generated
Case 284/2014
Case 413/2003

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 886 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 886/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου που εκπροσωπείται νόμιμα υπό του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, καθολικού διαδόχου του ΝΠΙΔ με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1997 ΑΕ", το οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Περικλή Αγγέλου, πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1Γ. Σ. του Ν., κατοίκου ... και 2. Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΑΡΧΙΤΕΧ ΑΕ", που εδρεύει στη … και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Λαδά.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-12-2001 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 11976/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 1386/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά το αναιρεσείον με την από 30-9-2011 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Κλαδογένης, ανέγνωσε την από 29-3-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή.

Εξ άλλου, κατά το άρθρο 2 ΑΚ, ο νόμος διατηρεί την ισχύ του, εφόσον άλλος κανόνας δικαίου δεν τον καταργήσει ρητά ή σιωπηρά. Τούτο συμβαίνει όταν από την έννοια του περιεχομένου προκύπτει κατά τρόπο σαφή ότι ο νεότερος νόμος αποσκοπεί στην κατάργηση του παλαιού γενικού ή ειδικού και μάλιστα με ρύθμιση του ίδιου θέματος κατά τρόπο αντίθετο και ασυμβίβαστο προς αυτή του παλαιού.

Έτσι η αρχή της κατάργησης του προγενέστερου νόμου με νεότερο δεν εφαρμόζεται όταν ο νεότερος νόμος είναι γενικός και ο παλαιός ειδικός, εκτός αν από την έννοια του περιεχομένου του νεότερου νόμου προκύπτει ότι αυτός αποσκοπούσε στην κατάργηση και του ειδικού νόμου (Α.Π. 284/2014, Α.Π.413/2003). Περαιτέρω, από τα άρθρα 158, 159 και 180 Α.Κ.

προκύπτει, ότι η τήρηση τύπου για την δικαιοπραξία απαιτείται μόνον όπου το ορίζει ο νόμος, στην περίπτωση δε αυτήν, εάν δεν τηρήθηκε ο απαιτούμενος από τον νόμο τύπος, εφόσον δεν ορίζεται το αντίθετο, η δικαιοπραξία είναι άκυρη, δηλαδή θεωρείται σαν να μην έγινε.

ΙΙ. Με το άρθρο 75 Ν.2121/4-3-1993, όπως αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 20 Ν.2196/22-3-1994, ιδρύθηκε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία "Οργανισμός Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης-Θεσσαλονίκη 1997" και με έδρα τη Θεσσαλονίκη. 0 ιδρυθείς Οργανισμός ορίσθηκε ότι θα έχει τη μορφή Ανώνυμης Εταιρίας και θα διέπεται από τις διατάξεις του κωδικοποιημένου νόμου 2190/1920 "Περί ανωνύμων εταιρειών", όπως ισχύουν κάθε φορά, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά από τις διατάξεις αυτού του άρθρου και του διατάγματος, που προβλεπόταν από την παράγραφο 6 αυτού.

Κατά το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 75 παρ 1 Ν. 2121/1993, το οποίο προστέθηκε με το νόμο 2196/1994: "Ο Οργανισμός δεν υπάγεται στις διατάξεις που ισχύουν για το δημόσιο τομέα και ιδίως εκείνες που αναφέρονται στις προσλήψεις προσωπικού οποιασδήποτε φύσης, αμοιβές, υπηρεσιακή κατάσταση, στις διατάξεις που αφορούν τις προμήθειες και εκτέλεση έργων, καθώς και στην τήρηση του δημόσιου λογιστικού".

Κατά την παράγραφο 2 του ιδίου άρθρου, το μετοχικό κεφάλαιο του Οργανισμού διαιρείτο σε ονομαστικές μετοχές ίσης αξίας, που αντιστοιχούσαν σε ισάριθμες ψήφους και ανήκαν στο Ελληνικό Δημόσιο, εκπροσωπούμενο από τον εποπτεύοντα Υπουργό. Κατά την παράγραφο 3, σκοπός του ιδρυόμενου Οργανισμού, ο οποίος θα λειτουργούσε χάριν του δημόσιου συμφέροντος σύμφωνα όμως με τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας, ήταν η προετοιμασία της πόλης της Θεσσαλονίκης, που είχε ορισθεί ως Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το έτος 1997, η κατασκευή των αναγκαίων έργων υποδομής και η οργάνωση των σχετικών πολιτιστικών εκδηλώσεων.

Τα έργα υποδομής θα εντάσσοντο σε μακροπρόθεσμο προγραμματισμό πολεοδομικής ανάπλασης και πολιτιστικής ανάπτυξης της Θεσσαλονίκης και της ευρύτερης περιοχής. Κατά την παράγραφο 4, ο Οργανισμός θα τελούσε υπό την εποπτεία Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης ή Υπουργού, που θα οριζόταν με απόφαση του Πρωθυπουργού.

Στην παράγραφο 5, ορίσθηκαν τα όργανα διοίκησης του Οργανισμού που ήταν το Διοικητικό του Συμβούλιο, ο Πρόεδρος και ο Διευθύνων Σύμβουλός του. Το Διοικητικό Συμβούλιο θα οριζόταν με απόφαση του Υπουργού, που επόπτευε τον Οργανισμό η οποία θα δημοσιευόταν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και θα αποτελείτο από τα αναφερόμενα πρόσωπα, το συμβούλιο δε αυτό θα εξέλεγε και τον διευθύνοντα σύμβουλο.

Με το άρθρο 6, προβλέφθηκε ότι με απόφαση του Νομάρχη Θεσσαλονίκης, που θα εκδιδόταν μέσα σε δύο (2) μήνες από τη δημοσίευση του ως άνω νόμου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, μετά από εισήγηση του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού, θα καταρτιζόταν το καταστατικό του, το οποίο θα δημοσιευόταν στην Εφημερίδα αυτή και με το οποίο θα καθορίζοντο η θητεία των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, οι αρμοδιότητες των οργάνων της διοίκησης και του Διευθύνοντος Συμβούλου, ο τρόπος και η διαδικασία αναπλήρωσής τους, η νόμιμη εκπροσώπηση, ο τρόπος λειτουργίας και διαχείρισης του Οργανισμού, τα όργανα που θα γνωμοδοτούσαν ή θα αποφάσιζαν σε θέματα έργων, προμηθειών, διαφημίσεων, οργανώσεων κ.λπ., οι πόροι του, εκτός των αναγραφομένων στην παρ. 7 του ίδιου άρθρου, η διάθεση των καθαρών κερδών, καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την οργάνωση και λειτουργία του.

Κατά την παράγραφο 7, για την εκπλήρωση του σκοπού του ο Οργανισμός θα εχρηματοδοτείτο κάθε έτος από τον προϋπολογισμό δημοσίων επενδύσεων. Κατά την παρ. 8, ο ετήσιος έλεγχος της διαχείρισης των οικονομικών του Οργανισμού θα ενεργείτο σύμφωνα με τα ισχύοντα περί οικονομικού ελέγχου των ν.π.ι.δ. δημοσίου συμφέροντος και των διατάξεων που ισχύουν κάθε φορά για τις ανώνυμες εταιρείες.

Κατά την παράγραφο 9, ο Οργανισμός Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης-Θεσσαλονίκη 1997 θα λυόταν την 1η Ιανουαρίου 1998 και θα ετίθετο υπό εκκαθάριση. Με την παράγραφο 10 προβλέφθηκε, ότι θα απαλλάσσοντο από κάθε άμεσο ή έμμεσο φόρο, τέλος, εισφορά υπέρ του Δημοσίου ή οποιουδήποτε τρίτου και από το τέλος χαρτοσήμου όλες οι πράξεις του Οργανισμού, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και όλες οι αναγκαίες πράξεις ιδρύσεώς του.

Τέλος, κατά την παράγραφο 11, στον τακτικό προϋπολογισμό του αρμοδίου για τον οργανισμό υπουργείου θα εγγραφόταν σχετικός κωδικός για την απαιτούμενη χρηματοδότηση του εγκεκριμένου προγράμματος έργων και πολιτιστικών εκδηλώσεων της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας 1997. Στη συνέχεια με την 32276/29-6-1994 απόφαση του Νομάρχη Θεσσαλονίκης εγκρίθηκε το καταστατικό του Οργανισμού, όπου στην παρ.

δ του άρθρου 1 επαναλήφθηκε ότι ο Οργανισμός αυτός δεν υπαγόταν στις διατάξεις που ισχύουν για το δημόσιο τομέα και ιδίως εκείνες που αναφέρονται στις προσλήψεις προσωπικού, οποιασδήποτε φύσεως αμοιβές, υπηρεσιακή κατάσταση, στις διατάξεις που αφορούν τις προμήθειες και εκτέλεση έργων, καθώς και στην τήρηση του δημόσιου λογιστικού.

ΙΙΙ. Το άρθρο 14 παρ 1 περ. η' Ν. 2190/3-3-1994 ορίζει, μεταξύ των άλλων, ότι στον δημόσιο τομέα υπάγονται " Τα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου που ανήκουν στο Κράτος ή επιχορηγούνται τακτικώς, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, από κρατικούς πόρους κατά 50% τουλάχιστον του ετήσιου προϋπολογισμού τους". Ακολούθως, εξεδόθη ο Ν.2229/29/31-8-1994, ο οποίος στο άρθρο 1 παρ 2αναφέρει, ότι αντικαθίσταται το άρθρο 2 παρ 1 Ν.1418/1984 "ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑ" ως είχε τροποποιηθεί με το άρθρο 96 παρ 7 Ν. 1892/1990 και ορίζεται : "1. Ο νόμος αυτός εφαρμόζεται σε όλα τα έργα που προγραμματίζονται και εκτελούνται από τους φορείς, που αναφέρονται στην παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 2190/1994 (ΦΕΚ28Α'). Με κοινές αποφάσεις των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας, Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.) και του εκάστοτε αρμόδιου υπουργού, είναι δυνατόν έργα που προγραμματίζονται και εκτελούνται από νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου των ανωτέρω φορέων να εξαιρούνται διατάξεων του παρόντος". Ο ίδιος νόμος, 2229/29/31-8-1994, ορίζει στο άρθρο 6 παρ 1,4: " 1. Οι διατάξεις του παρόντος νόμου εφαρμόζονται στις συμβάσεις έργων ή μελετών που θα δημοπρατηθούν ή θα ανατεθούν με σχετικές αποφάσεις, από την δημοσίευση του παρόντος νόμου. 4.Κάθε γενική ή ειδική διάταξη που αντίκειται στις διατάξεις του παρόντος νόμου ή αναφέρεται σε θέματα που ρυθμίζονται από τον νόμο αυτό, καθώς και το π.δ. 487/1991 (ΦΕΚ 177 Α") καταργούνται".

ΙV. Το άρθρο 6 παρ 8 Ν. 1418/1984 ορίζει : "Όταν πρόκειται να εκτελεσθούν δημόσια έργα, προβλεπομένου συνολικού κόστους μεγαλύτερου των 10 δις. δραχμών είτε κατά το σύστημα της αντιπαροχής είτε κατά το σύστημα παροχής άλλων ανταλλαγμάτων είτε κατά οποιοδήποτε άλλο σύστημα προβλέπεται από την ισχύουσα νομοθεσία, επιτρέπεται η ανάθεση καθηκόντων συμβούλου οποιασδήποτε ειδικότητας (τεχνικού, οικονομικού συμβούλου οργανώσεως κ.λπ.) σε ημεδαπά ή αλλοδαπά, φυσικά ή νομικά πρόσωπα, για να παράσχουν τις υπηρεσίες τους, που απαιτούνται για την υλοποίηση και εκτέλεση των έργων αυτών.

Η ανάθεση γίνεται με σύμβαση. Ο τρόπος ανάθεσης, οι παρεχόμενες από το σύνολο υπηρεσίες, οι όροι της σύμβασης και η αμοιβή καθορίζονται με απόφαση του κατά περίπτωση αρμόδιου υπουργού χωρίς δέσμευση από οποιαδήποτε γενική ή ειδική διάταξη. Η αμοιβή του συμβούλου θα βαρύνει το συγκεκριμένο προϋπολογισμό, που θα καθορίζεται εκάστοτε με απόφαση του κατά περίπτωση αρμόδιου υπουργού.

Η αμοιβή του συμβούλου μπορεί επίσης να βαρύνει τον προϋπολογισμό του Ειδικού Ταμείου Εφαρμογής Ρυθμιστικών και Πολεοδομικών Σχεδίων (Ε.Τ.Ε.Ρ.Π.Σ.) ή τον προϋπολογισμό του Ταμείου Εθνικής Οδοποιίας (Τ.Ε.Ο.) κατόπιν αποφάσεως του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, μετά από σύμφωνη γνώμη των διοικητικών τους συμβουλίων".

Τέλος εξεδόθη η υπ' αριθ.76251/5202/25-8-1995 απόφαση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας, Μακεδονίας -Θράκης, Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων και του Αναπληρωτού Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, η οποία στο άρθρο μόνον ορίζει: "1. Εξαιρούνται των διατάξεων του Ν. 1418/1984 (ΦΕΚ 23Α) όπως τροποποιήθηκε, συμπληρώθηκε με τον Ν. 2229/1994 (138Α), όλα τα έργα που προγραμματίζονται και εκτελούνται από τον Οργανισμό Πολιτικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης Θεσσαλονίκης 1997 με την επιφύλαξη των διατάξεων της υπ' αριθ. 93/37 Κοινοτικής Οδηγίας και του Π.Δ. 23/93. 2.Η ισχύς της παρούσας απόφασης αρχίζει από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως".

Από το σύνολο των ως άνω διατάξεων και ιδίως από την αναφερθείσα στην αρχή διάταξη του άρθρου 75 Ν.2121/4-3-1993, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 20Ν.2196/22-3-1994, προκύπτει, ότι το Κράτος, θέλοντας να δημιουργήσει ένα Οργανισμό, ο οποίος θα ετοίμαζε την ευρύτερη περιοχή της Θεσ/νίκης, ώστε να διεξαχθούν οι σχετικές πολιτιστικές εκδηλώσεις, εδημιούργησε τον εναγόμενο Οργανισμό, του οποίου το μετοχικό κεφάλαιο ανήκε εξ ολοκλήρου στο Ελληνικό Δημόσιο, ο ίδιος εξυπηρετούσε σκοπό δημοσίου συμφέροντος, εποπτεύετο από μέλος της Κυβερνήσεως, εχρηματοδοτείτο εξ ολοκλήρου από το Κράτος και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του ορίζοντο επίσης από αυτό.

Όμως, προκειμένου ο Οργανισμός αυτός να καταστεί ταχύς, ευέλικτος και αποτελεσματικός, εν όψει του περιορισμένου χρόνου και του πλήθους των ποικίλων έργων τα οποία έπρεπε να εκτελέσει, ο Νομοθέτης προσέδωσε σε εκείνον την μορφή του Ν.Π.Ι.Δ και μάλιστα της ανώνυμης εταιρίας, η οποία θα διήπετο από τις διατάξεις του Ν.2190/1920 "Περί ανωνύμων εταιριών και δεν υπήγαγε τον Οργανισμό στις διατάξεις του Ν.1418/1984 περί δημοσίων έργων οι οποίες ρυθμίζουν την εκτέλεση των δημοσίων έργων από το Δημόσιο, ούτε στις διατάξεις του Ν. 716/1977 ("ΜΗΤΡΩΟ ΜΕΛΕΤΗΤΩΝ -ΑΝΑΘΕΣΗ -ΕΚΠΟΝΗΣΗ ΜΕΛΕΤΩΝ"), οι οποίες καθορίζουν τους όρους και την διαδικασία της αναθέσεως σε ιδιώτες και της εκπονήσεως από αυτούς μελετών για λογαριασμό του Δημοσίου, των Ν.Π.Δ.Δ., των Ο.Τ.Α., των Δημοσίων Επιχειρήσεων και λοιπών Οργανισμών δημοσίου ενδιαφέροντος.

Επομένως, οι συμβάσεις, τις οποίες επρόκειτο να συνάψει και συνήψε εν τέλει ο Οργανισμός με τρίτους για την μελέτη και την κατασκευή των έργων προς πραγμάτωση του σκοπού του, δεν είχαν τον χαρακτήρα των δημοσίων έργων υπό την έννοια των ως άνω νόμων. Από αυτά συνάγεται περαιτέρω το συμπέρασμα, ότι οι αναφερθέντες νόμοι και ειδικότερα 1)η διάταξη του άρθρου 2 παρ 1 του Ν. 1418/1984 όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 1 παρ 2 Ν. 2229/29/31-8-1994 και 2) οι λοιπές διατάξεις του τελευταίου νόμου, καίτοι είναι νεότεροι του ιδρυτικού του αναιρεσείοντος Οργανισμού Ν.2121/4-3-1993 ως και του τροποποιήσαντος αυτόν Ν. 2196/22-3-1994, εν τούτοις εκείνοι, ως γενικοί, δεν κατήργησαν τους τελευταίους και ούτε από την έννοια του περιεχομένου τους προκύπτει, ότι αποσκοπούσαν στην κατάργηση αυτών.

Η μεταγενεστέρως δε εκδοθείσα ως άνω κοινή Υπουργική απόφαση, με την οποία εξαιρέθηκαν από τις διατάξεις του Ν.1418/1984 όλα τα έργα τα οποία προγραμματίζονται και εκτελούνται από τον αναιρεσείοντα Οργανισμό, είναι εν προκειμένω άνευ εννόμου επιρροής. V.Στην προκειμένη περίπτωση, οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι, εκ των οποίων ο πρώτος είναι αρχιτέκτονας μηχανικός και η δεύτερη είναι ανώνυμη τεχνική εταιρία, εκθέτουν με την αγωγή τους τα ακόλουθα :

Ο εναγόμενος Οργανισμός, κατόπιν διαδικασίας επιλογής, ανέθεσε στους ενάγοντες, εκ των οποίων ο πρώτος είναι αρχιτέκτονας μηχανικός και η δεύτερη είναι ανώνυμη τεχνική εταιρία και αυτοί ανέλαβαν με την από 8-3-1995 έγγραφη σύμβαση, να παρέχουν ως προς τα αναφερόμενα στην αγωγή έργα τις υπηρεσίες α) διοίκησης των έργων, β)εφαρμογής χρονικού προγραμματισμού, γ) ελέγχου και παρακολούθησης μελετών και δ) επίβλεψης των έργων, καθώς και υπηρεσίες συναφείς με την υλοποίηση αυτών.

Στα πλαίσια της προκαταρκτικής μελέτης, που περιλαμβανόταν στον τεχνικό φάκελο κάθε έργου, ανατέθηκε σ' αυτούς και η καταγραφή προτάσεως των βασικών όρων της προγραμματικής συμφωνίας με τους ιδιοκτήτες του έργου στις περιπτώσεις που αυτός ήταν τρίτος και όχι ο εναγόμενος Οργανισμός και ειδικότερα ανατέθηκε σ' αυτούς η σύνταξη σχεδίων των προσδιοριζομένων ειδικών προγραμματικών συμβάσεων για τα αναφερόμενα έργα.

Οι ίδιοι εκπλήρωσαν τις σχετικές υποχρεώσεις τους και παρέδωσαν την 1-1-1997 τα σχέδια των συμφωνηθεισών ειδικών προγραμματικών συμβάσεων έναντι της αναφερόμενης για το καθένα αμοιβής τους, η οποία ανήλθε σε 21.052.969 δραχμές συνολικώς, άλλως δε και αν υπολογισθεί βάσει των διατάξεων του π.δ/τος 696/1974 σε 10.071.150 δραχμές κατά τους παρατιθέμενους υπολογισμούς, τους στηριζόμενους στις ημέρες απασχόλησης υπευθύνου, συνεργάτη και γραμματείας για κάθε έργο.

Έναντι αυτής της αμοιβής, ο εναγόμενος κατέβαλε μόνον 7.114.050 δραχμές, αρνείται δε να καταβάλει το υπόλοιπο. Ζητούν δε οι ενάγοντες, να υποχρεωθεί ο εναγόμενος, να καταβάλει στο Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος προς το οποίο ανακοινώνεται η αγωγή, το υπόλοιπο από 13.948.919 δρχ. (40.936ευρώ), άλλως 2.957.100δρχ. (8.678ευρώ) νομιμοτόκως, επικουρικότερον δε, να καταβάλει τα ποσά αυτά κατ' ισομοιρίαν στους ενάγοντες.

Με το περιεχόμενο αυτό η αγωγή, καθ' ό μέρος ζητείται η καταβολή του υπολοίπου της αμοιβής στους ίδιους τους ενάγοντες, είναι νόμιμη και στηρίζεται στις διατάξεις των άρθρων 681,682,694 ΑΚ, 75 Ν.2121/4-3-1993 όπως συμπληρώθηκε με το άρθρο 20 παρ 2 Ν. 2169/22/22-3-1994 και του Β.Δ.31/1956 ("Κανονισμός τρόπου καταβολής αμοιβής μελετών μηχανικών") όπως ίσχυε προ της τροποποιήσεώς του με τον Ν.3919/2011.

Καθ' ό μέρος όμως ζητείται με την αγωγή να καταβληθεί το υπόλοιπο της αμοιβής στο Τ.Ε.Ε., αυτή δεν είναι νόμιμη, επειδή η υποχρέωση αυτή υφίσταται, σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ 4,5 Β.Δ.31/1956 και το άρθρο μόνο του Ν.Δ.2726/1959 ("Επέκταση αμοιβών μηχανικών σε διάφορες εργασίες-ειδικότητες") όπως ίσχυαν προ της τροποποιήσεώς των με τον Ν.3919/2011, στην περίπτωση κατά την οποία το έργο άπτεται της ιδιότητoς του μηχανικού, ήτοι εφόσον αυτός παρέχει υπηρεσίες για μελέτη, επίβλεψη κλπ έργου και όχι όταν πρόκειται για μη τεχνικές εργασίες, αλλά για υπηρεσίες οι οποίες μπορούν να προσφερθούν, όπως στην προκειμένη περίπτωση και από άλλους επαγγελματίες (δικηγόρους, οικονομολόγους κλπ).

Επομένως, το Εφετείο το οποίο έκρινε, ομοίως, νόμιμη την αγωγή μόνον καθ' ό μέρος οι ενάγοντες ζητούν να καταβληθούν στους ιδίους τα ως άνω ποσά, προχώρησε στην κατ' ουσίαν έρευνα της υποθέσεως, δέχθηκε την έφεση των εναγόντων, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, η οποία είχε απορρίψει κατ' ουσίαν την αγωγή, εκράτησε, εδίκασε την αγωγή και δέχθηκε μερικώς αυτήν κατ' ουσίαν, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ.

Ειδικότερα, το Εφετείο ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ως άνω διατάξεις, ως και την διάταξη του άρθρου 2 ΑΚ, δεν παραβίασε δε τις διατάξεις των άρθρων 158, 159 παρ 1, 180ΑΚ ως και τις διατάξεις των άρθρων 1 παρ 2, 6 παρ 1 Ν.2229/1994 και 2 παρ 1, 6 παρ 8 και 14 παρ 1 Ν.1418/1984, τις οποίες ορθώς δεν εφάρμοσε, καθόσον οι συναφθείσες από τον Οργανισμό Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης συμβάσεις για την μελέτη και την κατασκευή έργων προς πραγμάτωση του σκοπού του δεν είχαν τον χαρακτήρα των δημοσίων έργων του Ν.1418/1984 και δεν απητείτο για την ανάθεση των έργων και μάλιστα όσον αφορά τον τρόπο αναθέσεως, τις παρεχόμενες από τον τεχνικό, οικονομικό κλπ σύμβουλο υπηρεσίες, τους όρους της συμβάσεως και την αμοιβή η προηγούμενη έκδοση αποφάσεως των κατά περίπτωση αρμοδίων Υπουργών.

Ακολούθως, ο τα αντίθετα υποστηρίζων μοναδικός λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος. Κατά συνέπεια, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30-9-2011 αίτηση του "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ -ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 1997 Α.Ε." για αναίρεση της υπ' αριθ. 1386/2009 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει το παρασταθέν ως καθολικό διάδοχο εκείνου Ελληνικό Δημόσιο στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 4η Δεκεμβρίου 2013.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 29η Απριλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ