Supreme Court quashes appeal court decision for failure to consider documentary evidence regarding concert organization.

Απόφαση 87 / 2021 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 87/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλτάνα Κοκκοβού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αγγελική Τζαβάρα, Θωμά Γκατζογιάννη, Χρήστο Τζανερρίκο, και Αναστασία Μουζάκη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 18 Νοεμβρίου 2019, με την παρουσία και της Γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Μονοπρόσωπης Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "... - ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΘΕΑΜΑΤΩΝ - ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ", τελούσας υπό εκκαθάριση, νόμιμα εκπροσωπούμενης, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Διώνη Σκάντζου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Σωματείου με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην Δροσιά Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Κουτρούμπα με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 07-02-2011 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6412/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2298/2016 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 17/9/2018 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

[Α] Με την κρινόμενη από 17-09-2018 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία υπ' αριθμ. 2298/2016 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με την απόφαση αυτή το Εφετείο δέχθηκε τυπικά και κατ' ουσίαν την από 14-03-2014 έφεση και τους από 30-06-2014 προσθέτους λόγους αυτής των εναγομένων κατά της υπ' αριθ. 6412/2013 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, εξαφάνισε την απόφαση αυτή και, κρατώντας την υπόθεση και δικάζοντας την 07-02-2011 αγωγή του αναιρεσίβλητου, την απέρριψε, κατά την αδικοπρακτική βάση της ως νόμω αβάσιμη, καθώς και ως προς τον δεύτερο εναγόμενο-εκκαλούντα, την δέχθηκε εν μέρει, ως προς την πρώτη εναγόμενη-εκκαλούσα και ήδη αναιρεσείουσα, ως ερειδόμενη στις διατάξεις περί σύμβασης έργου (681 επ. ΑΚ) και αναγνώρισε ότι είναι υποχρεωμένη η τελευταία να καταβάλει στο ενάγον-εφεσίβλητο και ήδη αναιρεσίβλητο 265.346,45 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. Η αίτηση αναίρεσης έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα και νομότυπα (αρθ. 552, 553, 556, 558, 564 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων αυτής (αρθ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 335, 338, 339 και 340 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για το αποδεικτικό του πόρισμα, αναφορικά με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι.

Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει το λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ. 11 περ. γ' του ΚΠολΔ. Ειδικότερα, ο λόγος αυτός αναίρεσης ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη του υποστατά και αναλόγως έγκυρα αποδεικτικά μέσα, που παραδεκτά επικαλέστηκε ο αναιρεσείων και νόμιμα προσκόμισε ο ίδιος ή οποιοσδήποτε από τους λοιπούς διαδίκους (ΑΠ 70/2008, ΑΠ 222/2008), προς άμεση ή έμμεση απόδειξη ή ανταπόδειξη κρίσιμων γεγονότων ή λυσιτελών ισχυρισμών, κατά την ανωτέρω έννοια, δηλαδή νομίμων ισχυρισμών που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, διαμορφώνοντας το διατακτικό της απόφασης (Ολ ΑΠ 42/2002, ΑΠ 953/2005), το οποίο θα ήταν διαφορετικό χωρίς τη σχετική παράλειψη (ΑΠ 1874/2008), εφόσον βέβαια προτάθηκαν παραδεκτά στο δικαστήριο της ουσίας (πρωτοβάθμιο ή δευτεροβάθμιο) κατά τις παραπάνω διακρίσεις.

Για την ίδρυση δε του ως άνω λόγου αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας των επικληθέντων και προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων, τα οποία όφειλε να λάβει υπόψη του. Δεν αποκλείεται ο λόγος αυτός να στοιχειοθετείται και στην περίπτωση, που παρότι στην απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας γίνεται ειδική μνεία ορισμένου αποδεικτικού μέσου, ωστόσο από το περιεχόμενο της απόφασης γεννώνται αμφιβολίες αν αυτό πράγματι λήφθηκε υπόψη (ΑΠ 1911/2006) (ΟλΑΠ 2/2008, ΟλΑΠ 14-15/2005).

[Β] Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα με τον πρώτο λόγο της αίτησης, αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 11γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αιτιώμενη ότι το Εφετείο, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη του, κατά τη διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος, τα προσκομιθέντα νομίμως με επίκληση ενώπιον του από αυτή έγγραφα, προς ανταπόδειξη των αγωγικών ισχυρισμών περί ανάθεσης σ' αυτή (αναιρεσείουσα) του έργου της διοργάνωσης των συναυλιών από το αναιρεσίβλητο και ειδικότερα:

(1) δύο ψηφιακούς δίσκους (DVD) της τηλεοπτικής εκπομπής "..." του δημοσιογράφου Μ. Τ. της 11-01-2010 με την πλήρη απομαγνητοφώνησή τους,

(2) ένα ψηφιακό δίσκο (DVD) της τηλεοπτικής εκπομπής "..." του ίδιου ως άνω δημοσιογράφου της 14-01-2010 με την πλήρη απομαγνητοφώνησή του,

(3) το από 14-01-2010 δελτίο τύπου του αναιρεσίβλητου,

(4) την από 12-2-2010 επιστολή του αναιρεσίβλητου προς τον ορκωτό λογιστή Γ.Β. και

(5) την από 21-01-2010 επιστολή του αναιρεσίβλητου προς την εταιρεία (...) του ορκωτού λογιστή Γ.Β., τα οποία έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, από τα οποία προέκυπτε ότι ουδεμία σύμβαση έργου καταρτίστηκε μεταξύ αυτής και του αναιρεσίβλητου, που δέχτηκε η προσβαλλόμενη.

Όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης γίνεται μεν διαβεβαίωση ότι ελήφθησαν υπόψη όλα τα ενώπιον του δευτέρου βαθμού δικαιοδοσίας προσκομισθέντα και επικληθέντα από τους διαδίκους προς άμεση ή έμμεση απόδειξη έγγραφα, και στο προοίμιο αυτής, που γίνεται η κατ' είδος αναφορά των αποδεικτικών μέσων, γίνεται ειδική μνεία των άνω εγγράφων και των ψηφιακών δίσκων (DVD), ωστόσο γεννώνται αμφιβολίες εάν το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε, κατά τη μόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος, τα σχετικά με την ανταπόδειξη των αγωγικών ισχυρισμών ως προς την ανάθεση στην αναιρεσείουσα της διοργάνωσης των συναυλιών από το αναιρεσίβλητο, με σύμβαση έργου, ανωτέρω αποδεικτικά μέσα που αφορούν απομαγνητοφωνήσεις τηλεοπτικών εκπομπών "..." στις 11-01-2010 και "..." στις 14-01-2010 στις οποίες συμμετείχε η Πρόεδρος του ΔΣ του αναιρεσίβλητου Ε.

Σ. Έ., όπου, μεταξύ άλλων, δήλωσε ότι: "Δεν έχουμε καμία συμμετοχή, ούτε στην οργάνωση ούτε πουθενά", και σε άλλο σημείο: " αυτό το οργάνωσε ο κύριος (Α.) Κ. (σημ.: εταίρος της ως άνω μονοπρόσωπης ΕΠΕ και ήδη αναιρεσιούσας), εμείς καλεστήκαμε να πάρουμε τα έσοδα", καθώς επίσης το από 14-01-2010 Δελτίο τύπου του αναιρεσίβλητου και τις από 12-2-2010 και 21-2-2010 επιστολές αυτού (αναιρεσίβλητου) προς τον ορκωτό λογιστή Γ.Β., όπου υπάρχουν συναφείς αναφορές.

Οι αμφιβολίες αυτές, ειδικότερα, γεννώνται, διότι το Εφετείο δεν προβαίνει σε κανένα σχολιασμό και επιπρόσθετα, ενόψει της σοβαρότητας αυτών (αποδεικτικών στοιχείων)- τα οποία, σημειωτέον, θα μπορούσαν να επηρεάσουν αποφασιστικά το συμπέρασμα του δικανικού συλλογισμού, αν είχαν ληφθεί υπόψη - έπρεπε να τα αντικρούσει ειδικά.

Επομένως, το Εφετείο υπέπεσε στην επικαλούμενη με τον ως άνω λόγο αναίρεσης πλημμέλεια από τον αριθμό 11 περ. γ' του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, δηλαδή της μη λήψης υπόψη αποδεικτικού μέσου νόμιμα προσκομισθέντος και επικληθέντος.

Συνεπώς, είναι βάσιμος ο λόγος αυτός της αναίρεσης και πρέπει να γίνει δεκτός, η δε αναιρετική εμβέλεια αυτού στο σύνολο της προσβαλλόμενης απόφασης καθιστά αλυσιτελή την εξέταση των λοιπών διατυπουμένων με την ένδικη αίτηση λόγων αναίρεσης. Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση (άρθρο 580 παρ. 3 του ΚΠολΔ). Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή στην αναιρεσείουσα του καταβληθέντος εκ μέρους της παραβόλου, ενόψει της νίκης της (άρθρο 495 παρ. 3 εδ. Β περ. δ' του ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί το αναιρεσίβλητο, που ηττήθηκε, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα της τελευταίας (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ), η οποία κατέθεσε προτάσεις, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ.2298/2016 οριστική απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ως άνω Δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους Δικαστές.

Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στην καταθέσασα τούτο αναιρεσείουσα.

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, που ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Απριλίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 27 Ιανουαρίου 2021.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ