Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, ruling facts were properly considered and detention order final.

Απόφαση 865 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 865/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε και Γεώργιο Χρυσικό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 3 Μαρτίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος: Χ1, ο οποίος δεν εμφανίστηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Του αναιρεσιβλήτου: ........, ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Παναγιώτη Γραμματικό-πουλου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την υπ' αριθμ. 485/21.01.2003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 4050/2004 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 582/2005 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 07.12.2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χρυσικός ανέγνωσε την από 23.03.2007 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού τότε Αρεοπαγίτη και ήδη Αντιπροέδρου Γεωργίου Καλαμίδα, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 του Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών (άρθρα 178 και 179 ΑΚ). Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.ΑΠ 7/2006 και 4/2005).

Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, ο λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης, ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου στη συγκεκριμένη περίπτωση περί της συνδρομής των νόμιμων όρων και προϋποθέσεων της διάταξης που εφαρμόστηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, που αποκλείει την εφαρμογή τους, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (Ολ.

ΑΠ. 30/1997 και 28/1997). Το Εφετείο, το οποίο δίκασε την έφεση του ήδη αναιρεσείοντος κατά της πρωτόδικης απόφασης, με την οποία έγινε δεκτή η αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου κατά του εναγομένου-αναιρεσείοντος και υποχρεώθηκε ο τελευταίος να καταβάλει στον ενάγοντα-αναιρεσίβλητο το αναφερόμενο ποσό ως αποζημίωση εξ αδικοπραξίας- λόγω της έκδοσης της αναφερόμενης ακάλυπτης επιταγής και με προσωπική του κράτηση, δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: "Οι διάδικοι είχαν εμπορικές συναλλαγές από το έτος 2000 έως το έτος 2001.

Ο εφεσίβλητος (ενάγων) διατηρεί βιοτεχνία επίπλων. Ο εκκαλών (εναγόμενος), έμπορος επίπλων, κατά τα πιο πάνω έτη αγόραζε έπιπλα από τη βιοτεχνία του εφεσίβλητου για τις αναφερόμενες τέσσερις εκθέσεις επίπλων που διατηρούσε. Προς εξόφληση τιμήματος αγοράς επίπλων, ο εκκαλών στις .... εξέδωσε στην Αθήνα, σε διαταγή του εφεσίβλητου, την .......

επιταγή, ποσού 32.281 ευρώ με πληρώτρια την τράπεζα "EFG EUROBANK Εργασίας Α.Ε.". Ο εφεσίβλητος εμφάνισε την επιταγή προς πληρωμή στην άνω πληρώτρια τράπεζα νόμιμα και εμπρόθεσμα την 1-10-2002, αλλά δεν πληρώθηκε λόγω έλλειψης αντίστοιχων διαθεσίμων κεφαλαίων, γεγονός που βεβαιώθηκε με σχετική σημείωση στο σώμα της επιταγής από την πληρώτρια τράπεζα.

Ο εκκαλών εξέδωσε την επιταγή με γνώση του ότι κατά το χρόνο έκδοσης και πληρωμής της δεν υπήρχαν στην πληρώτρια τράπεζα αντίστοιχα διαθέσιμα κεφάλαια. Για την αξιόποινη αυτή πράξη του ο εναγόμενος - εκκαλών καταδικάσθηκε με την αναφερόμενη απόφαση σε φυλάκιση 18 μηνών. Στις 28-2-2001 εκδηλώθηκε πυρκαγιά στη βιοτεχνία του εκκαλούντος, από την οποία καταστράφηκαν τα κινητά (έπιπλα, κ.λ.π.) της επιχείρησής του.

Στις 26-10-2001 ο εκκαλών κατήγγειλε στο Αστ. Τμήμα Καματερού ότι στις 25-10-2001 άγνωστοι παραβίασαν την πόρτα εισόδου της αποθήκης επίπλων ιδιοκτησίας του, που βρίσκεται στην οδό .... στο ....., και αφήρεσαν το αναφερόμενο αυτοκίνητό του και άλλα κινητά πράγματά του, συνολικής αξίας, κατά τη δήλωσή του, 45.000.000 δραχμών.

Το γεγονός ότι ο εκκαλών αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα δεν αίρει την υπαιτιότητά του για την έκδοση στις ..... της παραπάνω ακάλυπτης επιταγής, δεδομένου ότι ο δόλος αυτού (εκκαλούντος) συνίσταται στο ότι εξέδωσε την άνω επιταγή με γνώση του ότι κατά τους χρόνους έκδοσης και πληρωμής της δεν υπήρχαν στην πληρώτρια τράπεζα αντίστοιχα διαθέσιμα κεφάλαια.

Ότι από τα αναφερόμενα στην προσβαλλομένη αποδεικτικά μέσα της υπόθεσης δεν αποδείχθηκε ότι ο εκκαλών εξόφλησε στον εφεσίβλητο το ποσό της επίδικης επιταγής ή μέρος αυτού. Ότι με τις έγγραφες προτάσεις του ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου ο εκκαλών ισχυρίσθηκε ότι, προς εξόφληση της επίδικης επιταγής, κατέβαλε στον εφεσίβλητο στις 2-7-2001 1.200 ευρώ, στις 24-9-2003 800 ευρώ, τον Οκτώβριο 2003 600 ευρώ και στις 7-11-2003 επίσης 600 ευρώ.

Ότι, από την προσκομιζόμενη και επικαλούμενη από ...... απόδειξη πληρωμής ποσού 1.200 ευρώ δεν προκύπτει η αιτία για την οποία καταβλήθηκε το ποσό αυτό στον εφεσίβλητο. Ότι, από τα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα από τον εκκαλούντα από .... και ..... έγγραφα δεν προκύπτει ότι καταβλήθηκαν στον εφεσίβλητο τα ποσά των 800 και 600 ευρώ αντίστοιχα προς εξόφληση της επίδικης επιταγής.

Ότι, ο εκκαλών είχε και άλλα χρέη προς τον εφεσίβλητο, κατά την ανώμοτη δε εξέτασή του στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο κατέθεσε ότι "συνομολογεί το χρέος του προς τον ενάγοντα και ότι το συνολικό προς αυτόν χρέος του πρέπει να είναι περίπου 17-18 εκατομμύρια". Ότι ο μάρτυρας που εξετάσθηκε με επιμέλεια του εφεσίβλητου κατέθεσε ότι ο εκκαλών "δεν έχει περιουσιακά στοιχεία, ενήργησε δολίως και τα μαγαζιά τα μεταβίβασε στην κόρη του".

Ότι, έτσι ο εκκαλών εζημίωσε τον εφεσίβλητο υπαίτια και παράνομα κατά το ποσό των 32.281 ευρώ. Ότι, ενόψει των πιο πάνω συνθηκών, του ύψους του οφειλόμενου στον εφεσίβλητο ποσού, του βαθμού της υπαιτιότητας του εκκαλούντος και της αφερεγγυότητας του επιβάλλεται να διαταχθεί κατ αυτού, ως μέσο αναγκαστικής εκτέλεσης της καταψηφιστικής διάταξης, προσωπική κράτηση διαρκείας τριών μηνών.

Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο: 1) δεν παραβίασε τους κανόνες ουσιαστικού των άρθρων 297, 298, 346, 914 του Α.Κ. που εφάρμοσε και ο εκ του άρθρου 559 αριθ.1 του Κ.Πολ.Δ. αντίθετος πρώτος λόγος αναίρεσης, κατά το πρώτο μέρος του, είναι αβάσιμος και απορριπτέος και 2) με επαρκείς αιτιολογίες απέρριψε, ως ουσιαστικά αβάσιμη, την προβληθείσα από τον εναγόμενο - αναιρεσείοντα ένσταση εξόφλησης, και ο εκ του άρθρου 559 αριθ. 19 του Κ.Πολ.Δ.

αντίθετος δεύτερος λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Κατά το άρθρο 559 αριθ.8 του Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκούμενου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος (Ολομ.

Α.Π. 3/1997). Δεν αποτελούν "πράγματα", και άρα δεν ιδρύεται ο άνω λόγος αναίρεσης, αν δεν ληφθούν υπόψη οι ισχυρισμοί που αποτελούν απλή ή αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, ως και οι ισχυρισμοί που συνιστούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Εν προκειμένω, ο αναιρεσείων, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, κατά το δεύτερο μέρος του, προβάλλει ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον προταθέντα ισχυρισμό του ότι η βιοτεχνία του καταστράφηκε από πυρκαγιά και ότι εκλάπησαν το φορτηγό αυτοκίνητο, εμπορεύματα και άλλα κινητά της επιχείρησής του και υπέπεσε έτσι στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 8 του Κ.Πολ.Δ. Ο ισχυρισμός αυτός του εναγομένου - αναιρεσείοντος αποτελεί αιτιολογημένη της αγωγής, όσον αφορά το στοιχείο της περί υπαιτιότητας αυτού, και όχι "πράγμα", και η μη λήψη αυτού υπόψη από το Εφετείο δεν ιδρύει τον άνω λόγο αναίρεσης, ο δε ο λόγος αυτός της αναίρεσης είναι απαράδεκτος και απορριπτέος.

ΙΙΙ. Κατά το άρθρο 1047 παρ. 1β του ΚΠολΔ, προσωπική κράτηση μπορεί να διαταχθεί και για απαιτήσεις από αδικοπραξία. Εφόσον αποδειχθεί η απαίτηση από αδικοπραξία, η απαγγελία της προσωπικής κράτησης απόκειται στην κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, η οποία κατά τούτο είναι αναιρετικά ανέλεγκτη.

Εν προκειμένω, ο αναιρεσείων, με τον τρίτο (τελευταίο) λόγο αναίρεσης προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση με ανεπαρκή αιτιολογία διέταξε την προσωπική του κράτηση, ως μέσο αναγκαστικής εκτέλεσης και υπέπεσε έτσι στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 19 του Κ.Πολ.Δ. Ο λόγος αυτός της αναίρεσης είναι απαράδεκτος, διότι, όπως εκτέθηκε στη μείζονα σκέψη, εφόσον, κατά τις παραδοχές του Εφετείου, αποδείχθηκε η απαίτηση του ενάγοντος κατά του εναγομένου από αδικοπραξία (λόγω έκδοσης της άνω ακάλυπτης επιταγής), η κρίση του δικαστηρίου για απαγγελία προσωπικής κράτησης του εναγομένου (αναιρεσείοντος) είναι αναιρετικά ανέλεγκτη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την 7.12.2005 αίτηση του Χ1, για αναίρεση της υπ' αριθ. 582/2005 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Μαρτίου 2008.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 17 Απριλίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ