Supreme Court dismisses appeal due to lack of personal appearance by the appellant despite valid service of process.

Απόφαση 861 / 2009 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 861/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Θεμέλη, Ειρήνη Αθανασίου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη και Παναγιώτη Κομνηνάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία "Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης" (Ο.Α.Σ.Θ.), που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Βικτωρία Δούκα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-12-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 19357/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 2643/2007 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 22-4-2008 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσίβλητο όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ειρήνη Αθανασίου διάβασε την από 13-1-2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως. Η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά μεν τις παρ. 1 και 2 του άρθρου 568 Κ.Πολ.Δ., για τον προσδιορισμό δικασίμου της αιτήσεως αναιρέσεως προσάγεται επικυρωμένο αντίγραφο αυτής, επί του οποίου ο πρόεδρος του αρμοδίου τμήματος του Αρείου Πάγου με απλή σημείωσή του ορίζει δικάσιμο, κατά δε το α' εδάφιο της παρ. 4 του ίδιου άρθρου, αν τη συζήτηση επισπεύσει ο αναιρεσείων, η κλήση συντάσσεται κάτω από το αντίγραφο του δικογράφου που έχει κατατεθεί και επιδίδεται με επιμέλειά του στους αντιδίκους τουλάχιστον εξήντα ημέρες πριν από τη δικάσιμο, αν όλου οι διάδικοι που καλούνται διαμένουν στην Ελλάδα, και τουλάχιστον ενενήντα ημέρες, αν κάποιος από τους διαδίκους διαμένει στο εξωτερικό ή η διαμονή του είναι άγνωστη.

Ακόμη, με την παρ. 1 του άρθρου 498 Κ.Πολ. Δ., ορίζεται ότι κάθε διάδικος μπορεί μετά την άσκηση του ένδικου μέσου, φέροντας αντίγραφο του ένδικου μέσου και της αποφάσεως που προσβάλλεται στη γραμματεία του δικαστηρίου προς το οποίο το ένδικο μέσο απευθύνεται, να ζητήσει να προσδιοριστεί δικάσιμος και να φέρει για συζήτηση την υπόθεση με κλήση κάτω από το αντίγραφο του δικογράφου που έχει κατατεθεί ή και αυτοτελώς, η οποία επιδίδεται στον αντίδικο.

Από τις διατάξεις αυτές σαφώς προκύπτει ότι, για να είναι νόμιμη η από τον επισπεύδοντα αναιρεσείοντα κλήτευση του αναιρεσιβλήτου για την ορισθείσα από τον Πρόεδρο του αρμόδιου τμήματος του Αρείου Πάγου δικάσιμο, είναι αναγκαία η προς τον αναιρεσίβλητο επίδοση, νόμιμα και εμπρόθεσμα αντιγράφου του δικογράφου της αιτήσεως αναιρέσεως που κατατέθηκε με την κάτω από αυτό κλήση για συζήτηση της αιτήσεως αυτής αναιρέσεως ή την τυχόν αυτοτελή κλήση που έχει κατατεθεί για συζήτηση της εν λόγω αιτήσεως αναιρέσεως.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 576 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι. Εξάλλου, κατά μεν την παρ. 1 του άρθρου 96 Κ.Πολ.Δ., η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση, κατά δε το άρθρο 104 του ίδιου Κώδικα για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως την πρώτη συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως, το δε δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη πληρεξουσιότητας, καθώς και την υπέρβασή της.

στην προκειμένη περίπτωση εισάγεται για συζήτηση η από 22-4-2008 αίτηση του ...για αναίρεση της υπ' αριθ. 2643//2007 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου κατά την προσδιορισθείσα και στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη δικάσιμο ο αναιρεσείων δεν εμφανίστηκε, ενώ ο αναιρεσίβλητος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Βικτωρία Δούκα.

Προκύπτει από την επισημειωματική πράξη του αρμοδίου δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ... επί επικυρωμένου ακριβούς αντιγράφου της ως άνω αιτήσεως αναιρέσεως με τις κάτω από αυτήν πράξεις καταθέσεως και ορισμού δικασίμου, το οποίο επικαλείται και προσκομίζει ο αναιρεσίβλητος, ότι την προκειμένη συζήτηση επί της εν λόγω αιτήσεως αναιρέσεως φέρεται ότι επιμελήθηκε ο αναιρεσείων δια της δικηγόρου Θεσσαλονίκης Ελένης Χιώτη, η οποία έχει υπογράψει ως πληρεξούσια αυτού (αναιρεσείοντος) την κάτω από το πιο πάνω αντίγραφο κλήση για συζήτηση της υποθέσεως, κατά παραγγελία της οποίας ο παραπάνω δικαστικός επιμελητής στις ...

επέδωσε στον αναιρεσίβλητο το ως άνω επικυρωμένο αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως με τις κάτω από αυτήν πράξεις καταθέσεως και ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο. Όμως δεν προκύπτει ότι ο απολειπόμενος αναιρεσείων είχε χορηγήσει πληρεξουσιότητα στην προαναφερόμενη δικηγόρο (Ελένη Χιώτη), για να επισπεύσει τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως, δεδομένου ότι δεν προσκομίζεται σχετικό πληρεξούσιο συμβολαιογραφικό έγγραφο.

Τέλος, δεν προκύπτει ότι ο απολειπόμενος αναιρεσείων κλητεύθηκε με επιμέλεια του αναιρεσιβλήτου, δεδομένου μάλιστα ότι ο τελευταίος δεν ισχυρίζεται κάτι τέτοιο. Επομένως πρέπει, σύμφωνα με όσα στην προτασσόμενη σκέψη διαλαμβάνονται, να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση επί της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.

Ένα όμως μέλος του Δικαστηρίου, δηλαδή η Αρεοπαγίτης Ειρήνη Αθανασίου έχει την ακόλουθη γνώμη: Από τις πιο πάνω στη μείζονα σκέψη της παρούσας αποφάσεως αναφερόμενες δικονομικές διατάξεις προκύπτει ότι, αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι.

Ειδικότερα, στην περίπτωση κατά την οποία επισπεύδει τη συζήτηση ο αναιρεσείων, πρέπει ο εμφανιζόμενος αναιρεσίβλητος να επικαλεστεί και να προσκομίσει το αντίγραφο του αναιρετηρίου με την κάτω από αυτό κλήση για συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως ή την τυχόν αυτοτελή κλήση που έχει κατατεθεί για συζήτηση της αιτήσεως αυτής αναιρέσεως, που του επιδόθηκαν με την επιμέλεια του αναιρεσείοντος.

Για μια τέτοια επίδοση (που ανάγεται στο πεδίο των προπαρασκευαστικών πράξεων και των κλήσεων έως την πρώτη συζήτηση στο ακροατήριο) θεωρείται, σύμφωνα με το άρθρο 104 του Κ.Πολ.Δ., ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα για το δικηγόρο, κατά παραγγελία του οποίου ο οικείος δικαστικός επιμελητής επέδωσε στον αναιρεσίβλητο το αντίγραφο του αναιρετηρίου με την κάτω από αυτό κλήση για συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως ή την τυχόν αυτοτελή κλήση που έχει κατατεθεί για συζήτηση της αιτήσεως αυτής αναιρέσεως.

Τότε μόνο ανακύπτει θέμα υπάρξεως πληρεξουσιότητας όταν ο πληρεξούσιος δικηγόρος του αναιρεσείοντος που επισπεύδει τη συζήτηση εμφανίζεται στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, αλλά δεν αποδεικνύει την ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας, που αυτεπαγγέλτως πλέον εξετάζει το δικαστήριο, οπότε ο αναιρεσείων θεωρείται ως μη παριστάμενος και κηρύσσεται άκυρη και η κλήση, με βάση την οποία εμφανίζεται ως επιμελούμενος τη συζήτηση, με αποτέλεσμα να μη χωρεί εφαρμογή της προαναφερόμενης διατάξεως του άρθρου 576 παρ. 1 του Κ.Πολ..Δ., σύμφωνα με την οποία ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι (πρβλ.

Ολ ΑΠ 1141/1983, 2/1992, 4/1994, ΑΠ 1915/2007, 1719/2001, 1413/2000, 1946/1984). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προαναφέρθηκε, όπως προκύπτει από την επισημειωματική πράξη του ως άνω αρμόδιου δικαστικού επιμελητή επί επικυρωμένου ακριβούς αντιγράφου της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως με τις κάτω από αυτήν πράξεις καταθέσεως και ορισμού δικασίμου, το οποίο επικαλείται και προσκομίζει ο αναιρεσίβλητος, την προκειμένη συζήτηση επί της εν λόγω αιτήσεως αναιρέσεως επιμελήθηκε ο αναιρεσείων δια της δικηγόρου Θεσσαλονίκης Ελένης Χιώτη, η οποία έχει υπογράψει ως πληρεξούσια αυτού (αναιρεσείοντος) την κάτω από το πιο πάνω αντίγραφο κλήση για συζήτηση της υποθέσεως, κατά παραγγελία της οποίας ο παραπάνω δικαστικός επιμελητής στις 18-11-2008 επέδωσε στον αναιρεσίβλητο το ως άνω επικυρωμένο αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως με τις κάτω από αυτήν πράξεις καταθέσεως και ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο.

Ενόψει αυτών, σύμφωνα με τα παραπάνω, θεωρείται ότι πράγματι υπήρχε, κατά το άρθρο 104 Κ.Πολ.Δ., πληρεξουσιότητα για την ανωτέρω δικηγόρο, κατά παραγγελία της οποίας ο οικείος δικαστικός επιμελητής επέδωσε στον αναιρεσίβλητο το αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως με τις κάτω από αυτήν πράξεις καταθέσεως και ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση κατά την ως άνω δικάσιμο, και ως εκ τούτου δεν υφίσταται περίπτωση ακυρότητας της εν λόγω κλήσεως εξαιτίας ελλείψεως σχετικής πληρεξουσιότητας.

Επομένως, παρά το ότι ο αναιρεσείων, που επισπεύδει τη συζήτηση, δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της προκειμένης υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου στην πιο πάνω δικάσιμο, θα έπρεπε, κατά τη γνώμη της μειοψηφίας, σύμφωνα με την προαναφερόμενη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., η υπόθεση να συζητηθεί σαν να ήταν παρόντες αμφότεροι οι διάδικοι.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση επί της από 22 Απριλίου 2008 αιτήσεως του ... για αναίρεση της υπ' αριθ. 2643/2007 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Φεβρουαρίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 7 Απριλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ