Supreme Court dismisses appeal for vague grounds failing to cite specific legal errors or omitted facts.

Απόφαση 86 / 2010 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 86/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μίμη Γραμματικούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Χρήστο Αλεξόπουλο, Βασίλειο Λυκούδη, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Δημήτριο Μουστάκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Μαριάννας Νίκου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ Α.Ε", όπως μετονομάστηκε με το νόμο 3270/2004 (ΦΕΚ 187/Α/11-10-04) άρθρο 2, η εταιρεία "ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΑΚΙΝΗΤΑ Α.Ε" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαργετίνα Στεφανάτου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ.

Του αναιρεσιβλήτου: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνη Βασδέκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-4-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις 1062/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 3898/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 9-7-2007 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Χρήστος Αλεξόπουλος, ανέγνωσε την από 20-10-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο καθιερούμενος με το άρθρο 559 αριθμ. 1 εδαφ. α ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για παράβαση των ερμηνευτικών κανόνων των δικαιοπραξιών δημιουργείται και όταν το δικαστήριο της ουσίας, ενώ διαπιστώνει ρητώς ή εμμέσως, κατά τη μη υποκείμενη σε αναιρετικό έλεγχο κρίση του, την ύπαρξη κενού στη δικαιοπραξία ή αμφιβολίες ως προς την έννοια της δηλώσεως βουλήσεως, παραλείπει ωστόσο να προσφύγει στους γενικούς ερμηνευτικούς κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ προς διακρίβωση του νοήματος ορισμένης δηλώσεως ή να παραθέσει στην απόφασή του τα πραγματικά εκείνα στοιχεία από τα οποία προκύπτει η εφαρμογή των κανόνων αυτών, όχι όμως και όταν η μη προσφυγή στους εν λόγω κανόνες οφείλεται στο ότι, κατά την προκύπτουσα ευθέως ή εμμέσως από την απόφασή του και επίσης μη δεκτική αναιρετικού ελέγχου κρίση του, δεν υπάρχει κενό ή ασάφεια στην επίδικη δικαιοπραξία. Για το ορισμένο όμως του αναιρετικού αυτού λόγου ο αναιρεσείων πρέπει να επικαλείται ότι το δικαστήριο της ουσίας, παρότι διαπίστωσε ευθέως ή εμμέσως κενό ή αμφιβολία στις δηλώσεις των συμβαλλομένων, δεν προσέφυγε στους ερμηνευτικούς κανόνες.

Εν προκειμένω, η αναιρεσείουσα, με τον μοναδικό, κατά το πρώτο μέρος του, λόγο του αναιρετηρίου, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, χωρίς να επικαλείται ότι το Εφετείο διαπίστωσε ευθέως ή εμμέσως την ύπαρξη κενού στη δικαιοπραξία ή αμφιβολίες ως προς την έννοια της δηλώσεως βουλήσεως των συμβληθέντων μερών, αποδίδει σ' αυτό (Εφετείο) ότι παρέλειψε να προσφύγει στους ερμηνευτικούς κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ για να διακριβώσει το περιεχόμενο του από 27-9-1993 εγγράφου ιδιωτικού συμφωνητικού, που καταρτίσθηκε μεταξύ του ΕΟΤ και του αναιρεσιβλήτου, αναφορικά με το ζήτημα της προσμετρήσεως του μέχρι την 13-9-1985 χρόνου προϋπηρεσίας του τελευταίου (αναιρεσιβλήτου) για τον υπολογισμό της αποζημιώσεως του λόγω εθελούσιας εξόδου του. Επομένως, ο λόγος αυτός, ως προς την άνω αιτίαση, είναι αόριστος και συνεπώς απαράδεκτος.

Για το ορισμένο του αναιρετικού λόγου του αριθμού 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο το συγκεκριμένο σφάλμα ως προς τη νόμιμη βάση. Ειδικότερα, αν ο λόγος αφορά αντιφατικές και ανεπαρκείς αιτιολογίες, πρέπει να αναφέρονται αυτές, το ουσιώδες ζήτημα στο οποίο ανάγονται, η διάταξη που παραβιάσθηκε εκ πλαγίου και γενικά σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια των αιτιολογιών. (ΑΠ Ολομ. 20/2005).

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον εκ του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ ίδιο, κατά το δεύτερο μέρος του, λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια της ελλείψεως νόμιμης βάσεως, προβάλλοντας κατά λέξη ότι "η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται επαρκών αιτιολογιών και γενικά νόμιμης βάσης, εφόσον δεν περιέλαβε τις αναγκαίες σκέψεις για ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα πραγματικά περιστατικά τα οποία υπάγονται στις οικείες διατάξεις για να κριθεί η παραβίαση αυτών ως προς την αληθινή βούληση των μερών στο από 27-7-1993 ιδιωτικό συμφωνητικό και δη εκ μέρους του αναιρεσιβλήτου την παραίτησή του από οποιαδήποτε αξίωση αφορώσα το επίδικο χρονικό διάστημα".

Ο λόγος αυτός, ως προς την ως άνω αιτίασή του, είναι παντελώς αόριστος, διότι δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο ποιές είναι οι ελλιπείς και ανεπαρκείς αιτιολογίες, οι διατάξεις που παραβιάσθηκαν εκ πλαγίου και προπαντός σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια των αιτιολογιών. Ο ίδιος λόγος, κατά το τρίτο μέρος του, με τον οποίο η αναιρεσείουσα, από την επίκληση του άρθρου 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ, αποδίδει στο Εφετείο την πλημμέλεια ότι παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη του πράγματα προταθέντα από την αναιρεσείουσα, που ασκούσαν καταλυτική επίδραση επί των αγωγικών ισχυρισμών του αναιρεσιβλήτου, είναι επίσης αόριστος, διότι δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο ποιά ήταν τα φερόμενα ως μη ληφθέντα υπόψη από το Εφετείο "πράγματα" που πρότεινε η αναιρεσείουσα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 9-7-2007 αίτηση της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΑΕ" περί αναιρέσεως της 3898/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και,

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1200) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Δεκεμβρίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Ιανουαρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ