Supreme Court dismisses appeal for vague grounds and inadmissible challenge to substantive judgment.

Απόφαση 862 / 2009 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 862/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Θεμέλη, Ειρήνη Αθανασίου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη και Νικόλαο Πάσσο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Μονοπρόσωπης εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "..." και τον διακριτικό τίτλο "...", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Βερβεσό με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., που δεν κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσίβλητης: ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-6-2005 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Καλαμάτας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 14/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 44/2008 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 6-5-2008 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Πάσσος διάβασε την από 23-1-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου λόγου, κατά τα ειδικότερα στο σκεπτικό, και την απόρριψη του δεύτερου λόγου της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Όπως προκύπτει από την .... έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Καλαμάτας ..., ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με πράξη προσδιορισμού της σημερινής δικασίμου και ορισμού εισηγητή καθώς και κλήση προς παράσταση κατ' αυτών επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα με την επιμέλεια της νομίμως παρισταμένης αναιρεσείουσας ( με αριθ. ... πληρεξούσιο της συμ/φου Αθηνών Αγ. Παντελάκη) στην αναιρεσίβλητη, η οποία δεν εμφανίσθηκε, ούτε έλαβε μέρος στην συζήτηση αυτή, κατά την οποία η υπόθεση συμφωνήθηκε με την σειρά της από πινάκιο. Επομένως, πρέπει παρά την απουσία της το Δικαστήριο να προχωρήσει στην συζήτηση της υπόθεσης. ( αρ. 576§2 Κ.Πολ.Δ.).

ΙΙ. Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αριθ. 4, 566, 577§3 και 578 Κ.Πολ.Δ., προκύπτει, ότι για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ή τον αριθμό 1 του ταυτόσημου άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ., για ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, η οποία μπορεί να συντελεσθεί και με την μη εφαρμογή διατάξεων που ήταν εφαρμοστέες ή με την εφαρμογή διατάξεων που δεν έπρεπε να εφαρμοσθούν, πρέπει ν' αναφέρεται στο αναιρετήριο ο κανόνας δικαίου που φέρεται ότι παραβιάσθηκε, σε τι συνίσταται η παραβίαση του κανόνα αυτού, οι κρίσιμες παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης καθώς και η επίδραση που είχε το σφάλμα στο διατακτικό της απόφασης, καθόσον ειδικότερα η ευδοκίμηση της αναίρεσης εξαρτάται όχι από την ορθότητα των νομικών αιτιολογιών αλλά του διατακτικού της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης.

Λόγος αναίρεσης που δεν περιέχει τα στοιχεία αυτά είναι απορριπτέος ως αόριστος, η αοριστία δε αυτή δεν επιτρέπεται να συμπληρωθεί με παραπομπή στην προσβαλλόμενη απόφαση ή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα. Εξάλλου, από τις διατάξεις των αρ. 8 § 2 και 11§2 ν. 1876/1990 συνάγεται, ότι οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ) που κηρύσσονται υποχρεωτικές με απόφαση του Υπουργού Εργασίας δεσμεύουν από την έκδοσή τους (δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης), κατά την έκταση της τοπικής ισχύος τους, και τους εργοδότες και εργαζομένους του επαγγέλματος στο οποίο αφορούν που δεν είναι μέλη των αντίστοιχων συνδικαλιστικών οργανώσεων που συμβλήθηκαν σ' αυτές και αποκτούν κατά το κανονιστικό μέρος τους ισχύ κανόνων του ουσιαστικού δικαίου κατά την έννοια του αριθμού 1 των άρθρων 559 και 560 Κ.Πολ.Δ., και επομένως η παραβίασή τους, κατά τους προαναφερόμενους τρόπους, ιδρύει τον προβλεπόμενο από τις διατάξεις αυτές λόγο αναίρεσης.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναίρεσης από το αρ. 560 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ., προβάλλεται, ότι το δικάσαν ως Εφετείο Πολυμελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας κρίνοντας, ύστερα από έφεση της ήδη αναιρεσείουσας εταιρείας επί αγωγής της τώρα αναιρεσίβλητης, αφού δέχθηκε με την προσβαλλόμενη με αριθ. 44/2008 απόφασή του ότι η ενάγουσα ( αναιρεσίβλητη) προσελήφθη την 1-12-1999 από την εναγομένη εταιρεία (αναιρεσείοντα) με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου για να εργασθεί ως δημοσιογράφος (συντάκτρια ύλης), με το σύστημα της πενθήμερης εργασίας (από Δευτέρα έως Παρασκευή) και επί 8ωρο ημερησίως, στην εκδιδόμενη απ' αυτήν (εναγομένη) στην ...

ημερήσια τοπική εφημερίδα ... και ότι κατά το χρονικό διάστημα από 1-12-1999 έως 15-10-2003 η εναγομένη απασχολούσε την ενάγουσα επί 8ωρο και έκτη ημέρα της εβδομάδας, Σάββατο ή Κυριακή κατά τις εκεί διακρίσεις, χωρίς να της χορηγεί αναπληρωματική ημέρα ανάπαυσης, στην συνέχεια για τον προσδιορισμό του βασικού μισθού της ενάγουσας προς υπολογισμό των σχετικών αξιώσεων της έλαβε υπόψη και εφάρμοσε τις ΣΣΕ μεταξύ της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Πελοποννήσου -Ηπείρου - Νήσων, της οποίας η ενάγουσα δεν ήταν μέλος, και της ΕΙΗΕΕ (α) από 15-6-1999 που κηρύχθηκε υποχρεωτική με την ΥΑ 11772/1999 και ίσχυσε από 1/5/1999-30/4/2000 και (β) την από 8-5-2000 που κηρύχθηκε υποχρεωτική με την ΥΑ 10541/2001 και ίσχυσε από 1/5/2000-30/4/2002 (από προφανή παραδρομή αντί του ορθού: 30-4-2001), την τελευταία δε αυτή εφήρμοσε και για το μετά την λήξη της ισχύος της χρονικό διάστημα, ενώ από 1/5/2001-30/4/2002 ίσχυσε η ΣΣΕ από 25-6-2001 κηρυχθείσα υποχρεωτική με την ΥΑ 13289/2001, από 1/5/2002-30/4/2003 η από 12-6-2002 κηρυχθείσα υποχρεωτική με την ΥΑ 12468/2002 και από 1/5/2003-30/4/2004 ίσχυσε η από 16-9-2003, η οποία επίσης κηρύχθηκε υποχρεωτική.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης πρέπει ν' απορριφθεί ως αόριστος, διότι δεν εκτίθεται στο αναιρετήριο η επίδραση του αποδιδομένου σφάλματος, της εφαρμογής δηλ. μη εφαρμοστέας ΣΣΕ και της μη εφαρμογής ΣΣΕ που έπρεπε να εφαρμοσθούν, στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, ειδικότερα δε δεν εκτίθεται κατά πόσον το Πολυμελές Πρωτοδικείο εφαρμόζοντας για το μετά την λήξη της ισχύος της από 8-5-2000 ΣΣΕ (δεύτερης) υπόλοιπο επίδικο χρονικό διάστημα τις μη εφαρμοσθείσες, κατά την αναιρεσείουσα, ως άνω μεταγενέστερες ΣΣΕ, που ήταν εφαρμοστέες, θα επεδίκαζε μικρότερα ποσά υπέρ της αναιρεσίβλητης και σε βάρος της αναιρεσείουσας για τις ένδικες αξιώσεις, από εκείνα που επεδίκασε με την εφαρμογή της από 8-5-2000 ΣΣΕ, ή ουδέν ποσό θα επεδίκαζε γι' αυτές.

ΙΙ. Με τον δεύτερο και τελευταίο λόγο αναίρεσης προβάλλεται, ότι η αναιρεσείουσα (εναγόμενη) με την έφεσή της πρότεινε ενώπιον του εκδόντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου, όπως είχε προτείνει και στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, τον καταλυτικό ισχυρισμό, ότι με σιωπηρή συμφωνία μεταξύ αυτής και των εργαζομένων στην εφημερίδα της που καταρτίσθηκε την 6-8-2001, την οποία αποδέχθηκε και η ενάγουσα, συμφωνήθηκε ο συμψηφισμός των καταβαλλομένων υπέρτερων των νομίμων αποδοχών με τις προσαυξήσεις για την τυχόν εργασία κατά τις Κυριακές και οποιεσδήποτε άλλες προσαυξήσεις, το δικαστήριο, όμως, της ουσίας έκρινε ότι δεν υπήρξε τέτοια συμφωνία και απέρριψε τον ουσιώδη αυτόν ισχυρισμό. Ο λόγος αυτός αναίρεσης φερόμενος από τον αριθμό 1 του αρ. 560 Κ.Πολ.Δ., αληθώς, όμως, πλήττων την μη υποκειμένη σε αναιρετικό έλεγχο κρίση του δικαστηρίου για την ουσία της υπόθεσης ( αρ. 561§1 Κ.Πολ.Δ.), πρέπει ν' απορριφθεί ως απαράδεκτος.

Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα πρέπει ν' απορριφθεί στο σύνολό της η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, μη τεθεί όμως διάταξη για δικαστικά έξοδα λόγω της απουσίας της αναιρεσίβλητης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6-5-2008 αίτηση της μονοπρόσωπης εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία

"..." (και τον διακριτικό τίτλο "...") για αναίρεση της 44/2008 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Φεβρουαρίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 7 Απριλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ