Supreme Court dismisses appeal against a procedural cancellation decision as inadmissible under Greek Criminal Procedure Code.

Απόφαση 870 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 870/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Γεωργέλλη, σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 53/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Μαρία Χυτήρογλου, Αρτεμισία Παναγιώτου, Χρήστο Βρυνιώτη - Εισηγητή και Ιωάννη Μαγγίνα, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Δασούλα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 5 Απριλίου 2016, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Δ. Μ. του Δ. κατοίκου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 4342/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 22 Ιουλίου 2015 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 979/2015.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος Δασούλας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Πλιώτα με αριθμό πρωτ. 182/30-11-2015, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω στο Δικαστήριο σας, σε Συμβούλιο, σύμφωνα με τα άρθρα 476 παρ. 1 και 485 παρ. 1 ΚΠΔ, την με αρ.

εκθέσεως 136/2015 από 22-7-2015 αίτηση αναίρεσης της κατηγορουμένης Δ. Μ. του Δ., κατοίκου ..., κατά της με αρ. 4342/2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Κατά τη διάταξη του άρθρου 341 παρ. 2 εδ. δ’ ΚΠΔ, η οποία έχει ανάλογη εφαρμογή και στην κατ’ έφεση δίκη (άρθρο 501 παρ. 1 ΚΠΔ), η αίτηση για ακύρωση της διαδικασίας εισάγεται, χωρίς να κλητευτεί εκείνος που την υπέβαλε, στην πρώτη δικάσιμο του δικαστηρίου που δίκασε, το οποίο αποφασίζει αμετάκλητα.

Κατά δε το άρθρο 546 παρ. 2 ΚΠΔ, αμετάκλητη είναι η απόφαση κατά της οποίας δεν επιτρέπεται ένδικο μέσο ή δεν ασκήθηκε μέσα στη νόμιμη προθεσμία το επιτρεπόμενο ένδικο μέσο ή αυτό ασκήθηκε εμπρόθεσμα και απορρίφθηκε. Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι δεν υπόκειται σε αναίρεση η απόφαση που εκδίδεται για την αίτηση ακύρωσης διαδικασίας, ανεξάρτητα αν το δικαστήριο απέρριψε τη σχετική αίτηση ως ανυποστήρικτη ή ως απαράδεκτη ή ως αβάσιμη.

Η προαναφερόμενη δε διάταξη (341 παρ. 2 εδ. δ), ως ειδική, κατισχύει της διάταξης του άρθρου 476 παρ. 2 ΚΠΔ, η οποία ορίζει ότι κατά της απόφασης που απορρίπτει ως απαράδεκτο ένδικο μέσο (με το οποίο προσομοιάζει και η αίτηση ακύρωσης διαδικασίας), επιτρέπεται μόνο αναίρεση (ΑΠ 191/2015, 1283/2014). Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ., όταν, μεταξύ άλλων, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν υπόκειται στο ένδικο μέσο που ασκήθηκε, το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο ή το αρμόδιο δικαστήριο (ως συμβούλιο) κηρύσσει το σχετικό ένδικο μέσο απαράδεκτο και καταδικάζει αυτόν που το άσκησε στα δικαστικά έξοδα.

Τέλος κατά το άρθρο 513 παρ.1 ιδίου Κώδικα αν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου κατά το άρθρο 476, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη. Στην προκείμενη περίπτωση, με την κρινόμενη από 22-7-2015 αίτηση αναίρεσης της κατηγορουμένης, προσβάλλεται η 4342/2015 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών που απέρριψε ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη) την από 23-4-2015 αίτηση ακύρωσης διαδικασίας κατά της απόφασης 1147/2015 του αυτού Εφετείου που καταδίκασε την ιδία σε συνολική ποινή φυλάκισης ενός (1) έτους και δέκα (10) μηνών, για απειλή, εξύβριση κατά συρροή, απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης και άρνηση υποβολής σε δακτυλοσκοπική εξέταση.

Ακολούθως, αφού η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης στρέφεται κατά απόφασης που δεν υπόκειται σε αναίρεση, πρέπει ν’ απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ. 1 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνεται ν’ απορριφθεί η με αριθμ. εκθέσεως 136/2015 από 22-7-2015 αίτηση αναίρεσης της Δ.

Μ. του Δ., κατοίκου ..., κατά της με αριθμ. 4342/2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και Να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Η. Πλιώτας.

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 341 παρ. 2 εδ. δ’ του ΚΠοινΔ, η οποία εφαρμόζεται αναλόγως και στην κατ’ έφεση δίκη (άρθρο 501 αριθμ. 1 εδ. τελευταίο), και ορίζει ότι η αίτηση για ακύρωση της διαδικασίας εισάγεται χωρίς να κλητευθεί εκείνος που την υπέβαλε στην πρώτη δικάσιμο του δικαστηρίου που δίκασε, το οποίο αποφασίζει αμετάκλητα, σε συνδυασμό και με την διάταξη του άρθρου 546 παρ. 2 του ΚΠοινΔ, κατά την οποία, αμετάκλητη είναι η απόφαση κατά της οποίας δεν επιτρέπεται ένδικο μέσο ή δεν ασκήθηκε μέσο στη νόμιμη προθεσμία το επιτρεπόμενο ένδικο μέσο ή αυτό ασκήθηκε εμπρόθεσμα και απορρίφθηκε, σαφώς συνάγεται ότι η απόφαση που εκδίδεται επί αιτήσεως ακυρώσεως διαδικασίας δεν υπόκειται σε αναίρεση, ανεξάρτητα αν το δικαστήριο απέρριψε τη σχετική αίτηση ως ανυποστήρικτη, η ως απαράδεκτη η ως αβάσιμη. Η προαναφερομένη διάταξη (341 παρ. 2 εδ. δ’ ), ως ειδική κατισχύει της διάταξης του άρθρου 476 παρ. 2 του ΚΠοινΔ, με την οποία ορίζεται ότι κατά της αποφάσεις που απορρίπτει το ένδικο μέσο (προς το οποίο προσομοιάζει η αίτηση ακύρωσης διαδικασίας), ως απαράδεκτο, επιτρέπεται μόνο αναίρεση.

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠοινΔ, όταν, μεταξύ άλλων η προσβαλλόμενη απόφαση δεν υπόκειται στο ένδικο μέσο που ασκήθηκε, το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο ή το αρμόδιο δικαστήριο (ως συμβούλιο) κηρύσσει το σχετικό ένδικο μέσο απαράδεκτο και καταδικάζει αυτόν που το άσκησε στα δικαστικά έξοδα.

Τέλος, κατά το άρθρο 513 παρ. 1 ιδίου Κώδικος, αν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου κατά το άρθρο 476, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, στρέφεται κατά της 4342/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία αυτό απέρριψε ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη) την από 13-4-2015 αίτηση ακυρώσεως της ήδη αναιρεσείουσας κατά της 1147/2015 απόφασης του αυτού Εφετείου που καταδίκασε την ίδια σε συνολική ποινή φυλάκισης ενός (1) έτους και δέκα (10) μηνών με τριετή αναστολή για απειλή, εξύβριση κατά συρροή, απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης και άρνηση υποβολής δακτυλοσκοπικής εξέτασης.

Επομένως, αφού η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης στρέφεται κατά απόφαση που δεν υπόκειται σε αναίρεση, πρέπει, μετά την τηλεφωνική ειδοποίηση του αρμοδίου Γραμματέως προς την αναιρεσείουσα, για να προσέλθει στο Συμβούλιο κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και εκθέτει τις απόψεις της, (όπως προκύπτει από τη σχετική επισημείωση του αρμόδιου Γραμματέα στο φάκελο της δικογραφίας και τη μη εμφάνισή της, αυτή (αίτηση), να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1, 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22-7-2015 αίτηση της Δ. Μ. του Δ. για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 4342/2015 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Απριλίου 2016. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 15 Απριλίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ