Supreme Court allows appeal against traffic accident verdict due to contradictory reasoning on driver's fault.

Απόφαση 877 / 2021 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 877/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Μαρία Τζανακάκη, Αικατερίνη Βλάχου και Ευστάθιο Νίκα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Ιανουαρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Β. Κ. του Κ., κατοίκου …., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στυλιανό Μπιτσώρη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Δ. Μ. του Κ., κατοίκου ..., που δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο και 2) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χαράλαμπο Δρακόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-9-2015 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αγρινίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 51/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 160/2018 του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 12-4-2019 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Αικατερίνη Βλάχου, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο ο αναιρεσείων και η 2η των αναιρεσιβλήτων όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την έννοια του άρθρου 576 παρ. 2 του ΚΠολΔ, αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολειπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ή, αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολειπομένου διαδίκου, οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.

Αν η κλήση για συζήτηση δεν επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση. Στην αντίθετη περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 74 παρ. 2 του ν. 4690/2020 (περί επαναλειτουργίας των δικαστηρίων μετά την προσωρινή αναστολή από 16-3-2020 έως 31-5-2020 για προληπτικούς λόγους δημόσιας υγείας), σε περίπτωση που η συζήτηση υπόθεσης οποιουδήποτε βαθμού δικαιοδοσίας και με οποιαδήποτε διαδικασία ματαιώθηκε διαρκούσης της αναστολής, δηλαδή μέχρι και τις 31-5-2020, ορίζεται αυτεπαγγέλτως, με πράξη του προέδρου του τμήματος ή του δικαστή, ημέρα και ώρα συζήτησης στο ακροατήριο σε σύντομη κατά το δυνατόν δικάσιμο και κατά προτεραιότητα.

Η εγγραφή της υπόθεσης στο οικείο πινάκιο ή έκθεμα, το οποίο μπορεί να τηρείται και ηλεκτρονικά, γίνεται με πρωτοβουλία του γραμματέα και ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Προς ενημέρωση των διαδίκων, και πάντως όχι επί ποινή ακυρότητας, η νέα δικάσιμος γνωστοποιείται από τον γραμματέα στον δικηγορικό σύλλογο της έδρας του δικαστηρίου και στην Κεντρική Υπηρεσία του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Με πρωτοβουλία επίσης του γραμματέα μπορεί να γνωστοποιείται η νέα δικάσιμος με αποστολή ηλεκτρονικού μηνύματος στη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου των διαδίκων ή με ανάρτηση στην πύλη ψηφιακών υπηρεσιών δικαστηρίων solon.gov.gr για όσα δικαστήρια και διαδικασίες έχουν ενταχθεί στο εν λόγω σύστημα.

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι οι αιτήσεις αναίρεσης των οποίων η συζήτηση ματαιώθηκε λόγω προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων κατά την περίοδο από 16-3-2020 έως 31-5-2020, προσδιορίζονται αυτεπάγγελτα με πράξη του προέδρου του οικείου τμήματος και εγγράφονται στο πινάκιο με πρωτοβουλία του αρμόδιου γραμματέα.

Η εγγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο του δικαστηρίου για τη νέα δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων και επομένως δεν χρειάζεται νέα κλήτευση του απολειπόμενου διαδίκου όταν ο τελευταίος είχε νομίμως κλητευθεί να παραστεί κατά την προηγούμενη δικάσιμο, κατά την οποία η συζήτηση ματαιώθηκε ή είχε επισπεύσει ο ίδιος έγκυρα τη συζήτηση εκείνη.

Στην προκείμενη περίπτωση από τα πρακτικά της δίκης και τα διαδικαστικά έγγραφα προκύπτει ότι η κρινόμενη από 12-4-2019 αίτηση αναίρεσης της 160/2018 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, είχε προσδιοριστεί αρχικά για τη δικάσιμο της 22-5-2020, με αριθμό πινακίου …, σύμφωνα με την κάτω από αυτή Πράξη της Προέδρου του Δ' Τμήματος (άρθρ. 568 παρ. 2-4 ΚΠολΔ).

Περαιτέρω, από την 5901Β/7-6-2019 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας Χ. Ρ., την οποία επικαλείται και προσκομίζει νόμιμα ο αναιρεσείων, προκύπτει ότι μετά από έγγραφη παραγγελία του πληρεξουσίου δικηγόρου αυτού, που επισπεύδει τη συζήτηση, ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με πράξη κατάθεσης, ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο της 22-5-2020, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον πρώτο από τους αναιρεσιβλήτους.

Κατά τη δικάσιμο εκείνη η συζήτηση ματαιώθηκε λόγω προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων για προληπτικούς λόγους δημόσιας υγείας. Με την από 15-7-2020 Πράξη της Προέδρου του Δ' Τμήματος ορίστηκε αυτεπαγγέλτως νέα δικάσιμος η σημερινή και η υπόθεση εγγράφηκε στο πινάκιο με αριθμό … με επιμέλεια του Γραμματέα.

Ωστόσο, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης αυτού του Δικαστηρίου, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ο παραπάνω αναιρεσίβλητος δεν παραστάθηκε ούτε κατέθεσε δήλωση μη παράστασης, κατ' άρθρο 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ. Επομένως, αφού ο τελευταίος δεν παραστάθηκε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, αν και κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα για την αρχική δικάσιμο και η εγγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο μετά τον αυτεπάγγελτο προσδιορισμό δικασίμου, κατ' άρθρο 74 παρ. 2 του ν. 4690/2020, ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη σημερινή δικάσιμο, πρέπει, σύμφωνα με τις προαναφερόμενες διατάξεις, να προχωρήσει η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης παρά την απουσία του.

Από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 330 εδ. β` και 914 του ΑΚ συνάγεται ότι η αδικοπρακτική ευθύνη προς αποζημίωση προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια επέλευση ζημίας και αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ της συμπεριφοράς του δράστη και της ζημίας. Παράνομη είναι η συμπεριφορά που αντίκειται σε απαγορευτικό ή επιτακτικό κανόνα δικαίου, ο οποίος απονέμει δικαίωμα ή προστατεύει συγκεκριμένο συμφέρον του ζημιωθέντος, μπορεί δε η συμπεριφορά αυτή να συνίσταται σε θετική ενέργεια ή σε παράλειψη ορισμένης ενέργειας.

Μορφή υπαιτιότητας είναι και η αμέλεια, η οποία υπάρχει όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, δηλαδή αυτή, που, αν καταβαλλόταν, με μέτρο τη συμπεριφορά του μέσου συνετού και επιμελούς ανθρώπου του κύκλου δραστηριότητας του ζημιώσαντος, θα καθιστούσε δυνατή την αποτροπή του παράνομου και ζημιογόνου αποτελέσματος.

Αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει όταν η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του δράστη ήταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανή, κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει τη ζημία και την επέφερε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ως αποδειχθέντα, επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία της ζημίας υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, γιατί είναι κρίση νομική, αναγόμενη στην ορθή ή μη υπαγωγή από το δικαστήριο της ουσίας των διδαγμάτων της κοινής πείρας στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας.

Τα πιο πάνω έχουν εφαρμογή και στην περίπτωση του άρθρου 10 του ν. ΓΠΝ/1911, ως προς την υπαιτιότητα των οδηγών των συγκρουσθέντων οχημάτων, κατά το οποίο είναι εφαρμοστέα η διάταξη του άρθρου 914 του ΑΚ. Εξάλλου, η παράβαση διατάξεων του ΚΟΚ δεν θεμελιώνει αυτή καθεαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης πράξης και του επελθόντος αποτελέσματος, ενώ μόνη η τήρηση των ελαχίστων υποχρεώσεων που επιβάλλει ο ΚΟΚ στους οδηγούς των οχημάτων κατά την οδήγησή τους, δεν αίρει την υποχρέωσή τους να συμπεριφέρονται και πέραν των ορίων αυτών, όταν οι περιστάσεις το επιβάλλουν για την αποτροπή ζημιογόνου γεγονότος ή τη μείωση των επιζήμιων συνεπειών (ΑΠ 90/2019, ΑΠ 49/2019, ΑΠ 301/2018).

Περαιτέρω, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμ. 19 του ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ως προς τη συνδρομή των νόμιμων όρων και προϋποθέσεων της διάταξης που εφαρμόστηκε, ή για τη μη συνδρομή τους που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Αντίθετα δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το λόγο αυτό καθίσταται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος.

Στην προκείμενη περίπτωση, από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης και των διαδικαστικών εγγράφων (άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ) προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο αναιρεσείων, με την από 14-9-2015 αγωγή του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου, ζήτησε αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση λόγω του τραυματισμού του και της καταστροφής της ….

δίκυκλης μοτοσικλέτας του σε τροχαίο ατύχημα που συνέβη υπό τις σ' αυτή περιγραφόμενες συνθήκες, από υπαιτιότητα του πρώτου αναιρεσιβλήτου, κατά τη σύγκρουση του ασφαλισμένου στη δεύτερη αναιρεσίβλητη … ΙΧΕ αυτοκινήτου, που οδηγούσε ο τελευταίος με την πιο πάνω μοτοσικλέτα του. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, με την 51/2016 απόφασή του, έκρινε αποκλειστικά υπαίτιο του ατυχήματος τον πρώτο αναιρεσίβλητο (πρώτο εναγόμενο) και δέχτηκε την αγωγή εν μέρει.

Κατ' αυτής της απόφασης οι διάδικοι άσκησαν εφέσεις και εκδόθηκε η προσβαλλομένη, 160/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, με την οποία, αφού κρίθηκε ότι αποκλειστικά υπαίτιος του ατυχήματος είναι ο αναιρεσείων (ενάγων), εξαφανίστηκε η πρωτόδικη απόφαση και απορρίφθηκε κατ' ουσίαν η αγωγή.

Ειδικότερα, σε σχέση με τις συνθήκες του ατυχήματος και την υπαιτιότητα για την πρόκλησή του, το Εφετείο δέχτηκε, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά ως προς τα πραγματικά γεγονότα κρίση του (άρθρο 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ), τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Στις 22-5-2015 και περί ώρα 16.50 ο ενάγων οδηγών τη με αριθμ. κυκλοφορίας ….

δίκ. μοτ/τα ιδιοκτησίας του εκινείτο επί της οδού Αιγαίου της πόλεως του Αγρινίου με κατεύθυνση προς Επισκοπή, η οποία διασταυρώνεται με την οδό Θράκης. Κατά τον ίδιο χρόνο ο πρώτος των εναγομένων, οδηγών το με αριθ. κυκλοφορίας …. ΙΧΕ αυτοκίνητο, το οποίο ήταν ασφαλισμένο στην δεύτερη τούτων ασφαλιστική εταιρία, εκινείτο επί της οδού Θράκης με κατεύθυνση προς την οδό Αιγαίου ήτοι από νότο, προς βορρά.

Η οδός Θράκης, πλάτους 08,30 μέτρων είναι διπλής κατευθύνσεως με μια λωρίδα ανά κατεύθυνση, ενώ η οδός Αιγαίου πλάτους 07,80 μέτρων είναι επίσης διπλής κατευθύνσεως με μια λωρίδα ανά κατεύθυνση. Η περιοχή είναι κατοικημένη με το όριο ταχύτητας να περιορίζεται στα 50 χιλιόμετρα ωριαίως. Στη συμβολή της οδού Αιγαίου με την οδό Θράκης (για τους κινούμενους προς Επισκοπή όπως ο ενάγων), καθώς και στην συμβολή της οδού Θράκης με την οδό Αιγαίου (για τους κινούμενους προς την οδό Αιγαίου, όπως ο εναγόμενος οδηγός) υφίστανται ρυθμιστικές πινακίδες STOP.

Κατά μήκος της οδού Αιγαίου υφίστατο κατά τον χρόνο του ατυχήματος πυκνή βλάστηση, η οποία, περιόριζε την ορατότητα προς την οδό Θράκης, όχι όμως προς την ανωτέρω ρυθμιστική πινακίδα STOP. Η ύπαρξη των ανωτέρω ισοδύναμων ρυθμιστικών πινακίδων κυκλοφορίας σημάνσεως στην πορεία αμφοτέρων των εμπλεκομένων στο ένδικο ατύχημα οχημάτων ισοδυναμεί με έλλειψη σήμανσης (ΑΠ 328/2014 ΤΝΠ "ΝΟΜΟΣ") με συνέπεια να έχει προτεραιότητα ο κινούμενος από δεξιά (του ενάγοντος) επί της οδού Θράκης εναγόμενος (άρθρο 26 παρ. 5 ΚΟΚ).

Ο εναγόμενος όταν έφθασε στη συμβολή της οδού Θράκης, στην οποία εκινείτο, με την οδό Αιγαίου, προτιθέμενος να κατευθυνθεί προς Αγγελόκαστρο, αφού ήλεγξε το οδόστρωμα της οδού Αιγαίου, αν και, δεν είχε πλήρη ορατότητα επ' αυτής λόγω της προαναφερόμενης πυκνής βλαστήσεως, έστριψε αριστερά στην οδό Αιγαίου.

Πριν ολοκληρώσει την στροφή, ευθυγραμμισθεί και εισέλθει κανονικά στο ρεύμα πορείας, το οποίο επρόκειτο να ακολουθήσει, ευρισκόμενος σε διαγώνια θέση, χτυπήθηκε στην εμπρόσθια αριστερή πλευρά από τη με αριθ. κυκλοφορίας … δίκ. μοτ/τα, που οδηγούσε ο ενάγων. Ο τελευταίος δεν οδηγούσε με σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή (άρθρο 12 παρ.1 ΚΟΚ), δεν διέκοψε την πορεία του, ούτε μείωσε την ταχύτητα του (η οποία δεν προσδιορίζεται επακριβώς, αλλά πάντως υπερέβαινε το όριο των 50χλμ/ώρα, γεγονός το οποίο συνάγεται από τη σφοδρότητα της συγκρούσεως και τη σοβαρότητα του τραυματισμού του, αφού υπέστη κάταγμα του πρώτου μετακαρπίου οστού 562.2 και κάταγμα του άνω άκρου του οστού της κνήμης 582.1), ώστε να δύναται να ελέγξει το δικ.

μοτ/το και να παραχωρήσει προτεραιότητα διελεύσεως στα οχήματα, τα οποία εκινούντο από δεξιά του επί της οδού Θράκης και να μη δημιουργήσει κίνδυνο για τους χρήστες της οδού αυτής (Θράκης), αλλά συνέχισε την πορεία του με την ίδια αυξημένη ταχύτητα, αν και δεν είχε ορατότητα προς τα δεξιά λόγω της υφιστάμενης βλαστήσεως με συνέπεια να μην αντιληφθεί την κίνηση του εναγομένου οδηγού, αν και είχε εισέλθει στο οπτικό του πεδίο και είχε διασχίσει το μεγαλύτερο τμήμα του ρεύματος πορείας στο οποίο εκινείτο αυτός (ενάγων), ο οποίος σημειωτέο δεν εκινείτο στο δεξιό τμήμα της λωρίδας του αλλά στο κέντρο αυτής) και να επιπέσει επί του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο τελευταίος (εναγόμενος).

Συνεπώς αποκλειστικά υπαίτιος του ατυχήματος είναι ο ενάγων οδηγός, ο οποίος δεν κατέβαλε την απαιτούμενη στις συναλλαγές επιμέλεια, που όφειλε ως οδηγός, ευρισκόμενος υπό παρόμοιες συνθήκες, δηλαδή δεν είχες διαρκώς τεταμένη την προσοχή του, αλλά οδηγούσε χωρίς σύνεση και προσοχή μολονότι πλησίαζε σε διασταύρωση, ώστε να διακόψει την πορεία του για να διέλθουν τα οχήματα, που έχουν προτεραιότητα, όπως εκείνο του εναγομένου οδηγού, του οποίου δεν αποδεικνύεται υπαιτιότητα, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται ο ενάγων.

Μεταξύ δε των ανωτέρω πράξεων και παραλείψεων του ενάγοντος οδηγού, υφίσταται αιτιώδης συνάφεια." Με την κρίση του όμως αυτή, ως προς το ζήτημα της υπαιτιότητας στην πρόκληση του ένδικου αυτοκινητικού ατυχήματος, που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, το Εφετείο παραβίασε εκ πλαγίου τις προπαρατεθείσες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου, στις οποίες, κατά τις σχετικές παραδοχές, θεμελιώνεται η αποκλειστική υπαιτιότητα του αναιρεσείοντος, καθόσον διέλαβε στην απόφασή του αντιφατικές αιτιολογίες που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο για το αν αυτές εφαρμόστηκαν ορθά ή όχι και για το λόγο αυτό στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση.

Ειδικότερα το Εφετείο, ενώ δέχεται ότι στη συμβολή των οδών Θράκης και Αιγαίου η ορατότητα του πρώτου αναιρεσιβλήτου προς τα αριστερά, δηλαδή προς το ρεύμα της οδού Αιγαίου προς Επισκοπή, όπου εκινείτο ο αναιρεσείων, ήταν περιορισμένη λόγω πυκνής βλάστησης και κατ' επέκταση ότι ο έλεγχος της κυκλοφορίας εκ μέρους του (του πρώτου αναιρεσιβλήτου) ανεπαρκής, εντούτοις δέχεται ότι ο ίδιος (πρώτος αναιρεσίβλητος) εισήλθε στην ως άνω συμβολή πραγματοποιώντας ελιγμό προς τ' αριστερά για να καταλάβει το ρεύμα της οδού Αιγαίου προς Αγγελόκαστρο, επιδεικνύοντας ως οδηγός την επιβαλλόμενη από τις ως άνω περιστάσεις επιμέλεια.

Κατά συνέπεια, ο δεύτερος λόγος αναίρεσης, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, με τον οποίο ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση αυτή, ο οποίος επιτρεπτά προτάσσεται κατά την έρευνα, καθόσον ο Άρειος Πάγος δεν δεσμεύεται από τη σειρά των αναιρετικών λόγων που καθορίζουν οι διάδικοι, είναι βάσιμος. Κατόπιν αυτού παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων αναίρεσης, από τους αριθμούς 20 και 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, γιατί η αναιρετική εμβέλεια του δεύτερου καθιστά αλυσιτελή την εξέτασή τους, αφού η παραδοχή τους οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα, την αναίρεση της εφετειακής απόφασης.

Μετά από αυτά, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατόν να συγκροτηθεί από άλλον δικαστή, εκτός από εκείνον που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση (άρθρο 580 παρ. 3 του ΚΠολΔ). Πρέπει επίσης, να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά του (άρθρα 176, 183, 189 παρ. 1 και 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό και να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου που έχει καταθέσει ο αναιρεσείων στον ίδιο (άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 160/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Μονομελές Εφετείο Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλον δικαστή, πλην αυτού που εξέδωσε την παραπάνω απόφαση.

Διατάσσει την επιστροφή στον αναιρεσείοντα του παραβόλου που έχει καταθέσει.

Και

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 14 Μαΐου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 6 Ιουλίου 2021.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ