Legislator Case Law & Legislation
860/2019 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on Christmas bonuses, ruling employer's bonus is part of regular salary for calculation purposes.

Case Number 860/2019
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal filed by a legal entity against a first-instance judgment regarding Christmas and Easter bonuses. The employer argued that a specific bonus was not part of the regular salary, while the court found it constituted a fixed contractual benefit. Consequently, the court ruled that this bonus must be included in the calculation of regular wages for determining holiday allowances and overtime rates.

Legislator headnote

AI generated

Articles 648, 653, 666, 679 of the Civil Code; Article 1 of Law 1790/1988; Article 14(3) of Law 1790/1988; Article 2 of the EEC Treaty; Article 3(1) of Presidential Decree 539/1945; Article 3(16) of Law 4504/1966; Article 1(1) of Law 435/1976; Article 1(2) of Law 1082/1980; Article 3 of Ministerial Decision 19040/1981: A fixed and permanent employer benefit provided in kind or cash during the employment contract constitutes part of the regular salary and must be considered for calculating Christmas and Easter bonuses, vacation pay, and overtime premiums.

Keywords

AI generated
Christmas bonuses calculation regular salary definition overtime premium base fixed employer benefit vacation pay entitlement overtime work compensation holiday allowance rules

Cited Legislation

AI generated
Articles 648, 653, 666, 679 of the Civil Code
Article 1 of Law 1790/1988
Article 14(3) of Law 1790/1988
Article 2 of the EEC Treaty
Article 3(1) of Presidential Decree 539/1945
Article 3(16) of Law 4504/1966
Article 1(1) of Law 435/1976
Article 1(2) of Law 1082/1980
Article 3 of Ministerial Decision 19040/1981

Cited Case Law

AI generated
OLAP 16/2011
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 860 / 2019 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 860/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1 Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Σοφία Καρυστηναίου, Μαρία Νικολακέα, Αρετή Παπαδιά και Σοφία Τζουμερκιώτη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 20η Νοεμβρίου 2018, με την παρουσία και της γραμματέα Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ.

Του αναιρεσείοντος: Νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία "..." (...), όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην ….και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) της πληρεξούσιας δικηγόρου Ιφιγένειας Καρανδρέα, η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Δ. Λ. του Ν., κατοίκου ... που παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) της πληρεξούσιας δικηγόρου Χριστίνας Τασιοπούλου, η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-12-2011 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών με αριθμό 2809/27-12-2011. Εκδόθηκαν η 1335/2013 απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν άσκησης έφεσης κατ' αυτής, η 1424/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 17-8-2017 και με αριθμό κατάθεσης 500070/17-8-2017 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Εισηγήτρια ορίσθηκε η αρεοπαγίτης, Σοφία Τζουμερκιώτη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 648, 653, 666, 679 ΑΚ, της 95/1949 διεθνούς σύμβασης "περί προστασίας του ημερομισθίου", που κυρώθηκε με το ν. 3248/1955, των άρθρων 2 της από 26-2-1975 ΕΓΣΣΕ, που κυρώθηκε με το ν. 133/1975, 3 παρ.1 και 3 του α.ν. 539/1945, 3 παρ.16 του ν. 4504/1966, 1 παρ.1 του ν. 435/1976, 1 παρ.2 του ν. 1082/1980 και 3 της 19040/1981 απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας "χορήγηση επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα στους μισθωτούς όλης της χώρας που απασχολούνται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου", συνάγεται ότι, ως τακτικές αποδοχές βάσει των οποίων υπολογίζονται τα δώρα εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα, οι αποδοχές άδειας και τα επιδόματα άδειας και εξευρίσκεται το ωρομίσθιο και η προσαύξηση για την παρεχόμενη υπερωριακή εργασία, νοούνται ο συμβατικός ή νόμιμος μισθός ή το ημερομίσθιο, καθώς και οποιαδήποτε άλλη πρόσθετη εργοδοτική παροχή, σε χρήμα ή σε είδος, που καταβάλλεται κατά τη διάρκεια της σύμβασης εργασίας, με την προϋπόθεση ότι η παροχή αυτή δίδεται σταθερά και μόνιμα ως συμβατικό αντάλλαγμα της παρεχόμενης εργασίας (ΟλΑΠ 16/2011).

2.Με το άρθρο 1 του ν. 1790/1988, ιδρύθηκε ο ... (...), ο οποίος είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου και ανήκει εξολοκλήρου στο Δημόσιο. Κατά το άρθρο 14 παρ.3 του ανωτέρω ν. 1790/1988, "Το τακτικό καθώς και το έκτακτο προσωπικό με σχέση εργασίας δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου ορισμένου ή αορίστου χρόνου κατηγορίας γεωπόνων, μετεωρολόγων, μηχανικών, ηλεκτρονικών χειριστών αεροσκαφών, φυλάκων και μηχανοτεχνιτών συστημάτων ενεργητικής προστασίας των καλλιεργειών που υπηρετεί, κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, στους καταργούμενους με το άρθρο 17 παρ.2 του παρόντος νόμου Κλάδους Β' Ασφάλισης της Γεωργικής Παραγωγής και ΙΓ' Πρόληψης Ζημιών Γεωργικής Παραγωγικής του ΟΓΑ, μετατάσσεται αυτοδικαίως στον ..., μεταφερομένων αυτομάτως και των αντίστοιχων οργανικών θέσεών τους".

Εξάλλου, κατ' εξουσιοδότηση των άρθρων 3 και 12 περ. γ' του νόμου αυτού, εκδόθηκε ο "Κανονισμός Ασφάλισης Φυτικής Παραγωγής από τον Οργανισμό Ελληνικών Γεωργικών Ασφαλίσεων", ο οποίος εγκρίθηκε με την 10570/29-3-1989 απόφαση του Υπουργού Γεωργίας, δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Β' 260/14-4-1989 και έχει ισχύ νόμου. Με το άρθρο 27 του Κανονισμού αυτού, καθορίζονται τα έξοδα κίνησης και αποζημίωσης των οργάνων ασφάλισης του Οργανισμού και στην παρ.4 του άρθρου αυτού ορίζεται ότι: "Στους απασχολούμενους γεωπόνους στη διενέργεια πραγματογνωμοσυνών ζημιών της φυτικής παραγωγής (εκτιμήσεις, επανεκτιμήσεις, διαιτησίες, αναθεωρήσεις), στην άσκηση εποπτείας στις διενεργούμενες πραγματογνωμοσύνες, στην επισήμανση των ζημιών και στην παρακολούθηση της πορείας εξέλιξης των καλλιεργειών, καταβάλλεται αποζημίωση, το ποσό της οποίας ορίζεται κάθε φορά με αποφάσεις του διοικητικού συμβουλίου του ...

ή κατά ημέρα απασχόλησης ή κατά διενεργούμενη πραγματογνωμοσύνη ή σε συνδυασμό και των δύο τρόπων μαζί". Ακολούθως, εκδόθηκε νέος "Κανονισμός Φυτικής Παραγωγής από τον ...", ο οποίος εγκρίθηκε με την 15711/30-9-1998 απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Γεωργίας, δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 1079 Β'/14-10-1998 και, κατά το άρθρο 28 αυτού, άρχισε να ισχύει από την 1 Ιανουαρίου 1998.

Οι διατάξεις του άρθρου 27 του νέου Κανονισμού, με το οποίο καθορίζονται τα έξοδα κίνησης και αποζημίωσης των οργάνων ασφάλισης του Οργανισμού, είναι ταυτόσημες με αυτές του αντίστοιχου άρθρου του προηγούμενου Κανονισμού Φυτικής Παραγωγής.

3.Ο προβλεπόμενος από τη διάταξη του άρθρου 560 αρ.1 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου. Ο κανόνας ουσιαστικού δικαίου παραβιάζεται, εάν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή, αντίθετα, αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου (όταν προσδίδεται σε αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή) είτε ως κακή εφαρμογή (όταν γίνεται εσφαλμένη υπαγωγή των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης), με αποτέλεσμα την κατάληξη σε εσφαλμένο συμπέρασμα με τη μορφή του διατακτικού (ΟλΑΠ 1/2016). Με τον παραπάνω λόγο αναίρεσης ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας κατά την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας της αγωγής και των ενστάσεων των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την αξιοποίηση των ουσιαστικών παραδοχών, ήτοι αποκλειστικά των πραγματικών περιστατικών που δέχεται το δικαστήριο της ουσίας ότι αποδείχθηκαν ή ότι δεν αποδείχθηκαν (ΑΠ 319/2017, ΑΠ 130/2016).

4.Στην προκειμένη περίπτωση, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, που δίκασε ως εφετείο, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης 1424/2017 απόφασής του (ΚΠολΔ 561 παρ.2), εκτιμώντας όλα τα αποδεικτικά μέσα, που παραδεκτά επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, δέχθηκε, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του, τα εξής ουσιώδη:

Ότι ο ενάγων (ήδη αναιρεσίβλητος) προσλήφθηκε με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, δυνάμει της 982/27-7-1984 απόφασης του Διοικητή του Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ), ως τακτικός υπάλληλος του Οργανισμού αυτού, με βαθμό Α7 του Κλάδου Γεωπόνων και ανέλαβε υπηρεσία την 4-9-1984.

Ότι έκτοτε απασχολήθηκε στον κλάδο Β' Ασφάλισης Γεωργικής Παραγωγής του ΟΓΑ μέχρι την 1-11-1988, οπότε μετατάχθηκε αυτοδικαίως στο εναγόμενο (ήδη αναιρεσείον) νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου (ΝΠΙΔ) με την επωνυμία "..." (...), σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 1790/1988 και εντάχθηκε στον Κλάδο ΠΕ1- Γεωπόνων. Ότι από 1-1-2001 κατατάχθηκε στο 11ο μισθολογικό κλιμάκιο της κλίμακας ΠΕ 5 και στη συνέχεια του χορηγήθηκαν από 27-7-2001 το 12ο μ.κ., από 27-7-2003 το 13ο μ.κ., από 27-7-2005 το 14ο μ.κ., από 27-7-2007 το 15ο μ.κ., από 27-7-2009 το 16ο μ.κ.

και από 27-7-2011 το 17ο μ.κ.. Ότι την 24-11-2011 ο ενάγων υπέβαλε την παραίτησή του, η οποία έγινε αποδεκτή με την 13191/31-10-2011 απόφαση του Προέδρου του ... και συνταξιοδοτήθηκε. Ότι με τις 2730/31-1-2006 και 9559/28-5-2009 αποφάσεις του Προέδρου του ... είχε τοποθετηθεί προϊστάμενος στο Γραφείο Οικονομικών Ενισχύσεων του υποκαταστήματος Λάρισας, όπου παρέμεινε μέχρι τη συνταξιοδότησή του.

Ότι σε εκτέλεση της διάταξης του άρθρου 27 (και όχι 26) του Κανονισμού Ασφάλισης Φυτικής Παραγωγής, εκδόθηκε η 27/4-4-1995 απόφαση του ΔΣ του ..., με την οποία ορίσθηκε ότι: "Στους γεωτεχνικούς υπαλλήλους του ..., Προϊσταμένους Γενικής Διεύθυνσης, Διευθύνσεων Υπηρεσιών και Τμημάτων της Κεντρικής Διοίκησης και των περιφερειακών Υποκαταστημάτων, οι οποίοι από τη φύση των καθηκόντων τους έχουν τη γενικότερη ευθύνη και εποπτεία επί θεμάτων ασφάλισης και πρόληψης των ζημιών της Φυτικής Παραγωγής και του Ζωικού Κεφαλαίου, καταβάλλεται κατά μήνα αποζημίωση, ακόμα και αν δεν πραγματοποιείται απομάκρυνση από την έδρα τους, η οποία καθορίζεται αντίστοιχα ίση με την αποζημίωση, που κάθε φορά δικαιούται, για 10 ημέρες απασχόλησης για την επισήμανση των ζημιών, την άσκηση εποπτείας, παρακολούθηση της πορείας και της εξέλιξης των καλλιεργειών και των κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων κλπ.

Πέραν αυτής καμία άλλη αποζημίωση για άσκηση εποπτείας δεν χορηγείται κατά την εκτός έδρας απασχόλησή τους. Η ως άνω αποζημίωση καταβάλλεται και στους γεωτεχνικούς τακτικούς υπαλλήλους του ..., οι οποίοι σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ.9 του άρθρου 93 του Κανονισμού Καταστάσεως Προσωπικού ..., προΐστανται αντίστοιχων οργανικών μονάδων, οι οποίες δεν στελεχώνονται από προσωπικό γεωτεχνικών κλάδων του ..., σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 89 και 90 του Κανονισμού Καταστάσεως Προσωπικού ...".

Ότι με την από 24-1-2002 απόφαση του ΔΣ του ... ορίσθηκε ότι: "Στους γεωτεχνικούς τακτικούς υπαλλήλους του ..., που ασκούν καθήκοντα Προϊσταμένων Οργανικών Μονάδων επιπέδου Διεύθυνσης ή Τμήματος της Κεντρικής Διοίκησης του ..., καθώς και καθήκοντα Προϊσταμένων περιφερειακών Υποκαταστημάτων καταβάλλεται, για όσο χρόνο ασκούν τα ως άνω καθήκοντα, ειδική μηνιαία αποζημίωση, το ύψος της οποίας ορίζεται στο ποσό που αντιστοιχεί σε δέκα (10) εποπτείες, όπως αυτές καθορίζονται στην προηγούμενη παράγραφο.

Πέραν αυτής καμία άλλη αποζημίωση εποπτείας δεν χορηγείται κατά την εκτός έδρα απασχόλησή τους". Ότι ο ενάγων, ενόψει του ότι από 1-2-2006 κατείχε τη θέση προϊσταμένου του Γραφείου Οικονομικών Ενισχύσεων του υποκαταστήματος Λάρισας, ελάμβανε ανελλιπώς την ειδική μηνιαία αποζημίωση για την άσκηση εποπτείας, σύμφωνα με τη διάταξη 4 α' της 60/2002 απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου του ..., ανάλογα με τις ημέρες απασχόλησής του κάθε μήνα.

Ότι η εν λόγω αποζημίωση καταβαλλόταν σε αυτόν σταθερά και μόνιμα, ως αντάλλαγμα για την παρεχόμενη εργασία του και ως εκ τούτου υπάγεται στην έννοια των τακτικών αποδοχών. Ότι η ανωτέρω παροχή, ως αποτελούσα μέρος των τακτικών μηνιαίων αποδοχών του ενάγοντος, έπρεπε να συνυπολογισθεί στα επιδόματα εορτών και άδειας των ετών 2006 έως και 2009, χωρίς να ασκεί έννομη επιρροή το γεγονός ότι ο ενάγων, κατά τα αναφερόμενα έτη, δεν ασκούσε καθήκοντα προϊσταμένου σε επίπεδο διεύθυνσης.

Ότι το εναγόμενο, με την 26/5-2-2008 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του, αποφάσισε να υπολογίζεται εφεξής η ειδική αποζημίωση εποπτείας στα δώρα Χριστουγέννων, στα επιδόματα άδειας και στις τρίμηνες κατά τη συνταξιοδότηση αποδοχές των εν ενεργεία γεωτεχνικών υπαλλήλων του ..., που ασκούν καθήκοντα προϊσταμένων οργανικών μονάδων επιπέδου διεύθυνσης ή τμήματος της Κεντρικής Διοίκησης του ..., καθώς και καθήκοντα προϊσταμένου περιφερειακών υποκαταστημάτων.

Ότι έτσι, από το έτος 2008, το εναγόμενο συνυπολόγιζε και την ειδική αυτή αποζημίωση στα δώρα και στο επίδομα άδειας των γεωτεχνικών που ελάμβαναν την αποζημίωση εποπτείας, δεν συνυπολόγιζε όμως αυτήν στις αποδοχές άδειας και στις τρίμηνες αποδοχές κατά τη συνταξιοδότηση των εν ενεργεία γεωτεχνικών υπαλλήλων, που ασκούσαν καθήκοντα επόπτη και ελάμβαναν την ειδική αποζημίωση, σύμφωνα με την παρ. 4 α' της 60/2002 απόφασης του ΔΣ του ....

Στη συνέχεια, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, αφού προέβη στον υπολογισμό της ειδικής μηνιαίας αποζημίωσης εποπτείας στα επιδόματα εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα, στις αποδοχές άδειας και στα επιδόματα άδειας του επιδίκου χρονικού διαστήματος (των ετών 2006 έως και 2009), έκρινε ότι το εναγόμενο οφείλει στον ενάγοντα, ως μισθολογικές διαφορές, το ποσό των 7.356,22 ευρώ.

Με βάση τις παραδοχές αυτές, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο απέρριψε την έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης, με την οποία έγινε δεκτή η ένδικη αγωγή και επιδικάσθηκε στον ενάγοντα το ποσό των 7.356,22 ευρώ, που αντιστοιχεί στις μισθολογικές διαφορές που προέκυψαν από τον υπολογισμό της ειδικής μηνιαίας αποζημίωσης εποπτείας στα επιδόματα εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα, στις αποδοχές άδειας και στα επιδόματα άδειας, κατά το επίδικο χρονικό διάστημα.

5.Έτσι που έκρινε το δικάσαν ως εφετείο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις αναφερόμενες ανωτέρω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, αφού η εν λόγω παροχή (ειδική αποζημίωση εποπτείας) εχορηγείτο παγίως κατά μήνα στον ενάγοντα, ως αντάλλαγμα της παρεχόμενης εργασίας του και, επομένως, αποτελούσε μέρος των τακτικών αποδοχών του και ως εκ τούτου έπρεπε να ληφθεί υπόψη για τον υπολογισμό των επιδομάτων εορτών (Χριστουγέννων- Πάσχα), των αποδοχών άδειας και του επιδόματος άδειας.

Επομένως, ο πρώτος λόγος της αίτησης, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα και αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 560 παρ.1 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμος. Οι περιεχόμενες στον ίδιο λόγο πλημμέλειες από το άρθρο 560 αρ.5 και 6 ΚΠολΔ, συνιστάμενες στο ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ότι στερείται νόμιμης βάσης, διότι δεν έχει καμία επαρκή αιτιολογία, είναι απαράδεκτες λόγω αοριστίας, διότι, ως προς την πρώτη πλημμέλεια, δεν προσδιορίζονται στο αναιρετήριο τα "πράγματα" (αυτοτελείς ισχυρισμοί), που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως προς δε τη δεύτερη πλημμέλεια, αφενός δεν αναφέρονται, έστω και συνοπτικά, οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης και αφετέρου δεν εξειδικεύονται οι ανεπάρκειες, που προσάπτονται στις παραδοχές.

6.Με το δεύτερο λόγο της αίτησης, το αναιρεσείον προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι εσφαλμένα απέρριψε την έφεση ως προς το λόγο που αφορούσε την ένσταση της διετούς παραγραφής των ενδίκων αξιώσεων και ότι, εφόσον έκανε τυπικά δεκτή την έφεση, θα έπρεπε να λάβει υπόψη αυτεπαγγέλτως την ένσταση παραγραφής, που είχε νόμιμα προταθεί στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και έτσι παραβίασε κανόνα ουσιαστικού δικαίου και δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός είναι, προεχόντως, απαράδεκτος και τούτο διότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, ο σχετικός περί παραγραφής λόγος της έφεσης απορρίφθηκε ως απαράδεκτος, επειδή είχε προταθεί στην κατ' έφεση δίκη με τις προτάσεις και όχι με το δικόγραφο της έφεσης και συνεπώς, κηρύσσοντας δικονομικό απαράδεκτο, εξέφρασε κρίση δυνάμενη να ελεγχθεί μόνο κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.14 ΚΠολΔ, η οποία, ως πλημμέλεια, δεν περιλαμβάνεται στους λόγους αναίρεσης κατά των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται επί εφέσεων κατ' αποφάσεων ειρηνοδικείων.

7.Σύμφωνα με τις σκέψεις αυτές και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση και να καταδικασθεί το αναιρεσείον, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτού (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 παρ.2), μη συντρεχούσης περίπτωσης μείωσης των δικαστικών εξόδων, μολονότι το αναιρεσείον απολαμβάνει των απαλλαγών και ατελειών του Δημοσίου (άρθρο 15 παρ.2 ν. 1790/1988), διότι η νομική του υπηρεσία δεν διεξάγεται από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17-8-2017 και με αριθμό κατάθεσης 500070/17-8-2017 αίτηση για αναίρεση της 1424/2017 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στην πληρωμή χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου.

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 17η Μαΐου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε σε έκτακτη, δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 18η Ιουλίου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ