Supreme Court dismisses appeal against final judgment regarding medical malpractice damages and limb amputation.

Απόφαση 880 / 2022 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 880/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αλτάνα Κοκκοβού - Εισηγήτρια, Αγγελική Τζαβάρα, Θωμά Γκατζογιάννη και Χρήστο Τζανερρίκο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Μαρτίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ" (Ο.Σ.Ε. Α.Ε.), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Κυπριώτη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσιβλήτου: Ά. θυγατέρας Α. Κ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Τρίμη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20/12/2001 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3880/2008 μη οριστική και 3616/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4091/2015 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 6/6/2016 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 6-6-2016 αίτηση αναίρεσης της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ ΕΛΛΑΔΟς (ΟΣΕ ΑΕ)" προσβάλλεται η υπ' αριθ. 4091/2015 τελεσίδικη απόφαση του (Τριμελούς) Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία. Με την απόφαση αυτή, αφού συνεκδικάστηκαν η από 20-3-2013 έφεση της αναιρεσίβλητης και η από 9-7-2014 έφεση της αναιρεσείουσας, κατά της υπ' αριθ. 3616/2011 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, απορρίφθηκε η έφεση της αναιρεσείουσας και έγινε δεκτή η έφεση της αναιρεσίβλητης, ακολούθως εξαφανίστηκε η πρωτόδικη απόφαση, έγινε εν μέρει δεκτή η από 20-12-2001 αγωγή της αναιρεσίβλητης κατά της αναιρεσείουσας, με την οποία ζητούσε την αποκατάσταση της (περαιτέρω) θετικής και αποθετικής ζημίας της, αλλά και πρόσθετη χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης, που υπέστη εξαιτίας σωματικής βλάβης, οφειλόμενης και σε αμελή συμπεριφορά των υπαλλήλων της αναιρεσείουσας, που είχε ως αποτέλεσμα τον μερικό ακρωτηριασμό τμήματος του δεξιού κάτω άκρου της και υποχρέωσε την αναιρεσείουσα να καταβάλλει στην αναιρεσίβλητη το ποσό των 71.146 ευρώ νομιμοτόκως, αντί του πρωτοδίκως επιδικασθέντος ποσού των 49.314,22 ευρώ.

Η αίτηση αυτή ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ.1 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναίρεσης, υπάρχει, όταν ο κανόνας δικαίου είτε ερμηνεύτηκε εσφαλμένα, δηλαδή το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σ' αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε δεν εφαρμόσθηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, είτε εφαρμόσθηκε, ενώ αυτές δεν συνέτρεχαν ή εφαρμόσθηκε εσφαλμένα (ΟλΑΠ 4/2005, 7/2006, 2/2013).

Συνεπώς, κατά τις παραπάνω διακρίσεις, η παράβαση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που οδηγεί σε εσφαλμένο νομικό συλλογισμό και κατ' επέκταση σε εσφαλμένη εφαρμογή του δικαίου, εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου είτε ως εσφαλμένη υπαγωγή σ' αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης, που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα με τη μορφή του διατακτικού της απόφασης.

Έτσι, με τον παραπάνω λόγο αναίρεσης ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας κατά την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας της αγωγής ή των ισχυρισμών (ενστάσεων) των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς (ΑΠ 1947/2006). Περαιτέρω, κατά την έννοια του λόγου αναίρεσης από τον αριθμ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και υπάρχει, συνεπώς, εκ πλαγίου παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, όταν από τις παραδοχές της, που περιλαμβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού της και αποτελούν το αιτιολογικό της, δεν προκύπτουν καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του για ζήτημα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με αποτέλεσμα έτσι, να μην μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε (ΟλΑΠ 1/1999, 26/2004, ΑΠ 2267/2013).

Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 247, 251, 298, 914, 932 και 937 ΑΚ συνάγεται ότι σε περίπτωση αδικοπραξίας, αφότου εκδηλώθηκε το ζημιογόνο γεγονός, γεννάται υπέρ του ζημιωθέντος αξίωση αποζημίωσης για την όλη ζημία, θετική και αποθετική, παρούσα ή μέλλουσα, αν είναι προβλεπτή κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων και εφόσον η δικαστική της επιδίωξη είναι δυνατή, η δε η παραγραφή της αξίωσης αυτής, είναι πενταετής και αρχίζει να τρέχει, για όλες τις ζημίες ενιαίως, από τότε που ο ζημιωθείς έλαβε γνώση της πρώτης επιζήμιας συνέπειας και του υπόχρεου προς αποζημίωση (ΑΠ 247/2019, ΑΠ 1158/2017, ΑΠ 475/2017).

Αν η ζημία είναι απρόβλεπτη, ισχύει νέα παραγραφή για εκείνες τις δυσμενείς συνέπειες, που δεν μπορούσαν από την αρχή να προβλεφθούν κατά τους κοινούς κανόνες, η οποία (παραγραφή) και αρχίζει από τότε που ο παθών έλαβε γνώση των νέων επιζήμιων συνεπειών και της αιτιώδους συνάφειάς τους με το ατύχημα (ΑΠ 1100/2005), χωρίς, ωστόσο, να είναι απαραίτητη η γνώση της ακριβούς έκτασης της ζημίας ή του ποσού της αποζημίωσης (ΑΠ 750/2018, ΑΠ 674/2013, ΑΠ 666/2010).

Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των παραδοχών της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτουν σε σχέση με την αναιρετική αιτίαση τα ακόλουθα: "Στις 29-11-1987 συνέβη στο σταθμό του ΟΣΕ στην Χαλκίδα ατύχημα, το οποίο είχε ως συνέπεια τον τραυματισμό της 16ετούς τότε ενάγουσας.

Συγκεκριμένα η ενάγουσα έπεσε στις γραμμές του τρένου κατά την διάρκεια των ελιγμών του συρμού, με αποτέλεσμα ο τροχός να συνθλίψει τα δάκτυλα του δεξιού ποδιού της από το μετατάρσιο και να χρειαστεί να διακομιστεί στο νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκε σύνθλιψη του δέρματος, των μαλακών μορίων και των οστών από το μέσο του μεταταρσίου και ο πλήρης ακρωτηριασμός του περιφερειακού τμήματος του άκρου του πέλματος του δεξιού της ποδιού.

Όπως κρίθηκε με δύναμη δεδικασμένου με την με αριθμό 5300/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών ο τραυματισμός της ενάγουσας προήλθε από συγκλίνουσα αμέλεια των προστηθέντων υπαλλήλων του εναγομένου οργανισμού κατά ποσοστό 70% και της ενάγουσας κατά ποσοστό 30%. Η ενάγουσα μετά το ατύχημα νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο ΚΑΤ, όπου υποβλήθηκε σε δύο εγχειρήσεις, ενώ στην συνέχεια τον Ιανουάριο του 1989 αναγκάστηκε να μεταβεί σε εξειδικευμένο νοσοκομείο στις ΗΠΑ και συγκεκριμένα στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης, προκειμένου να υποβληθεί σε δύο χειρουργικές επεμβάσεις επιμήκυνσης του ποδός με τη μέθοδο Ilizarof και μεταμοσχεύσεις πτερυγίου ελευθέρου τμήματος μυός και εν συνεχεία τον Οκτώβριο του ίδιου έτους σε άλλες τρείς επεμβάσεις επιμήκυνσης των μεταταρσίων οστών, για τις οποίες άσκησε προηγούμενη αγωγή της, επί της οποίας εκδόθηκε η προαναφερθείσα με αριθμό 5300/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία έκρινε ότι συνυπαίτια στον τραυματισμό της ήταν και η ενάγουσα κατά 30%, οι δε προστηθέντες υπάλληλοι του εναγομένου κατά ποσοστό 70%.

Ωστόσο και ενώ η ενάγουσα βρισκόταν στο στάδιο της ανάρρωσης, οι ιατροί του ΚΑΤ που την παρακολουθούσαν, άρχισαν να διαπιστώνουν μία υπερτροφία του μοσχεύματος στο έσω χείλος του ποδός και εξέλκωση αυτού στην πελματιαία επιφάνεια και για το λόγο αυτό επικοινώνησαν με τους θεράποντες ιατρούς της στις ΗΠΑ, διατυπώνοντας τους φόβους τους για ενδεχόμενη μόλυνση και καταστροφή του προστεθέντος μοσχεύματος, αποστέλλοντας ταυτόχρονα και φωτογραφίες.

Οι ιατροί των ΗΠΑ με το από 25.07.1994 έγγραφό τους της συνέστησαν την άμεση μετάβαση στο Γενικό Νοσοκομείο Μασαχουσέτης για να υποβληθεί σε συμπληρωματική επέμβαση ανασυγκρότησης στον υπερτροφικό κρημνό από τον ίδιο ιατρό, που διενήργησε και τις άλλες επεμβάσεις, λόγω της μοναδικότητας της επέμβασης. Όπως αναφέρεται στην με αριθμό πρωτ. .../03.08.1995 (προφανώς .../03.08.1994) ιατρική γνωμάτευση του νοσοκομείου ΚΑΤ, που υπογράφεται από τον διευθυντή του Β' ορθοπεδικού τμήματος Γ.

Δ., οι ιατροί του νοσοκομείου αυτού μετά την ως άνω πρόταση-απάντηση των ιατρών των ΗΠΑ, συμφώνησαν και έδωσαν την έγκρισή τους να μεταβεί η ενάγουσα στις ΗΠΑ, προς αντιμετώπιση της νέας κατάστασης, που δημιουργήθηκε, λόγω της σοβαρότητας και μοναδικότητας της πάθησης και του κινδύνου να ναυαγήσει το μέχρι τότε αποτέλεσμα των χειρουργικών προσπαθειών σε νεαρή κοπέλα και επιδείνωσης της ήδη υφιστάμενης αναπηρίας.

Έτσι η ενάγουσα μετέβη στη Μασαχουσέτη στις 25.8.1994 όπου υποβλήθηκε στη νέα αυτή συμπληρωματική επέμβαση στις 30.8.1994 και επέστρεψε στις 11.9.1994.

Συνεπώς, ναι μεν η ενάγουσα άρχισε να διαπιστώνει μία υπερτροφία του μοσχεύματος από τις αρχές του 1994, όπως αναφέρει στην αγωγή της, όμως έλαβε γνώση των επιζήμιων συνεπειών της πράξης του εναγομένου, που αποτελούν τη βάση για το αγωγικό αίτημα πρόσθετης χρηματικής ικανοποίησης, στις 30.8.1994, που έγινε η επέμβαση, οπότε και έληξε η προεγχειρητική διαδικασία, που έλαβε χώρα στο νοσοκομείο της Μασαχουσέτης από τις 26.8.1994 μέχρι τις 30.8.1994, αφού μέχρι τότε υπήρχε έστω και πιθανότητα να μην γίνει η επέμβαση, με συνέπεια η ημερομηνία αυτή να αποτελεί και την αφετηρία έναρξης της παραγραφής του άρθρου 937ΑΚ, η οποία έληξε στις 30.8.1994 ( σημ.

το ορθό 30.8.1999). Επομένως, εφόσον, όπως ομολογεί ο εναγόμενος οργανισμός, η επίδοση της προηγούμενης με αριθμ. κατ. 61002/1999 όμοιας αγωγής της ενάγουσας, από την οποίαν και παραιτήθηκε με την παρούσα αγωγή, έγινε στις 25.8.1999 (βλ. και την με αριθμ. 309/25.8.1999 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο πρωτοδικείο Αθηνών Η.

Μ.), δεν συμπληρώθηκε πενταετία από τη γνώση των νέων επιζήμιων συνεπειών της πράξης του εναγομένου μέχρι την άσκησή της και γι' αυτό η ένσταση του εναγομένου, περί παραγραφής του αγωγικού κονδυλίου της πρόσθετης χρηματικής ικανοποίησης, πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη". Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας, κατά το μέρος που παραπονιόταν για την απόρριψη της ένστασής της περί παραγραφής της αγωγικής αξίωσης για πρόσθετη χρηματική ικανοποίηση της αναιρεσίβλητης, λόγω της ηθικής βλάβης, που υπέστη από τη νέα χειρουργική επέμβαση, στην οποία υποβλήθηκε στις 30-8-1994, για την ανασυγκρότηση του μοσχεύματος, που της είχε τοποθετηθεί για την αποκατάσταση της σωματικής βλάβης, που είχε υποστεί στο δεξί της πόδι από αδικοπραξία, για την οποία κατά νόμο ενεχόταν η αναιρεσείουσα, με την οποία (ένσταση) ισχυριζόταν ότι η αναιρεσίβλητη είχε λάβει γνώση των νέων αυτών επιζήμιων συνεπειών από τις αρχές του έτους 1994 και έτσι επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, που είχε δεχθεί τα ίδια.

Με αυτά που δέχτηκε και έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν παραβίασε ευθέως, με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή, τις προαναφερθείσες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου του άρθρου 937 ΑΚ, καθόσον οι παραδοχές του θεμελιώνουν το σαφώς διατυπούμενο αρνητικό αποδεικτικό του πόρισμα, ότι η εν λόγω αγωγική αξίωση δεν έχει υποπέσει στην πενταετή παραγραφή της άνω διάταξης, αφού δέχθηκε ότι η αναιρεσίβλητη έλαβε γνώση των άνω νέων επιζήμιων συνεπειών της αδικοπραξίας, που αποτελούν τη βάση για το αγωγικό αίτημα της πρόσθετης χρηματικής ικανοποίησης, στις 30-8-1994, που έγινε η χειρουργική επέμβαση, οπότε και έληξε η προεγχειρητική διαδικασία, που έλαβε χώρα στο νοσοκομείο της Μασαχουσέτης από τις 26-8-1994 μέχρι τις 30-8-1994, και όχι από τις αρχές του έτους 1994, που επικαλείτο η αναιρεσείουσα, διότι τότε ναι μεν η αναιρεσίβλητη άρχισε να διαπιστώνει μία υπερτροφία του μοσχεύματος, πλην όμως μέχρι 30-8-1994 υπήρχε, έστω και πιθανότητα, να μην γίνει η επέμβαση και έτσι κατέληξε, ότι η ημερομηνία αυτή αποτελεί την αφετηρία έναρξης της παραγραφής του άρθρου 937ΑΚ, η οποία έληξε στις 30-8-1999 (από παραδρομή αναφέρεται η 30-8-1994) και εντεύθεν, ότι από την άνω ημερομηνία της γνώσης των νέων επιζήμιων συνεπειών της αδικοπραξίας, στις 30-8-1994, μέχρι την, κατά τις παραδοχές της, επίδοση, στις 25-8-1999, της προηγούμενης όμοιας αγωγής της με αριθ.

κατ. 61002/1999, από την οποία παραιτήθηκε με την ένδικη αγωγή, δεν είχε συμπληρωθεί η πενταετής παραγραφή. Εξάλλου, με τις προεκτεθείσες παραδοχές του το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, δεν στέρησε την απόφασή του και νόμιμης βάσης, αφού έχει σαφείς, πλήρεις και μη αντιφάσκουσες αιτιολογίες σε σχέση με τα περιστατικά που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, όσον αφορά το χρόνο γνώσης των άνω νέων επιζήμιων συνεπειών της αδικοπραξίας, τον οποίο προσδιορίζει με σαφήνεια στις 30-8-1994, που έλαβε χώρα η επέμβαση.

Οι παραδοχές δε της προσβαλλόμενης απόφασης, "...οι ιατροί του ΚΑΤ που την παρακολουθούσαν, άρχισαν να διαπιστώνουν μία υπερτροφία του μοσχεύματος στο έσω χείλος του ποδός και εξέλκωση αυτού στην πελματιαία επιφάνεια και για το λόγο αυτό επικοινώνησαν με τους θεράποντες ιατρούς της στις ΗΠΑ, διατυπώνοντας τους φόβους τους για ενδεχόμενη μόλυνση και καταστροφή του προστεθέντος μοσχεύματος...

Οι ιατροί των ΗΠΑ με το από 25.07.1994 έγγραφό τους της συνέστησαν την άμεση μετάβαση στο Γενικό Νοσοκομείο Μασαχουσέτης για να υποβληθεί σε συμπληρωματική επέμβαση ανασυγκρότησης στον υπερτροφικό κρημνό από τον ίδιο ιατρό, που διενήργησε και τις άλλες επεμβάσεις, λόγω της μοναδικότητας της επέμβασης. Όπως αναφέρεται στην με αριθμό πρωτ. .../03.08.1995 (προφανώς .../03.08.1994) ιατρική γνωμάτευση του νοσοκομείου ΚΑΤ, που υπογράφεται από τον διευθυντή του Β' ορθοπεδικού τμήματος Γ.

Δ., οι ιατροί του νοσοκομείου αυτού μετά την ως άνω πρόταση-απάντηση των ιατρών των ΗΠΑ, συμφώνησαν και έδωσαν την έγκρισή τους να μεταβεί η ενάγουσα στις ΗΠΑ, προς αντιμετώπιση της νέας κατάστασης, που δημιουργήθηκε, λόγω της σοβαρότητας και μοναδικότητας της πάθησης και του κινδύνου να ναυαγήσει το μέχρι τότε αποτέλεσμα των χειρουργικών προσπαθειών σε νεαρή κοπέλα και επιδείνωσης της ήδη υφιστάμενης αναπηρίας", δεν προκαλούν ασάφεια ούτε αντίφαση στο άνω αποδεικτικό πόρισμά της σε σχέση με το χρόνο της γνώσης της αναιρεσίβλητης των επιζήμιων συνεπειών, εξαιτίας της επιδείνωσης του μοσχεύματος, δεδομένου ότι από αυτές προκύπτουν υποθέσεις σε σχέση με τις συνέπειες αυτές, οι οποίες δεν αρκούν για τον προσδιορισμό της απαιτούμενης γνώσης αυτών.

Επομένως, οι μοναδικοί λόγοι της αίτησης αναίρεσης από τους αριθ. 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τους οποίους η αναιρεσείουσα υποστηρίζει τα αντίθετα, είναι αβάσιμοι, πέραν του απαραδέκτου αυτών, ενόψει ότι υπό την επίκληση των αιτιάσεων αυτών, στην πραγματικότητα βάλλει κατά της ανέλεγκτης αναιρετικά, κατ' άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, περί πραγμάτων κρίσης της προσβαλλόμενης απόφασης, σε σχέση με το χρόνο γνώσης των επιζήμιων συνεπειών εκ μέρους της αναιρεσίβλητης.

Κατ' ακολουθίαν τούτων, πρέπει η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί στο σύνολό της, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, σύμφωνα με το άρθρ. 495 παρ. 3 ΚΠολΔ και να καταδικασθεί αυτή, λόγω της ήττας της, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, ( άρθρ. 176, 183, 191 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6-6-2016 αίτηση της αναιρεσείουσας ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΟΣΕ ΑΕ)" για αναίρεση της υπ' αριθ. 4091/2015 απόφασης του (Τριμελούς) Εφετείου Αθηνών. Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης παραβόλου.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700,00) ευρώ. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Οκτωβρίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Και τούτου αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία, o αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης και ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 24 Μαΐου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ