Supreme Court dismisses appeal due to appellant's failure to appear in court despite valid summons.

Απόφαση 862 / 2016 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 862/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠOINIKO ΤMHMA

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βιολέττα Κυτέα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αγγελική Αλειφεροπούλου, Δημήτριο Χονδρογιάννη, Δημήτριο Τζιούβα, και Ιωάννη Μπαλιτσάρη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Φεβρουαρίου 2016, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ξένης Δημητρίου - Βασιλοπούλου (κωλυομένης του Εισαγγελεύς) και τoυ Γραμματέως Γερασίμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Α. Γ. του Ι., κρατούμενος στο Κατάστημα Κράτησης Λαρίσης, που δεν παρέστη στο ακροατήριο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1954/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγον το Ελληνικό Δημόσιο, το οποίο εκπροσωπείται νόμιμα και το οποίο δεν παρέστη στο ακροατήριο.

Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητάει την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην από 15 Μαΐου 2015 αίτησή του, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 833/2015.

Αφού άκουσε

Την Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου που πρότεινε να απορριφθεί ως ανυποστήρικτη η προκείμενη αίτηση.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά μεν την διάταξη του άρθρου 513 παρ.1 εδ. γ' του Κ.Ποιν.Δ., ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κλητεύει τον αναιρεσείοντα και τους υπόλοιπους διαδίκους στο ακροατήριο του δικαστηρίου του Αρείου Πάγου, κατά δε την διάταξη του άρθρου 514 εδ. α' του ίδιου Κώδικα, αν ο αναιρεσείων δεν εμφανιστεί η αίτησή του απορρίπτεται.

Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό και προς εκείνη της παρ. 3 του άνω άρθρου 513, προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δεν εμφανιστεί στο ακροατήριο του Αρείου Πάγου ο αιτών την αναίρεση, ήτοι δεν εμφανιστεί προσηκόντως, με συνήγορο ή δι' αυτού, αν και κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως συμφώνως προς τα άρθρα 155-161 ΚΠΔ και εντός της προθεσμίας που ορίζει το άρθρο 166 του ίδιου Κώδικα, για να παραστεί, η αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται και καταδικάζεται ο αναιρεσείων, κατά το άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ, στα δικαστικά έξοδα.

Στην προκειμένη περίπτωση, από το από 10-9-2015 αποδεικτικό επιδόσεως, που συντάχθηκε από την γραμματέα του Καταστήματος Κρατήσεως Λαρίσης Ι. Π., προκύπτει, ότι την 10-9-2015 επιδόθηκε εις χείρας του αναιρεσείοντος η υπ' αριθμ. 833/9-9-2015 κλήση της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, για να παραστεί αυτός δια ή μετά συνηγόρου στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου κατά την αναφερομένη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο της 5-2-2016, προκειμένου να υποστηρίξει την υπό κρίση αίτησή του, περί αναιρέσεως της κατ έφεσιν εκδοθείσης υπ' αριθ. 1954/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (επί κακ/των) Αθηνών.

Κατά την επ' ακροατηρίω προεκφώνηση της υποθέσεως ενεφανίσθη ως άγγελος ο δικηγόρος του Δ.Σ Αθηνών Χ. Μ., ο οποίος υπέβαλε αίτημα αναβολής της υποθέσεως για λογαριασμό του δικηγόρου Ε. Π., λόγω αποχής του τελευταίου από τα καθήκοντά του, ενώ εδήλωσε, ότι δεν έχει εξουσιοδότηση, από την οποία να προκύπτει ότι ο ανωτέρω δικηγόρος (Ε.

Π.) είναι πληρεξούσιος δικηγόρος του αναιρεσείοντος. Ένεκα τούτου το Δικαστήριο, δια της Προέδρου, ζήτησε από τον ανωτέρω, ως άγγελο εμφανισθέντα, δικηγόρο να προσκομίσει, μέχρι την εκφώνηση της υποθέσεως από την σειρά της στο πινάκιο, την ελλείπουσα εξουσιοδότηση. Όταν δε εν συνεχεία εκφωνήθηκε η υπόθεση στην σειρά της από το πινάκιο ο ανωτέρω δικηγόρος Χ.

Μ. δεν ενεφανίσθη.

Συνεπώς, αφού ο αναιρεσείων δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου με δικηγόρο, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, όταν εκφωνήθηκε η υπόθεση στη σειρά της κατά την ανωτέρω δικάσιμο, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να επιβληθούν στον ίδιο (αναιρεσείοντα) τα δικαστικά έξοδα της παρούσης δίκης, κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.

Σημειωτέον, ότι με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση ο αναιρεσείων κατεδικάσθη σε συνολική ποινή καθείρξεως επτά (7) ετών για τις αξιόποινες πράξεις των κατ' εξακολούθησιν: α) σε βαθμό κακουργήματος υποβολής ανακριβών δηλώσεων φορολογίας εισοδημάτων, στα οποία αναλογούν μη καταβληθέντα ποσά φόρων 210.495,72 και 188.619,60 ευρώ και β) σε βαθμό κακουργήματος μη αποδόσεως φόρου προστιθεμένης αξίας ποσού 777.379,96 ευρώ και σε βαθμό πλημμελήματος, επίσης μη αποδόσεως φόρου προστιθεμένης αξίας, ποσού 55.889,16 ευρώ, πράξεις, οι οποίες κατά τον χρόνο τελέσεώς τους, την 18-9-2009, ότε οριστικοποιήθησαν οι σχετικές εγγραφές, προεβλέποντο και ετιμωρούντο από τις διατάξεις των άρθρων 17 και 18 του ν.2523/1997 αντιστοίχως.

Ήδη δε οι πράξεις αυτές, λόγω των ανωτέρω ποσών, τιμωρούνται επίσης ως κακουργήματα και πλημμέλημα, αντιστοίχως, από τις διατάξεις του άρθρου 66 παρ. 1 εδ. α' και β'3 και 4 του ν.4174/2013, που προσετέθη με το άρθρο 8 του ν.4337/2015, με τις οποίες ορίζεται, ότι για την στοιχειοθέτηση της αντικειμενικής υποστάσεως των εγκλημάτων αυτών φοροδιαφυγής σε βαθμό μεν κακουργήματος απαιτείται τα ποσά αυτών να υπερβαίνουν, ανά φορολογικό ή διαχειριστικό έτος τις εκατόν πενήντα χιλιάδες (150.000) ευρώ εφ' όσον αφορούν την μη υποβολή δηλώσεως εισοδήματος ή την υποβολή ανακριβούς τοιαύτης και τις εκατό χιλιάδες (100.000) ευρώ, εφ' όσον αφορά φόρο προστιθέμενης αξίας, ενώ για την σε βαθμό πλημμελήματος τιμώρηση της τελευταίας των πράξεων αυτών απαιτείται να υπερβαίνουν το ποσό των πενήντα χιλιάδων (50.000) ευρώ.

Συνεπώς, εν προκειμένω δεν τίθεται θέμα εφαρμογής του άρθρου 25 του ν.1882/1990, που αφορά την αξιόποινη πράξη της μη καταβολής προς το Δημόσιο χρεών, που είναι βεβαιωμένα στις δημόσιες υπηρεσίες, ουδέ, κατά τις διατάξεις των άρθρων 474 παρ. 2 και 476 παρ. 1, 511 εδ. δ`, 514 α' στοιχ. β' και 518 παρ.1 του ΚΠοινΔ, (εφαρμογής) αυτεπαγγέλτως νεοτέρου νόμου, που χαρακτηρίζει ως ανέγκλητη πράξη, για την οποία καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-5-2015 αίτηση του Α. Γ. του Ι., για αναίρεση της υπ' αριθ. 1954/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Φεβρουαρίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Απριλίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ