Legislator Case Law & Legislation
873/2011 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for failure to specify evidence content and grounds in appeal petition.

Case Number 873/2011
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal filed by three women against a second-instance judgment regarding property disputes. The appellants argued that the lower court ignored specific deeds and altered their content, but the court rejected these claims as vague. The decision was based on the requirement that appeal petitions must explicitly detail the evidence's content and the specific legal error to be corrected.

Legislator headnote

AI generated

Articles 559(11)(c) and 559(20) of the Code of Civil Procedure; An appeal petition alleging failure to consider evidence or distortion of document content must specify the evidence's content, the claim made, the court's finding, and the essential factual assertion.

Keywords

AI generated
Code of Civil Procedure appeal petition requirements failure to specify evidence vague appeal grounds distortion of document content dismissal of appeal procedural defect

Cited Legislation

AI generated
Article 576(2)(a) and (c) of the Code of Civil Procedure
Article 573(1) of the Code of Civil Procedure
Article 559(11)(c) of the Code of Civil Procedure
Article 559(20) of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 873 / 2011 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 873/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Χαράλαμπο Δημάδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη και Χαράλαμπο Αθανασίου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Φεβρουαρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών-καλουσών: 1. Μ. συζ. Σ. Γ., το γένος Θ. Δ., κατοίκου ..., 2. Ε. Γ. του Σ., κατοίκου ... και 3. Δ. Γ. του Σ., κατοίκου ..., οι οποίες, εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αλέξανδρο Στρίμπερη με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Των αναιρεσίβλητων-καθών η κλήση:1. Γ. Ν. του Β., 2. Δ. Κ. του Κ., συζ. Γ. Ν., 3 Μ. Ν. του Χ., 4 Γ. Π. του Χ., 5 Ε. Ζ. του Δ., συζ. Γ. Π., 6 Σ. Κ. του Λ., 7 Χ. Φ. του Φ., 8 Ι. συζ. Χ. Φ., το γένος Α. Τ., 9 Γ. χας Α. Τ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Βακόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ και 10. Ε. Τ. του Α., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-2-2003 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 590/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 1211/2007 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείουσες με την από 12-5-2008 αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η 2308/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επαναφέρουν προς συζήτηση οι καλούσες με την από 11-2-2010 κλήση τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Αθανασίου ανέγνωσε την από 22-10-2009 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου τούτου Αρεοπαγίτη-Αντιπροέδρου, Μιχαήλ Θεοχαρίδη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από την έκθεση επιδόσεως 8146Β/ 5-5-2010 του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Ν. Ε. Φ., την οποία επικαλούνται και προσκομίζουν οι αναιρεσείουσες-καλούσες, που επισπεύδουν τη συζήτηση της υπό κρίση από 12-5-2008 αίτησης αναίρεσης, με την από 11-2-2010 κλήση τους, προκύπτει, ότι ακριβές αντίγραφο της κλήσης αυτής, στο τέλος της οποίας είναι συνημμένη πράξη, με την οποία δικάσιμος για τη συζήτησή της ορίσθηκε η αναφερομένη στην αρχή της αποφάσεως αυτής, με κλήση για να παραστεί κατά τη συζήτησή της, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην δεκάτη αναιρεσίβλητη, Ε. Τ. του Α.. Όμως η αναιρεσίβλητη αυτή δεν εμφανίσθηκε κατά την πιο πάνω δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση, εκφωνήθηκε στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση πληρεξουσίου δικηγόρου, κατά τα άρθρα 242 παρ.2 και 573 παρ.1 του ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση, παρά την απουσία της. (αρθρ.576 παρ.2 εδαφ.α'και γ'του ΚΠολΔ).

ΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 118αρ.4, 559 αριθ.1α' και 566 ΚΠολΔ προκύπτει ότι για να είναι ορισμένος ο από τη δεύτερη από αυτές (559 αριθ.1α') προβλεπόμενος λόγος αναιρέσεως της παραβίασης κανόνα ουσιαστικού δικαίου, πρέπει, εκτός των άλλων, να αναφέρονται στο αναιρετηριο, εφόσον το δικαστήριο εξήτασε την ουσία της υπόθεσης, με πληρότητα και σαφήνεια οι ουσιαστικές παραδοχές της απόφασης με τις οποίες εκείνο υπέπεσε, κατά τον αναιρεσείοντα, στην πλημμέλεια που συγκροτεί το λόγο αυτό αναιρέσεως, διότι διαφορετικά είναι απολύτως ανέφικτος ο ζητούμενος αναιρετικός έλεγχος.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση, όταν στο αιτιολογικό που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού δεν αναφέρονται καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που δεν εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που εφαρμόσθηκε.(Ολ.ΑΠ24/92).

Εξάλλου για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός αναίρεσης πρέπει να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο: α) οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης ή μνεία ότι αυτή στερείται παντελώς αιτιολογίας β) ο ισχυρισμός ( αγωγικός ή ένσταση κ.λ.π.) και τα περιστατικά που προτάθηκαν προς θεμελίωση του, ως προς τον οποίο παρουσιάζεται η έλλειψη, ανεπάρκεια ή αντίφαση, καθώς και η σύνδεση του με το διατακτικό αν δεν είναι αυτονόητη, γ) εξειδίκευση του σφάλματος του δικαστηρίου, δηλαδή αν πρόκειται για παντελή έλλειψη αιτιολογίας μνεία μόνο της ελλείψεως, αν πρόκειται για ανεπαρκή αιτιολογία ποια επιπλέον περιστατικά έπρεπε να αναφέρονται ή ως προς τι υπάρχει έλλειψη του νομικού χαρακτηρισμού και αν πρόκειται για αντιφατικές αιτιολογίες, ποιες είναι αυτές, σε τι συνίσταται η αντίφαση και από πού προκύπτει (Ολ.

ΑΠ 32/96). Στην προκειμένη περίπτωση με τους πρώτο και δεύτερο, μέρος τρίτο, λόγους της κρινομένης αίτησης αναίρεσης οι αναιρεσείουσες προβάλλουν κατά της προσβαλλόμενης απόφασης, που δέχθηκε ως βάσιμη την αγωγή των αναιρεσιβλήτων και αναγνώρισε την ακυρότητα της συναφθείσης με το υπ' αριθμ. ... πωλητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Πατρών Αργυρώς Κακούρα συμφωνίας περί μεταβιβάσεως στους αναιρεσείοντες του δικαιώματος αποκλειστικής χρήσης τριών θέσεων στάθμευσης αυτοκινήτου, ευρισκομένων στον ακάλυπτο χώρο της αναφερόμενης πολυκατοικίας, αιτιάσεις από το άρθρο 559 αριθ. 1 και 19 του ΚΠολΔ, ισχυριζόμενοι ότι το Εφετείο, αφενός παραβίασε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 1 του ν. 1221/1981, που ορίζει ότι "οι τυχόν δημιουργούμενες θέσεις σταθμεύσεως στον ελεύθερο ισόγειο χώρο του κτηρίου όταν τούτο κατασκευάζεται επί υποστηλωμάτων, κατά τις ισχύουσες διατάξεις, δεν δύναται να αποτελέσουν διηρημένες ιδιοκτησίες", διότι "εσφαλμένα δέχθηκε ότι η διάταξη αυτή έχει εφαρμογή στην ένδικη υπόθεση, όπου οι επίμαχες θέσεις στάθμευσης αυτοκινήτων βρίσκονται όχι σε πιλοτή, αλλά στον ακάλυπτο χώρο της πολυκατοικίας" και αφετέρου δεν διέλαβε στην απόφαση του αιτιολογία, άλλως διέλαβε ανεπαρκή αιτιολογία "ως προς το λόγο εφαρμογής της πιο πάνω διάταξης σε κτίριο δίχως πιλοτή".

Έτσι, όμως, όπως διατυπώνονται οι λόγοι αυτοί αναίρεσης είναι απορριπτέοι, ως αόριστοι, και κατά τις δύο αιτιάσεις, διότι δεν περιέχουν τις σχετικές με τα ως άνω ζητήματα παραδοχές του Εφετείου επί των αποδεικνυομένων ή μη πραγματικών γεγονότων, αλλ'ούτε και προσδιορίζεται σ' αυτούς σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια των αιτιολογιών της απόφασης.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η αοριστία των ως άνω λόγων δεν αίρεται εκ της διαλαμβανόμενης στο αναιρετήριο ανάλυσης των εφαρμοσθεισών νομικών διατάξεων και, συνεπώς, δεν τίθεται θέμα παραβιάσεως των διατάξεων της ΕΣΔΑ.

ΙΙΙ. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 εδ.β' του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως πράγματα, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως και όχι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή επιχειρήματα, νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από το νόμο ή από την εκτίμηση των αποδείξεων. Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο, μέρος πρώτο, λόγο της αίτησης αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθ.8 εδ. β'ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι το Εφετείο παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη του τον προβληθέντα ισχυρισμό των αναιρεσειουσών-εναγομένων "ότι το επίδικο ακίνητο στερείται πιλοτής και συνεπώς δεν είναι εφαρμοστέα η διάταξη του όρθρου 1 παρ.5 εδ. τελευταίο του Ν.960/1979, όπως ισχύει". Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι ο επικαλούμενος με αυτόν ισχυρισμός συνιστά νομικό επιχείρημα και συνεπώς δεν αποτελεί, με την έννοια που προπαρατέθηκε, ουσιώδες για την έκβαση της δίκης "πράγμα".

IV.Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αριθ.4, 566 παρ.1 και 577 παρ.3 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο, η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ, θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Διαφορετικά ο λόγος αναίρεσης απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως αόριστος χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα. Ειδικότερα, ως προς τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθ.11 εδαφ.γ'του ΚΠολΔ προβλεπόμενο λόγο αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση, ότι το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο, το αποδεικτικό περιεχόμενο καθενός από τα αποδεικτικά μέσα αυτά, ο ισχυρισμός προς απόδειξη του οποίου έγινε η επίκληση και η προσκομιδή τους και ότι αυτός είναι ουσιώδης.

Ως προς τον από τον αριθ.20 του ίδιου άρθρου λόγο αναιρέσεως, για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου, πρέπει να εκτίθεται στο αναιρετήριο, 1) το αληθινό περιεχόμενο του φερομένου ως παραμορφωθέντος εγγράφου, 2)το από την προσβαλλόμενη απόφαση δεκτό γενόμενο διαφορετικό από το αληθινό περιεχόμενο, 3)το επιζήμιο αποδεικτικό πόρισμα στο οποίο κατέληξε το δικαστήριο για την ύπαρξη ή όχι κρίσιμων πραγματικών γεγονότων και 4)ο ουσιώδης πραγματικός ισχυρισμός, για την απόδειξη ή ανταπόδειξη του οποίου χρησιμοποιήθηκε το έγγραφο.

Στην προκειμένη περίπτωση, με το δεύτερο, μέρος δεύτερο, λόγο αναίρεσης, οι αναιρεσείουσες προβάλουν, κατά της προσβαλλομένης απόφασης, την από το άρθρο 559 αριθ.11γ'ΚΠολΔ αιτίαση, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τα εξής έγγραφα, που αυτοί επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, ήτοι: 1)την με αριθ.8694/1991 πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και κανονισμού πολυκατοικίας της συμβολαιογράφου Πατρών Μαρίας Αμπατζή-Φωτοπούλου, 2)την με αριθ....

πράξη τροποποίησης του Συμβολαιογράφου Πατρών Βιργίλιου Γιαννακόπουλου, 3)την με αριθ.... πράξη τροποποίησης της Συμβολαιογράφου Πατρών Μαρίας Αμπατζή-Φωτοπούλου, 4)την με αριθ.... πράξη της Συμβολαιογράφου Πατρών Παναγιώτας Κομπούζια, 5)την με αριθ.... πράξη τροποποίησης της Συμβολαιογράφου Πατρών Μαρίας Αμπατζή-Φωτοπούλου, 6)την με αριθ....

πράξη αναγνώρισης ακυρότητας της Συμβ/φου Πατρών Αργυρώς Κακούρα, 7)το με αριθ.... αγοραπωλητήριο συμβόλαιο της Συμβολαιογράφου Πατρών Αργυρώς Κακούρα και 8)το με αριθ.... αγοραπωλητήριο συμβόλαιο της Συμβολαιογράφου Πατρών Μαρίας Αμπατζή-Φωτοπούλου. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος, ως αόριστος, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο ούτε το αποδεικτικό περιεχόμενο καθενός από τα έγγραφα αυτά, ούτε ο ισχυρισμός προς απόδειξη του οποίου έγινε η επίκληση και η προσκομιδή του και ότι αυτός είναι ουσιώδης.

Ο ίδιος λόγος αναιρέσεως, κατά το μέρος του, που με αυτόν προσάπτουν οι αναιρεσείουσες την από το άρθρο 559 αριθ.20 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο των ανωτέρω εγγράφων, είναι απορριπτέος, επίσης ως αόριστος, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο το αληθινό περιεχόμενο των εγγράφων αυτών που φέρονται ότι παραμορφώθηκαν και δεν προσδιορίζεται ο ουσιώδης πραγματικός ισχυρισμός, για την απόδειξη του οποίου χρησιμοποιήθηκαν τα έγγραφα αυτά.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12 Μαΐου 2008 αίτηση των Μ. Σ. Γ., Ε. Γ. του Σ. και Δ. Γ. του Σ., για αναίρεση της 1211/2007 απόφασης του Εφετείου Πατρών.

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα των εννέα (9) πρώτων αναιρεσιβλήτων, τα οποία καθορίζει σε δύο χιλιάδες εφτακόσια (2700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα, στις 3 Μαΐου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 1 Ιουνίου 2011.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ