Supreme Court dismisses appeal for vagueness; appellant failed to specify substantive law violation or omitted facts.

Απόφαση 882 / 2018 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 882/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές: Ευφημία Λαμπροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χριστόφορο Κοσμίδη, Στυλιανή Γιαννούκου, Χαράλαμπο Μαχαίρα και Νικόλαο Τσάκο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 24 Ιανουαρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Π. Π. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της ιδιότητάς του ως δικηγόρου και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Οργανισμός Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού" (Ο.Α.Ε.Δ.) που εδρεύει στον ... και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας" (Ο.Ε.Κ.), το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σταύρο Κελαϊδή με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-1-2011 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1441/2013 του ίδιου δικαστηρίου και 4857/2015 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 19-1-2016 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω και ορίσθηκε εισηγητής ο Αρεοπαγίτης Νικόλαος Τσάκος.

Ο αυτοπροσώπως παριστάμενος αναιρεσείων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αναιρεσιβλήτου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου του 914 Α.Κ., που ορίζει ότι όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει, συνδυαζόμενη με εκείνες των άρθρων 297, 298 και 330 του ίδιου κώδικα προκύπτει ότι προϋποθέσεις της υποχρέωσης προς αποζημίωση λόγω αδικοπραξίας είναι: α) ζημιογόνος συμπεριφορά (πράξη ή παράλειψη), β) παράνομος χαρακτήρας της πράξης ή παράλειψης, γ) υπαιτιότητα, δ) ζημία και ε) πρόσφορος αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ ζημιογόνου συμπεριφοράς και ζημίας (Α.Π. 978/2015).

Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφασή του το εφετείο δέχθηκε, κατά το μέρος που ενδιαφέρει τον αναιρετικό έλεγχο τα εξής: "Ο ενάγων [ήδη αναιρεσείων], ο οποίος είναι δικηγόρος, υπό την ιδιότητα του αυτή παρέχει τουλάχιστον από το έτος 2001 τις νομικές του υπηρεσίες με πάγια αντιμισθία στο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας" (Ο.Ε.Κ.), το οποίο ήδη καταργήθηκε...

καθολικός δε διάδοχος αυτού είναι το [ήδη αναιρεσίβλητο] νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Οργανισμός Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού" (Ο.Α.Ε.Δ.), το οποίο υπεισήλθε σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις αυτού... και νομιμοποιείται ως εφεσίβλητο στην παρούσα δίκη. Με την 9201/16-11-2007 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών - διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων, ο ενάγων υποχρεώθηκε να καταβάλλει στην Κ.

Α., ως ασκούσα την επιμέλεια των δύο ανηλίκων τέκνων τους και για προσωρινή διατροφή αυτών, το ποσό 600 ευρώ για το καθένα μέσα στις πρώτες πέντε ημέρες κάθε μήνα και για το χρονικό διάστημα από την επίδοση της αίτησης. Με το από 12-12-2007 κατασχετήριο έγγραφο, που κοινοποιήθηκε στον ενάγοντα και στον εναγόμενο Ο.Ε.Κ., η Κ.

Α. κατέσχε στα χέρια του Ο.Ε.Κ. ως τρίτου το ήμισυ των μηνιαίων καθαρών αποδοχών του ενάγοντος αφενός για την πληρωμή ληξιπρόθεσμων μηνιαίων διατροφών από 18-7-2007 έως 28-11-2007 συνολικού ποσού 6.464,79 ευρώ, αφετέρου για την πληρωμή των επόμενων μηνιαίων διατροφών. Ο εναγόμενος με βάση το παραπάνω κατασχετήριο παρακράτησε το ήμισυ των τακτικών αποδοχών του ενάγοντος, δηλαδή του μηνιαίου μισθού του και των επιδομάτων εορτών και αδείας και συγκεκριμένα παρακράτησε:

α) τον Ιανουάριο 2008 ποσό 823 ευρώ και ποσό 3.664 ευρώ, β) το Φεβρουάριο 2008 ποσό 834 ευρώ, γ) το Μάρτιο 2008 ποσό 833 ευρώ, δ) τον Απρίλιο 2008 ποσό 310,79 ευρώ και συνολικά το ποσό των 6.464,79 ευρώ... το οποίο αποδόθηκε στην Κ. Α.. Ακολούθως με το 15-4-2008 κατασχετήριο έγγραφο που κοινοποιήθηκε στον ενάγοντα και στον εναγόμενο Ο.Ε.Κ.

η Κ. Α. κατέσχε στα χέρια του Ο.Ε.Κ. ως τρίτου το ήμισυ των μηνιαίων καθαρών αποδοχών του ενάγοντος αφενός για την πληρωμή ληξιπρόθεσμων μηνιαίων διατροφών από 29-11-2007 έως 7-4-2008 συνολικού ποσού 6.456,17 ευρώ, αφετέρου για την πληρωμή των επόμενων μηνιαίων διατροφών. Ο εναγόμενος με βάση το παραπάνω κατασχετήριο παρακράτησε το ήμισυ των τακτικών αποδοχών του ενάγοντος, δηλαδή του μηνιαίου μισθού του και των επιδομάτων εορτών και αδείας, και συγκεκριμένα παρακράτησε:

α) το Μάιο 2008 ποσό 895 ευρώ, β) τον Ιούνιο 2008 ποσό 894 ευρώ, γ) τον Ιούλιο 2008 ποσό 1.165 ευρώ, δ) τον Αύγουστο 2008 ποσό 893 ευρώ, δ) το Σεπτέμβριο 2008 ποσό 891 ευρώ, ε) τον Οκτώβριο 2008 ποσό 904 ευρώ και στ) το Νοέμβριο 2008 ποσό 508,17 ευρώ και συνολικά ποσό 6.456,17 ευρώ... το οποίο αποδόθηκε λόγω διατροφής. Μετά την παρακράτηση του ποσού των 6.456,17 ευρώ ο εναγόμενος συνέχισε τη με βάση το ίδιο ως άνω κατασχετήριο παρακράτηση του μισού των μηνιαίων καθαρών αποδοχών του ενάγοντος για την πληρωμή της μηνιαίας διατροφής των ανηλίκων τέκνων του ενάγοντος για το χρονικό διάστημα από 8-4-2008 έως 10-10-2009 συνολικού ποσού (1.200 ευρώ Χ 18 μήνες =) 21.000 ευρώ και συγκεκριμένα από το Δεκέμβριο 2008 έως και τον Ιούνιο 2010 παρακράτησε το συνολικό ποσό των (Δεκέμβριο 2008 ποσό 902 ευρώ, δώρο Χριστουγέννων 2008 ποσό 298 ευρώ, το έτος 2009 συνολικό ποσό 12.154,31, από Ιανουάριο έως και Ιούνιο 2011 ποσό 5.979,80 ευρώ =) 19.334,11 ευρώ...

Περαιτέρω με την 8278/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία εξαφάνισε την 1938/2003 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και δίκασε την από 26-2-2003 αγωγή της Κ. Α. υπό την ως άνω ιδιότητά της, ο ενάγων υποχρεώθηκε να καταβάλλει στην Κ. Α. ως ασκούσα την επιμέλεια των δύο ανηλίκων τέκνων των διαδίκων λόγω διατροφής αυτών το ποσό 400 ευρώ μηνιαίως για το καθένα για χρονικό διάστημα δύο ετών από την επίδοση της αγωγής με το νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση κάθε μηνιαίας δόσης.

Με το από 25-9-2009 κατασχετήριο έγγραφο που κοινοποιήθηκε στον ενάγοντα και στον εναγόμενο Ο.Ε.Κ. η Κ. Α. κατέσχε στα χέρια του Ο.Ε.Κ. ως τρίτου το ήμισυ των μηνιαίων καθαρών αποδοχών του ενάγοντος για την πληρωμή ανεξόφλητων ληξιπρόθεσμων μηνιαίων διατροφών από 4-3-2003 έως 4-3-2005 συνολικού ποσού 7.807,76 ευρώ. Ο εναγόμενος με βάση το παραπάνω κατασχετήριο παρακράτησε το ήμισυ των τακτικών αποδοχών του ενάγοντος, δηλαδή του μηνιαίου μισθού του και των επιδομάτων εορτών και αδείας και συγκεκριμένα παρακράτησε:

α) τον Ιούνιο 2010 ποσό 446,20 ευρώ, β) από το επίδομα αδείας 2010 ποσό 77 ευρώ, γ) τον Αύγουστο 2010 ποσό 1.083 ευρώ, δ) το Σεπτέμβριο 2010 ποσό 1.062 ευρώ, ε) τον Οκτώβριο 2010 ποσό 1.062 ευρώ, στ) το Νοέμβριο 2010 ποσό 1.061 ευρώ, το Δεκέμβριο 2010 ποσό 950 ευρώ, ζ) από το δώρο Χριστουγέννων 2010 ποσό 250 ευρώ, η) τον Ιανουάριο 2011 ποσό 1.033 ευρώ, θ) το Φεβρουάριο 2011 ποσό 783,56 ευρώ και συνολικά ποσό των 7.807,76 ευρώ...

το οποίο αποδόθηκε για διατροφή. Ο ενάγων ισχυρίστηκε ότι από τον Οκτώβριο του έτους 2009 τα ανήλικα τέκνα του ενηλικιώθηκαν και ως εκ τούτου το εναγόμενο... έπρεπε να σταματήσει τη μηνιαία παρακράτηση τμήματος του μισθού του. Ωστόσο, όπως προαναφέρθηκε, η κατάσχεση του μισθού του ενάγοντος από τον Οκτώβριο του έτους 2009 έως και το Φεβρουάριο του έτους 2011 πραγματοποιούνταν για την ικανοποίηση των προαναφερθεισών χρηματικών απαιτήσεων που ασκούσε η Κ.

Α. για διατροφή των ανήλικων τέκνων των για προγενέστερα χρονικά διαστήματα, για τα οποία ουδεμία αντίρρηση προβάλλει ο ενάγων ούτε άλλωστε προσέβαλε τις παραπάνω κατασχέσεις στα χέρια του εναγομένου.

Συνεπώς δεν αποδείχτηκε από κάποιο αποδεικτικό στοιχείο της δικογραφίας ότι οι προστηθέντες του εναγομένου ενήργησαν παράνομα και υπαίτια και συνεπώς δεν υφίσταται αδικοπραξία σε βάρος του ενάγοντος". Με βάση αυτές τις παραδοχές το εφετείο απέρριψε την έφεση του ενάγοντος κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, με την οποία είχε απορριφθεί η αγωγή του ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη.

Έτσι που έκρινε το εφετείο δεν στέρησε την προσβαλλόμενη απόφασή του νόμιμης βάσης αφού διέλαβε σ’ αυτήν επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς το κρίσιμο ζήτημα της μη συνδρομής των στοιχείων της αδικοπραξίας των προστηθέντων υπαλλήλων του εναγομένου και συγκεκριμένα ότι δεν προέκυψαν τα στοιχεία παράνομης και υπαίτιας συμπεριφοράς τους σε βάρος του ενάγοντος.

Δεν ήταν δε αναγκαίο για την πληρότητα των αιτιολογιών αυτών να αναφέρονται αριθμητικώς οι εκθέσεις επίδοσης των κατασχετηρίων στον ενάγοντα. Ούτε συνιστά παράνομη ή υπαίτια συμπεριφορά των προστηθέντων υπαλλήλων του εναγομένου το ότι δεν έλαβαν υπόψη το επικαλούμενο από τον ενάγοντα γεγονός ότι τα τέκνα του, για τη διατροφή των οποίων γινόταν η κατάσχεση, είχαν ενηλικιωθεί, αφού αυτοί δεν είχαν υποχρέωση να ερευνήσουν την ουσία της υπόθεσης αλλά μόνο την ύπαρξη του εκτελεστού τίτλου με βάση τον οποίο γινόταν η κατάσχεση στα χέρια του εναγομένου ως τρίτου.

Τούτο δε πέραν του ότι, κατά τις προπαρατεθείσες παραδοχές της προσβαλλομένης, η κατάσχεση αφορούσε διατροφή προγενέστερου της ενηλικίωσης των τέκνων του ενάγοντος χρονικού διαστήματος αλλά και του ότι από το νόμο προβλέπεται η χορήγηση διατροφής και σε ενήλικα τέκνα.

Συνεπώς ο λόγος αναίρεσης με τον οποίο ο αναιρεσείων υποστηρίζει τα αντίθετα και αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ. είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι στο δικόγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 559 Κ.Πολ.Δ.

θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση. Ειδικά για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης για παραβίαση από το δικαστήριο της ουσίας κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1 εδ. α Κ.Πολ.Δ.) πρέπει να καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου (Ολ.

Α.Π. 20/2005). Περαιτέρω κατά μεν το άρθρο 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, κατά δε τον αριθμό 14 του ίδιου άρθρου αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο.

Στην προκειμένη περίπτωση με τους λοιπούς, πλην του προαναφερθέντος, λόγους αναίρεσης ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση τις αναιρετικές πλημμέλειες των άρθρων 559 αριθ. 1, 8 και 14 Κ.Πολ.Δ., για τη θεμελίωση όμως των λόγων αυτών δεν επικαλείται οποιοδήποτε περιστατικό. Ειδικότερα όσον αφορά το λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ.

δεν προσδιορίζει ποια είναι η διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που κατ’ αυτόν παραβιάστηκε και ποιο είναι το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία ή εφαρμογή της. Όσον αφορά το λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ. δεν διευκρινίζει αν αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν ή ότι δεν έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Τέλος όσον αφορά το λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ. δεν διευκρινίζει αν αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι παρά το νόμο κήρυξε ή ότι δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο.

Συνεπώς όλοι οι ανωτέρω λόγοι αναίρεσης είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι λόγω αοριστίας. Κατόπιν όλων αυτών πρέπει η να απορριφθεί στο σύνολό της η υπό κρίση αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του τελευταίου (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-1-2016 αίτηση για αναίρεση της 4857/2015 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Μαΐου 2017

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ .

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 8 Μαΐου 2018.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ