Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to raise property distribution argument in first instance.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appeal filed by X1, X2, and X3 against the Patras Court of Appeal's decision regarding property distribution. The appellants argued that the court failed to consider the primary road passing through the properties, which would have yielded higher shares, but this argument was never raised before the lower courts. The court ruled the appeal inadmissible under Article 562 of the Code of Civil Procedure because the claim was not properly presented in the first instance and did not fall under the exceptions allowing late introduction of such arguments.
Legislator headnote
AI generatedArt. 562 para. 2 K.Pol.D; Art. 559 para. 8 K.Pol.D; Art. 561 para. 1 K.Pol.D: An appeal based on a claim not raised in the first instance is inadmissible unless it concerns a non-provocable violation, an error inherent in the decision, or public order, and the substantive issue is not subject to appellate review.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 87 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 87/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 15 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1) X1, 2) X2 και 3) X3, που δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.
Των αναιρεσιβλήτων:1) Z1 και 2) Z2 , που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ηλία Ζαρναβέλη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-3-1973 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αγρινίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 268/1973 μη οριστική,82/1975 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 38/1978,233/2000 μη οριστικές,349/2005 οριστική του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 1-8-2005 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσίβλητοι όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ζήσης Βασιλόπουλος ανέγνωσε την από 1-11-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης για αναίρεση της 349/2005 απόφασης του Εφετείου Πατρών. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη των αντιδίκων στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Επειδή, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες με επίκληση 11955, 11956 και 11964/6.2.2006 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αγρινίου ...., με επιμέλεια των αναιρεσιβλήτων, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στους αναιρεσείοντες ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με την υφιστάμενη παρά πόδας αυτής πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας. Επομένως, εφόσον οι αναιρεσείοντες δεν εμφανίστηκαν κατά την άνω δικάσιμο, κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση από τη σειρά του οικείου πινακίου, πρέπει, κατά το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, να προχωρήσει η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης παρά την απουσία τούτων.
2. Επειδή κατά το άρθρο 562 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ είναι απαράδεκτος ο λόγος αναίρεσης που στηρίζεται σε ισχυρισμό, ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται: α)για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, β)για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια απόφαση γ)για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη. Επομένως ο μοναδικός λόγος αναίρεσης με τον οποίο προβάλλεται η από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ αιτίαση, ότι δηλαδή το Εφετείο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα ότι η διανομή των επίκοινων ακινήτων έπρεπε να γίνει με βάση την κύρια οδό που διέρχεται από αυτά και όχι και τις δευτερεύουσες, διότι στην τελευταία περίπτωση προκύπτουν μερίδια μειωμένης αξίας σε σχέση με εκείνα που έχουν πρόσοψη στην κύρια οδό, είναι προεχόντως απορριπτέος ως απαράδεκτος διότι από το εφετήριο και τις προτάσεις ενώπιον του Εφετείου προκύπτει ότι δεν προτάθηκε στο δικαστήριο της ουσίας και δε συντρέχει κάποια από τις προαναφερόμενες τρεις εξαιρετικές περιπτώσεις, ανεξάρτητα ότι με τον ισχυρισμό αυτό πλήσσεται η ουσία της υπόθεσης, η οποία δεν υπόκειται, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ σε αναιρετικό έλεγχο.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 1.8.2005 αίτηση των X1 κ.λ.π. για αναίρεση της 349/2005 απόφασης του Εφετείου Πατρών. Και
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων που ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Δεκεμβρίου 2006.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 17 Ιανουαρίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ