Supreme Court dismisses appeal due to lack of explicit attorney authorization for the hearing.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal against a first-instance judgment because the appellant's attorney appeared at the hearing without explicit authorization. The court found that while the appellant was properly notified, the specific lawyer present lacked the required written power of attorney for the oral proceedings. Consequently, the court ruled the representation invalid and the appeal inadmissible under the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArticles 94 § 1, 96 § 1 3 and 104 of the Code of Civil Procedure; Articles 576 § 2 and 577 § 1; Article 226 § 4: An appeal filed by a party without proof of explicit authorization to their attorney for the hearing is inadmissible, and the absence of such authorization renders the representation void.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 881 / 2015 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 881/2015
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A1’ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Γεώργιο Λέκκα, Αθανάσιο Καγκάνη και Χαράλαμπο Μαχαίρα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 2 Φεβρουαρίου 2015, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Δ. Σ. του Α., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ι. Ν. που δεν κατέθεσε προτάσεις και νομιμοποιητικά έγγραφα.
Της αναιρεσιβλήτου: Ε. Σ. του Α., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Στυλιανού Ποταμίτη και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23/7/2010 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.
Εκδόθηκε η 863/2013 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 15/6/213 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Λέκκας ανέγνωσε την από 25/9/2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 § 1, 96 § 1 3 και 104 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι στα πολιτικά δικαστήρια και ειδικά στο Δικαστήριο του Αρείου Πάγου οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, η προς τον οποίο πληρεξουσιότητα δίδεται είτε με συμβολαιογραφικό έγγραφο είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά και παρέχει το δικαίωμα να παριστά στο δικαστήριο εκείνον που την έδωσε, να ενεργεί όλες τις κύριες ή παρεπόμενες πράξεις που αφορούν τη διεξαγωγή της δίκης, στις οποίες περιλαμβάνεται, πλην άλλων, και η άσκηση ενδίκων μέσων καθώς και να παρίσταται στις αντίστοιχες δίκες που δημιουργούνται από τις δίκες αυτές.
Για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως τη συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ για τη συζήτηση στο ακροατήριο την αίτηση αναίρεσης απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως, το δε δικαστήριο, ελέγχει, αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης την έλλειψη της πληρεξουσιότητας καθώς και την υπέρβασή της.
Η έλλειψη αυτής έχει ως συνέπεια την ακυρότητα της παράστασης. Από τις παραπάνω διατάξεις σε συνδυασμό με αυτές των άρθρων 576 § 2 και 577 § 1 Κ.Πολ.Δ. συνάγεται ότι, επί ερημοδικίας του φερομένου ως ασκήσαντος την αναίρεση διαδίκου χωρίς την απόδειξη της υπάρξεως πληρεξουσιότητας αυτού προς τον υπογράψαντα αυτή (αναίρεση) δικηγόρο, η τελευταία απορρίπτεται ως απαράδεκτη (Α.Π. 332/2014, 233/2014).
Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 226 § 4 εδ. γ’ και δ’ Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι η αναβολή της συζητήσεως και η εγγραφή αυτής στο πινάκιο του δικαστηρίου για την μετ’ αναβολή δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή, και επομένως δεν χρειάζεται νέα κλήση του διαδίκου, όταν ο απολειπόμενος κατά την μετ’ αναβολή δικάσιμο διάδικος, είχε νομίμως κλητευθεί να παραστεί κατά τη δικάσιμο κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση ή είχε παραστεί νομίμως κατά την ίδια δικάσιμο με νομίμως διορισθέντα πληρεξούσιο δικηγόρο. (ΑΠ 97/2015) Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου, η αναιρεσείουσα εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο από το δικηγόρο Ι.
Ν., χωρίς όμως χωρίς να αποδεικνύεται χορήγηση σ’ αυτόν ρητής πληρεξουσιότητας με συμβολαιογραφική πράξη. Επομένως, δεν παρέστη με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, δηλαδή με νόμιμα διορισμένο πληρεξούσιο δικηγόρο. Εξάλλου, από την υπ’ αριθμ. ...6-2-2014 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών Α.
Ε Τ., που προσκομίζει η επισπεύδουσα τη συζήτηση αναιρεσίβλητη, προκύπτει ότι επιδόθηκε στην αναιρεσείουσα, νομότυπα και εμπρόθεσμα, αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης και των οικείων εκθέσεων κατάθεσής της, καθώς και της κλήσης για εμφάνισή της για την ορισθείσα αρχικά δικάσιμο της 6-10-2014, οπότε η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε, ύστερα από αίτησή της, για τη δικάσιμο της 1-12-2014, κατά την οποία δεν παραστάθηκε και η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε, ύστερα από αίτηση της αναιρεσίβλητης, για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.
Ενόψει αυτών και αφού δεν αποδεικνύεται χορήγηση ρητής πληρεξουσιότητας με συμβολαιογραφική πράξη στον παραστάντα κατά τη συζήτηση της υπόθεσης δικηγόρο Ι. Ν., αλλά ούτε και στον υπογράψαντα το δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης δικηγόρο Γ. Φ., πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης.
Περαιτέρω, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (ΚΠολΔ 495 § 4).Τέλος, πρέπει η τελευταία να καταδικαστεί λόγω της ήττας της στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό (ΚΠολΔ 176 και 183).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την υπό κρίση από 15-6-2013 αίτηση αναίρεσης κατά της υπ’ αριθμ. 863/2013 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου στο δημόσιο ταμείο. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Μαρτίου 2015.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 19 Ιουνίου 2015.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ