Legislator Case Law & Legislation
880/2014 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against labor court ruling rejecting pension claim based on statutory invalidity.

Case Number 880/2014
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal filed by 20 employees against the Athens Court of Appeal's decision rejecting their pension claims. The employees argued that the airline's mandatory early retirement policy violated constitutional rights and the European Convention on Human Rights, causing them financial loss. The court held that since the lower court correctly rejected the claims as legally invalid, the appeal lacked a factual basis and was therefore inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Articles 5(1) and 73(2)(b) of the Constitution; Article 1 of Protocol 1 of the ECHR; An appeal is inadmissible when the lower court dismissed the claim as legally invalid, as no factual assessment occurred to permit a review of substantive legality.

Keywords

AI generated
mandatory retirement policy constitutional pension rights inadmissible appeal legal invalidity of claim European Convention on Human Rights labor dispute financial compensation

Cited Legislation

AI generated
Article 2 of Law 2602/1998
Article 5(1) of Law 1759/1988
Article 559(19) of the Code of Civil Procedure
Article 93(3) of the Constitution
Article 1 of Protocol 1 of the ECHR
Articles 5(1) and 73(2)(b) of the Constitution

Cited Case Law

AI generated
OLAP 44/1990

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 880 / 2014 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 880/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Μουστάκα Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Γεωργίου Γιαννούλη), Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα, Ασπασία Καρέλλου και Κωνσταντίνο Παπασταματίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Φεβρουαρίου 2014, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Μ. Γ., κατοίκου ..., 2) Σ. Γ., κατοίκου ... 3) Γ. Κ., κατοίκου ... 4) Μ. Κ., κατοίκου ..., 5) Ε. Κ., κατοίκου ..., 6) Ε.-Ε. Κ., κατοίκου ... 7) Α. Λ., κατοίκου ..., 8) Α. Λ., κατοίκου ..., 9) Ε. Μ., κατοίκου ... 10) Μ. Μ., κατοίκου ... 11) Ε. Μ., κατοίκου ..., 12) Ε. Ν., κατοίκου ..., 13) Α. Ν., κατοίκου ... 14) Κ. Π., κατοίκου ... 15) Ν.-Β. Ρ., κατοίκου ... 16) Π. Σ., κατοίκου ... 17) Σ. Σ., κατοίκου ... 18) Χ. Τ., κατοίκου ..., 19) Ε. Τ., κατοίκου ... 20) Ν. Ψ., κατοίκου ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Στυλιανό Βλαστό με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσαν προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ Α.Ε.", διατελούσας σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης δημοσίων επιχειρήσεων, όπως εκπροσωπείται νόμιμα από την ειδική εκκαθαρίστριά της "ΕΘΝΙΚΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΕΩΣ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΥ & ΠΑΘΗΤΙΚΟΥ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αντιγόνη Κίσσα και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4/6/2007 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 917/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1684/2013 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 2/10/2013 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Τρούσας ανέγνωσε την από 31/1/2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με το άρθρο 2 του Ν. 2602/1998 κυρώθηκε και απέκτησε ισχύ νόμου ο Γενικός Κανονισμός Προσωπικού της Ολυμπιακής Αεροπορίας με τις διατάξεις του οποίου ορίζονται μεταξύ άλλων α) η διάκριση του προσωπικού σε ειδικότητες, β) η διάκριση του προσωπικού από άποψη υπηρεσιακής κατάστασης, γ) οι τρόποι λύσεως των συμβάσεων εργασίας κ.λ.π.

Περαιτέρω, το άρθρο 5 παρ. 1 του Ν. 1759/1988 ορίζει τα ακόλουθα : "Οι ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ για τον κλάδο συντάξεως που παρέχουν τις υπηρεσίες τους στην "ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ Α.Ε.", ως ιπτάμενοι φροντιστές και ιπτάμενοι συνοδοί, αποχωρούν υποχρεωτικώς από την υπηρεσία, με την έκδοση απλής διαπιστωτικής πράξης και καταβολής της προβλεπόμενης, από τις οικείες συλλογικές συμβάσεις εργασίας και τα πρακτικά συμφωνίας, αποζημίωσης και δικαιούνται πλήρη σύνταξη γήρατος :

α) ανεξαρτήτως ηλικίας, αν πραγματοποιήσουν με αυτές τις ειδικότητες στην Ολυμπιακή Αεροπορία 7.500 ημέρες ασφάλισης και 2.000 ώρες πτήσης, από τις οποίες 500 ώρες μέσα στην τελευταία δεκαετία πριν αποχωρήσουν από την υπηρεσία και β) αν πραγματοποιήσουν με τις πιο πάνω ειδικότητες 5.000 ημέρες ασφάλισης στην Ολυμπιακή Αεροπορία και 2.000 ώρες πτήσης, από τις οποίες 500 ώρες μέσα στην τελευταία δεκαετία πριν αποχωρήσουν από την υπηρεσία και συμπληρώσουν, οι άνδρες το 52ο έτος της ηλικίας τους και οι γυναίκες το 50ο έτος".

Σε περίπτωση συνδρομής των προϋποθέσεων αυτών, δεν απαιτείται, για την λύση της σύμβασης, καταγγελία εκ μέρους του εργοδότη, αλλά αρκεί η έκδοση πράξης που βεβαιώνει την συνδρομή των νομίμων προϋποθέσεων. Οι διατάξεις αυτές αφορούν την υπηρεσιακή κατάσταση του τακτικού προσωπικού, έχουν ενταχθεί, με τον Κανονισμό, στις ατομικές συμβάσεις του προσωπικού αυτού και αποτελούν περιεχόμενο εκάστης συγκεκριμένης ατομικής εργασιακής σύμβασης.

Με το άρθρο 27 παρ. 7 του Ν. 3185/2003 προστέθηκε στην προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 5 παρ. 1 του Ν. 1759/1988 εδάφιο γ' ως εξής : " ... Αν συμπληρώσουν έως ένα έτος μετά τη δημοσίευση του παρόντος (Ν. 3185/2003), 5.000 ημέρες ασφάλισης με την ειδικότητα αυτή, στην Ολυμπιακή Αεροπορία και Ολυμπιακή Αεροπλοϊα ανεξαρτήτως ορίου ηλικίας, οι ανωτέρω εργαζόμενοι αποχωρούν από την εταιρεία, το αργότερο μέχρι 31.12.2003, με διαπιστωτική πράξη της εταιρείας που τους επιδίδεται ατομικώς".

Οι διατάξεις του άρθρου 27 του Ν. 3185/2003 που θεσπίστηκε, από λόγους δημοσίου συμφέροντος, για την αποκρατικοποίηση του Εθνικού Αερομεταφορέα, δεν είναι αντίθετη προς το άρθρο 5 παρ. 1 του Συντάγματος, με το οποίο καθιερώνεται η ελευθερία της συμμετοχής στην οικονομική ζωή της χώρας, ούτε προς το άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, για την προστασία της περιουσίας κάθε φυσικού ή νομικού προσώπου, λαμβανομένου επιπλέον υπ' όψιν ότι οι ενάγοντες, ως αντιστάθμισμα δικαιούνται πλήρους σύνταξης γήρατος.

Εξάλλου, η διάταξη του άρθρου 27 παρ. 7 του Ν. 3185/2003 δεν αντίκειται στο άρθρο 73 παρ. 2β του Συντάγματος, κατά το οποίο τα νομοσχέδια για συντάξεις πρέπει να είναι ειδικά και δεν επιτρέπεται, επί ποινή ακυρότητας, να αναγράφονται διατάξεις για συντάξεις σε νόμους που αποσκοπούν στην ρύθμιση άλλων θεμάτων, και τούτο διότι τα Δικαστήρια, ενόψει του άρθρου 93 παρ. 4 του Συντάγματος, έχουν την εξουσία να ελέγξουν μόνον την συμφωνία του περιεχομένου του νόμου με το Σύνταγμα και όχι και την εκ μέρους του νομοθετικού σώματος τήρηση των διαδικαστικών διατάξεων για την ψήφιση των νόμων που καθιερώνεται από το Σύνταγμα.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 του ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης, για ευθεία παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ιδρύεται αν αυτός δεν εφαρμόστηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, ή αν εφαρμόστηκε, ενώ δεν έπρεπε καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή (ΟλΑΠ 36/1988, ΑΠ 1218/2007).

Στην προκείμενη περίπτωση με την από 04.06.2007 αγωγή τους, την οποία παραδεκτά επισκοπεί ο Άρειος Πάγος, οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσείοντες, ισχυρίσθηκαν ότι προσελήφθησαν από την εναγόμενη και ήδη αναιρεσίβλητη, με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας, ως Ιπτάμενοι Συνοδοί και Φροντιστές και προσέφεραν τις υπηρεσίες τους σ' αυτήν, μέχρι την κοινοποίηση σε καθένα από αυτούς, της από 30.09.2003 διαπιστωτικής πράξεως περί υποχρεωτικής αποχώρησής τους από την υπηρεσία της, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 27 παρ. 7 του Ν. 3185/2003. 'Οτι η διάταξη αυτή, σύμφωνα με την οποία η σύμβαση εργασίας των Ιπταμένων Συνοδών λύεται αυτοδικαίως εάν συμπληρώσουν, έως ένα έτος μετά την δημοσίευση του νόμου αυτού, 5.000 ημέρες ασφάλισης με την ειδικότητα αυτή, ανεξαρτήτως ορίου ηλικίας, και οι εργαζόμενοι αποχωρούν από την εταιρεία το αργότερο μέχρι 31.12.2003, με διαπιστωτική πράξη της εταιρείας που τους επιδίδεται ατομικώς, είναι αντίθετη προς τις διατάξεις των άρθρων 5 παρ. 1, 73 παρ. 2 εδ. 2 του Συντάγματος και προς το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ και συνεπώς ανίσχυρη.

Οτι η εναγομένη, με την πρόωρη αποχώρησή τους, λόγω συνταξιοδότησης, τους προκάλεσε παράνομα και υπαίτια, περιουσιακή ζημία, η οποία συνίσταται στην απώλεια των υπερτέρων τακτικών αποδοχών που θα ελάμβαναν, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, μέχρι την συμπλήρωση του ορίου ηλικίας που προβλεπόταν στον Γενικό Κανονισμό της εναγομένης, καθώς και στη διαφορά μεταξύ της αποζημίωσης που έλαβαν κατά τον χρόνο αποχώρησης εκάστου εξ αυτών και αυτής που θα ελάμβαναν κατά την κανονική αποχώρησή τους.

Ζήτησαν δε, να αναγνωρισθεί ότι η εναγομένη οφείλει να καταβάλει εις έκαστον εξ αυτών, και για τις άνω αιτίες, το ποσό που ειδικότερα αναφέρεται για κάθε ενάγοντα στην αγωγή. Με το περιεχόμενο αυτό η αγωγή δεν είναι νόμιμη, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, και επομένως, το Εφετείο που την απέρριψε για τον ίδιο λόγο δεν παραβίασε τις ως άνω διατάξεις των άρθρων 5 παρ. 1, 73 παρ. 2 εδ. 2 του Συντάγματος και το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ και ο σχετικός από τον αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρώτος λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την εν λόγω διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος απ' αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία ) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως προϋποθέτει ουσιαστική έρευνα της υποθέσεως και συνεπώς δεν ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας απέρριψε την αγωγή ως αόριστη ή μη νόμιμη, αφού στις περιπτώσεις αυτές το δικαστήριο δεν εκτιμά πραγματικά περιστατικά, ώστε να είναι δυνατό να υπάρξουν ελλείψεις στην περιγραφή του (ΟλΑΠ 44/1990).

Συνεπώς, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση έλλειψη νόμιμης βάσης (εκ πλαγίου παραβίαση των ως άνω διατάξεων), είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, αφού η ένδικη αγωγή, όπως σημειώθηκε, απορρίφθηκε από το Εφετείο, ως μη νόμιμη. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει ν' απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-10-2013 αίτηση των Μ. Γ. κ.λ.π. για αναίρεση της 1684/2013 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατό (1.100) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Απριλίου 2014.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Απριλίου 2014.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ