Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to summon an intervening party for hearing.

Απόφαση 87 / 2016 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 87/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Στυλιανή Γιαννούκου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Χαράλαμπο Μαχαίρα, Γεώργιο Αναστασάκο, Σοφία Καρυστηναίου και Μαρία Νικολακέα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Οκτωβρίου 2015, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:1. Ε. χας Φ. Κ., το γένος Χ. Κ., 2 Α. Κ. του Φ., 3 Γ. Κ. του Φ., 4 Μ. Κ. του Φ., κατοίκων ... 5. Η. Κ. του Γ., κατοίκου ... 6. Δ. Κ. του Γ., κατοίκου ... 7. Α. Κ. του Γ., κατοίκου ... 8. Κ. συζ. Π. Μ. το γένος Γ. Κ., κατοίκου ..., και 9. Κ. Κ. του Γ., κατοίκου .... Από τους ανωτέρω οι με α/α 6ος και 9ος δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, όλοι οι λοιποί εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλη Νιζάμη, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Της Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "..." που εδρεύει στην ... και 2. του Λ. Κ. του Α., κατοίκου ..., αμφότεροι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αθανάσιο Χαρμάνη, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την υπ' αριθ. 104/21-7-2003 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων και την 105/23-7-2003 ανακοίνωση δίκης με προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 94/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 766/2006 του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι ήδη αναιρεσίβλητοι με την από 9-11-2006 αίτησή τους.

Εκδόθηκε η 412/2008 απόφαση του Αρείου Πάγου, που παρέπεμψε την υπόθεση κατά ένα μέρος για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους Δικαστές.

Εκδόθηκε η 535/2013 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης, ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 20-9-2013 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεώργιος Αναστασάκος ανέγνωσε την από 6-2-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρ. 82 εδάφ. 3 του ΚΠολΔ, αποφάσεις και δικόγραφα που επιδίδονται στους κυρίους διαδίκους πρέπει να επιδίδονται και σε εκείνον που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση. Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνη της παρ.3 του άρθρ.81 του ίδιου Κώδικα, η οποία ορίζει, ότι ο παρεμβαίνων καλείται στις επόμενες διαδικαστικές πράξεις από τον διάδικο που επισπεύδει τη δίκη, συνάγεται ότι η κλήση προς συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως που γίνεται είτε κάτω από το αντίγραφο του αναιρετηρίου είτε αυτοτελώς (άρθρ. 568 του ΚΠολΔ), πρέπει να επιδίδεται και προς εκείνον που δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το πινάκιο και είχε στη δίκη επί της ουσίας, από την οποία προήλθε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, την ιδιότητα του προσθέτως υπέρ κάποιου από τους κυρίους διαδίκους παρεμβαίνοντος, για να ασκεί τα νόμιμα δικαιώματά του, διότι και αυτός είναι διάδικος.

Έτσι, από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 20 παρ.1 του Συντάγματος, που ορίζει ότι "Καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια, και μπορεί να αναπτύξει σ' αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή τα συμφέροντά του" και το άρθρο 558 ΚΠολΔ, σαφώς προκύπτει ότι κατά του προσθέτως παρεμβαίνοντος, δεν απευθύνεται κατ' αρχήν η αναίρεση, γιατί αυτός δεν είναι κύριος διάδικος, ο προσθέτως παρεμβάς, όμως, πρέπει να καλείται στην συζήτηση της αναίρεσης, χωρίς δε την κλήτευσή του παραβιάζεται η θεμελιώδης δικονομική αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως, που καθιερώνεται με το άρθρο 110 παρ.2 ΚΠολΔ, ειδική εφαρμογή της οποίας περιέχουν οι προαναφερόμενες διατάξεις, αλλιώς δημιουργείται απαράδεκτο της συζητήσεως της αιτήσεως αναιρέσεως (άρθρο 576 παρ.3 ΚΠολΔ), το οποίο, ως αναφερόμενο στην προδικασία, λαμβάνεται υπόψη και αυτεπάγγελτα από τον Άρειο Πάγο.

Τα ίδια ισχύουν, τέλος, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 91§1 και 92 ΚΠολΔ και στην περίπτωση ανακοίνωσης δίκης σε τρίτο, οπότε ο τρίτος, στον οποίο έγινε η ανακοίνωση, έχει δικαίωμα να συμμετάσχει στη δίκη "σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν για την παρέμβαση" Στην προκείμενη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης και των διαδικαστικών εγγράφων (ΚΠολΔ 561§2), προκύπτει ότι στη δίκη που ανοίχθηκε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου, με την από 21-7-2003 αγωγή (με αριθμ.

Κατάθ. 104/21-7-2003) των αναιρεσειόντων κατά των αναιρεσιβλήτων, επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση 94/2004 του δικαστηρίου τούτου, η πρώτη εναγομένη-αναιρεσίβλητη, με ιδιαίτερο δικόγραφο (με αριθμ. κατάθ. 105/23-7-2003) προέβη σε ανακοίνωση δίκης με προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση της ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "...", προκειμένου να παρέμβει στη δίκη που ανοίχθηκε με την προαναφερόμενη κύρια αγωγή.

Στο ίδιο δε δικόγραφο σώρευσε και παρεμπίπτουσα αγωγή αποζημίωσης, με την οποία ζητούσε, σε περίπτωση ήττας της, ν' αναγνωρισθεί ότι η προσεπικαλούμενη ασφαλιστική εταιρεία υποχρεούται να της καταβάλει κάθε χρηματικό ποσό που η ίδια θα υποχρεωθεί να καταβάλει στους ενάγοντες της κύριας αγωγής. Στη δίκη αυτή ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου η πιο πάνω ασφαλιστική εταιρεία άσκησε πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της πρώτης εναγόμενης-αναιρεσίβλητης, προκειμένου ν' απορριφθεί η κύρια αγωγή.

Την ιδιότητα δε της προσθέτως παρεμβαίνουσας η εν λόγω ασφαλιστική εταιρεία διατήρησε και κατά την ενώπιον του Εφετείου δίκη, κατά την οποία ασκήθηκαν αντίθετες εφέσεις των διαδίκων (που εστράφησαν και κατ' αυτής ως προσθέτως παρεμβαίνουσας) και εκδόθηκε η απόφαση 766/2006 του δικαστηρίου εκείνου. Ομοίως, την ίδια ιδιότητα διατήρησε και κατά την ενώπιον του Αρείου Πάγου δίκη, ενώπιον του οποίου ασκήθηκε η πρώτη αίτηση αναίρεσης από τους δύο πρώτους εναγόμενους-εκκαλούντες (που εστράφη πάλι και κατ' αυτής ως προσθέτως παρεμβαίνουσας) και εκδόθηκε η απόφαση 412/2008 του δικαστηρίου τούτου, από την οποία προήλθε, στη συνέχεια, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.

Πλήν όμως, οι αναιρεσείοντες στην ένδικη αίτηση αναίρεσης δεν ισχυρίζονται ότι κλήτευσαν την προσθέτως παρεμβαίνουσα για να παρασταθεί κατά τη συζήτηση της προκείμενης αίτησής τους, ούτε από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας αποδεικνύεται τέτοια κλήτευση, με την προσκόμιση σχετικής έκθεσης επίδοσης.

Συνεπώς, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 20-9-2013 αίτησης για αναίρεση της απόφασης 535/2013 του Εφετείου Λάρισας.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Οκτωβρίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 25 Ιανουαρίου 2016.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ