Supreme Court dismisses appeal on labor law violation grounds, upholding lower court's evidence assessment.

Απόφαση 86 / 2009 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 86/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Αλεξόπουλο, Αντώνιο Αθηναίο, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Δημήτριο Μουστάκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας : Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία " ALDI Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης Βιοτεχνία Επίπλων", που εδρεύει στη ...... και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Άγγελος Δοκόπουλος.

Του αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ......, τον οποίο εκπροσώπησε η πληρεξούσια δικηγόρος του Ασπασία Αποστόλου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 06.09.2004 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 166/2005 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 4181/2006του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 15-12-2006 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μουστάκας ανέγνωσε την από 22.11.2007 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Ζήση Βασιλόπουλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 περ. 1 Κ.Πολ.Δικ., λόγος αναίρεσης για ευθεία παράβαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμόσθηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή εάν εφαρμόσθηκε, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και εάν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα δικαίου έννοια διαφορετική από την αληθινή.

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε την υπόθεση κατ' ουσίαν, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε (561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ.) και της υπαγωγής αυτών στο νόμο, ιδρύεται δε ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση.

Μεταξύ των κανόνων που έχουν ισχύ ουσιαστικού νόμου, η παραβίαση των οποίων ιδρύει τον ανωτέρω λόγο αναίρεσης, συμπεριλαμβάνονται και οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας ως και οι αποφάσεις των διαιτητικών δικαστηρίων, επί συλλογικών διαφορών εργασίας. Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα, με τον εκ του άρθρου 559 περ.1 πρώτο λόγο αναίρεσης, ισχυρίζεται ότι έσφαλε το Εφετείο, που με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε ότι ο ενάγων - αναιρεσίβλητος εργάσθηκε στην επιχείρησή της, ως μηχανοξυλουργός και ως εκ τούτου εσφαλμένα εφάρμοσε τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, που ρυθμίζουν τους όρους εργασίας και αμοιβής των εργατοτεχνιτών, των απασχολουμένων στην επεξεργασία ξύλου και όχι την Ε.Γ.Σ.Σ.Ε., με συνέπεια να υποχρεωθεί να του καταβάλει, ως διαφορά αμοιβής τα αναφερόμενα στην αίτηση και στην απόφαση χρηματικά ποσά.

Με τέτοιο περιεχόμενο, ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, καθόσον ουσιαστικά πλήττεται με αυτόν η ανέλεγκτη παραδοχή της απόφασης του Εφετείου, σύμφωνα με την οποία ο αναιρεσίβλητος εργάσθηκε στην επιχείρησή της ως μηχανοξυλουργός και όχι ως εργατοτεχνίτης, όπως υποστηρίζει η αναιρεσείουσα δηλαδή, υπό την επίφαση της παραβίασης των κλαδικών Σ.Σ.Ε.

πλήττεται η ανέλεγκτη από τον Άρειο Πάγο εκτίμηση, από το δικαστήριο της ουσίας, πραγματικών γεγονότων.

Επειδή, o εκ του άρθρου 559 περ. 8 λόγος, σύμφωνα με τον οποίο το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του ισχυρισμούς της εναγομένης, που πρότεινε ως λόγους έφεσης και ειδικότερα δεν έλαβε υπόψη του α) ότι το Πρωτοδικείο έκανε κακή εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων, που προσκόμισε και συγκεκριμένα της κατάθεσης του μάρτυρα Α, β) ότι αναιρεσίβλητος δεν εργάσθηκε στην επιχείρησή της, ως μηχανοξυλουργός, αλλά ως ξυλουργός-εργατοτεχνίτης και γ)τον ισχυρισμό ότι ο εναγόμενος "στο κονδύλι για τις διαφορές αποδοχών που ζητά, έχει ήδη συνυπολογίσει και το επίδομα ανθυγιεινής εργασίας και, συνεπώς, αιτείται δύο φορές το επίδομα αυτό", είναι αποριπτέος, ως αβάσιμος, γιατί από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι, το Εφετείο, προς εξαγωγή της ουσιαστικής επί της υποθέσεως κρίσης του, έλαβε υπόψη του και τους ισχυρισμούς αυτούς του εναγομένου-αναιρεσείοντος, απορρίπτοντάς τους, ως αβασίμους, κατά την ανέλεγκτη προς τούτο κρίση του.

Επειδή, ο εκ του άρθρου 559 περ. 11γ' τρίτος λόγος της ένδικης αιτήσεως, με τον οποίο ισχυρίζεται η αναιρεσείουσα ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τα αναφερόμενα σ' αυτόν τρία έγγραφα και συγκεκριμένα εξιτήριο νοσοκομείου, γνωστοποίηση όρων της εργασιακής συμβάσεως και την αναγγελία οικειοθελούς αποχώρησης, είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, καθόσον από τα αναφερόμενα στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα έγγραφα, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενό της, ουδεμία αμφιβολία καταλείπεται ότι έχουν ληφθεί υπόψη από το Εφετείο και τα ανωτέρω έγγραφα, προς μόρφωση της κρίσης του και για τα οποία δεν ήταν αναγκαίο να γίνει προς τούτο χωριστή μνεία στην απόφαση.

Επειδή ο εκ του άρθρου 559 περ. 12 λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας, κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, αποδίδει σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα δύναμη μεγαλύτερη ή μικρότερη από εκείνη που δεσμευτικά έχουν από το νόμο και δεν στοιχειοθετείται, επομένως, ο λόγος αυτός, όταν το δικαστήριο, εκτιμώντας ελεύθερα τις αποδείξεις, όπως κατ' άρθρο 340 Κ.Πολ.Δικ. έχει δικαίωμα, αποδίδει σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα, που κατά το νόμο έχουν την ίδια αποδεικτική δύναμη με τα άλλα, μεγαλύτερη βαρύτητα ή αξιοπιστία. Ενόψει αυτών, ο τέταρτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι, με αυτή, το Εφετείο έδωσε μικρότερη βαρύτητα στις χειρόγραφες και μηχανογραφημένες καταστάσεις μισθοδοσίας, που φέρουν την υπογραφή του αναιρεσιβλήτου και έτσι δέχθηκε μεγαλύτερο αριθμό ωρών υπερεργασίας και υπερωριών, είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος.

Επειδή κατά την έννοια του εδαφ. 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ., ανεπαρκής ή αντιφατική αιτιολογία, που έχει ως συνέπεια την αναίρεση για έλλειψη νόμιμης βάσης υπάρχει, όταν από το αιτιολογικό της απόφασης δεν προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, σύμφωνα με το νόμο είναι αναγκαία, για τη θεμελίωση του κανόνα δικαίου, που εφαρμόσθηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση, όχι όμως και όταν υπάρχουν ελλείψεις στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και ατιολόγηση του πορίσματος, που έχει εξαχθεί από αυτές, εφόσον τούτο εκτίθεται σαφώς.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφασή του, όπως προκύπτει από αυτή, τα ακόλουθα, σχετικά με την αποζημίωση, που ζητούσε ο αναιρεσίβλητος για την απασχόλησή του κατά τα Σάββατα, σε πενθήμερη εβδομάδα εργασίας, για διαφορές αποδοχών, για το επίδομα ανθυγιεινής εργασίας καθώς και για αμοιβή υπερεργασίας - υπερωριών, ότι " από όλες τις πιο πάνω αιτίες, ο ενάγων δικαιούται να λάβει από την εναγομένη το ποσό των 16.929,26 ευρώ. 'Εναντι του ποσού αυτού έχει λάβει 871 ευρώ, κατά την βάσιμη περί τούτου ένσταση εξοφλήσεως της εναγομένης - αναιρεσείουσας και συνεπώς, δικαιούται να λάβει τη διαφορά από 16.058,26 ευρώ".

Η παραδοχή του Εφετείου, σχετικά με την ένσταση εξοφλήσεως δεν αντιφάσκει με την εκτίμηση από αυτό των μηχανογραφημένων καταστάσεων, που προσκόμισε η αναιρεσίβλητη, των οποίων τη βαρύτητα εκτιμά το δικαστήριο διαφορετικά από ό,τι η αναιρεσείουσα, η δε επίκληση τέτοιας αντίφασης από την αναιρεσείουσα, δεν αποτελεί αντίφαση σε αιτιολογίες, αλλά σε εκτίμηση της αποδεικτικής αξίας του εν λόγω εγγράφου, το οποίο το Εφετείο έκρινε ότι δεν επηρεάζει τα άλλα αποδεικτικά μέσα, στα οποία στηρίζει το σαφές και χωρίς αντιφάσεις πόρισμά του.

Επομένως, ο εκ του άρθρου 559 περ. 19 Κ.Πολ.Δικ. πέμπτος λόγος της κρινόμενης αιτήσεως, με τον οποίο τα αντίθετα υποστηρίζονται, είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος.

Επειδή, μετά από αυτά και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος, προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, κατά το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-12-2006 αίτηση της εταιρείας "ALDI Ε.Π.Ε.'', για αναίρεση της υπ' αριθμ. 4181|2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, εκ χιλίων διακοσίων (1200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Δεκεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Ιανουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ