Supreme Court dismisses appeal against administrative contract ruling, upholding jurisdiction of civil courts.

Απόφαση 869 / 2019 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 869/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Καγκάνη, Αλτάνα Κοκκοβού, Αγγελική Τζαβάρα και Χρήστο Τζανερρίκο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 19 Μαρτίου 2018, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΟ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ" που εδρεύει στην Σίνδο Θεσσαλονίκης και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σπύρο Κωνσταντόπουλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσιβλήτου: Ε. Κ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αναστασία Σπυρίδου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20/2/2013 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8266/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 8334/2016 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 1/12/2016 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά το άρθρο 560 αριθμ. 3 ΚΠολΔ, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο έχει υπερβεί την δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως ιδρύεται όταν το δικαστήριο απεφάνθη επί υποθέσεως, μη υπαγόμενης στην δικαιοδοσία του, όπως στην περίπτωση που απεφάνθη επί υποθέσεως υπαγόμενης στην δικαιοδοσία των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων.

Εξάλλου, στην δικαιοδοσία των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων υπάγονται, σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 1 του Ν. 1406/1983, οι διοικητικές διαφορές ουσίας, μεταξύ των οποίων και οι προερχόμενες από διοικητικές συμβάσεις που ανάγονται στο κύρος, την ερμηνεία και την εκτέλεση αυτών ή σε οποιαδήποτε παρεπόμενη αυτών αξίωση.

Η σύμβαση δε είναι διοικητική, εάν ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη είναι το Ελληνικό Δημόσιο ή νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και με τη σύναψη της συμβάσεως επιδιώκεται η ικανοποίηση σκοπού, τον οποίο ο νόμος έχει αναγάγει σε δημόσιο, το δε Ελληνικό Δημόσιο ή το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, είτε βάσει του κανονιστικού καθεστώτος που διέπει τη σύμβαση, είτε βάσει ρητρών που προβλέπονται κανονιστικώς και έχουν περιληφθεί στη σύμβαση, οι οποίες αποκλίνουν από το κοινό δίκαιο, βρίσκεται, προς ικανοποίηση του εν λόγω σκοπού, σε υπερέχουσα θέση έναντι του αντισυμβαλλομένου μέρους, δηλαδή σε θέση που δεν προσιδιάζει στον δυνάμει των διατάξεων του ιδιωτικού δικαίου συναπτόμενο συμβατικό δεσμό (ΑΕΔ 11/2013, Α.Ε.Δ. 28/2011, 18, 21/2009, 12, 14/2007, 10/2003, 3/1999, 21/1997, 10/1992, ΟλΑΠ 8/2000).

Συμβάσεις που δεν συγκεντρώνουν σωρευτικώς τα γνωρίσματα αυτά είναι ιδιωτικές και οι διαφορές από αυτές υπάγονται στην δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων (ΑΠ 1358/2015, 543/2015, 566/2016).

ΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, για την ανάγκη του αναιρετικού ελέγχου, προκύπτουν τα ακόλουθα: Η ήδη αναιρεσίβλητη στην από 20-02-2013, αγωγή της ενώπιον του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, ιστόρησε ότι, δυνάμει της από 29-09-2011 έγγραφης σύμβασης, που συνήψε με το εναγόμενο ΝΠΔΔ, νόμιμα εκπροσωπούμενο, κατόπιν εκδόσεως της υπ' αριθμ. 24/28-09-2011 απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου του, ανέλαβε με απευθείας ανάθεση την εργολαβία εργασιών σταβλίτη, του ζωικού τομέα αγροκτήματος κατά τις ημέρες Σάββατο - Κυριακή και τις επίσημες αργίες από 01-10-2011 έως 31-12-2011, με απασχόληση δύο ατόμων, με ίδια μέσα, πρωί και απόγευμα, με ωράριο 07:00 - 20:00, για την κάλυψη αναγκών του αγροκτήματος του εναγομένου, διατροφή ζώων, άρμεγμα, καθαριότητα και φροντίδα, έναντι αμοιβής 6.600,00 ευρώ, πλέον Φ.Π.Α., τις οποίες εκτέλεσε προσηκόντως, εκδίδοντας τα αναγραφόμενα τιμολόγια παροχής υπηρεσιών, τις παρέλαβε δε το εναγόμενο, δια της αρμόδιας επιτροπής του με τα αναφερόμενα δελτία παραλαβής.

Ότι, κατόπιν εκδόσεως από το εναγόμενο της υπ' αριθμ. 11/12/28-03-2012 προκήρυξης, διενεργήθηκε δημόσιος πρόχειρος διαγωνισμός με κριτήριο κατακύρωσης την χαμηλότερη τιμή, για την ανάθεση του έργου "Μετατροπή της εκτροφής ζώων του αγροκτήματος του ΑΤΕΙ-Θ σε βιολογική από 15 Απριλίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2012", αρχικού προϋπολογισμού δαπάνης 18.000,00 ευρώ με Φ.Π.Α., κατά τον οποίο ανάδοχος αναδείχθηκε η ίδια και το αποτέλεσμα του ως άνω διαγωνισμού εγκρίθηκε με την υπ' αριθμ. 09/12-04-2012 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του εναγομένου, ακολούθως δε δυνάμει της από 12-04-2012 έγγραφης σύμβασης που συνήψε με το τελευταίο, νόμιμα εκπροσωπούμενο, ανέλαβε την εκτέλεση του ως άνω έργου έναντι αμοιβής 17.500,00 ευρώ, με Φ.Π.Α., το οποίο εκτέλεσε προσηκόντως, εκδίδοντας τα αναγραφόμενα τιμολόγια παροχής υπηρεσιών και παρέλαβε εν μέρει το εναγόμενο, ήτοι έως την 30-06-2012, δια της αρμόδιας επιτροπής του με τα αναφερόμενα δελτία παραλαβής.

Περαιτέρω εξέθετε ότι, παρά το γεγονός πως η ενάγουσα εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις της, ήτοι εκτέλεσε τα έργα που της ανατέθηκαν, τα οποία το εναγόμενο παρέλαβε ανεπιφύλακτα, δεν της κατέβαλε την αμοιβή της για τις ανωτέρω αιτίες, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της, εκτός από το ποσό των 5.152,00 με το ΦΠΑ, πλέον τόκων και εξόδων, που της κατέβαλε μετά την κοινοποίηση προς αυτό αντιγράφου εξ απογράφου της εκδοθείσας, κατόπιν αιτήσεώς της, υπ' αριθμ. 9692/2012 διαταγής πληρωμής της Δικαστή του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, που αφορούσε την οφειλόμενη σ' αυτήν αμοιβή, για τις προς το εναγόμενο παρασχεθείσες υπηρεσίες της, με την δεύτερη ως άνω σύμβαση κατά το χρονικό διάστημα από 12-04-2012 έως 30-06-2012, ενώ περαιτέρω το εναγόμενο αρνήθηκε να της καταβάλει το οφειλόμενο σ' αυτήν για την ίδια αιτία συνολικό ποσό των 12.348,00 ευρώ με το ΦΠΑ, καθώς και να της χορηγήσει σχετικό δελτίο παραλαβής.

Κατόπιν τούτων, ζήτησε να υποχρεωθεί το εναγόμενο να της καταβάλει, συνολικά, το ποσό των 18.948,00 (6.600,00 + 12.348,00) ευρώ, με βάση τις επίδικες συμβάσεις έργου, επικουρικά, σε περίπτωση που θα κριθούν αυτές, για οποιονδήποτε λόγο, άκυρες, με βάση τις διατάξεις για τον αδικαιολόγητο πλουτισμό. Το Ειρηνοδικείο, με την υπ' αριθμ. 8266/2013 απόφασή του, δέχθηκε εν όλω την αγωγή, κατ' ουσίαν, αφού έκρινε ότι η ένδικη διαφορά υπάγεται στην δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων και απέρριψε την περί ελλείψεως αυτής ένσταση του ήδη αναιρεσείοντος, εναγομένου, το οποίο επικαλέσθηκε, για την θεμελίωσή της, ότι οι ένδικες συμβάσεις είναι διοικητικές και, εντεύθεν, οι απορρέουσες απ' αυτές επίδικες διαφορές υπάγονται στην δικαιοδοσία των διοικητικών δικαστηρίων.

Το ήδη αναιρεσείον, άσκησε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, κατά της αποφάσεως αυτής, την από 26-11-2013 έφεσή του παραπονούμενο, με το μοναδικό της λόγο, ότι εσφαλμένα το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε την δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων και δίκασε την ένδικη αγωγή, που δέχθηκε, κατ' ουσίαν, αντί να την απορρίψει, όπως θα έπρεπε, για έλλειψη δικαιοδοσίας, αφού οι διαλαμβανόμενες σ' αυτήν αξιώσεις της ήδη αναιρεσίβλητης, ως απορρέουσες από διοικητικές συμβάσεις, υπάγονται στα διοικητικά δικαστήρια.

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, που δίκασε ως εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφασή του, απέρριψε την έφεση ως ουσιαστικά αβάσιμη, αφού δέχθηκε τα εξής: "...Στην προκειμένη περίπτωση, από την προσκομιζόμενη μετ' επικλήσεως από τους διαδίκους από 29-09-2011 έγγραφη σύμβαση "για την απευθείας ανάθεση της εργολαβίας εργασιών σταβλίτη, του Ζωικού Τομέα Αγροκτήματος κατά τις ημέρες Σάββατο - Κυριακή και τις επίσημες αργίες από 01-10- 2011 έως 31-12-2011, με απασχόληση δύο (2) ατόμων, με ίδια μέσα, πρωί και απόγευμα, με ωράριο 7:00 π.μ. - 20:00 μ.μ., για την κάλυψη αναγκών του Αγροκτήματος, διατροφή ζώων, άρμεγμα, καθαριότητα και φροντίδα", που συνήψε η ενάγουσα με το εναγόμενο, προκύπτει ότι αυτή περιέχει μόνο σύντομη περιγραφή του αντικειμένου της και της αμοιβής που συμφωνήθηκε, ενώ από τον άρθρο 4 αυτής στο οποίο προβλέφθηκε ότι: "Ο α' των συμβαλλομένων διατηρεί δικαίωμα καταγγελίας της σύμβασης σε περίπτωση παραβίασης των υποχρεώσεων που αναλαμβάνει ο β' των συμβαλλομένων, αλλά και επιπλέον εάν για οποιοδήποτε λόγο ήθελε κριθεί, κατά την ελεύθερη κρίση του, ασύμφορη γι' αυτόν η συνέχιση της παρούσας σύμβασης", δεν συνάγεται ότι η ως άνω σύμβαση περιλαμβάνει ρήτρες, που αποκλίνουν από το κοινό δίκαιο, βάσει των οποίων το εναγόμενο βρίσκεται στα πλαίσια του συμβατικού δεσμού του με την αντισυμβαλλόμενή του - ενάγουσα σε υπερέχουσα θέση έναντι αυτής, καθώς ο ως άνω όρος είναι συμβατός με αυτούς που διέπουν ανάλογες συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου.

Περαιτέρω, από την προσκομιζόμενη μετ' επικλήσεως από τους διαδίκους από 12-04-2012 έγγραφη σύμβαση για την ανάθεση του έργου "Μετατροπή της εκτροφής του ζώων του αγροκτήματος του ΑΤΕΙ-Θ σε βιολογική", που επίσης συνήψε η ενάγουσα με το εναγόμενο και: α) στο άρθρο 4 αυτής προβλέφθηκε ότι: "Η σύμβαση μπορεί να λυθεί με μονομερή δήλωση του ΑΤΕΙΘ σε περίπτωση πτώχευσης, θέσεως σε αναγκαστική διαχείριση ή άλλης μορφής δικαστικής ή νόμιμης εκκαθάρισης της β' συμβαλλομένης μετά από απόφαση του Συμβουλίου του ΑΤΕΙΘ, που λαμβάνεται σε αυτές τις περιπτώσεις κατά την απόλυτη διάκρισή του.

Η προσωρινή λειτουργία της επιχείρησης της β' των συμβαλλομένων υπό οιοδήποτε των ως άνω καθεστώτων δεν καταργεί το δικαίωμα του α' των συμβαλλομένων να λύσει τη σύμβαση μονομερώς. Ο ανάδοχος δεν έχει το δικαίωμα καταγγελίας ή υπαναχωρήσεως από τη σύμβαση για λόγους που ανάγονται σε επιχειρηματικές επιλογές του", β) στο άρθρο 7 αυτής προβλέφθηκε ότι: "Όλες οι υποχρεώσεις από την προσφορά εργασίας του προσωπικού με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ή με σύμβαση έργου ή με σύμβαση παροχής εργασιών που τυχόν θα χρησιμοποιήσει ο ανάδοχος για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών του που προκύπτουν από την παρούσα σύμβαση, βαρύνουν αποκλειστικά τον ανάδοχο, το δε ΑΤΕΙΘ δεν φέρει καμία ευθύνη, δεδομένου ότι με τον ανάδοχο δεν συνδέεται με καμία άλλη πλην της παρούσης συμβάσεως σχέση προστήσεως σε σχέση με το αντικείμενο ταύτης.

Ειδικά όσον αφορά την καταβολή ασφαλιστικών εισφορών των απασχολούμενων από την ανάδοχο εργαζομένων, σε περίπτωση μη καταβολής τους, δύναται το ΑΤΕΙΘ και ευθύς ως λάβει γνώση οιωνδήποτε καθυστερημένων, προστίμων και προσαυξήσεων, να το καταβάλει το ίδιο και να συμψηφίσει την αξίωσή του αυτή με το συμβατικό αντάλλαγμα που περιοδικά καταβάλει στον ανάδοχο", γ) στο άρθρο 9 αυτής προβλέφθηκε ότι: "...

Ειδικά δηλώνεται από τον ανάδοχο ότι παραιτείται από τούδε από κάθε δυνατή αμφισβήτηση κατάπτωσης της εγγυητικής επιστολής λόγω του αναιτιώδους χαρακτήρα της με τη μορφή της προσωρινής δικαστικής προστασίας (αναστολή κατάπτωσης της εγγυητικής επιστολής κ.λ.π.), αλλά μπορεί να την αμφισβητήσει μόνο με την έγερση αγωγής.

Ο ανάδοχος δεν δύναται να επιλέξει συμψηφιστικά αξιώσεις του κατά του ΑΤΕΙΘ σε ενδεχόμενες αξιώσεις του τελευταίου από ανώμαλη εξέλιξη της σύμβασης" και δ) στο άρθρο 11 αυτής προβλέφθηκε ότι: "... Οιαδήποτε πληρωμή δεν μπορεί να γίνει πριν από την έγκριση του εντάλματος από την υπηρεσία επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου...", δεν συνάγεται ότι η ως άνω σύμβαση περιλαμβάνει ρήτρες που αποκλίνουν από το κοινό δίκαιο, βάσει των οποίων το εναγόμενο βρίσκεται στα πλαίσια του συμβατικού δεσμού του με την αντισυμβαλλόμενή του - ενάγουσα, σε υπερέχουσα θέση έναντι αυτής, καθώς οι ως άνω όροι είναι επίσης συμβατοί με αυτούς που διέπουν ανάλογες συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου.

Επομένως... με την υπό κρίση αγωγή εισάγεται διαφορά ιδιωτικού δικαίου... το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία να επιληφθεί της επίδικης υποθέσεως.". Έτσι, που έκρινε το, ως Εφετείο δικάσαν, Μονομελές Πρωτοδικείο, δεν υπέπεσε στην αποδιδομένη σ' αυτό, με τον μοναδικό λόγο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως από τους αριθμούς 3 και 6, όντως, όμως, από τον αριθμό 3 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, αναιρετική πλημμέλεια, καθόσον οι ανωτέρω συμβάσεις, από τις οποίες απορρέει η ένδικη διαφορά, δεν έχουν τον χαρακτήρα διοικητικών συμβάσεων, υπό την προεκτεθείσα έννοια του σχετικού όρου, αλλά τοιούτων του ιδιωτικού δικαίου και οι εξ αυτών διαφορές υπάγονται στην δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων.

Και τούτο διότι, με τη σύναψη των εν λόγω συμβάσεων, που είχαν ως αντικείμενο την εργολαβική ανάθεση στην ήδη αναιρεσίβλητη, ενάγουσα, των εργασιών σταβλίτη για την κάλυψη των αναγκών του αγροκτήματος του ήδη αναιρεσείοντος νπδδ και συγκεκριμένα διατροφή ζώων, άρμεγμα, καθαριότητα και φροντίδα αυτών, δεν απέβλεψαν αμέσως στην ικανοποίηση δημοσίου σκοπού, εντασσομένου στο πλαίσιο του δημοσίου συμφέροντος, επί πλέον δε οι συμβάσεις αυτές δεν διέπονταν κατά την εκτέλεσή τους από ιδιαίτερο ή εξαιρετικό καθεστώς προνομίων και υποχρεώσεων που αντιστοιχούν ή προσιδιάζουν στην άσκηση δημοσίας εξουσίας και το αναιρεσείον δεν τελούσε σε υπερέχουσα, έναντι της αντισυμβαλλομένης του αναιρεσίβλητης, θέση μη προσιδιάζουσα στις, κατά τις διατάξεις του ιδιωτικού δικαίου, συναφθείσες ένδικες συμβάσεις μισθώσεως έργου.

Ούτε, μπορούν να προσδώσουν τέτοιο χαρακτήρα σ' αυτές οι υπ' αριθμούς 4 και 9 όροι αυτών, κατά τον πρώτο από τους οποίους, απονέμεται στο ήδη αναιρεσείον (εργοδότη) το δικαίωμα καταγγελίας "..για οποιοδήποτε λόγο ήθελε κριθεί, κατά την ελεύθερη κρίση του, ασύμφορη γι' αυτόν η συνέχιση της παρούσας σύμβασης..." και κατά τον δεύτερο ο ανάδοχος, (αναιρεσίβλητη), παραιτείται από κάθε δυνατή αμφισβήτηση κατάπτωσης της εγγυητικής επιστολής, λόγω του αναιτιώδους χαρακτήρα της, παρά μόνο με την άσκηση τακτικής αγωγής και, ότι, επιπλέον αυτή (αναιρεσίβλητη) δεν μπορούσε να επιλέξει συμψηφιστικά αξιώσεις της κατά του αντισυμβαλλομένου της νπδδ, σε ενδεχόμενες αξιώσεις του από ανώμαλη εξέλιξη της σύμβασης.

Και τούτο διότι, τα ίδια ορίζουν οι ρυθμίζουσες ιδιωτικού δικαίου διατάξεις των άρθρων του ΑΚ: α) 700, κατά την οποία, ο εργοδότης δικαιούται να καταγγείλει, οποτεδήποτε, τη σύμβαση, έως την αποπεράτωση του έργου και, β) 450 παρ. 2, κατά την οποίαν αποκλείεται ο συμψηφισμός, αν ο οφειλέτης παραιτήθηκε, προκαταβολικά, από αυτόν, εξαιρουμένης της περιπτώσεως του δόλου, στην οποία (εξαιρούμενη περίπτωση) δεν εμπίπτει η επίμαχη ρήτρα των ενδίκων συμβάσεων, που αφορά, όπως ρητώς διαλαμβάνεται σ' αυτήν, την ανώμαλη εξέλιξη συμβατικής ενοχής.

Τέλος, από μόνη τη, συμφωνηθείσα, ρήτρα του 9ου όρου, περί αμφισβήτησης της κατάπτωσης της εγγυητικής επιστολής, αποκλειστικά, με την άσκηση τακτικής αγωγής, δεν μπορεί να συναχθεί διοικητικός χαρακτήρας των ενδίκων συμβάσεων, αφού αφενός, με αυτόν, δεν αποκλείεται η προσφυγή της ήδη αναιρεσίβλητης στα αρμόδια δικαστήρια προς επίλυση της σχετικής διαφοράς, αφετέρου επί ιδιωτικών διαφορών μπορεί να συμφωνηθεί, με δικονομική σύμβαση, ο τρόπος επίλυσης αυτών, εφόσον δεν αποκλείεται ρητώς τούτο, από διάταξη νόμου,.

ΙΙΙ. Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως κρίνεται απορριπτέος, ως αβάσιμος και, συνακόλουθα, η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί το αναιρεσείον, ως ηττώμενο, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματος, που υπέβαλε αυτή, με τις προτάσεις της (άρθρα 106, 176, 183 και 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), κατά τα, ειδικότερα, οριζόμενα στο διατακτικό. Τέλος, σημειώνεται ότι δεν γίνεται λόγος περί της τύχης του προβλεπομένου στο άρθρο 495 παρ. 3 Ββ του ΚΠολΔ παραβόλου, για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναιρέσεως, επειδή, κατά το άρθρο 9 παρ. 6 του ν. 641/1977, σε συνδ. με το άρθρο 20 παρ. 9 ν. 1473/1984, το αναιρεσείον νπδδ απαλλάσσεται απ' αυτό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 01-12-2016 αίτηση του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Αλεξάνδρειο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Θεσσαλονίκης", για αναίρεση της υπ' αριθμ. 8334/2016 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

Επιβάλλει στο αναιρεσείον τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Σεπτεμβρίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 18 Ιουλίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ