Supreme Court dismisses appeal for failure to appear and rejection of inadmissible grounds.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Thessaloniki Court of Appeal's decision because the appellant failed to appear at the hearing. The court found the appellant had been legally summoned and proceeded despite her absence. Furthermore, the court rejected the appellant's arguments regarding missing witness testimonies and medical records as they were not properly submitted or relied upon by the lower court.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(8a), 559(11), 559(20) of the Code of Civil Procedure; An appeal is inadmissible if the appellant fails to appear after legal summons, and grounds for appeal are unfounded if the lower court did not consider evidence not proposed by the parties or if the appellant's own pleadings contradict the alleged facts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 883 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 883/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε και Δημήτριο Πατινίδη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :
Της αναιρεσείουσας : Χ1, η οποία δεν εμφανίσθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.
Της αναιρεσιβλήτου : ........., την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Κωνσταντίνος Βουτσάς με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 02.04.2002 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Έδεσσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 104/2003 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 1364/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 10.07.2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Δαλιάνης ανέγνωσε την από 12.02.2007 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη Χαράλαμπου Παπαηλιού, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων αναιρέσεως.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το οικείο πινάκιο στη σειρά της δεν εμφανίσθηκε η αναιρεσείουσα, η οποία, όπως προκύπτει από την ..... έκθεση επιδόσεως του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Έδεσσας ....., κλητεύθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως για να παραστεί στην παρούσα συζήτηση. Πρέπει συνεπώς να προχωρήσει η συζήτηση της υποθέσεως παρά την απουσία της αναιρεσείουσας (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).
ΙΙ. Οι καθιερούμενοι με το άρθρο 559 αρ. 8α' και 11γ' ΚΠολΔ λόγοι αναιρέσεως ιδρύονται όταν το δικαστήριο της ουσίας αφενός έλαβε υπόψη του αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς μη προταθέντες και ασκούντες ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και αφετέρου δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα προσκομισθέντα με επίκληση από τους διαδίκους προς απόδειξη ουσιώδους αυτοτελούς πραγματικού ισχυρισμού.
Εν προκειμένω, στις ενώπιον του εφετείου κατατεθείσες προτάσεις και τις σχετικές σ' αυτές προσθήκες της αναιρεσείουσας, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχομένου τους, δεν γίνεται επίκληση των αναφερομένων στο αναιρετήριο με αριθμούς 6 και 7/26.1.2005 δύο ενόρκων βεβαιώσεων ενώπιον της Ειρηνοδίκου Σκύδρας. Επομένως, ο εκ του άρθρου 559 αρ. 11 ΚΠολΔ απορρέων πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο ψέγεται το εφετείο για την παράλειψή του να συνεκτιμήσει τις εν λόγω ένορκες βεβαιώσεις, είναι αβάσιμος. Με τον ίδιο λόγο, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, προσάπτεται στο εφετείο ότι, χωρίς να έχει προταθεί από τους διαδίκους, δέχθηκε την ύπαρξη συναινέσεως της αναιρεσείουσας για την εκ μέρους του ήδη αποβιώσαντος συζύγου της κατάρτιση της επίμαχης συμβολαιογραφικής συμβάσεως γονικής παροχής. Η άνω παραδοχή όμως είναι πλεοναστική, αφού για την απόρριψη της αγωγής της αναιρεσείουσας περί αναγνωρίσεως της ακυρότητας της επίμαχης συμβάσεως λόγω δικαιοπρακτικής ανικανότητας (ελλείψεως συνειδήσεως των πραττομένων) του Γ1 (συζύγου της αναιρεσείουσας και πατέρα της αναιρεσίβλητης), αρκούσε η διαπίστωση του εφετείου ότι ο τελευταίος, κατά τον χρόνο καταρτίσεως της κρίσιμης συμβάσεως, είχε συνείδηση των πράξεών του, άρα και δικαιοπρακτική ικανότητα. Επομένως, ο λόγος αυτός, ως προς την εκτεθείσα αιτίαση, είναι αλυσιτελής.
ΙΙΙ. Με τον δεύτερο λόγο η αναιρεσείουσα, επικαλούμενη το άρθρο 559 αρ. 20 ΚΠολΔ, αποδίδει στο εφετείο την αιτίαση ότι παρεμόρφωσε το περιεχόμενο της από .... βεβαιώσεως και της ..... αποφάσεως του Ο.Γ.Α., αφού, παρά την ύπαρξη σ' αυτές αναφοράς περί τετραπληγίας - παραπληγίας του Γ1, δέχθηκε ότι ο τελευταίος έπασχε από ημιπληγία. Όμως, τα ανωτέρω έγγραφα δεν έχουν προσκομισθεί από την αναιρεσείουσα, η οποία άλλωστε αναφέρει στην αγωγή της, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχομένου της, ότι ο Γ1 είχε ημιπληγία. Επομένως, ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος. Κατ' ακολουθίαν πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 10.7.2005 αίτηση της Χ1 περί αναιρέσεως της 1364/2005 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις ?
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 21 Απριλίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ