Supreme Court partially allows appeal against social security fund judgment regarding public debt interest rate reduction from 6% to statutory rate.

Απόφαση 875 / 2023 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 875/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρήστο Κατσιάνη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Ασημίνα Υφαντή, Στέφανο - Σπυρίδωνα Πανταζόπουλο, Γεώργιο Παπαγεωργίου και Φώτιο Μουζάκη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 3 Απριλίου 2023, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ) που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, όπως μετονομάστηκε το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ", ως οιονεί καθολικού διαδόχου του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ" (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.), το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Δερμιτζάκη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "..." και ήδη "...", που εδρεύει στον ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Θεοδώρα Μήτσιου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6/9/2011 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 14335/2019 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3952/2021 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 23/12/2021 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 23-12-2021 αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ' αριθμ. 3952/2021 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία κατ' αντιμωλία των διαδίκων έχει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ.3 , 566 παρ. 1 ΚπολΔ.). Είναι επομένως παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει, να ερευνηθεί, περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Σύμφωνα με το άρθρο 21του Ν.Δ της 26.6/10/7.1944 που διατηρήθηκε σε ισχύ με το τελευταίο εδάφιο του άρθρου 109 του ΕισΝΑΚ "ο νόμιμος και ο της υπερημερίας τόκος πάσης του Δημοσίου οφειλής ορίζεται εις 6% ετησίως, πλην αν άλλως ωρίσθη δια συμβάσεως ή ειδικού νόμου". Επίσης και η διάταξη του αρθρ. 7 § 2 του ν.δ/τος 496/1974, που αποτελεί κανόνα ουσιαστικού δικαίου (ΑΠ 15/2020) και είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα και την ΕΣΔΑ (ΟλΑΠ 3/2006, ΑΠ 1917/2007), ορίζει ότι ο νόμιμος και ο τόκος υπερημερίας για κάθε οφειλή Ν.Π.Δ.Δ.

είναι 6% ετησίως, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά με σύμβαση ή ειδικό νόμο, αρχίζει δε από την επίδοση σχετικής αγωγής. Από την 1η Μαΐου 2019, δυνάμει του άρθρου 45 του Ν.4607/2019, με τίτλο "Τοκοφορία οφειλών του Δημοσίου", που έχει εφαρμογή και στην προκειμένη περίπτωση (ανεξαρτήτως του ότι η αξίωση της αναιρεσίβλητης έγινε δεκτή κατά την επικουρική της βάση, σύμφωνα με τις διατάξεις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού, δεδομένου ότι ο νόμος ρητώς αναφέρεται σε "κάθε οφειλή του Δημοσίου") ισχύει το μειωμένο επιτόκιο του Δημοσίου κατά τις ειδικότερες στο άρθρο προβλέψεις, όπου ορίζονται τα εξής: "Παρ.Ι.

Το ύψος του νόμιμου επιτοκίου και του επιτοκίου υπερημερίας κάθε οφειλής του Δημοσίου ισούται προς το επιτόκιο των πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (MRO), που ισχύει κατά την ημερομηνία άσκησης του ένδικου βοηθήματος, πλέον τριών (3,00) εκατοστιαίων μονάδων ετησίως. Το επιτόκιο του προηγούμενου εδαφίου δεν μεταβάλλεται, κατά το μέρος που αφορά το επιτόκιο των πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (MRO), πριν από την εκάστοτε σωρευτική μεταβολή αυτού κατά μία (1,00) εκατοστιαία μονάδα, με σχετική βάση υπολογισμού του το επιτόκιο που ισχύει κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος.

Τα ανωτέρω δεν ισχύουν για: α)τις απαιτήσεις των φορολογουμένων της παρ. 2 του άρθρου 53 του ν. 4174/2013 (Α' 170), β) τις περιπτώσεις όπου σε σύμβαση, στην οποία συμβάλλεται νόμιμα το Δημόσιο, έχει περιληφθεί ειδική πρόβλεψη σχετικά με το εφαρμοζόμενο επιτόκιο, γ) τις αξιώσεις ιδιωτών που στηρίζονται σε ειδικές και ευθέως εφαρμοζόμενες διατάξεις του ενωσιακού δικαίου, με τις οποίες έχει καθοριστεί, ρητά και ειδικά, ύψος επιτοκίου.

Με την επιφύλαξη των εξαιρέσεων αυτών, όπου στην κείμενη νομοθεσία γίνεται αναφορά ή παραπομπή στο ύψος του οφειλόμενου από το Δημόσιο νόμιμου επιτοκίου ή και του επιτοκίου υπερημερίας, νοείται το επιτόκιο του παρόντος. Παρ.2. Στην περίπτωση των ένδικων βοηθημάτων κατά του Δημοσίου, τόκος οφείλεται, σε κάθε περίπτωση, μόνο από την επίδοση των σχετικών δικογράφων από τον διάδικο στον Υπουργό Οικονομικών ή στο αρμόδιο όργανο του Δημοσίου ή της Αρχής που προβλέπεται από τον νόμο σε ειδικές κατηγορίες υποθέσεων.

Ειδικές διατάξεις νόμου, οι οποίες προβλέπουν ρητά διαφορετικό χρόνο έναρξης της τοκοφορίας, εξακολουθούν να ισχύουν. Παρ.3. Οι παράγραφοι 1 και 2 εφαρμόζονται και σε όλες τις εκκρεμείς υποθέσεις, σε οποιοδήποτε βαθμό και στάδιο, για το μέρος κατά το οποίο οι αξιώσεις για τόκο ανάγονται και υπολογίζονται σε χρόνο μετά την πρώτη του επόμενου μήνα από την έναρξη ισχύος του παρόντος".

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 1 εδ. α' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνο, αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου, δηλαδή όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σ' αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε ως κακή εφαρμογή, ήτοι εσφαλμένη υπαγωγή σ' αυτόν των πραγματικών περιστατικών της ατομικής περίπτωσης, που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα με τη μορφή διατακτικού (ΟλΑΠ 1/2016, ΟλΑΠ 2/2013, ΟλΑΠ 7/2006).

Με τον παραπάνω λόγο αναίρεσης ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας κατά την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας της αγωγής και των ισχυρισμών (ενστάσεων) των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα του ανωτέρω δικαστηρίου κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Στην τελευταία δε περίπτωση, η παραβίαση του κανόνα αυτού κρίνεται με βάση τα πραγματικά περιστατικά που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν ή δεν αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και ιδρύεται ο άνω λόγος αναίρεσης, αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν προφανή την παράβαση (ΟλΑΠ 3/2020, ΑΠ 24/2015).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικατσικών εγγράφων της δίκης (άρθρ. 561 παρ.2 ΚΠολΔ), με την από 6.9.2011 και με γενικό αριθμό κατάθεσης 150865/2011 και με ειδικό αριθμό κατάθεσης 11797/2011 αγωγή, που συζητήθηκε στις 7.12.2018 ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η αναιρεσίβλητη ζήτησε από το Ν.Π.Δ.Δ "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (Ι.Κ.Α- ΕΤΑΜ)" να της καταβάλει το ποσό των είκοσι πέντε χιλιάδων εξακοσίων ογδόντα τεσσάρων ευρώ και ενενήντα τριών λεπτών του ευρώ (25.684,93 Ε) εντόκως από την επομένη της παρόδου της 60νθήμερης προθεσμίας από την ημέρα της οριστικής παραλαβής υλικών (που της είχε πωλήσει) από την αρμόδια επιτροπή (άρθρο 4 παρ.2 δ του Π.Δ. 166/2003), άλλως και όλως επικουρικώς από την επομένη επιδόσεως της αγωγής.

Το τίμημα αυτό αφορούσε, ειδικότερα, το σύνολο διαδοχικών συμβάσεων πώλησης αντιδραστηρίων του έτους 2009 προς την Τοπική Μονάδα Υγείας ΙΚΑ Αχαρνών. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 14335/2019 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία αναγνωρίστηκε η υποχρέωση του αναιρεσείοντος νομικού προσώπου να καταβάλει στην αναιρεσίβλητη το ως άνω ποσό των 25.684,93 E, εντόκως από την επομένη της παρόδου της 6Ονθήμερης προθεσμίας από την κατά τα άνω ημέρα της οριστικής παραλαβής των υλικών από την αρμόδια επιτροπή (άρθρο 4 παρ.2 δ του Π.Δ. 166/2003).

Κατ'αυτής της αποφάσεως, το αναιρεσείον νομικό πρόσωπο κατάθεσε την από 27.12.2019 και με γενικό αριθμό κατάθεσης και ειδικό αριθμό κατάθεσης στο Πρωτοδικείο Αθηνών 115049/9052/27-12-2019 έφεσή του, η οποία συζητήθηκε ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών κατά τη δικάσιμο της 27ης/10/2020. Επ' αυτής εκδόθηκε η υπ. αριθμ. 3952/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία δέχθηκε τύποις και κατ'ουσίαν την έφεση της αναιρεσίβλητης και εξαφάνισε την πρωτόδικη με αριθμό 14335/2019 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η αγωγή της ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης, αφού απορρίφθηκε κατά την κύρια βάση αυτής που στηριζόταν στη μεταξύ των διαδίκων σύμβαση, έγινε δεκτή κατά την επικουρική της (του αδικαιολόγητου πλουτισμού) βάση και αναγνώρισε την υποχρέωση του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος να καταβάλει στην ενάγουσα το αυτό ως ανωτέρω ποσό των 25.684,93 Ε νομιμοτόκως από την επόμενη επιδόσεως της αγωγής με επιτόκιο 6% ετησίως.

Με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως, κατ'ορθήν εκτίμηση του περιεχομένου του, το αναιρεσείον αποδίδει στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση την από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, συνιστάμενη στο ότι το Εφετείο, παραβίασε τις διατάξεις του άρθρου 45 παρ.1 του Ν.4607/2019 από την 1.5.2019, ήτοι από την ημερομηνία εφαρμογής της τελευταίας αυτής διάταξης, με την μη εφαρμογή της, κατά το μέρος που αναγνώρισε την υποχρέωση του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος να καταβάλει στην ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη το ποσό των 25.684,93 ευρώ, με το νόμιμο τόκο σε ποσοστό 6% ετησίως από την επομένη επιδόσεως της αγωγής και μέχρι την πλήρη εξόφληση, χωρίς δηλαδή τον καθορισμό, από 1.5.2019, του προβλεπόμενου από την ως άνω διάταξη του άρθρου 45 παρ.1 του Ν.4607/2019 μειωμένου επιτοκίου του Δημοσίου.

Εν όψει του ότι, με τον μη καθορισμό (από 1.5.2019) του επιδικασθέντος ποσού της αναιρεσείουσας με αναφορά στο μειωμένο επιτόκιο του Δημοσίου κατά τις ειδικότερα στο προαναφερθέν άρθρο 45 παρ.1 του Ν.4607/2019 προβλέψεις, το Εφετείο παραβίασε, με τη μη εφαρμογή της, την τελευταία αυτή ουσιαστικού δικαίου διάταξη, που ήταν εφαρμοστέα στην προκειμένη περίπτωση, αφού κατά ρητή νομοθετική πρόβλεψη (άρθρ.45 παρ.3 του ως άνω Ν.4607/2019) η ρύθμισή της καταλαμβάνει και όλες τις εκκρεμείς υποθέσεις, σε οποιοδήποτε βαθμό και στάδιο και αφορά και τα ΝΠΔΔ, όπως και το αναιρεσείον (ΑΠ 520/2023).

Δεν τίθεται δε ζήτημα εφαρμογής του άρθρου 83 παρ. 14 ν. 4790/2021, διότι εν προκειμένω ορίζεται το οφειλόμενο επιτόκιο υπερημερίας της οφειλής του υπόχρεου νομικού προσώπου.

Επομένως, ο μοναδικός αναιρετικός λόγος από τον αριθμό 1 άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι βάσιμος και πρέπει να αναιρεθεί (καθό μέρος προσβάλλεται με αυτόν) η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ αν ο Άρειος Πάγος αναιρέσει την απόφαση για οποιονδήποτε άλλο λόγο, εκτός από εκείνους που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 (για υπέρβαση δικαιοδοσίας και για παράβαση των διατάξεων των σχετικών με την αρμοδιότητα) μπορεί να κρατήσει την υπόθεση και να την δικάσει, αν κατά την κρίση του δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση.

Στην προκειμένη περίπτωση, κατά τα προεκτεθέντα, το εναγόμενο - αναιρεσείον υποχρεούται μεν στην καταβολή τόκων υπερημερίας επί του αναγνωρισθέντος να καταβάλει υπέρ της ενάγουσας αναιρεσίβλητης ποσού των 25.683,93 ευρώ, με το νόμιμο τόκο σε ποσοστό 6% από της επιδόσεως της αγωγής και μέχρι τις 30.04.2019, ενώ έκτοτε, δηλαδή από την 1η Μαΐου 2019 και μέχρι την πλήρη εξόφληση, το κεφάλαιο της οφειλής επιβαρύνεται με το μειωμένο επιτόκιο του Δημοσίου, κατά τις ειδικότερα στο άρθρο 45 παρ.1 του Ν.4607/2019 οριζόμενες προβλέψεις.

Γι' αυτό, εφόσον δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση, επιβάλλεται, μετά την αναίρεση, κατά ένα μέρος της προσβαλλόμενης απόφασης, και ειδικότερα καθ' ό μέρος το Εφετείο καθόρισε για την καταβολή του ως αμέσως ανωτέρω αναγνωρισθέντος ότι οφείλει να καταβάλει ποσού των 25.683,93 ευρώ, με το νόμιμο τόκο σε ποσοστό 6% από της επιδόσεως της αγωγής και μέχρι την πλήρη εξόφληση, να κρατηθεί η υπόθεση από τον Άρειο Πάγο και να εκδικασθεί από το Δικαστήριο τούτο, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 580 παρ.3 του ΚΠολΔ, εφόσον δεν απαιτείται άλλη διευκρίνιση, εν όψει δε της δεσμευτικής για το Εφετείο ενέργειας της παρούσας απόφασης, δεν υπάρχει δικονομικό έδαφος για περαιτέρω εκδίκαση της υπόθεσης, αλλά υπολείπεται μόνο η κατά το περιεχόμενο της απόφασης αυτής διατύπωση του διατακτικού της εκδοθησόμενης απόφασης, βάσει της έκτασης της αναίρεσης(ΑΠ 520/2023, ΑΠ 1514/2018, ΑΠ 252/2017, ΑΠ 353/2015, σχετ.

ΟλΑΠ 42/2005). Ειδικότερα πρέπει να γίνει δεκτή η έφεση του αναιρεσείοντος, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη υπ' αριθμ.14335/2019 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, καθό μέρος αναγνώρισε ότι το εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ. ως οιονεί καθολικός διάδοχος του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ" υποχρεούται (οφείλει) να καταβάλει υπέρ της ενάγουσας αναιρεσίβλητης το ποσό των 25.683,93 ευρώ, με το νόμιμο τόκο σε ποσοστό 6% από της επιδόσεως της αγωγής και μέχρι την πλήρη εξόφληση και να ορισθεί ότι το εναγόμενο αναιρεσείον υποχρεούται (οφείλει) να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 25.684,93 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής υπολογιζόμενο με επιτόκιο 6% ετησίως μέχρι τις 30.4.2019, έκτοτε δε, δηλαδή από την 1η Μαΐου 2019 και μέχρι την πλήρη εξόφληση, με το κεφάλαιο της οφειλής επιβαρυνόμενο με το μειωμένο επιτόκιο του Δημοσίου, κατά τις ειδικότερα στο άρθρο 45 παρ.1 του Ν.4607/2019 οριζόμενες προβλέψεις.

Τέλος, τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, των πρώτου και δευτέρου βαθμών δικαιοδοσίας, καθώς και αυτών της παρούσας δίκης, πρέπει να συμψηφιστούν μεταξύ των διαδίκων, λόγω της ιδιαίτερης δυσχέρειας των νομικών κανόνων που εφαρμόστηκαν και της εν μέρει νίκης και ήττας αυτών(άρθρα 176,179,183 και 191 παρ.2 ΚΠολΔ),όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό. Σημειώνεται, επίσης, ότι το αναιρεσείον ως άνω Ν.Π.Δ.Δ., δεν υποχρεούται, κατ' άρθρο 28 παρ.4 Ν.2579/1998 (ΦΕΚ Α' 31/17.2.1998), σε συνδυασμό με άρθρο 11 του ως άνω κανονιστικού διατάγματος της 26 Ιουνίου-10 Ιουλίου 1944 "Περί Κώδικος των νόμων περί δικών του Δημοσίου" και άρθρο 22 παρ.4 του Ν.1868/1989 σε κατάθεση του προβλεπόμενου από το άρθρο 495 παρ.3 ΚΠολΔ παράβολου, για την άσκηση αναίρεσης, γι' αυτό και δεν διαλαμβάνεται σχετική διάταξη στο διατακτικό της παρούσας απόφασης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΕΧΕΤΑΙ την από 23.12.2021 αίτηση αναίρεσης.

ΑΝΑΙΡΕΙ εν μέρει την υπ' αριθμ. 3952/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος της.

ΚΡΑΤΕΙ και δικάζει την υπόθεση.

ΔΕΧΕΤΑΙ την από 27-12-2019 έφεση του αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ).

ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την υπ' αριθμ. 14335/2019 απόφαση (τακτικής διαδικασίας) του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κατά τη διάταξή της με την οποία αναγνωρίστηκε ότι το εναγόμενο υποχρεούται (οφείλει), κατά την κύρια βάση της αγωγής, να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των εικοσιπέντε χιλιάδων εξακοσίων ογδόντα τεσσάρων ευρώ και ενενήντα τριών λεπτών (25.684,93 ευρώ), με το νόμιμο τόκο σε ποσοστό 6% από την επίδοση της αγωγής μέχρι την πλήρη εξόφληση, καθ'ο μέρος δεν υπολόγισε τους τόκους που επιδικάστηκαν υπέρ της αναιρεσίβλητης από 1.5.2019 και μετά με το επιτόκιο του άρθρου 45 παρ. 1 Ν.4607/2019.

Δέχεται την αγωγή ως προς την επικουρική της, περί αδικαιολογήτου πλουτισμού, βάση.

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ότι το Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ),ως οιονεί καθολικός διάδοχος του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ" υποχρεούται (οφείλει) να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των εικοσιπέντε χιλιάδων εξακοσίων ογδόντα τεσσάρων ευρώ και ενενήντα τριών λεπτών (25.684,93 ευρώ), με το νόμιμο τόκο σε ποσοστό 6% από την επίδοση της αγωγής μέχρι τις 30.4.2019, έκτοτε δε, δηλαδή από την 1η Μαΐου 2019 και μέχρι την πλήρη εξόφληση, ορίζει ότι το κεφάλαιο της οφειλής θα επιβαρύνεται με το μειωμένο επιτόκιο του Δημοσίου, κατά τις ειδικότερα στο άρθρο 45 παρ.1 του Ν.4607/2019 οριζόμενες προβλέψεις.

ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ τη δικαστική δαπάνη των διαδίκων μεταξύ τους στο σύνολό της, για όλους τους βαθμούς δικαιοδοσίας.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Μαΐου 2023.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 8 Ιουνίου 2023.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ