Supreme Court dismisses appeal against appellate court's finding of sufficient factual reasoning in inheritance dispute.

Απόφαση 864 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 864/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Καλαματιανό.

Των αναιρεσίβλητων: 1.Ψ1, 2. Ψ2και 3) Ψ3, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Παπανικολάου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-8-2002 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ναυπλίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 35/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 381/2005 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 28-9-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 7-2-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ.19 ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση όταν στο αιτιολογικό, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν αναφέρονται καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί στην συγκεκριμένη περίπτωση αν συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα που εφαρμόσθηκε.

Αντιθέτως η απόφαση δεν στερείται νόμιμης βάσης όταν οι ανωτέρω ελλείψεις αφορούν την εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα αναφέρονται στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση του πορίσματος που εξάγεται από αυτές, αρκεί το πόρισμα να εκτίθεται με σαφήνεια. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Στις 28-3-1971 απεβίωσε, στην Αθήνα, χωρίς διαθήκη, ο Χ και οι μόνοι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του, η σύζυγός του Χ1 και τα τέκνα του, ο ήδη αναιρεσείων, η μη διάδικος κατά την προκείμενη δίκη θυγατέρα του ...... και ο Ψ4, σύζυγος της πρώτης των αναιρεσιβλήτων και πατέρας των λοιπών εξ αυτών, με την υποβολή από κοινού, στις 24-3-1971, της ......δήλωσης φόρου κληρονομίας στην Οικονομική Εφορία Άργους, αποδέχθηκαν, κατά ποσοστό 1/4 εξ αδιαιρέτου ο καθένας, την επαχθείσα σ΄ αυτούς κληρονομία του, η οποία αποτελείτο από τα περιγραφόμενα στην απόφαση δέκα ακίνητα, κείμενα στην κτηματική περιφέρεια του Δήμου .......

Στον κληρονομούμενο Ψ3 είχαν περιέλθει τα ακίνητα αυτά, με παράγωγο τρόπο, ήτοι τα μεν περιγραφόμενα με αριθμούς 1 και 10 από αγορά και ανταλλαγή, αντίστοιχα, δυνάμει των αναφερόμενων συμβολαίων, που μεταγράφηκαν νόμιμα, τα δε υπόλοιπα από κληρονομία, την οποία αποδέχθηκε και υπεισήλθε σ΄ αυτήν με ανάμειξη ως κληρονόμος, του κατ΄ έτος 1925 αποβιώσαντος κυρίου αυτών και πατέρα του Χ1, δυνάμει της επίσης αναφερόμενης δημόσιας διαθήκης του, η οποία δημοσιεύθηκε νόμιμα.

Επίσης την κυριότητα των ανωτέρω ακινήτων Ο Ψ3 απέκτησε και με χρησικτησία (τακτική και έκτακτη), διότι αυτός μέχρι τον θάνατό του(28-3-1971) και πριν από αυτόν οι δικαιοπάροχοί του, νεμήθηκαν τα ακίνητα διαδοχικά, συνεχώς με διάνοια κυρίου, καλή πίστη και νόμιμο τίτλο για συνεχές χρονικό διάστημα πλέον των πενήντα ετών, ενεργούντες τις προσιδιάζουσες στη φύση και στον προορισμό τους πράξεις νομής (φύτευση, καλλιέργεια των αγροτικών ακινήτων, συγκομιδή καρπών, κατασκευή των οικιών, χρήση των κατοικιών, επίβλεψη, οριοθέτηση όλων των ακινήτων).Από τον θάνατο του πατέρα του και την επαγωγή της κληρονομίας, ο εκ των συγκληρονόμων και δικαιοπάροχος των αναιρεσιβλήτων Ψ4 εγκαταστάθηκε στη νομή των ανωτέρω ακινήτων και τα νεμόταν συνεχώς με πράξεις νομής που ασκούσε, είτε ο ίδιος, με επιβλέψεις και επισκέψεις των ακινήτων, διαμονή κατά τους θερινούς μήνες στην ισόγεια κατοικία, είτε, λόγω της παραμονής του στην Αθήνα, όπου εργαζόταν ως αστυφύλακας, δια του αδελφού του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος, ο οποίος του απέδιδε τους καρπούς των ακινήτων (ελαιόλαδο, πορτοκάλια) και τον ενημέρωνε για κάθε εργασία στα κτήματα αυτά (γεωτρήσεις, τεχνητή βροχή).Το αποδεικτικό πόρισμά του για τα ανωτέρω συνήγαγε το Εφετείο, σύμφωνα με τις παραδοχές του, από το ότι ο εναγόμενος και ήδη αναιρεσείων υπέβαλε την ως άνω κοινή δήλωση αποδοχής κληρονομίας μαζί με τους άλλους συγκληρονόμους, πράξη που συνιστά εξώδικη ομολογία αναγνώρισης και των λοιπών ανωτέρω εγγύτερων συγγενών ως κατ΄ ισομοιρία εξ αδιαθέτου συγκληρονόμων του αποβιώσαντος πατέρα του καθώς και το ότι οποιαδήποτε συναλλαγή αφορούσε τα επίδικα ακίνητα γινόταν πάντα στο όνομα και για λογαριασμό όλων των κληρονόμων και συγκυρίων αυτών, είτε επρόκειτο για εγγραφές και εξαλείψεις προσημειώσεων για δάνεια που λαμβάνονταν από την Αγροτική Τράπεζα για την καλλιέργειά τους, είτε για τη λήψη αγροτικών δανείων και επιδοτήσεων.

Κατά το χρονικό διάστημα από 16-12-1972 έως 3-3-1983 ο ήδη αναιρεσείων, έλαβε, προς καλλιέργεια και αξιοποίηση των κληρονομιαίων ακινήτων, δέκα μεσομακροπρόθεσμα δάνεια για τον εαυτό του και ως πληρεξούσιος όλων των κληρονόμων του Χ, ήτοι της μητέρας του, της αδελφής του και του αδελφού του και δικαιοπαρόχου των ήδη αναιρεσιβλήτων Ψ4.

Ο εναγόμενος και ήδη αναιρεσείων ουδέποτε εξεδήλωσε πρόθεση να νεμηθεί τα ως άνω κληρονομιαία ακίνητα αποκλειστικά για τον εαυτό του και φυσικά ουδέποτε γνωστοποίησε τέτοια πρόθεση στους λοιπούς συγκληρονόμους.. Περαιτέρω δέχθηκε το Εφετείο ότι στις 7-5-1995 απεβίωσε χωρίς διαθήκη ο Ψ4 στην κληρονομία του οποίου υπεισήλθαν οι αναιρεσίβλητοι, ως μόνοι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι αυτούς, οι ο οποίο και απεδέχθησαν την κληρονομία του και έτσι κατέστησαν συγκύριοι των επίδικων κληρονομιαίων ακινήτων κατά τα αναφερόμενα στην απόφαση ποσοστά εξ αδιαιρέτου.

Στη συνέχεια το Εφετείο έκρινε ως αβάσιμους και απορριπτέους τους ισχυρισμούς του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος, περί άτυπης (προφορικής) παραχώρησης των επίδικων ακινήτων κατά το τέλος της δεκαετίας του 1960 από τον πατέρα του Χ περί απόκτησης ορισμένων εξ αυτών με ανταλλαγή και στη συνέχεια περί κτήσης της κυριότητάς τους με έκτακτη χρησικτησία Δεχόμενο αυτά το Εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες για την τελική κρίση του, περί αποδοχής ως ουσιαστικώς βάσιμης της αγωγής των ήδη αναιρεσειόντων και περί απόρριψης, ως ουσιαστικώς αβάσιμης, της ανωτέρω ένστασης του αναιρεσείοντος, και συνεπώς ο περί του αντιθέτου μοναδικός λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ.19ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28-9-2005 αίτηση αναίρεσης του Χ1 κατά της 381/2005 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Μαρτίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 18 Απριλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ