Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility of new claim raised after first instance trial.

Απόφαση 861 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 861/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Μαρτίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Θ. Γ. του Δ., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Γεώργιο Διαμαντόπουλο και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία ΓΚΡΟΥΠΑΜΑ ( GROUPAMA ) ΦΟΙΝΙΞ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ, η οποία εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νομίμως και η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Γεώργιο Πανούση και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 40730-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:29542/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1502/2008 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσίβλητη με την από 4/12/2008 αίτησή της.

Εκδόθηκε η 521/2010 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία απέρριψε εν μέρει την αίτηση και παρέπεμψε την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο.

Εκδόθηκε η 1982/2012 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 23/11/2012 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Λαμπρόπουλος, ανέγνωσε την από 8/3/2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος τoυ αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τις διατάξεις των άρθρων 527 και 269 ΚΠολΔ, που έχουν εφαρμογή κατ' άρθρο 591 παρ. 1 του ιδίου Κώδικα και επί των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο, καθώς και από τη σύμβατης ασφάλισης του (άρθρο 681Α ΚΠολΔ), είναι απαράδεκτη για πρώτη φορά στη δευτεροβάθμια δίκη, προβολή από τον εκκαλούντα πραγματικών ισχυρισμών που αποτελούν ενστάσεις ή αντενστάσεις, εκτός αν αυτοί γεννήθηκαν μετά την τελευταία συζήτηση στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ή συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 269 ΚΠολΔ, μεταξύ των οποίων, αν αυτοί αποδεικνύονται με δικαστική ομολογία του αντιδίκου ή αποδεικνύονται εγγράφως και το δικαστήριο κρίνει ότι ο διάδικος δεν γνώριζε ούτε μπορούσε να έχει πληροφορηθεί εγκαίρως την ύπαρξη των εγγράφων. (ΑΠ 468/2007).

Κατά το άρθρο 578 ΚΠολΔ, αν το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης κρίνεται εσφαλμένο, αλλά το διατακτικό ορθό, ο Άρειος Πάγος απορρίπτει την αναίρεση, εκτός αν υπάρχει έννομο συμφέρον να αποτραπεί δεδικασμένο, οπότε αναιρείται η απόφαση μόνο ως προς την εσφαλμένη αιτιολογία της. Η αντικατάσταση του αιτιολογικού της προσβαλλόμενης απόφασης από το αναιρετικό δικαστήριο συνίσταται στη με την απόφαση του υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που δέχεται η προσβαλλόμενη απόφαση σε άλλο κανόνα δικαίου, εφόσον η υπαγωγή αυτή απολήγει σε πόρισμα με περιεχόμενο όμοιο προς το διατακτικό της απόφασης. Το αιτιολογικό νοείται η νομική αιτία, ήτοι η διάταξη νόμου, που αποτελεί την μείζονα πρόταση του νομικού συλλογισμού (ΑΠ (Ολ.) 30/1998, ΑΠ 345/2012).

Στην προκειμένη περίπτωση με την υπ' αριθ. 521/2010 απόφαση του δικαστηρίου τούτου αναιρέθηκε η υπ' αριθ. 1502/2008 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης για παράβαση του αριθ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και ειδικότερα, διότι έκανε δεκτό ισχυρισμό του εναγομένου (εξ αναγωγής) περί μη ευθύνης του, λόγω ελλείψεως της τεκμαιρομένης εις βάρος του υπαιτιότητας για την παραβίαση ασφαλιστικού βάρους (άρθρ. 9 παρ. 2 Ν. 2496/1997), χωρίς προηγουμένως να έχει προταθεί παραδεκτά, τόσον ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, όσο και ενώπιον του Εφετείου με λόγο εφέσεως, σε αντίθεση με τον ισχυρισμό περί περιορισμού της ευθύνης του μέχρι της αξίας του υπ' αριθ.

κυκλ. ... ΙΧΕ ζημιογόνου αυτοκινήτου του, του οποίου τη νομή και κατοχή, κατά το χρόνο του ατυχήματος, είχε ο υιός του Χ. Γ. και το οδηγούσε υπό την επίδραση οινοπνεύματος και τοξικών ουσιών, εν αγνοία του, ο οποίος είχε προβληθεί νόμιμα (άρθρ. 4 Ν. ΓΠΝ/1911). Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ενώπιον του δικαστηρίου της παραπομπής ο εξ αναγωγής - εναγόμενος - εκκαλών και ήδη αναιρεσείων προέβαλε, το πρώτον, με πρόσθετο λόγο έφεσης τον ως άνω ισχυρισμό περί απαλλαγής του από το ασφαλιστικό βάρος, λόγω του ότι δεν ήταν κάτοχος του ως άνω ζημιογόνου αυτοκινήτου, κατά το χρόνο του ατυχήματος και ότι ουδεμία υπαιτιότητα του βαρύνει για το γεγονός της παραβιάσεως, υπό του ως άνω οδηγού ασφαλιστικού όρου.

Ο ως άνω καταλυτικός της ένδικης αγωγής ισχυρισμός του εξ αναγωγής - εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος δεν προτάθηκε ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, όπως προκύπτει από την παραδεκτώς κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ επισκόπηση των πρακτικών του και των προτάσεων του εναγομένου και δέχθηκε η ως υπ' αριθ. 521/2010 απόφαση του δικαστηρίου του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε για το λόγο αυτό την ανωτέρω υπ' αριθ. 150/2008 απόφαση του Εφετείου, αλλά για πρώτη φορά κατά την, μετ' αναίρεση, ενώπιον αυτού συζήτηση της υπόθεσης, που προβλήθηκε, με πρόσθετο λόγο έφεσης με τις προτάσεις.

Συνεπώς, ο εν λόγω ισχυρισμός, ο οποίος προβάλλεται από τον αναιρεσείοντα με την ιδιότητα του εκκαλούντος, αφού κατ' ευδοκίμηση της δικής του Έφεσης εξετάσθηκε και απορρίφθηκε η ως άνω βάση της αγωγής με την αναιρεθείσα απόφαση του δικάσαντος Εφετείου και όχι υπό την ιδιότητα του εφεσιβλήτου προς υπεράσπιση κατά της έφεσης των αναιρεσβλήτων, είναι απαράδεκτος.

Εξ άλλου, για το παραδεκτό αυτού, ανεξάρτητα από τη βραδεία προβολή του, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 527 παρ. 2 ΚΠολΔ, καθόσον ο ισχυρισμός αυτός δεν γεννήθηκε το πρώτο μετά την έκδοση της υπ' αριθ. 1502/2008 αποφάσεως του Εφετείου. Ούτε συντρέχουν οι εκκαλούμενες προϋποθέσεις του άρθρου 269 ΚΠολΔ, δηλαδή ότι ούτος, κατά τα περιστατικά που τον θεμελιώνουν αποδεικνύεται με δικαστική ομολογία των αναιρεσιβλήτων.

Περαιτέρω, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 1982/2012 απόφαση του απέρριψε τον ισχυρισμό αυτό δεχόμενο ότι δεν μπορούσε να προβληθεί με πρόσθετο λόγο εφέσεως, στην μετ' αναπομπή συζήτηση (7-5-2012), διότι η συζήτηση αυτή ήταν δεύτερη για τους διαδίκους που αναιρέθηκε η απόφαση (εναγόμενο - εκκαλούντα - αναιρεσίβλητο και ενάγουσα - εφεσίβλητη - αναιρεσίβλητη) και πρόσθετοι λόγοι έφεσης μπορούσαν να ασκηθούν μέχρι τις 1-11-2007 (α' ημερ.

συζ. της έφεσης), δεδομένου ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αναιρέθηκε στο σύνολο της και οι διάδικοι δεν επανήλθον στην προ της έκδοσης αυτής κατάσταση. Από τις παραδοχές αυτές προκύπτει ότι το μεν αποδεικτικό πόρισμα, που συνδέεται αιτιωδώς με το διατακτικό είναι ορθό, το δε αιτιολογικό (μείζονα πρόταση του νομικού συλλογισμού) είναι εσφαλμένο και γι' αυτό πρέπει να αντικατασταθεί, κατ' άρθρο 578 ΚΠολΔ και να απορριφθεί ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθ. 14 του άρθρου 554 ΚΠολΔ, διότι παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο και ειδικότερα ότι έσφαλε που δεν δέχθηκε αυτοτελή ισχυρισμό (ένσταση) προβληθείσα, το πρώτον, στο Εφετείο με πρόσθετο λόγο έφεσης, δικάζοντας μετά από μερική παραδοχή αναίρεσεως και αναπομπή της υπόθεσης για περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο.

Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης (άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ), σύμφωνα με το διατακτικό.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23-12-2012 αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ' αριθ. 1982/2012 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.- Και,

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας τα οποία ορίζει στο χρηματικό ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Απριλίου 2013. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Μαΐου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ