Supreme Court dismisses appeal against labor law judgment regarding statute of limitations and public interest exceptions.

Απόφαση 861 / 2019 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 861/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Σοφία Καρυστηναίου, Μαρία Νικολακέα, Αρετή Παπαδιά, και Σοφία Τζουμερκιώτη, αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 20η Νοεμβρίου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Οργανισμού ... που εδρεύει στην …., όπως εκπροσωπείται νόμιμα και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) της πληρεξουσίας δικηγόρου Δροσιάς Μπάκου, η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσίβλητου: Κ. Μ. του Α., κατοίκου ..., που παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) της πληρεξουσίας δικηγόρου Χριστίνας Τασιοπούλου, η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-12-2011 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν η 1561/2013 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 4119/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητεί το αναιρεσείον με την από 17-8-2017 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγητής ορίσθηκε η αρεοπαγίτης Σοφία Καρυστηναίου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 560 παρ. 1 ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του από το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν.4335/2015 (που άρχισε να ισχύει από την 1.1.2016) και εφαρμόζεται στην προκείμενη περίπτωση ως εκ του χρόνου άσκησης της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης (2.3.2017), κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς. Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 648, 679, 653 ΑΚ, της κυρωθείσας με το Ν. 3248/55 υπ αριθ. 95/49 διεθνούς συμβάσεως "περί προστασίας του ημερομισθίου", 3 παρ. 1 και 3 Α.Ν. 539/45, 3 παρ. 16 και 17 του Ν. 4504/66, 5 παρ.2 του Ν. 133/75, 1 παρ. 1 του Ν. 435/76, 1 παρ. 2 του Ν. 1082/80 και του άρθρου 2 των εκδοθεισών κατά καιρούς Υπουργικών Αποφάσεων "περί χορηγήσεως δώρων για τις εορτές του Πάσχα και των Χριστουγέννων", προκύπτει ότι ως τακτικές αποδοχές βάσει των οποίων υπολογίζονται τα δώρα εορτών Πάσχα και Χριστουγέννων, οι αποδοχές αδείας και τα επιδόματα αδείας και εξευρίσκεται το ωρομίσθιο και η προσαύξηση για την παρεχόμενη υπερωριακή εργασία, νοούνται όχι μόνον ο βασικός μισθός, αλλά και κάθε άλλη, κατά τη διάρκεια της συμβάσεως εργασίας καταβαλλόμενη πρόσθετη παροχή σε χρήμα ή σε είδος με την προϋπόθεση ότι η παροχή αυτή δίδεται σταθερώς και μονίμως, ως συμβατικό αντάλλαγμα της παρεχομένης εργασίας. (ΑΠ 1228/2017, 754/2016) Με το ν. 1790/1988 ιδρύθηκε ο Οργανισμός ... [...], ο οποίος είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, κατ' εξουσιοδότηση δε των άρθρων 3 παρ. 2 και 12 παρ.

γ` του νόμου αυτού, εκδόθηκε ο "Κανονισμός Ασφάλισης Φυτικής Παραγωγής από τον Οργανισμό ...", ο οποίος εγκρίθηκε με την υπ' αριθμ. 10570/29-3-1989 απόφαση του Υπουργού Γεωργίας, δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Β` 260/14-4-1989 και έχει ισχύ νόμου. Με το άρθρο 27 του Κανονισμού αυτού, προσδιορίζονται τα έξοδα κινήσεως και αποζημιώσεως των οργάνων ασφαλίσεως του Οργανισμού και στην παρ. 4 του άρθρου αυτού ορίζεται ότι, στους απασχολούμενους γεωπόνους στη διενέργεια πραγματογνωμοσυνών ζημιών της φυτικής παραγωγής (εκτιμήσεις, επανεκτιμήσεις, διαιτησίες, αναθεωρήσεις) στην άσκηση εποπτείας στις διενεργούμενες πραγματογνωμοσύνες καταβάλλεται αποζημίωση, το ποσό της οποίας ορίζεται κάθε φορά με αποφάσεις του διοικητικού συμβουλίου του ...

ή κατά ημέρα απασχόλησης ή κατά διενεργούμενη πραγματογνωμοσύνη ή σε συνδυασμό και των δύο τρόπων.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε τα ακόλουθα " Ο ενάγων και ήδη εφεσίβλητος προσλήφθηκε με σύμβαση εξηρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου ιδιωτικού δικαίου αρχικά με την υπ' αριθμ. 1356/19.12.1983 απόφαση του Διοικητή του Ο.Γ.Α. ως τακτικός υπάλληλος του Οργανισμού αυτού με βαθμό Α7 του Κλάδου Γεωπόνων και ανέλαβε υπηρεσία στις 28/5/1984.

Απασχολήθηκε έκτοτε στον Κλάδο Β' Ασφάλισης Γεωργικής Παραγωγής του Ο.Γ.Α. μέχρι την 1η-11-1988, οπότε μετατάχθηκε αυτοδίκαια στο εναγόμενο και ήδη εκκαλούν ΝΠΙΔ με την επωνυμία "...." σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 1790/88 και εντάχθηκε στον Κλάδο ΠΕ1-Γεωπόνων. Την 1/1/2001 κατατάχθηκε στο 12° μισθολογικό κλιμάκιο της κλίμακας ΠΕ5, στις 26/5/2002 στο 13° κλιμάκιο, στις 26/5/2004 στο 14°, στις 26/5/2006 στο 15° μ.κ., στις 26/5/2008 στο 16° μ.κ, και στις 26/5/2010 στο 17° μ.κ.

Στις 21/6/2011 υπέβαλε την παραίτησή του, η οποία έγινε αποδεκτή με την υπ' αριθμ. 9322/5.7.2011 απόφαση του Προέδρου του Δ.Σ. του ΕΛ.ΓΑ. και συνταξιοδοτήθηκε στις 22/6/2011. Περαιτέρω, ο ενάγων με τις υπ' αριθμ. 2730/31.1.2006, 9559/28.5.2009 και 2902/21.2.2011 αποφάσεις του Προέδρου του Δ.Σ. του ... τοποθετήθηκε ως Επόπτης του τμήματος εκτιμήσεων του Υποκαταστήματος …..

και, εν συνεχεία, ως Προϊστάμενος του Υποκαταστήματος Λαμίας, όπου παρέμεινε μέχρι τη συνταξιοδότησή του. Στη διάταξη της παρ. 4 του άρθρου 27 του Κανονισμού Ασφάλισης Φυτικής Παραγωγής (ο οποίος δημοσιεύθηκε στο Φ.Ε.Κ 1079/Β/14.10.98 και έχει ισχύ νόμου) ορίζεται ότι "στους απασχολούμενους γεωπόνους στην διενέργεια πραγματογνωμοσυνών ζημιών της φυτικής παραγωγής (εκτιμήσεις, επανεκτιμήσεις, διαιτησίες, αναθεωρήσεις), στην άσκηση εποπτείας στις διενεργούμενες πραγματογνωμοσύνες....καταβάλλεται αποζημίωση, το ποσό της οποίας ορίζεται κάθε φορά με αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου του ....

ή κατά ημέρα απασχόλησης ή κατά διενεργούμενη πραγματογνωμοσύνη ή σε συνδυασμό και των δύο τρόπων μαζί". Σε εκτέλεση της παραπάνω διάταξης το Δ.Σ. του .... με την υπ' αριθμ. 27/4-4-95 απόφασή του όρισε τα εξής: "στ. Στους γεωτεχνικούς τακτικούς υπαλλήλους του ..., Προϊσταμένους Γενικής Δ/νσης, Διευθύνσεων Υπηρεσιών και Τμημάτων της Κεντρικής Διοίκησης και των Περιφερειακών Υποκαταστημάτων, οι οποίοι από την φύση των καθηκόντων τους έχουν την γενικότερη ευθύνη και εποπτεία επί θεμάτων ασφάλισης και πρόληψης των ζημιών της φυτικής παραγωγής και του ζωικού κεφαλαίου, καταβάλλεται κατά μήνα αποζημίωση, ακόμα και αν δεν πραγματοποιείται απομάκρυνση από την έδρα τους, η οποία καθορίζεται αντίστοιχα ίση με την αποζημίωση, που κάθε φορά δικαιούνται, για 10 ημέρες απασχόλησης για την επισήμανση των ζημιών, την άσκηση εποπτείας, παρακολούθηση της πορείας και της εξέλιξης των καλλιεργειών και των κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων κ.λ.π.

Πέραν αυτής καμιά άλλη αποζημίωση για άσκηση εποπτείας δεν χορηγείται κατά την εκτός έδρας απασχόλησης τους". Επίσης, η υπ' αριθμ. 60/02 απόφαση του Δ.Σ. του .... ορίζει ότι: "4.- Αποζημίωση για την άσκηση εποπτείας (επισήμανση των ζημιών, παρακολούθηση της πορείας και της εξέλιξης των καλλιεργειών κλπ.) α) Για κάθε ημέρα εποπτείας καταβάλλεται αποζημίωση ίση με το 1/27 βασικού μισθού του μισθολογικού κλιμακίου που κατέχει ο υπάλληλος για τους κατέχοντες από το 1° μέχρι και το 7° μισθολογικό κλιμάκιο, το 1/24 του βασικού μισθού του μισθολογικού κλιμακίου που κατέχει ο υπάλληλος για τους κατέχοντες από το 8° μέχρι και το 13° μισθολογικό κλιμάκιο, το 1/23 του βασικού μισθού μισθολογικού κλιμακίου που κατέχει ο υπάλληλος για τους κατέχοντες από το 14° μέχρι και το 17° μισθολογικό κλιμάκιο.

Εφόσον παράλληλα διενεργούνται πραγματογνωμοσύνες ζημιών δεν καταβάλλεται γι' αυτές αποζημίωση". β) Στους γεωτεχνικούς υπαλλήλους του .... που ασκούν καθήκοντα Προϊσταμένου Οργανικών Μονάδων Επιπέδου Διεύθυνσης ή Τμήματος της Κεντρικής Διοίκησης του .... καθώς και καθήκοντα Προϊσταμένου Περιφερειακών Υποκ/των καταβάλλεται για όσο χρόνο ασκούν τα ως άνω καθήκοντα, ειδική μηνιαία αποζημίωση το ύψος της οποίας ορίζεται στο ποσό, που αντιστοιχεί σε 10 ημέρες εποπτείας, όπως αυτές καθορίζονται στην προηγούμενη περίπτωση.

Πέραν αυτού καμία άλλη αποζημίωση για την άσκηση Εποπτείας δεν χορηγείται κατά του εκτός έδρας απασχόληση τους". Όπως προκύπτει από τις πιο πάνω αποφάσεις 27/95 και 60/2002 του ΔΣ του ...., και οι δύο εκδόθηκαν σε εκτέλεση του άρθρου 27 του Κανονισμού Ασφάλισης Φυτικής παραγωγής, αλλά και των όρων των σχετικών ΕΣΣΕ που υπογράφηκαν από τον Διοικητή του ....

και τον σύλλογο των εργαζομένων, του οποίου ο ενάγων ήταν μέλος . Ειδικότερα, το εναγόμενο σύμφωνα με το άρθρο 7 του ιδρυτικού του νόμου 1790/1988 είναι Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου και διοικείται από Διοικητικό Συμβούλιο. Οι διατάξεις του άρθρου 8 παρ.1 και 2 ορίζουν τα εξής: "1. Το Δ.Σ. αποφασίζει για κάθε θέμα σχετικό με την διοίκηση, διαχείριση και δράση του ...., εκτός από εκείνα που με τον παρόντα νόμο ανατίθενται σε άλλο όργανο του. 2.- Το Δ.Σ.

είναι αρμόδιο ιδίως να: α),.,,θ) να αποφασίζει την κατάρτιση ειδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας με τις συνδικαλιστικές οργανώσεις του προσωπικού του ...., για τις κάθε είδους αποδοχές του προσωπικού του ... , οι οποίες τελούν υπό την έγκριση του Υπουργού Γεωργίας." Περαιτέρω Σύμφωνα με το άρθρο 23 του ΚΚΠ του .... (ο οποίος εγκρίθηκε με την υπ' αριθμ. 36209/20-12- 94, ΦΕΚ 949Β/1994 απόφαση του Υπ.

Γεωργίαςκαι Προεδρίας της Κυβερνήσεως, όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε αργότερα με βάση την παρ, 15 του άρθρου 14 του ν. 1790/88) οι αποδοχές του προσωπικού του καθορίζονται με συλλογικές συμβάσεις εργασίας, που υπογράφονται από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις του προσωπικού (μέλος των οποίων ήταν ο ενάγων) και τον Πρόεδρο του Δ.Σ.

του .... Εξάλλου, σύμφωνα με τον όρο 9 της από 10-2-1995 ειδικής συλλογικής σύμβασης εργασίας "όροι αμοιβής και εργασίας των τακτικών υπαλλήλων του Οργανισμού ...", "οι αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου και του Διοικητή του ..., οι οποίες εκδίδονται σύμφωνα με τις διατάξεις του Κανονισμού Ασφάλισης από τον ....

της Φυτικής παραγωγής και του Ζωικού κεφαλαίου και του Κανονισμού Κατάστασης Προσωπικού .... και ρυθμίζουν κάθε είδους και μορφής παροχές, αμοιβές, αποζημιώσεις κλπ του προσωπικού του ... συνεχίζουν να διέπουν το προσωπικό." Ο όρος αυτός της συλλογικής σύμβασης διατηρήθηκε μέχρι και σήμερα με όλες τις επόμενες συλλογικές συμβάσεις που έχουν υπογραφεί από το έτος 1995 και εντεύθεν, ήτοι την ΕΣΣΕ του έτους 2008-2009, που εγκρίθηκε με την Υ.Α. 313024 ΦΕΚ1516/1- 8-2008, με την οποία διατηρήθηκε ο παραπάνω όρος της από 10-2-1995 ΕΣΣΕ και η οποία στο άρθρο 5 αναφέρει ότι: "κατά τα λοιπά ισχύουν οι διατάξεις των εσσε ετών 1995-2007 στο μέτρο που αυτές δεν τροποποιούνται με την παρούσα".

Η ίδια αναφορά γίνεται και στο άρθρο 3 της εσσε έτους 2003, που εγκρίθηκε με την 279971/2004 ΥΑ (ΦΕΚ 101 Β/23-1-2004), στο άρθρο 6 της ΕΣΣΕ 2004-2005 (242695/2005 Υ.Α.ΦΕΚ 421 Β/1-4-2005), καθώς και στο άρθρο 5 της ΕΣΣΕ έτους 2006-2007 (275756/2006 ΥΑ. ΦΕΚ 1377Β/14-9-2006). Εξάλλου, ο ενάγων, εν όψει του ότι από τον Ιανουάριο 2006 κατείχε την θέση επόπτη και, εν συνεχεία, προϊσταμένου στα Υποκαταστήματα … και … αντίστοιχα, ελάμβανε ανελλιπώς την ειδική μηνιαία αποζημίωση για την άσκηση εποπτείας σύμφωνα με την διάταξη 4α της υπ' αριθμ. 60/2002 απόφασης του Δ.Σ.

του ..., ανάλογα με τις ημέρες απασχόλησης του κάθε μήνα. Η αποζημίωση αυτή καταβαλλόταν σε αυτόν σταθερά και μόνιμα ως αντάλλαγμα για την παρεχόμενη εργασία του και υπάγεται στην έννοια των τακτικών αποδοχών σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στην μείζονα σκέψη (ΑΠ 269/2011 ΤΝΠ "ΝΟΜΟΣ"), απορριπτομένου ως αβασίμου του αντίθετου ισχυρισμού του εναγομένου, που επαναφέρεται με λόγο έφεσης, σύμφωνα με τον οποίο η ένδικη παροχή καταβαλλόταν από ελευθεριότητα.

Κατά συνέπεια, η ένδικη παροχή, ως αποτελούσα μέρος των τακτικών μηνιαίων αποδοχών του ενάγοντος, έπρεπε να συνυπολογισθεί για τον υπολογισμό των επιδομάτων εορτών και αδείας των ετών 2006-2010, χωρίς επιπλέον να ασκεί έννομη επιρροή το γεγονός ότι ο ενάγων κατά τα αναφερόμενα έτη δεν ασκούσε καθήκοντα Προϊσταμένου σε επίπεδο Διεύθυνσης, όπως αλυσιτελώς ισχυρίζεται το εναγόμενο.

Σημειωτέον ότι το εναγόμενο με την υπ' αριθμ. 26/5-2-2008 απόφαση του ΔΣ του .... αποφάσισε να υπολογίζεται εφεξής η ειδική αποζημίωση εποπτείας στα δώρα Χριστουγέννων, στα επιδόματα αδείας και στις τρίμηνες κατά την συνταξιοδότηση αποδοχές των εν ενεργεία γεωτεχνικών υπαλλήλων του .... που ασκούν καθήκοντα προϊσταμένων οργανικών μονάδων Επιπέδου Διεύθυνσης ή Τμήματος της Κεντρικής Διοίκησης του ...., καθώς και καθήκοντα Προϊσταμένου Περιφερειακών Υποκαταστημάτων.

Έτσι, από το έτος 2008 το εναγόμενο συνυπολόγιζε και την ειδική αυτή αποζημίωση στα δώρα και στο επίδομα άδειας των γεωτεχνικών που ελάμβαναν την αποζημίωση εποπτείας. Δεν συνυπολόγιζε, όμως, αυτήν στις αποδοχές άδειας και στις τρίμηνες κατά την συνταξιοδότηση αποδοχές των εν ενεργεία γεωτεχνικών υπαλλήλων που ασκούσαν καθήκοντα επόπτη και ελάμβαναν την ειδική αποζημίωση σύμφωνα με την παράγραφο 4α της υπ' αριθμ. 60/2002 απόφασης του ΔΣ του ....

Ειδικότερα, ο ενάγων : α/ το έτος 2006: ελάμβανε ειδική αποζημίωση βάσει της παρ.4α κάθε μήνα τα εξής ποσά : Ιανουάριος 758,04€ , Φεβρουάριος 884,38€ , Μάρτιος 1.263,40€, Απρίλιος 884,38€, Μάιος 1.137,06€, Ιούνιος 1.116,90€, Ιούλιος 1.051,20€, Αύγουστος 1.116,90€, Σεπτέμβριος 1.284,40€, Οκτώβριος 1.216,80€, Νοέμβριος 1.216,80€, Δεκέμβριος 743,60€, β/ το έτος 2007:

Ιανουάριος 878,80€, Φεβρουάριος 811,20€, Μάρτιος 1.014€, Απρίλιος 946,40€, Μάιος 994,70€, Ιούνιος 1.136,80€, Ιούλιος 1.207,85€, Αύγουστος 1.207,85€, Σεπτέμβριος 994,70€, Οκτώβριος 1.278,90€, Νοέμβριος1.065,75€, Δεκέμβριος 497,35€, γ/ το έτος 2008: Ιανουάριος 882€, Φεβρουάριος 735€, Μάρτιος 514,50€, Απρίλιος 955,50€, Μάιος 955,50€, Ιούνιος 1.146,60€, Ιούλιος1.375,92€, Αύγουστος 1.299.48€, Σεπτέμβριος 1.102,36€, Οκτώβριος 1.181,10€, Νοέμβριος 944,88€, Δεκέμβριος 1.102,36€, δ/ το έτος 2009:

Ιανουάριος 944,88€, Φεβρουάριος 866,14€, Μάρτιος 1.023,62€, Απρίλιος 944,88€, Μάιος 996,84€, Ιούνιος 1.329,12€, Ιούλιος 1.578,33€, Αύγουστος 996,84€, Σεπτέμβριος 830,70€, Οκτώβριος 1.162.98€, Νοέμβριος 1.162.98€, Δεκέμβριος 830,70€, ε/ το έτος 2010: Ιανουάριος 618€, Φεβρουάριος 849,75€, Μάρτιος 772,50€, Απρίλιος 927€, Μάιος 927€, Ιούνιος 855,25€, Ιούλιος 1.088,50€, Αύγουστος 622€, Σεπτέμβριος 1.010,75€, Οκτώβριος 622€, Νοέμβριος 933€ και Δεκέμβριος 544,25€, στ/ έτος 2011:

Ιανουάριος 419,88€, και Φεβρουάριος 349,90€. Επομένως, ο ενάγων δικαιούτο: α/ για το έτος 2006: το ποσό των [758,04+884,38+1.263,40+884,38]= 3.790,20: 4 μήνες =947,55 μέσος όρος αποδοχών :2=473,77Ε για δώρο Πάσχα, το ποσό των [ 1.137+ 1.116,90+ 1.051,20+1.116,90+ 1,284,40+ 1.216,80+ 1.216,80+743,60]= 8.883,66€: 8 μήνες= 1.110,45€ για δώρο Χριστουγέννων, το ποσό των 12.673,86 :12μήνες= 1.056,15€ για αποδοχές αδείας και το ποσό των 1.056,15:2=528,07€ για επίδομα αδείας, ήτοι συνολικά το ποσό των 3.168,44€, β/ το έτος 2007:

το ποσό των[878,80+811,20+1.014+946,40]= 3.650,40€ :4 μήνες= 912,60:2=456,30€ για δώρο Πάσχα, το ποσό των [994,70+1.136,80+1.207,85+1.207,85+994,70+1.278,90+1.065,75+497,35] = 8.383,90:8 μήνες= 1.047,98€ για δώρο Χριστουγέννων, το ποσό των 12.034,30:12= 1.002,85€ για αποδοχές αδείας και το ποσό των1.002,85:2=501,42€ για επίδομα, αδείας και συνολικά το ποσό των 3.008,55€ γ/ το έτος 2008: το ποσό των [882+735+514,50+955,50]= 3.087:4μήνες=771,75:2 = 385,87 για δώρο Πάσχα, το ποσό των [955,50+1.146,60+ 1.375,92+ 1.299,48+1.102,36+1.181,10+ 944,88+1.102,36]= 9.108,20: 8= 1.138,52 για δώρο Χριστουγέννων το ποσό των 12.195,20:12= 1.016,26 για αποδοχές αδείας και το ποσό των 1.016,26:2= 508,13 για επίδομα αδείας και συνολικά το ποσό των 3.048,78 Ε, δ/ το έτος 2009:

το ποσό των [944,88+866,14+1.023,62+944,88]=3.779,52€ :4 μήνες= 944,88:2= 472,44€ για δώρο Πάσχα, το ποσό των [996,84+1.329,12+1.578,33+ 996,84+830,70+ 1.162,98+ 1.162,98+830,70]= 8.888,49:8= 1.111,06€ για δώρο Χριστουγέννων, το ποσό των 12.668,01: 12= 1.055,66€ για αποδοχές άδειας και το ποσό των 1.055,66:2= 527,83€ για επίδομα αδείας, και συνολικά το ποσό των 3.166,99€, ε/ για το έτος 2010: [618+849,75+772,50+927]= 3,167,25:4 μήνες =791,81:2=395,90€ για δώρο Πάσχα, 9.770:12=814,16€ για αποδοχές αδείας και 814,16:2=407,08 για επίδομα αδείας και συνολικά το ποσό των 1.617,14€.

Επομένως, ο ενάγων δικαιούται συνολικά για τις ανωτέρω αιτίες το ποσό των [3.168,44+3.008,55+3.048,78+3.166,99+1.617,14]= 14.009,90€." Έτσι όπως έκρινε το Εφετείο, ορθά εφάρμοσε τις ως άνω διατάξεις των άρθρων 8 Ν.3198|1955, που προστέθηκε με το άρθρο 8 παρ. 4 του Ν.Δ. 3789|1957 και αντικαταστάθηκε με το άρθρο 5 παρ. 1 Ν. 435|1976, Ν. 2112|1920, της 95|1945 Διεθνούς Συμβάσεως "περί προστασίας του ημερομισθίου", του Κανονισμού Ασφάλισης Φυτικής Παραγωγής ΟΓΑ και την υπ' αριθμ, 27|1995 απόφαση του Δ.Σ.

του ..., αφού, όπως γίνεται δεκτό, η εν λόγω παροχή (επίδομα εποπτείας) εχορηγείτο παγίως, κατά μήνα και επί σειράν ετών στον αναιρεσίβλητο, ως αντάλλαγμα της παρεχομένης εργασίας του και επομένως αποτελούσε μέρος του μισθού του (των τακτικών, δηλαδή, αποδοχών του).

Συνεπώς, έπρεπε να ληφθεί υπόψη για τον υπολογισμό των καταβλητέων σ' αυτόν επιδομάτων εορτών και αδείας. (ΑΠ 215/2014, 269/2011) Επομένως ο περί του αντιθέτου πρώτος αναιρετικός λόγος εκ του αριθμού 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμος. Σύμφωνα με το άρθρο 1 του ν. 1790/1988 " Ιδρύεται Οργανισμός κοινής ωφέλειας με την επωνυμία "Οργανισμός ..." (....) ο οποίος είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου και ανήκει εξ ολοκλήρου στο Δημόσιο, έχει δε την έδρα του στην Αθήνα και τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργού Γεωργίας", κατά δε το άρθρο 2 του ίδιου νόμου, όπως νυν ισχύει, μετά τον ν. 3877/2010, " Ο ...

έχει τους ακόλουθους σκοπούς: α) την ασφάλιση της φυτικής και ζωικής παραγωγής και του ζωικού κεφαλαίου των αγροτικών εκμεταλλεύσεων, από ζημιές που προκαλούνται από φυσικούς κινδύνους, παθήσεις και ασθένειες που αναφέρονται στο άρθρο 5 του παρόντος νόμου, β) την πρόσθετη και την προαιρετική ασφάλιση κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο άρθρο 4 παράγραφοι 4 και 5 του παρόντος νόμου, γ) την επεξεργασία, αξιολόγηση και αξιοποίηση των ερευνών που πραγματοποιεί η Διεύθυνση του άρθρου 2 του παρόντος νόμου, για τους φυσικούς κινδύνους που απειλούν τις αγροτικές εκμεταλλεύσεις, δ) την υποβολή προτάσεων στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για την αναδιάρθρωση της αγροτικής παραγωγής και την προσαρμογή των καλλιεργειών στο φυσικό περιβάλλον, με σκοπό την κατά το δυνατόν αποφυγή των καταστροφών, καθώς και την εφαρμογή τεχνικών για την ελαχιστοποίηση του αποτελέσματος των ζημιών, ε) την παροχή τεχνικών συμβουλών στους αγρότες και στις οργανώσεις των αγροτών σε θέματα πρόληψης, προστασίας και ασφάλισης κατά της επέλευσης καταστροφικών φυσικών κινδύνων, καθώς και την παροχή τεχνικών και στατιστικών στοιχείων στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, στ) τη συμμετοχή του ....

σε προγράμματα ανάπτυξης του αγροτικού τομέα της οικονομίας, ζ) την ενεργητική προστασία της αγροτικής παραγωγής, του φυτικού, ζωικού, αλιευτικού και υδατοκαλλιεργητικού κεφαλαίου των αγροτικών εκμεταλλεύσεων, που ασκείται σύμφωνα με τις ειδικότερες διατάξεις του ν. 2342/1995 "Ενεργητική προστασία της γεωργικής, κτηνοτροφικής και αλιευτικής παραγωγής και άλλες διατάξεις" (ΦΕΚ 208 Α`), όπως αυτός ο νόμος ισχύει κάθε φορά, η) την εκπαίδευση του προσωπικού του και των εμπειρογνωμόνων του "Πίνακα Πιστοποιημένων Εμπειρογνωμόνων" που ορίζεται στο άρθρο 17, θ) την παροχή υπηρεσιών σε φορείς του Δημοσίου και τρίτους, στο πλαίσιο της εξυπηρέτησης των σκοπών του.

Επίσης κατά το άρθρο 15 του ιδίου νόμου, "ο .... απαλλάσσεται από δικαστικά τέλη για όλες τις δίκες του και απολαμβάνει όλες τις ατέλειες και τα δικαστικά και δικονομικά προνόμια που έχει το Δημόσιο. Εξ άλλου, στις διατάξεις του άρθρου 90 παρ.1 και 3 του ν. 2362/1995 "περί Δημοσίου Λογιστικού, ελέγχου των δαπανών του Κράτους κλπ" ορίζεται ότι "Οποιαδήποτε απαίτηση κατά του Δημοσίου παραγράφεται μετά πενταετία, εφ' όσον από άλλη γενική ή ειδική διάταξη δεν ορίζεται βραχύτερος χρόνος παραγραφής αυτής" και ότι "Η απαίτηση οποιουδήποτε των με σχέση δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου υπαλλήλων του Δημοσίου, πολιτικών ή στρατιωτικών, κατ' αυτού, που αφορά σε αποδοχές ή άλλες κάθε φύσεως απολαβές αυτών ή αποζημιώσεις, έστω και αν βασίζεται σε παρανομία των οργάνων του Δημοσίου ή στις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού διατάξεις, παραγράφεται μετά διετία από τη γένεση της".

Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών συνάγεται ότι με την πρώτη ρυθμίζεται γενικά το θέμα του χρόνου της παραγραφής των αξιώσεων κατά του Δημοσίου, ο οποίος προσδιορίζεται σε πέντε έτη που υπολογίζονται από το τέλος του έτους μέσα στο οποίο γεννήθηκε η συγκεκριμένη αξίωση και ήταν δυνατή η δικαστική επιδίωξη αυτής (άρθρο 91 του ν. 2362/1995), ενώ με τη δεύτερη ρυθμίζεται ειδικά ο χρόνος της παραγραφής των αξιώσεων των με σχέση δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου υπαλλήλων του Δημοσίου κατ' αυτού, που αφορούν σε αποδοχές ή άλλες πάσης φύσεως απολαβές ή αποζημιώσεις, ο οποίος προσδιορίζεται σε δύο έτη που υπολογίζονται από τη γένεση της συγκεκριμένης αξίωσης.

Η διάταξη του άρθρου 90 παρ.3 είναι ειδική σε σχέση με τη διάταξη του άρθρου 90 παρ.1 του ανωτέρω νόμου και, κατά συνέπεια, κατισχύει αυτής, χωρίς να έρχεται σε αντίθεση ούτε με το άρθρο 4 παρ.1 του Συντάγματος ούτε με τις διατάξεις των άρθρων 6 παρ.1 της ΕΣΔΑ και 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου αυτής (ΑΕΔ 1/2012).

καθόσον οι τελευταίες αυτές διατάξεις, οι οποίες εξασφαλίζουν σε κάθε πρόσωπο το δικαίωμα της παροχής έννομης προστασίας και της διασφάλισης ίσων δικαιωμάτων και εγγυήσεων για δίκαιη δίκη, δεν στερούν από τον κοινό νομοθέτη την εξουσία να θεσμοθετεί ειδικές ρυθμίσεις, με την προϋπόθεση ότι τούτο επιβάλλεται από λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος, (ΑΠ 1,2/2014) Στη συγκεκριμένη περίπτωση η επέκταση των διατάξεων του άρθρου 90 παρ. 3 του ν. 2362/1995 , σύμφωνα με το άρθρο 15 του ν. 1790/88 και στις αξιώσεις των υπαλλήλων του αναιρεσείοντος κατ' αυτού για αποδοχές και κάθε φύσεως απολαβές κατ' αυτού, αντίκειται στα άρθρα 4 παρ. 1 και 20 παρ. 1 του Συντάγματος και την απορρέουσα από αυτές αρχή της ισότητας, με την ειδικότερη μορφή της ισότητας των διαδίκων, χωρίς αυτό (διετής παραγραφή) να δικαιολογείται από λόγους κοινωνικού η δημοσίου συμφέροντος, καθόσον ο αναιρεσείων είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, απολαύει διοικητικής και οικονομικής αυτοτελείας και τελεί υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Γεωργίας.

Πλην όμως από τους προαναφερόμενους σκοπούς του καταστατικού του δεν προκύπτει ότι η ρύθμιση αυτή επιβάλλεται από λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος. Τέτοιο λόγο δημοσίου συμφέροντος δεν συνιστά ο κατά το άρθ.1 του ιδρυτικού του αναιρεσείοντος ν.δ.1790/88 κοινωφελής χαρακτήρας του και η συνεπεία αυτού δυνατότητα υπαγωγής του στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Επομένως η επέκταση και στον αναιρεσείοντα της προβλεπομένης ως άνω διετούς παραγραφής έρχεται σε αντίθεση προς τις προαναφερθείσες διατάξεις και ειδικότερα των άρθ.4§1 και 20§1 του Συντάγματος, αφού με τον τρόπο αυτόν αναγνωρίζεται υπέρ του αναιρεσείοντος ευνοϊκή μεταχείριση, ενώ τίθενται σε δυσμενέστερη έναντι αυτού θέση οι μισθωτοί του ως προς τις κατ' αυτού μισθολογικές αξιώσεις τους (ΟλΑΠ 5/2011) Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το Εφετείο, όσον αφορά την υποβληθείσα από το εναγόμενο και απορριφθείσα πρωτοδίκως ένσταση παραγραφής, δέχθηκε τα εξής: "Το εναγόμενο ισχυρίζεται ότι η ένδικη αξίωση του ενάγοντος έχει υποπέσει στην διετή παραγραφή του άρθρου 90 του ν. 2362/1995 που ισχύει για τις αξιώσεις κατά του δημοσίου, καθόσον το ίδιο απολαμβάνει όλες τις ατέλειες και τα δικαστικά και δικονομικά προνόμια που έχει το Δημόσιο.

Η σχετική ένσταση, που επαναφέρεται με λόγο έφεσης, είναι σύμφωνα με τη μείζονα απορριπτέα, καθόσον στην προκειμένη περίπτωση έχουν εφαρμογή οι διατάξεις των άρθρων 250 και 253 ΑΚ και, συνεπώς, οι ένδικες αξιώσεις του ενάγοντος δεν έχουν υποπέσει στην πενταετή παραγραφή των εν λόγω διατάξεων, εφόσον η ένδικη αγωγή ασκήθηκε με επίδοσή της στο εναγόμενο την 29/12/2011" .

Έτσι, που έκρινε το Εφετείο, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην αμέσως προηγούμενη παράγραφο, δεν παραβίασε με τη μη εφαρμογή της τη διάταξη του αρθρ. 90 παρ.3 του Ν.2362/1995. Επομένως ο περί του αντιθέτου δεύτερος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίο ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι εσφαλμένα η προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε την πενταετή παραγραφή για την άσκηση της αξιώσεως του ενάγοντα, διότι για τον αναιρεσείοντα ισχύει η διετής παραγραφή του αρθρ. 90 παρ.3 του Ν.2362/1995 είναι αβάσιμος.

Τέλος ο τρίτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίο ο αναιρεσείων παραπονείται για την κήρυξη της αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου προσωρινώς εκτελεστής, είναι απαράδεκτος, διότι δεν προβλέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 560 ΚΠολΔ.

Επομένως, αφού κρίθηκαν αβάσιμοι όλοι οι λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί αυτή στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, κατά το διατακτικό, μη συντρεχούσης περίπτωσης μείωσης των δικαστικών εξόδων μολονότι το αναιρεσείον απολαμβάνει των απαλλαγών και ατελειών του Δημοσίου (άρθρο 15§2 του Ν 1790/1988 οργάνωση και λειτουργία Οργανισμού ... και άλλες διατάξεις), εφόσον η νομική του υπηρεσία δεν διεξάγεται από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους(Ολ.ΑΠ 1176/1984,ΑΠ589/2015).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17-8-2017 αίτηση του Οργανισμού ... ...., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 4119/2017 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, εκ χιλίων οκτακοσίων (1800)ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 17 Μαΐου 2019

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 18 Ιουλίου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ