Supreme Court dismisses appeal arguing service of suit was invalid due to service address error and statute of limitations. Appeal rejected as procedural defect does not justify appeal under Article 559(14) of Civil Procedure Code.

Απόφαση 869 / 2024 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 869/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Μαριάνθη Παγουτέλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Ζώη, Ιωάννα Μαργέλλου-Μπουλταδάκη, Δημητρία Στρούζα-Ξένου-Κοκολέτση και Τριανταφυλλιά Πατρώνα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 15 Νοεμβρίου 2022, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ. Λ. του Α., κατοίκου ..., που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Κωνσταντίνου Αυγουστή, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσίβλητου: νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Κωνσταντίνου Βλαχογιάννη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. Κοινοποίηση: Α. Π. του Δ., κατοίκου ... Αττικής, που δεν παραστάθηκε.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-12-2017 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν η 224/2018 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου την οποία ανέκοψε ο ήδη αναιρεσείων με την από 31-12-2018 ανακοπή του και εκδόθηκε η 84/2020 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 678/2022 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητεί ο αναιρεσείων με την από 25-5-2022 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Τριανταφυλλιά Πατρώνα. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 25.5.2022 και αριθ. εκθ. κατάθ. 4177/450/25.5.2022 αίτηση προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα υπ'αριθ. 678/2022 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών, με την οποία έγινε δεκτή η από 27.12.2017, αγωγή του αναιρεσίβλήτου Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, που ενεργούσε ως υποκατάστατο του μέλους του, Α. Π., μηχανικού και, με την οποία ζητούσε την αμοιβή του τελευταίου από σύμβαση έργου μεταξύ αυτού και του αναιρεσείοντος εναγομένου Χ. Λ.. Επί της αγωγής είχε εκδοθεί η υπ'αριθ. 224/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ερήμην του εναγομένου και στη συνέχεια κατόπιν ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας εκ μέρους του τελευταίου η υπ'αριθ 84/2020 απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου, η οποία εξαφάνισε αυτήν και δικάζοντας επί της ουσίας δέχθηκε εν μέρει την αγωγή, επιδικάζοντας το ποσό των 5.937,89 ευρώ, εντόκως. Κατόπιν ασκήσεως αντιθέτων εφέσεων εκ μέρους αμφοτέρων των διαδίκων εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση, η οποία απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος - εναγομένου και δέχθηκε κατ'ουσίαν την έφεση του αναιρεσιβλήτου - ενάγοντος, επιδικαζοντας το ποσό των 20.533,66 ευρώ. Η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα [άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ.3, 566 παρ.1 ΚΠολΔ] και ως εκ τούτου είναι παραδεκτή, θα ερευνηθεί δε περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της [άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ].

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρ. 681 και 694 ΑΚ προκύπτει ότι με τη σύμβαση έργου ο ένας συμβαλλόμενος, που καλείται εργολάβος, αναλαμβάνει την υποχρέωση να εκτελέσει το έργο και ο αντισυμβαλλόμενος, που καλείται εργοδότης, να καταβάλει τη συμφωνημένη αμοιβή με την παράδοση του έργου. Νοείται ως έργο κάθε τελικό αποτέλεσμα της εργασίας και δραστηριότητας του εργολάβου στο οποίο απέβλεψαν τα μέρη της σύμβασης, ενώ ως παράδοση του έργου νοείται η εκπλήρωση της κύριας υποχρέωσης του εργολάβου, που συνίσταται στην εκτέλεση του έργου και στην προσπόρισή του στον εργοδότη, δηλαδή η περιέλευση του έργου στη σφαίρα εξουσίασης του εργοδότη [ΑΠ 1309/2022, 1142/2019, 1362/2019, 71/2016].

Αν δεν συμφωνήθηκε αμοιβή, ή η συμφωνηθείσα είναι μικρότερη της, κατά νόμο, ελάχιστης, ο μηχανικός δικαιούται τη νόμιμη αμοιβή, που καθορίζεται από το π.δ/μα 696/1974, όπως μεταγενεστέρως τροποποιήθηκε και ισχύει (Α.Π. 362/2020, 819/2019). Την ως άνω αμοιβή δύναται να αξιώσει, είτε το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδας, ως υποκαθιστάμενο στα δικαιώματα του μηχανικού, κατά τις διατάξεις του β.δ/τος 30/31.05.1956 και του άρθρου 2 παρ. 2 του π.δ/τος 242/1984, είτε ο ίδιος ο μελετητής και επιβλέπων μηχανικός (Α.Ε.Δ. 26/1993, Α.Π. 1113/2017, Α.Π. 1152/2015).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 104 παρ. 2 εδαφ. 1 του παραπάνω π.δ/τος (όπως αυτό ίσχυε πριν την ισχύ από 03-07-2011 του Ν. 3919/2011), το οποίο όριζε ότι: "Δια τα ιδιωτικά έργα η πλήρης αμοιβή της μελέτης δέον να κατατίθεται, κατά τας κειμένας διατάξεις, προ της υποβολής της συνταχθείσης μελέτης προς έγκριση ή έκδοσιν της τυχόν απαιτουμένης αδείας", προκειμένου περί ιδιωτικών έργων, η αμοιβή της μελέτης πρέπει να κατατίθεται σε τραπεζικό λογαριασμό του Τεχνικού Επιμελητηρίου, για λογαριασμό του μηχανικού και το σχετικό παραστατικό της παρακατάθεσης αυτής υποβάλλεται μαζί με τη μελέτη στην πολεοδομική υπηρεσία, για την έγκριση και έκδοση της απαιτούμενης άδειας.

Με τη διάταξη αυτή, για την πληρωμή της αμοιβής του μηχανικού, εισάγεται παρέκκλιση από την, από το άρθρο 694 του Α.Κ., καθιερωμένη αρχή, κατά την οποία η αμοιβή του εργολάβου καταβάλλεται συγχρόνως με την παράδοση του έργου και ορίζεται ότι η καταβολή της αμοιβής του μηχανικού για την εκπόνηση μελέτης προς έκδοση αδείας ανεγέρσεως οικοδομής γίνεται μόλις ολοκληρωθεί η μελέτη και πριν αυτή υποβληθεί στην αρμόδια Πολεοδομική Υπηρεσία προς έκδοση της άδειας.

Δεν καταβάλλεται μάλιστα αυτή (αμοιβή) στα χέρια του μηχανικού, αλλά κατατίθεται στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος για λογαριασμό του, μετά την κατάθεση δε αυτής ο μηχανικός υποβάλλει το φάκελο, μαζί με την απόδειξη προκαταθέσεως της αμοιβής του στην Πολεοδομική Υπηρεσία. Εάν δεν προσκομίσει την απόδειξη αυτή, ο φάκελος θεωρείται ελλιπής και δεν επιτρέπεται να εκδοθεί άδεια.

Συνεπώς, η αμοιβή του μηχανικού είναι καταβλητέα, δηλαδή ληξιπρόθεσμη και απαιτητή, μόλις αυτός ολοκληρώσει την μελέτη, η ολοκλήρωση δε της παράδοσης αυτής (του έργου), γίνεται με την υποβολή της μελέτης στην αρμόδια Πολεοδομική Υπηρεσία για την έκδοση της άδειας, οπότε και θεωρείται το εν λόγω έργο εκτελεσμένο και παραδομένο, εφόσον βέβαια τούτο έχει εκτελεστεί προσηκόντως και κατά τα συμφωνηθέντα (Α.Π. 1309/2022, 445/2019, 1363/2019).

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 1, εδαφ. α' του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή εάν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και εάν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου, δηλαδή όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σε αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε ως κακή εφαρμογή, ήτοι εσφαλμένη υπαγωγή σ' αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης, που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα, με τη μορφή του διατακτικού (Ολ.

Α.Π. 1/2016, 2/2013, 7/2006). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς, σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή, η οποία αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 εδ.

α' του Συντάγματος, που επιτάσσει ότι κάθε δικαστική απόφαση πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία, που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) .

Ανεπάρκεια αιτιολογίας υπάρχει όταν από την απόφαση δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είτε είναι κατά νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση, στη συγκεκριμένη περίπτωση, της διάταξης ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε, είτε αποκλείουν την εφαρμογή της, όχι, όμως, όταν υφίστανται ελλείψεις στην ανάλυση, στάθμιση και γενικώς στην εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση των αποδείξεων εκτίθεται με σαφήνεια και πληρότητα (Ολ.

Α.Π. 15/2006, 1/1999, ΑΠ 1309/2022). Στην προκειμένη περίπτωση κατά τις παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: <<Τον Ιανουάριο του 2012, ο εναγόμενος ανέθεσε με προφορική εντολή στον υποκαθιστάμενο, από το ενάγον, αρχιτέκτονα μηχανικό Α. Π. [μέλος του ΤΕΕ με αριθμό μητρώου 23025] την εκπόνηση των απαραίτητων μελετών για την έκδοση οικοδομικής άδειας ανεγέρσεως μιας μικρής ιδιωτικής εκκλησίας [ναϋδρίου], εντός αγροτεμαχίου συνιδιοκτησίας αυτού και της συζύγου του που βρίσκεται στον οικισμό ...

και συγκεκριμένα την εκπόνηση α] της μελέτης αρχιτεκτονικών εργασιών, γ] της μελέτης παθητικής πυροπροστασίας, δ] της μελέτης ύδρευσης καθώς και ε] τη σύνταξη των σχετικών τευχών δημοπράτησης αρχιτεκτονικών εργασιών για το εν λόγω έργο και ο ως άνω αρχιτέκτων - μηχανικός αποδέχθηκε και ανέλαβε την εκπόνηση των σχετικών μελετών με αμοιβή που ορίσθηκε στη νόμιμη ελάχιστη [αμοιβή].

Σε εκτέλεση της ως άνω εντολής ο ανωτέρω αρχιτέκτων - μηχανικός τον Μάιο του 2012 ολοκλήρωσε τις ως άνω ανατεθείσες μελέτες αφού προηγουμένως είχε μεταβεί στο χωριό ... προκειμένου να μελετήσει το χώρο ανεγέρσεως του μικρού ναού και είχε συναντηθεί εν τω μεταξύ αρκετές φορές με τον εναγόμενο για να συζητήσουν για το έργο, να διατυπώσει ο τελευταίος τις παρατηρήσεις του και να καθορίσουν τις λεπτομέρειες και τα χαρακτηριστικά τούτου με σκοπό την ολοκλήρωση των αρχιτεκτονικών σχεδίων.

Τον ίδιο ως άνω μήνα [Μάιο] του έτους 2012, ο υποκαθιστάμενος μηχανικός συναντήθηκε με τον εναγόμενο, στο γραφείο του στο Ηράκλειο Αττικής [οδός Σοφίας 12] και αφού παρουσίασε στον τελευταίο τις ολοκληρωμένες αυτές μελέτες τον ενημέρωσε ότι ο φάκελος ήταν πλήρης [περιέχων όλες τις μελέτες, δηλαδή, αρχιτεκτονική, στατική, αντισεισμική, παθητικής πυροπροστασίας, υδρεύσεως, κατασκευής λυμάτων κλπ.] και έτοιμος να κατατεθεί στην Πολεοδομία για την έκδοση αδείας.

Κατά την ως άνω συνάντηση ο εναγόμενος υπέγραψε το είδικό έντυπο της αίτησης προς την Πολεοδομία [με το χαρακτηριστικό στη γλώσσα των μηχανικών, όνομα "σεντόνι"], δίνοντας ούτω την συγκατάθεσή του και επικυρώνοντας και την προφορική εντολή εγγράφως για την εκπόνηση των ανωτέρω μελετών και για την έκδοση βάσει αυτών της αντιστοίχου πολεοδομικής αδείας ανεγέρσεως του μικρού ναού, αλλά και για την ανάθεση κατασκευής του έργου στον υποκαθιστάμενο μηχανικό, αφού υπέγραψε το ως άνω ειδικό έντυπο, σε δύο σημεία, ήτοι στο κάτω μέρος της αιτήσεως, αλλά και στο κάτω μέρος της δηλώσεως αναθέσεων...Παρ'όλα ταύτα ο εναγόμενος ζήτησε από τον υποκαθιστάμενο μηχανικό να μην υποβάλλει άμεσα την ως άνω αίτηση στην Πολεοδομία, αναστέλλοντας για κάποιο χρονικό διάστημα το οποίο δεν προσδιόρισε την διαδικασία εκδόσεως της οικονομικής αδείας και στη συνέχεια όταν ο υποκαθιστάμενος μηχανικός τον οχλούσε για να του καταβάλει την αμοιβή του, του ανακοίνωσε ότι μετέβαλε άποψη και δεν θα προέβαινε στην ανέγερση του ναού και ταυτόχρονα του υπεσχέθη ότι θα τον εξοφλούσε για τις μελέτες και τις εργασίες που μέχρι είχε τότε εκπονήσει>>.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι << ο εναγόμενος τον Μάιο του 2014 ανέθεσε στον υποκαθιστάμενο μηχανικό και αυτός ανέλαβε να προβεί σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες για την έκδοση βεβαιώσεων μηχανικού, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 3 του Ν. 4178/2013, που απαιτούντο για τη μεταβίβαση από την εταιρεία "....", της οποίας εταίροι ήταν ο εναγόμενος κατά ποσοστό 90,02% και η σύζυγός του Α.

Λ. κατά ποσοστό 9,98%, των κάτωθι ακινήτων της εταιρείας στους ως άνω εταίρους κατά τα ανωτέρω ποσοστά τους. 'Ητοι των εξής ακινήτων :1] ενός κτιρίου επί της Λεωφόρου Μεσογείων 219, 2] τριών ακινήτων σε οικοδομή επι της διασταυρώσεως των οδών ... στο Χολαργό και 3] δύο ακινήτων σε οικοδομή επί της οδού ... Παλαιό Ψυχικό.

Προκειμένου να γίνουν οι εν λόγω μεταβιβάσεις, έπρεπε πρώτα να εκδοθούν βεβαιώσεις μηχανικού, ως προαπαιτούμενες για τη μεταβίβαση των ακινήτων, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 3 του Ν. 4178/2013, από τις οποίες θα προέκυπτε ότι σε έκαστο ακίνητο ή σε εκάστη διακεκριμένη αυτοτελή ιδιοκτησία, δεν είχαν γίνει αυθαίρετες κατασκευές.

Ο υποκαθιστάμενος μηχανικός δέχθηκε την ως άνω ανάθεση, αφού ο εναγόμενος τον διαβεβαίωσε , ότι θα του κατέβαλε την αμοιβή του για το έργο 1 [μελέτες ανέγερσης ναού] μόλις ολοκληρώνονταν τα νέα έργα για τη μεταβίβαση των ως άνω ακινήτων στον εναγόμενο και τη σύζυγό του. Πράγματι ο υποκαθιστάμενος μηχανικός , αφού διενήργησε επιτόπιο έλεγχο της κατασκευής των ως άνω κτισμάτων, συγκέντρωσε όλα τα αναγκαία έγγραφα και τελικώς εξέδωσε α] τρείς βεβαιώσεις του Ν. 4178/2013 για τα ακίνητα στο Χολαργό, β] δύο βεβαιώσεις του ως άνω νόμου για τα ακίνητα στο Παλαιό Ψυχικό, ενώ για το ακίνητο [κτήριο] επί της Μεσογείων, έπρεπε να προηγηθεί η τροποποίηση της αρχικής πράξεως συστάσεως οριζοντίου ιδιοκτησίας, ενόψει των επιγενόμενων μετατροπών, ήτοι να συνταχθούν νέα σχέδια κατόψεων , να γίνει τακτοποίηση των πολεοδομικών παραβάσεων και να συνταχθεί νέος πίνακας αναλογισμού, εργασίες που εκπόνησε σύμφωνα και με την εντολή ο υποκαθιστάμενος μηχανικός και εξεδόθησαν με επιμέλειά του πενήντα εννέα [59] βεβαιώσεις, οι οποίες παραδόθηκαν στον εναγόμενο , τις παρέλαβε ανεπιφυλάκτως και τις χρησιμοποίησε για τη σύνταξη της υπ'αριθμόν ...

πράξεως της συμβολαιογράφου Αθηνών Αικ. Κασιμάτη, δυνάμει της οποίας μετεβιβάσθη η κυριότης των ανωτέρω ακινήτων από την εταιρεία "..." στους εταίρους, ήτοι στον εναγόμενο και τη σύζυγό του. Ο εναγόμενος όμως ουδέν κατέβαλε έναντι των ως άνω έργων στον υποκαθιστάμενο μηχανικό πλην του ποσού των 1000 ευρώ που του κατέβαλε έναντι.

Κατόπιν τούτων ο μηχανικός υπέβαλε στο ενάγον Τ.Ε.Ε. την υπ'αριθμόν πρωτ. Τ.Ε.Ε. 26195/17.10.2014 αίτηση του, με την οποία ζήτησε να προχωρήσει το Τ.Ε.Ε. καθ'υποκατάστασή του στη δικαστική διεκδίκηση των οφειλομένων αμοιβών του ...>>. Ακόμη , δέχθηκε ότι ενόψει των ανωτέρω οφείλεται στον υποκαθιστάμενο μηχανικό η αιτούμενη αμοιβή, η οποία ανέρχεται συνολικά σε 20.533,66 ευρώ , υποχρεώνοντας τον εναγόμενο στην καταβολή της , ενώ αναγνωρίζει ότι ο τελευταίος οφείλει να καταβάλει στο ενάγον τον αναλογούντα ΦΠΑ επί του κεφαλαίου της οφειλομένης συνολικής αμοιβής , με το ποσοστό που θα ισχύει κατά τον χρόνο της καταβολής.

Με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως ο αναιρεσείων επικαλούμενος πλημμέλεια εκ του αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ υποστηρίζει ότι ως προς τα έργα 2 και 3, που αφορούσαν τα ακίνητα της Λεωφόρου Μεσογείων 219, των οδών ... Χολαργό και την οικοδομή της ... Παλαιό Ψυχικό, κατά τις ως άνω παραδοχές, αυτά ήταν ιδιοκτησίας της εταιρείας "...", η οποία ήταν και υπόχρεη στην καταβολή της αμοιβής του και η προσβαλλομένη απόφαση εσφαλμένα ερμήνευσε τις διατάξεις των άρθρων 62 ΚΠολΔ και 681 ΑΚ, αποδίδοντας ατομικά ευθύνη στον ίδιο, γι αυτό πρέπει να αναιρεθεί.

Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος , αφού κατά τις ως άνω παραδοχές, που δεν υπόκεινται σε αναιρετικό έλεγχο γιατί ανάγονται στην ουσία της υπόθεσης, στη συμφωνία με τον υποκαθιστάμενο μηχανικό συνέπραξε ως εργοδότης ο ίδιος ο αναιρεσείων, το έννομο συμφέρον του οποίου δικαιολογείται και από τον σκοπό της μεταβίβασης , αφού τα ως άνω ακίνητα θα περιέρχονταν στην κυριότητά του κατόπιν μεταβιβάσεως από την εταιρεία "...", στην οποία είχε την ιδιότητα του διαχειριστή.

Γι αυτό πρέπει ν'απορριφθεί. Με τον δεύτερο λόγο ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι η προσβαλλομένη για το με αριθ. 1 έργο δεχόμενη ότι οφείλονται ως αμοιβή α] για μελέτη αρχιτεκτονικών εργασιών 6.323,84 ευρώ, β] για μελέτη στατικών αντισεισμικών εργασιών 6.207,89 ευρώ, γ] για μελέτη παθητικής πυροπροστασίας 365,05 ευρώ, δ] μελέτη ύδρευσης 422,71 ευρώ, ε] σύνταξη τευχών δημοπράτησης αρχιτεκτονικών εργασιών 142,94 ευρώ και στ] πρόσθετη αμοιβή μελέτης εκτός έδρας 1.133,34 ευρώ και συνολικά 14.595,77 ευρώ, έσφαλε , γιατί περιέλαβε ανεπαρκείς αιτιολογίες και ειδικότερα δεν περιέλαβε αιτιολογία περί της παράδοσης του έργου και συγκεκριμένα δεν αναφέρει αν παραδόθηκαν στον ίδιο οι ως άνω μελέτες , γεγονός που αποτελούσε προϋπόθεση της καταβολής της αμοιβής του. 'Όμως, κατά τις ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλομένης, που δεν επιδέχονται αναιρετικό έλεγχο, ο υποκαθιστάμενος μηχανικός παρουσίασε τις ολοκληρωμένες μελέτες του στον αναιρεσείοντα τον μήνα Μάιο του έτους 2012 στο γραφείο του στο Ν.

Ηράκλειο Αττικής [οδός ...], ενημερώνοντάς τον ότι ο φάκελος ήταν έτοιμος να κατατεθεί στην Πολεοδομία , ο τελευταίος υπόγραψε το ειδικό έντυπο της αίτησης προς την Πολεοδομία , συγκατατιθέμενος στην κατάθεση του φακέλου για την έκδοση της αντίστοιχης οικοδομικής άδειας , υπογράφοντας μάλιστα το ειδικό έντυπο σε δύο σημεία, ζητώντας μάλιστα από τον μηχανικό να μην υποβάλλει άμεσα την αίτηση αλλά σε χρόνο που ο ίδιος θα του προσδιόριζε, έως ότου οχλούμενος για την καταβολή της αμοιβής δήλωσε ότι μετανόησε και δεν θα προέβαινε στην ανέγερση του ναού, υποσχόμενος ταυτόχρονα ότι θα τον εξοφλούσε για τις εργασίες του.

Συνεπώς δεν απαιτείτο παράδοση του έργου για την καταβολή της αμοιβής του μηχανικού, αφού αυτή ήταν καταβλητέα από τον Μάιο του 2012 με την ολοκλήρωση της μελέτης την παρουσίαση του φακέλου προς κατάθεση στην Πολεοδομία για την έκδοση της άδειας και αποδοχή τούτου εκ μέρους του αναιρεσείοντος, και επομένως ο ως άνω λόγος είναι αβάσιμος.

Με το δεύτερο σκέλος του δευτέρου λόγου ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι ως προς την αμοιβή για τα έργα 2 και 3 και σε σχέση με την αμοιβή την ανάλογη του χρόνου απασχόλησης, το Μονομελές Εφετείο υπολογίζει δύο μέρες απασχόλησης, παρότι ως χρόνος απασχόλησης για την εργασία συγκέντρωσης απαραίτητων δικαιολογητικών και έλεγχο νομιμότητας κτιρίου επί των οδών ...

στην Αθήνα, φέρεται το χρονικό διάστημα από 29.4.2012 έως 2.5.2014 [20ο φύλλο α'σελ.] δηλαδή δύο χρόνια απασχόλησης. 'Ότι με τις παραδοχές αυτές καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος των ημερών απασχόλησης του υποκαθιστάμενου μηχανικού. Ο λόγος αυτός πέραν της αοριστίας του, αφού δεν αιτιολογείται το έννομο συμφέρον του αναιρεσείοντος σε σχέση με το ποσό της αμοιβής, αλυσιτελώς προβάλλεται, γιατί αφενός σαφώς συνάγεται ότι πρόκειται για σφάλμα εκ παραδρομής της προσβαλλομένης, από τις λοιπές παραδοχές της οποίας σαφώς προκύπτει ότι ο υποκαθιστάμενος από το αναιρεσίβλητο μηχανικός τον Απρίλιο του 2014 έλεγξε για πρώτη φορά τη νομιμότητα της κατασκευής των προς μεταβίβαση ακινήτων 2 και 3 και στη συνέχεια ακολούθησε η σύνταξη των σχετικών βεβαιώσεων , αφετέρου κατά τις ίδιες παραδοχές οι αμοιβές του υπολογίσθηκαν από το αναιρεσίβλητο σύμφωνα με τον Κώδικα Αμοιβής Μηχανικών περί ελαχίστων αμοιβών, οι οποίες δεν αμφισβητούνται.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 10 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα, που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως αληθινά χωρίς απόδειξη. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής ως "πράγματα" θεωρούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και άρα ως ουσιώδεις ισχυρισμοί στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης ή λόγου έφεσης (ΟλΑΠ 25/2003, ΟλΑΠ 3/1997, ΟλΑΠ 11/1996).

Ο ανωτέρω λόγος θεμελιώνεται όταν το δικαστήριο της ουσίας δέχεται "πράγματα", χωρίς να έχει προσκομισθεί οποιαδήποτε απόδειξη για τα πράγματα αυτά ή όταν δεν εκθέτει, έστω και γενικά, από ποια αποδεικτικά μέσα άντλησε την απόδειξή του γι' αυτά. Δεν απαιτείται όμως η επί μέρους αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων ή η εξειδίκευση των εγγράφων, ούτε η ιδιαίτερη αναφορά των εγγράφων που λήφθηκαν υπόψη για άμεση ή έμμεση απόδειξη και μάλιστα σε σχέση με συγκεκριμένο ισχυρισμό, προκειμένου το δικαστήριο της ουσίας να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα.

Ο λόγος είναι αβάσιμος, αν από την απόφαση του δικαστηρίου προκύπτει ότι στο αποδεικτικό του πόρισμα τούτο στηρίχτηκε στις αποδείξεις που προσήχθησαν, χωρίς να είναι ανάγκη να αξιολογεί ή να αντικρούει, ειδικά, κάθε αποδεικτικό μέσο (ΑΠ 950/2019, 576/2018). Επίσης κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περίπτ. γ του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και εάν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν.

Από δε τις διατάξεις των άρθρων 335, 338 έως 340 και 346 του ιδίου Κώδικα συνάγεται ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να διαγνώσει την αλήθεια των πραγματικών ισχυρισμών που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι.

Δεν επιβάλλεται όμως η διενέργεια ειδικής μνείας ή ξεχωριστής αξιολόγησης ενός εκάστου αποδεικτικού στοιχείου στην δικαστική απόφαση. Δεν αποκλείεται βεβαίως το δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύσει και εξάρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της κατά την ελεύθερη κρίση του μεγαλύτερης σημασίας τους, αρκεί για τον αναιρετικό έλεγχο να προκύπτει με βεβαιότητα το ότι από τη γενική, κατ' είδος αναφορά στα αποδεικτικά μέσα, καθίσταται βέβαιο ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που υποβλήθηκαν στη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, χωρίς κανένα να παραληφθεί (ΟλΑΠ 8/2016, ΟλΑΠ 42/2002, ΑΠ 950/2019).

Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων, με τον από το άρθρο 559 αριθμ. 10 τρίτο λόγο αναίρεσης, προβάλλει αιτιάσεις κατά της προσβαλλόμενης απόφασης, συνιστάμενες στο ότι το εφετείο, παρά το νόμο δέχθηκε, πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα, κρίνοντας το δικαστήριο ότι ο υποκαθιστάμενος μηχανικός δικαιούται ειδική πρόσθετη αμοιβή εκ 1.133,34 ευρώ για μετάβαση στην Τήνο και εκτός έδρας απασχόληση, παρότι από ουδέν αποδεικτικό μέσο προέκυψε η μετάβαση και εκτός έδρας απασχόληση αυτού, υπέπεσε στην πλημμέλεια εκ του αριθ. 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, αφού από την παραδεκτή επισκόπηση (αρθρ. 561 παρ.2 ΚΠολΔ) της προσβαλλόμενης απόφασης, προκύπτει ότι το αποδεικτικό πόρισμα αυτής διαμορφώθηκε με βάση τις προσκομισθείσες από τους διαδίκους αποδείξεις, τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων, που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, την υπ'αριθ. 7344/28.2.2020 ένορκη βεβαίωση ενώπιον της συμ/φου Θάλειας Αλημίση, η οποία λήφθηκε νομότυπα και όλα τα νομίμως προσκομιζόμενα και επικαλούμενα από τους διαδίκους έγγραφα, και δεν θεμελιώνεται ο προβαλλόμενος ως άνω αναιρετικός λόγος από την εκτίμηση των αποδείξεων, έστω και αν είναι εσφαλμένη, αφού ως αναφερόμενη σε εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων (πραγμάτων), είναι ανέλεγκτη αναιρετικά κατ' άρθρ. 561 παρ.1 ΚΠολΔ.

Στο δεύτερο μέρος του ιδίου λόγου, εκ του αριθ. 10 , ο αναιρεσείων αιτιάται ότι οι κρίσεις της προσβαλλομένης περί του αβασίμου του ισχυρισμού του εναγομένου ότι από τον Ιούνιο του 2015 είναι αποκλειστικά κάτοικος ... Τήνου, όπου διατηρούσε την εξοχική του κατοικία, την οποία μετέβαλε σε κύρια κατοικία, και ως εκ τούτου έσφαλε η εκκαλουμένη απόφαση δεχόμενη ότι η επίδοση της αγωγής έγινε νομοτύπως κατ'άρθρο 128 ΚΠολΔ , κρίνοντας ως βάσιμο κατ'ουσίαν το σχετικό λόγο εφέσεως του ενάγοντος, γιατί βασίσθηκε σε υποκειμενικές κρίσεις και όχι σε αποδεκτικά στοιχεία, υποπίπτοντας στην ως άνω πλημμέλεια εκ του αριθ. 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, γιατί σχετίζεται με την νομιμότητα της επίδοσης της ένδικης αγωγής , ο οποίος δεν ελέγχεται με τον ως άνω λόγο εκ του αριθ. 10 του άρθρου 559, που αναφέρεται στην ουσία της διαφοράς. Ομοίως, απαράδεκτος είναι και ο τέταρτος λόγος , που αναφέρεται σε πλημμέλεια εκ του αριθ. 11 ΚΠολΔ , κατά το πρώτο σκέλος του οποίου ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι έσφαλε το Μονομελές Εφετείο δεχόμενο νόμιμη επίδοση της αγωγής με θυροκόλληση στη γνωστή, όπως αναφέρει η απόφαση, διεύθυνση κατοικίας της οδού ...

στο Παλαιό Ψυχικό, αφού δεν αφορά την ουσία της διαφοράς. Κατά το δεύτερο σκέλος υποστηρίζει ότι η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση με τις παραδοχές περί της συμφωνίας του Μαΐου του έτους 2014 για την έκδοση βεβαιώσεων μηχανικού κατ' άρθρ. 3 του Ν. 4178/2013 με σκοπό τη μεταβίβαση των ακινήτων της εταιρείας ... στους εταίρους της κατά το ποσοστό συμμετοχής τους, περί επιτόπιας αυτοψίας στα ακίνητα από τον υποκαθιστάμενο μηχανικό προς έλεγχο, τροποποίησης της σύστασης οριζοντίου ιδιοκτησίας, έκδοσης των σχετικών βεβαιώσεων, παράδοσης αυτών στον εναγόμενο - αναιρεσείοντα και οφειλές αμοιβής για αποτύπωση αρχιτεκτονικών εργασιών για έργο 2 εκ 2.264,29 ευρώ, αμοιβής για χρόνο απασχόλησης για έργο 2 εκ 3.271,52 ευρώ, αμοιβή με χρόνο απασχόλησης για έργο 3 εκ 1.402,08 ευρώ , δεν έλαβε υπόψη στο αποδεικτικό της πόρισμα ότι εργοδότρια προς καταβολή της αμοιβής του μηχανικού ήταν η εταιρεία ...

και ότι η επίδοση της αγωγής έγινε ακύρως στη διεύθυνση του Π.Ψυχικού λόγω μεταβολής της κατοικίας του, όπως συνάγεται από τα έγγραφα που επικαλείται. 'Όμως η εγκυρότητα της επίδοσης δεν ελέγχεται με λόγο εκ του αριθ. 11, αφού και ο λόγος αυτός συνδέεται με την ουσία της διαφοράς παρά μόνο με το λόγο εκ του αριθ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ [ΑΠ 1908/2008] και ως εκ τούτου είναι απαράδεκτος , ενώ σε σχέση με την ιδιότητα του εργοδότη στην επίδικη σύμβαση , όπως ήδη προαναφέρθηκε, το Μονομελές Εφετείο έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίσθηκαν [καταθέσεις μαρτύρων, έγγραφα και ένορκη βεβαίωση] στο αποδεικτικό του πόρισμα.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 12 του ΚΠολΔ "Αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων". Ο λόγος αυτός αναιρέσεως ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σε αποδεικτικό μέσο αυξημένη αποδεικτική δύναμη που δεν του παρέχει ο νόμος ή δεν του προσέδωσε τέτοια δύναμη μολονότι την είχε κατά νόμο και όχι αν έκρινε περισσότερο ή λιγότερο αξιόπιστο ένα από τα πολλά ισοδύναμα κατά το νόμο, αποδεικτικά μέσα.

Ο αναιρεσείων με τον πέμπτο λόγο επικαλείται πλημμέλεια εκ του ως άνω λόγου, με αριθ. 12, γιατί το Δικαστήριο προσέδωσε μεγαλύτερη αποδεικτική δύναμη στην υπ'αριθ. 1601Γ/28.12.2017 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή Ν.. Α. δεχόμενο τη διεύθυνση κατοικίας του στην οδό ... στο Ψυχικό , που αναγράφεται στην έκθεση, παρότι τα έγγραφα που επικαλείται, προερχόμενα από δημόσιες αρχές έχουν μεγαλύτερη αποδεικτική δύναμη.

Και ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος , ως και οι προηγούμενοι εκ των αριθ. 10 και 11 του άρθρου 559 για τον ίδιο λόγο. Σε κάθε περίπτωση όμως οι προβαλλόμενες αιτιάσεις εξ αυτών [λόγων εκ των αριθ. 10, 11 και 12] θα υπαχθούν αυτεπαγγέλτως στον εκ του αριθ. 14 λόγο αναίρεσης, πλημμέλεια εκ του οποίου επικαλείται ο αναιρεσείων με τον επόμενο, λόγο της αιτήσεώς του περί μη κήρυξης ακυρότητος της εκθέσεως επιδόσεως της αγωγής.

Κατά το άρθρο 128 παρ. 4 του ΚΠολΔ, αν η επίδοση γίνει με θυροκόλληση λόγω απουσίας του παραλήπτη από την κατοικία του ή απουσίας ή ανυπαρξίας των άλλων προσώπων που αναφέρονται στην παρ. 1 του ίδιου άρθρου, τότε το αργότερο την επόμενη της θυροκόλλησης εργάσιμη ημέρα πρέπει να παραδοθεί αντίγραφο του θυροκολληθέντος εγγράφου στα χέρια του προϊσταμένου και ελλείψει αυτού του αξιωματικού υπηρεσίας του αστυνομικού τμήματος ή σταθμού της περιφέρειας της κατοικίας και να ταχυδρομηθεί προς τον παραλήπτη έγγραφη ειδοποίηση για το θυροκολληθέν έγγραφο.

Η επίδοση θεωρείται, κατ' άρθ. 136 παρ. 2 του ίδιου κώδικα, ότι συντελέσθηκε με τη θυροκόλληση του εγγράφου, με την προϋπόθεση ότι έγιναν όσα ορίζονται παραπάνω. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τον συνδυασμό των διατάξεων των αρθρ. 122, 124 παρ. 2, 128 παρ. 1-3, 139, 435 και 440 του ΚΠολΔ, η βεβαίωση στην έκθεση επιδόσεως ότι στη συγκεκριμένη διεύθυνση, όπου έγινε η επίδοση του εγγράφου, είναι η κατοικία αυτού που το παρέλαβε, είναι περιστατικό την αλήθεια του οποίου όφειλε να διαπιστώσει ο δικαστικός επιμελητής και εντεύθεν αυτό επιδέχεται ανταπόδειξη, το βάρος δε της ανταποδείξεως φέρει σύμφωνα με τη διάταξη του αρθρ. 338 του ίδιου κώδικα, εκείνος που αμφισβητεί την αλήθεια της σχετικής βεβαίωσης στην έκθεση του επιμελητή.

Κατά δε το άρθρ. 159 παρ. 3 του ΚΠολΔ, η ακυρότητα της επίδοσης του αρθρ. 128 παρ. 4 του ίδιου κώδικα, ως παράβαση διατάξεως που ρυθμίζει τη διαδικασία διαδικαστικής πράξεως, ερευνάται μετά από πρόταση των διαδίκων και με τη συνδρομή των στοιχείων της βλάβης [ΑΠ 1908/2008].

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων με τον έκτο λόγο [πρώτο και δεύτερο σκέλος] προβάλλει ακυρότητα της επίδοσης της αγωγής και της εξ αυτής πρόκλησης βλάβης, που δεν μπορεί να αποκατασταθεί παρά με την κήρυξη της ακυρότητας, ισχυριζόμενος ότι κατά την προσβαλλομένη απόφαση, η επίδοση έγινε στον ίδιο, την 28.12.2017, με θυροκόλληση στην κατοικία του επί της οδού ...

Παλαιό Ψυχικό, παρότι στο διαμέρισμά του, κατά τον χρόνο εκείνο, υπήρχε συνοικούν πρόσωπο και η επίδοση της αγωγής έπρεπε να γίνει στο σύνοικο και όχι να ακολουθηθεί η διαδικασία της θυροκόλλησης. Ακόμη ότι κατά τον χρόνο της επίδοσης η πραγματική του κατοικία ήταν στο ... της Τήνου, όπου λόγω συνταξιοδότησής τους , αυτός και η σύζυγός του, κατοικούν πλέον μόνιμα από τον Ιούνιο του 2015 και η επίδοση της αγωγής έπρεπε να γίνει στην εν λόγω τελευταία κατοικία του.

Προς απόδειξη δε του ισχυρισμού περί ακυρότητας της επίδοσης επικαλείται έγγραφα και ειδικότερα σε σχέση με τον προ της επίδοσης της αγωγής χρόνο [28.12.2017]: 1] το από 8.8.2015 έγγραφο του Κέντρου Υγείας Τήνου με ιατρική γνωμάτευση ότι υποβλήθηκε σε ιατρική εξέταση ως κάτοικος ... Τήνου, , 2] εκκαθαριστικό σημείωμα της φορολογικής δήλωσης έτους 2017 του ιδίου και της συζύγου του, 3] την υπ' αριθ. 1/28.6.2016 πρόσκληση της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων προς τη σύζυγό του Α.

Λ. και τον ίδιο, 4] τα υπ' αριθ. 3/22.6.2017, 5/13.10.2017 και 6/13.10.2017 έγγραφα της Α.Α.Δ.Ε. στο όνομά του, στα οποία φέρεται κάτοικος ... Τήνου, 5] αντίγραφο φορολογικής δήλωσης της συζύγου του έτους 2016 και δύο υπομνήματα προς τη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων έτους 2016, 6] την από 21.8.2015 ιατρική γνωμάτευση του ιατρού χειρουργού ωτορινολαρυγγολόγου Τήνου Μ.

Π. σχετικά με την παραμονή του στην Τήνο κατά τον χρόνο της επίδοσης.

Συνεπώς, υποστηρίζει ο αναιρεσείων, έσφαλε το Μονομελές Εφετείο, που δέχθηκε έγκυρη την επίδοση της αγωγής στο Π. Ψυχικό με τη διαδικασία της θυροκόλλησης λόγω μη ανεύρεσης συνοίκου και τον σχετικό λόγο έφεσης του αναιρεσιβλήτου ως βάσιμο κατ' ουσίαν, εξαφάνισε την εκκαλουμένη απόφαση, που είχε κρίνει το αντίθετο, και στη συνέχεια έκρινε βάσιμο κατ'ουσίαν το κονδύλιο, που αφορούσε την απαίτηση για το πρώτο έργο της εκπόνησης μελετών και έκδοσης αδείας ανέγερσης ναϋδρίου στην Τήνο].

Ακόμη υποστηρίζει ότι το έννομο συμφέρον του για την επίκληση του ως άνω λόγου αναίρεσης συνίσταται στη βλάβη που υπέστη, αφού κρίνοντας έγκυρη την επίδοση της αγωγής στη διεύθυνση του Π. Ψυχικού η αξίωση της απαίτησης του υποκαθισταμένου από το αναιρεσίβλητο μηχανικού κρίθηκε βάσιμη κατ' ουσίαν, ενώ αν είχε κριθεί μη νόμιμη η επίδοση της αγωγής η σχετική απαίτηση θα ήταν αβάσιμη λόγω παραγραφής.

Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, αφού η αποδιδόμενη αιτίαση αφορά παραβίαση κανόνα δικονομικού (άρθρα 128, 159, 160 ΚΠολΔ) και όχι εσφαλμένη εφαρμογή διατάξεων ουσιαστικού δικαίου, ως εκ τούτου ο ισχυρισμός περί απαραδέκτου επιδόσεως του δικογράφου της αγωγής δεν δικαιολογεί έννομο συμφέρον εκ της παραγραφής της αξιώσεως για το παραδεκτό του αναιρετικού λόγου εκ του άρθρου 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ.

Πλην τούτου, από όσα έγιναν δεκτά ως άνω, ο αναιρεσείων δεν προκύπτει ότι υπέστη βλάβη, αφού συμμετείχε σε όλα τα διαδικαστικά στάδια της δίκης με την άσκηση ανακοπής ερημοδικίας και έφεσης κατά της πρωτόδικης απόφασης [άρθρο 159 παρ. 1 και 3 ΚΠολΔ, ΑΠ 1219/2007).

Μετά από αυτά πρέπει η ένδικη αίτηση να απορριφθεί στο σύνολό της και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που κατέθεσε προτάσεις, στον αναιρεσείοντα λόγω της ήττας του [άρθρ. 176, 183, 191 παρ.2 ΚΠολΔ] κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτού, μειωμένα κατά το μέτρο του άρθρου 22 παρ. 1 του ν. 3693/1957, σε συνδυασμό με την παρ.2 της 134423/8-12-1992 κοινής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΦΕΚ Β' 11/20-1-1993), που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 5 παρ.12 του ν. 1738/1987 [ΑΠ 1033/2020].

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25.5.2022 αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ'αριθ. 678/2022 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Επιβάλλει τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου στον αναιρεσείοντα, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων [300] ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Ιουνίου 2023.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 13 Ιουνίου 2024.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ