Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds regarding evidence not properly cited and facts not ignored.

Απόφαση 871 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 871/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Γκιάφη, Αντιπρόεδρο, Αλέξανδρο Κασιώλα, Χαράλαμπο Αντωνιάδη, Γεώργιο Φώσκολο και Βασίλειο Νικόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Μαρτίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: .... ,2) ..... ,3) .... και 4) ..... , που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αντώνιο Βγόντζα, βάσει δηλώσεως κατ΄ άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσίβλητων:1) .... ,2) .... και 3) .... , που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Καραμήτσα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-7-1998 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αιγίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 148/1999 προδικαστική,95/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 756/2004 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 6-10-2004 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Φώσκολος ανέγνωσε την από 22-2-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων ζήτησε την απόρριψη της κρινομένης αιτήσεως και την καταδίκη των αντιδίκων στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. β΄ ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, που προκύπτει και από το συνδυασμό της με εκείνες της διατάξεις των άρθρων 106, 237 εδ. 1 στοιχ. β', 346 και 453 παρ. 1 ΚΠολΔ, ως αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν νοούνται εκείνες των οποίων δεν έγινε σαφής και ορισμένη επίκληση με τις προτάσεις του ενδιαφερόμενου διαδίκου και προσκόμιση.

Με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης προβάλλεται κατά της προσβαλλόμενης απόφασης αιτίαση από τον αριθ. 11 περ. β' άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι το Εφετείο, παρά το νόμο, έλαβε υπόψη τα αναφερόμενα δεκαεννιά έγγραφα, τα οποία είχαν προσκομίσει οι αναιρεσίβλητοι ως εναγόμενοι αν και δεν είχε γίνει νόμιμη επίκλησή τους από κανένα διάδικο, αφού η ενσωμάτωση των πρωτόδικων προτάσεων των αναιρεσίβλητων σε εκείνες που κατάθεσαν ενώπιον του Εφετείου δεν συνιστούσε νόμιμο τρόπο επίκλησης των εγγράφων.

Ωστόσο, παρά τη διαβεβαίωση της προσβαλλόμενης απόφασης ότι έλαβε υπόψη όλα ανεξαρτήτως τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος και τα παραπάνω δεκαεννιά έγγραφα που αναφέρονται στο λόγο της αναίρεσης.

Επομένως ο κρινόμενος λόγος της αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

ΙΙ. Με την ένδικη από 10-7-1998 αγωγή τους προς το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αιγίου, οι ενάγοντες και τώρα αναιρεσείοντες ζήτησαν να αναγνωριστούν ως άκυρες οι από 2-8-1994 και 20-2-1996 φερόμενες ως ιδιόγραφες διαθήκες του .... , που πέθανε στις 12-12-1997, διότι, όπως κατά λέξη αναφέρουν στην αγωγή, "είτε είναι καθ' ολοκληρίαν άκυρες ως πλαστές, αφού μετά βεβαιότητος δεν έχουν γραφεί ούτε υπογραφεί από τον ίδιο τον διαθέτη, είτε αποτελούν σχέδια ή άλλως πρόχειρα σημειώματα πιθανώς τρίτου προσώπου ή ενδεχομένως του ίδιου του διαθέτη, χωρίς όμως να περιέχουν την τελική έκφραση της βούλησής του για διάθεση των περιουσιακών στοιχείων", επιπλέον δε ως προς την πρώτη διαθήκη και διότι έχει γίνει προσθήκη λέξης στο κείμενό της αυθαιρέτως από τρίτο πρόσωπο.

Η αγωγή απορρίφθηκε ως αβάσιμη από το πρωτόδικο δικαστήριο. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, κατ' ορθή εκτίμησή της, το Εφετείο απέρριψε την έφεση των αναιρεσειόντων ως αβάσιμη διότι έκρινε ότι επρόκειτο για γνήσιες διαθήκες, δηλαδή για καταχωρισμένες στα οικεία δύο έγγραφα δηλώσεις βούλησης του διαθέτη για ρύθμιση της τύχης της περιουσίας του για το μετά το θάνατό του χρόνο, που είχαν γραφεί καθ' ολοκληρία, χρονολογηθεί και υπογραφεί ιδιοχείρως από το διαθέτη, απορρίπτοντας έτσι τους αντίθετους αγωγικούς ισχυρισμούς.

Επομένως, ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλεται αιτίαση από τον αριθ. 8 περ. β άρθρου 559 ΚΠολΔ ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τις πρόσθετες βάσεις της αγωγής, ότι δηλαδή οι φερόμενες ως "διαθήκες" περιείχαν τουλάχιστον την αναφερόμενη στην αγωγή πρόσθετη από τρίτον λέξη και ότι επρόκειτο για σχέδια ή πρόχειρα σημειώματα και όχι για διαθήκες, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι το δικαστήριο εκείνο έλαβε υπόψη τους προαναφερόμενους αγωγικούς ισχυρισμούς και τους απέρριψε.

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 6 Οκτωβρίου 2004 αίτηση των .... κ.τ.λ. για αναίρεση της 756/2004 απόφασης του Εφετείου Πατρών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην καταβολή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων και ορίζει αυτά σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Απριλίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 3 Μαϊου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ