Supreme Court quashes appeal court decision for failing to consider evidence of lack of ownership intent.

Απόφαση 876 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 876/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Γκιάφη, Αντιπρόεδρο, Αλέξανδρο Κασιώλα, Χαράλαμπο Αντωνιάδη, Γεώργιο Φώσκολο και Βασίλειο Νικόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Μαρτίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Κ. συζύγου Λ. Σ., το γένος Ν. Τ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Γκρινιαράκη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1)Β. συζύγου Δ. Χ., το γένος Ν. Β. και 2)Ν. συζύγου Π. Φ., το γένος Ν. Β., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Κατσίμπρα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-7-2000 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σύρου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 84 ΤΜ/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 104/2004 του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 18-10-2004 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Φώσκολος ανέγνωσε την από 28-2-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ.11 περ.γ' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Κατά την έννοια της διάταξης, για την ίδρυση του λόγου αναίρεσης, αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν πράγματι λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας τα αποδεικτικά μέσα που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη του, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 ΚΠολΔ.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο, μέρος δεύτερο, λόγο της αναίρεσης, προβάλλεται κατά της προσβαλλόμενης απόφασης αιτίαση από την αριθ.11 περ.γ' άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τις έχουσες προσκομιστεί ενώπιόν του με επίκληση από την ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα με αριθ.πρωτ. 139/1-2-1979 και 224/31-1-1986 αιτήσεις της μητέρας και δικαιοπαρόχου των εναγομένων και ήδη αναιρεσίβλητων προς την Κοινότητα Νάουσας Πάρου, από τις οποίες προκύπτει εξώδικη ομολογία εκείνης ότι η ίδια και ο δικαιοπάροχός της και πατέρας της δεν νέμονταν με διάνοια κυρίου το επίδικο ακίνητο, όπως υποστήριξαν οι εναγόμενες με την ένστασή τους περί ιδίας κυριότητας και έγινε δεκτό από το Εφετείο, αλλά ότι ήσαν απλοί κάτοχοι αυτού.

Με τον τέταρτο επίσης λόγο της αναίρεσης προβάλλεται αιτίαση από την ίδια διάταξη (άρθρ.559 αριθ.11 περ.γ') ότι το Εφετείο, δεν έλαβε υπόψη τα αναφερόμενα υπό στοιχ. α ως ζ' έγγραφα (διαγράμματα, αποσπάσματα κτηματολογίου της Κοινότητας Νάουσας Πάρου, 14 αποφάσεις του Κοινοτικού της Συμβουλίου κ.τ.λ.), τα οποία προσκόμισε νόμιμα και επικαλέστηκε ενώπιόν του η ενάγουσα, προς απόδειξη του αγωγικού ισχυρισμού ότι η Κοινότητα εκείνη από την ίδρυσή της το έτος 1832 και μέχρι το έτος 1979, οπότε πούλησε και μεταβίβασε νόμιμα τμήμα ακινήτου 426 τ.μ., στο οποίο περιλαμβάνεται και το επίδικο, νεμόταν τούτο με καλή πίστη και διάνοια κυρίας.

Πράγματι, παρά τη διαβεβαίωση της προσβαλλόμενης απόφασης ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη όλα τα έγγραφα που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, από την εκτίμηση όλου του περιεχομένου της απόφασης δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε κατά τη συναγωγή του αποδεικτικού του πορίσματος, την επικαλούμενη από την αναιρεσείουσα εξώδικη ομολογία της δικαιοπαρόχου των αντιδίκων της και τα παραπάνω αναφερόμενα έγγραφά της πρώτης, εφόσον μάλιστα δεν γίνεται κάποια αναφορά ή σχολιασμός τους στην απόφαση.

Πρέπει συνεπώς να γίνουν δεκτοί οι κρινόμενοι λόγοι και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι εφικτή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρ0 580 παρ.3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 104/2004 απόφαση του Εφετείου Αιγαίου.

Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο Εφετείο, προς περαιτέρω εκδίκαση από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τις αναιρεσίβλητες στην καταβολή των διακστικών εξόδων της αναιρεσείουσας και ορίζει αυτά σε χίλια πεντακόσια (1500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Απριλίου 2006.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 3 Μαίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ