Supreme Court dismisses appeal against labor court ruling on illegal overtime compensation under unjust enrichment law.

Απόφαση 886 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 886/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1΄ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Στέφανο Γαβρά, Αντιπρόεδρο, Εμμανουήλ Καλούδη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Ειρήνη Αθανασίου και Αλέξανδρο Νικάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Τεχνικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΑΤΤΙΚΑΤ Α.Τ.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Καρούζο βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσιβλήτου: ...... , που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Ευαγγελοδήμο, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-8-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1931/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 7567/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 28-12-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αλέξανδρος Νικάκης, διάβασε την από 22-2-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 1 του ν. 435/1976 συνάγεται, ότι αν ο μισθωτός απασχοληθεί πέραν του νομίμου ημερησίου ωραρίου χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις η υπερωριακή αυτή εργασία του είναι παράνομη και αυτός δικαιούται για κάθε ώρα παράνομης υπερωριακής απασχόλησης αποζημίωση κατά τις διατάξεις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού και προσαύξηση ίση προς το 100% του καταβαλλομένου ωρομισθίου του.

Η αποζημίωση αυτή υπολογίζεται με βάση την ωφέλεια που απεκόμισε ο εργοδότης, η οποία ισοδυναμεί με τις αποδοχές που θα κατέβαλε σε άλλο μισθωτό με έγκυρη σύμβαση για την παροχή της ίδιας εργασίας και με τις αυτές συνθήκες, χωρίς τα οικογενειακά επιδόματα, το επίδομα προϋπηρεσίας και τις πρόσθετες αποδοχές που τυχόν ελάμβανε ο εργασθείς υπερωριακώς μισθωτός, αφού κατά τούτο, που δεν μπορεί να είναι κατώτερο από το νόμιμο ωρομίσθιο, καθίσταται χωρίς νόμιμη αιτία πλουσιώτερος ο εργοδότης από την υπερωριακή εργασία του απασχοληθέντος μισθωτού.

Περαιτέρω από τις ίδιες διατάξεις προκύπτει, ότι την προσαύξηση ίση προς 100% του καταβαλλομένου ωρομισθίου για παρασχεθείσα παράνομη υπερωριακή απασχόληση δικαιούνται ευθέως εκ του νόμου και όχι βάσει των διατάξεων του αδικαιολογήτου πλουτισμού και οι απασχολούμενοι σε κάποιο εργοδότη με άκυρη σύμβαση εργασίας.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση του, δέχθηκε τα εξής: Με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, που καταρτίστηκε στις 30.6.1996 ο αναιρεσίβλητος, ως κάτοχος επαγγελματικής άδειας οδηγού αυτοκινήτου Ε κατηγορίας, απασχολήθηκε στην αναιρεσείουσα ανώνυμη τεχνική εταιρία μέχρι τις 19.3.2001, οπότε και απολύθηκε λόγω καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας του.

Σύμφωνα με τη σύμβαση ο αναιρεσίβλητος προσλήφθηκε ως οδηγός φορτηγού αυτοκινήτου με οκτάωρη ημερήσια και πενθήμερη εβδομαδιαία απασχόληση, όμως στην πραγματικότητα απαχολήθηκε ως χειριστής μηχανημάτων έργου 200 ΗΡ και άνω και στερούνταν της απαιτούμενης, σύμφωνα με τα άρθρα 4 και 5 του Π.Δ. 31/1990, άδειας μηχανοδηγού χειριστή Β΄ τάξεως και έκρινε ότι η σύμβαση εργασίας του είναι άκυρη.

Έτσι, ως προς τις αξιώσεις του αναιρεσιβλήτου για καταβολή διαφορών αποδοχών, επιδόματος ενοικίου, αντιτίμου μεταφοράς στον τόπο της εργασίας, μη χορήγησης μιας φιάλης γάλακτος και ρουχισμού εργασίας που στηρίζονταν ευθέως στη βάση του αδικαιολογήτου πλουτισμού και δεν σωρεύονταν κατά δικονομική επικουρικότητα, έκρινε ότι η αγωγή δεν ήταν νόμιμη και την απέρριψε, διότι δεν εκτίθεται σ' αυτή ο λόγος ακυρότητας της συμβάσεως.

Περαιτέρω το Εφετείο δέχθηκε ότι ο αναιρεσίβλητος, κατά το επίδικο χρονικό διάστημα, παρείχε εργασία και πέραν του νομίμου ωραρίου του, απασχολούμενος πέραν των 9 ωρών ημερησίως, χωρίς την τήρηση των νομίμων διατυπώσεων, η οποία ήταν παράνομη. Έτσι αφού εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, που απέρριψε το κεφάλαιο αυτό της αγωγής, επιδίκασε σ' αυτόν ως διαφορές της αποζημίωσης του κατά τις διατάξεις του αδικαιολογήτου πλουτισμού, που συνίστανται στην ωφέλεια που απεκόμισε η αναιρεσείουσα εργοδότρια και αντιστοιχεί στο κατώτερο νόμιμο ωρομίσθιο που θα κατέβαλε σε άλλο μισθωτό με έγκυρη σύμβαση εργασίας και πρόσθετη αποζημίωση ίση προς το 100% επί του ωρομισθίου του το συνολικό ποσό των 536.324 δρχ.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου με ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 1 του ΝΔ 435/1976 και επομένως ο από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ μοναδικός λόγος της αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28.12.2005 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΑΤΤΙΚΑΤ ΑΤΕ" για αναίρεση της 7567/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία καθορίζει σε τετρακόσια είκοσι (420) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 17 Απριλίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα, στις 26 Απριλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ