Appeal dismissed as inadmissible due to power of attorney failing to specify the criminal offense and decision.

Απόφαση 886 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 886/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρύσανθο Παπούλια, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιοτέρου μέλους της συνθέσεως (κωλυομένου του Αντιπροέδρου), Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Μιχαήλ Δέτση-Εισηγητή, Κωνσταντίνο Κούκλη και Γρηγόριο Μάμαλη, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη, (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 4 Απριλίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου: M. P. του F., κατοίκου ..., που δεν παρέστη, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 3290/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Eφετείου Θεσσαλονίκης.

Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της αποφάσεως αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 8 Δεκεμβρίου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 61/2006.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Καίσαρης, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα, με αριθμό 82/16.2.2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Φέρομεν ενώπιον του Δικαστηρίου υμών την υπ’ αριθμ 66/ 8.12.2005 αίτησιν αναιρέσεως του κατηγορουμένου M.

P. του F., κατά της π’ αριθμ.3290/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, όπως αυτή διωρθώθη ως προς τα στοιχεία ταυτότητος του κατηγορουμένου, δια της οποίας απερρίφθη ως ανυποστήρικτος η έφεσίς του κατά της υπ’ αριθμ. 20669/2003 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Θεσσαλονίκης, με την οποίαν κατεδικάσθη δια παραβ.

του άρθρου 99 παρ.3 και 4 Π.Κ. και εκθέτομεν τα εξής: Κατά την διάταξιν του άρθρου 465 παρ.1 Κ.Π.Δ., ο διάδικος δύναται να ασκήση το ένδικον μέσον που ανήκει εις αυτόν είτε ο ίδιος, είτε δι’ αντιπροσώπου που έχει εντολήν κατά τους όρους του άρθρου 96 παρ.1. Εκ της διατάξεως αυτής προκύπτει, ότι εις το πληρεξούσιον πρέπει να προσδιορίζεται γενικώς δια της νομικής ομολογίας της ή δι’ απλής αναφοράς ή ποινική υπόθεσις που αφορά και αι σχετικαί αξιόποινοι πράξεις (Α.Π.1406/2004 Ποιν Δικ 2004 σελ.1440 κ.α.).

Εις την προκειμένην περίπτωσιν η υπο κρίσιν αίτησις αναιρέσεως ησκήθη υπό της δικηγόρου Ελένης Παλάσκα, δυνάμει του υπ’ αριθμ. 3809/623/2005 συμβολαιογραφικού πληρεξουσίου της συμβολαιογράφου Τιράνων Artemisa Megaj, δια του οποίου ναι μέν παρέχεται εις αυτήν ειδική εντολή και πληρεξουσιότης προς άσκησιν παντός ενδίκου μέσου, πλήν δεν προσδιορίζεται ούτε γενικώς δια της νομικής όρολογίας της ή δι’ απλής αναφοράς η ποινική απόφασις που αφορά και η σχετική αξιόποινος πράξις.

Κατά συνέπειαν η ανωτέρω αναίρεσις τυγχάνει απαράδεκτος, καθό ασκηθείσα χωρίς την τήρησιν των νομίμων διατυπώσεων (Α.Π. 1406/2004 ενθ’ ανωτ.κ.α ). Κατ’ ακολουθίαν πάντων αυτών πρέπει, κατά τα άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 Κ.Π.Δ., να κηρυχθή απαράδεκτος η υπό κρίσιν αίτησις αναιρέσεως, αφού ησκήθη χωρίς να τηρηθούν αι δια την άσκησιν αυτής οριζόμεναι υπό του νόμου διατυπώσεις και να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 210 ευρώ.

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ Προτείνομεν: Ι Να κηρυχθή απαράδεκτος η υπ’ αριθμ. 66/8-12-2006 αίτησις αναιρέσεως του κατηγορουμένου M. P. του F. κατά της υπ’ αριθμ. 3290/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. ΙΙ Να διαταχθή η εκτέλεσις της προσβληθείσης αποφάσεως. ΙΙΙ Να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 210 ευρώ.- Αθήνα 24 Ιανουαρίου 2006 Ο Εισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Ανδρέας Ι.

Ζύγουρας

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ότι ειδοποιήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά τις διατάξεις του άρθρου 465 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., ''ο διάδικος μπορεί να ασκήσει το ένδικο μέσο που του ανήκει, είτε αυτοπροσώπως είτε μέσω αντιπροσώπου που έχει εντολή κατά τους όρους του άρθρου 96 παρ. 1. Το πληρεξούσιο ή επικυρωμένο αντίγραφό του, προσαρτάται στη σχετική έκθεση ...''. Από τις διατάξεις αυτές, συνδυαζόμενες με εκείνες των άρθρων 42 παρ. 2 και 96 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει με σαφήνεια ότι, στο πληρεξούσιο έγγραφο που επισυνάπτεται υποχρεωτικά στην έκθεση για το ένδικο μέσο, όταν αυτό ασκείται δια πληρεξουσίου (εκτός αν συντρέχει περίπτωση του άρθρου 465 παρ. 2 του Κ.Π.Δ., του παραστάντος συνηγόρου), πρέπει να προσδιορίζεται η αξιόποινη πράξη, έστω κατά τα γενικά χαρακτηριστικά της ή κατά τη γενική, σύμφωνα με τον ποινικό νόμο ορολογία της, την οποία αφορά η πληρεξουσιότητα και να αναφέρεται η απόφαση, κατά της οποίας παρέχεται πληρεξουσιότητα για την άσκηση του ενδίκου μέσου.

Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 του Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι, αν το ένδικο μέσο (και η αναίρεση) ασκήθηκε (μεταξύ άλλων περιπτώσεων και) χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται στο νόμο για την άσκησή του, κηρύσσεται από το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο ή δικαστήριο σε συμβούλιο απαράδεκτο. II.

Στην προκείμενη περίπτωση, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως του κατηγορούμενου M. P. του F. κατά της υπ' αριθμό …./2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, ασκήθηκε δια της φερόμενης πληρεξουσίου του δικηγόρου Θεσσαλονίκης Ελένης Παλάσκα και επισυνάπτεται στην αίτηση το υπ' αριθμό …/2005 καταλόγου REP και υπ' αριθμό …/2005 ευρετηρίου KOL πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Τιράνων Artemisa Megaj, στο οποίο όμως δεν αναφέρεται, ούτε η πράξη την οποία αφορά η πληρεξουσιότητα, αλλά ούτε και η απόφαση κατά της οποίας παρέχεται πληρεξουσιότητα για την άσκηση αναίρεσης.

Έτσι όμως η αναίρεση ασκήθηκε χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις που ορίζονται στο νόμο και είναι εκ τούτου απαράδεκτη.

III. Μετά από αυτά και την ειδοποίηση και μη εμφάνιση στο Συμβούλιο του αντικλήτου του αναιρεσείοντος, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., στα δικαστικά έξοδα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8ης Δεκεμβρίου 2005 αίτηση του M. P. του F., για αναίρεση της υπ' αριθμό 3290/2005 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) Ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Aπριλίου 2006.

Εκδόθηκε στην Αθήνα την 12 Απριλίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ