Appeal dismissed; appeal inadmissible due to non-appearance of a defendant without legal summons.

Απόφαση 85 / 2026 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 85 /2026

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αλεξάνδρα Αποστολάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Σωκράτη Πλαστήρα, Σταύρο Μάλαινο, Αντιγόνη Τζελέπη και Ερασμία Λιούλη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Οκτωβρίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Α. Λ. , για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Α. θυγ. Π. Μ. , κατοίκου ... , η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη (Τάκη) Ανδρονόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Χ. Π. Χ. , 2) Α. Π. Χ. , κατοίκων ... και 3) Δ. Π. Χ. , κατοίκου ... , εκ των οποίων ο 1ος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Μαράτο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, ενώ οι 2ος και 3ος δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από ...-2014 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών και συνεκδικάστηκε με τις αγωγές άλλων προσώπων, μη διαδίκων στην παρούσα δίκη.

Εκδόθηκε η 316/2018 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, που κήρυξε εαυτόν καθ' ύλην αναρμόδιο και παρέπεμψε την υπόθεση για εκδίκαση στο καθ' ύλην και κατά τόπον αρμόδιο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 423/2019 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 59/2022 του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από ...-2022 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Αντιγόνη Τζελέπη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο η αναιρεσείουσα και ο 1ος των αναιρεσιβλήτων όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 σε συνδυασμό με αρθρ. 568 του ΚΠολΔ αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος εξετάζει ποιός επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο διάδικος που απουσιάζει, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι. Αν, όμως, την επισπεύδει ο αντίδικός του, ερευνάται αν ο διάδικος ο οποίος δεν εμφανίστηκε ή αν και εμφανίστηκε δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση με το τρόπο που ορίζει ο νόμος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση. Στην περίπτωση που δεν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήτευση. Στην αντίθετη περίπτωση ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης, η ένδικη αίτηση αναίρεσης προσδιορίστηκε , σύμφωνα με τα οριζόμενα στη διάταξη του άρθρου 568 παρ. 2, 3 και 4 του ΚΠολΔ, να συζητηθεί κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας (4-10-2024). Όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης κατά την εκφώνηση της υπόθεσης κατά την ως άνω δικάσιμο από τη σειρά της στο πινάκιο οι δεύτερος και τρίτος των αναιρεσίβλητων δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατατέθηκε γι' αυτούς έγγραφη δήλωση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται, κατά τη διάταξη του άρθρου 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, και στη διαδικασία της αναιρετικής δίκης.

Παρέστη, όμως, νομίμως και προσηκόντως η αναιρεσείουσα και ο πρώτος αναιρεσίβλητος. Όπως, δε, προκύπτει από την υπ'αριθμ. ...-2023 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στην περιφέρεια του Εφετείου Πατρών Ε. Τ. , που προσκομίζει και επικαλείται η αναιρεσείουσα, η οποία και επισπεύδει τη συζήτηση της υπόθεσης, προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της από ...-2022 (αριθμ.

εκθ. καταθ. ...-2022) αίτησης αναίρεσης, με την κάτω από αυτήν πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (4-10-2024), επιδόθηκε, νόμιμα και εμπρόθεσμα, με την επιμέλεια της αναιρεσείουσας, που επισπεύδει τη συζήτηση, στον δικηγόρο Ιωάννη Μαράτο, που εκπροσώπησε τον δεύτερο και τρίτο των αναιρεσίβλητων ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου.

Επομένως, το Δικαστήριο πρέπει, να προχωρήσει στη συζήτηση της υπόθεσης παρά την απουσία τους (άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ).

2. Η κρινόμενη από ...-2022 (αριθμ. εκθ. καταθ. ...-2022) αίτηση για αναίρεση της υπ` αριθμ. 59/4-4-2022 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πατρών, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών (άρθρα 648 έως 657 ΚΠολΔ), ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθ. 552, 553 παρ. 1β, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ.1 ΚΠολΔ). Είναι, επομένως, παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 1 και 3 ΚΠολΔ).

3. Από την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 59/2022 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών και τα λοιπά διαδικαστικά έγγραφα της δίκης, που επισκοπούνται επιτρεπτά (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), προκύπτουν τα ακόλουθα αναφορικά με τη διαδικαστική πορεία της υπόθεσης: Η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα με την από ...-2014 (με αριθμ.

καταθ. ...-2014) αγωγή της, την οποία απηύθυνε προς το Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών, εξέθετε ότι, είναι συγκυρία κατά ποσοστό 9% εξ αδιαιρέτου της περιγραφόμενης τριώροφης οικοδομής, που βρίσκεται στην Πάτρα επί της οδού ... και αποτελείται από πέντε ισόγεια καταστήματα, μισθωμένα για την άσκηση εμπορικών επιχειρήσεων και από τον πρώτο και δεύτερο υπέρ το ισόγειο ορόφους, που χρησιμοποιούνται ενιαίως ως κατοικία.

Ότι οι εναγόμενοι και ήδη αναιρεσίβλητοι είναι συγκύριοι του ιδίου ακινήτου κατά ποσοστό 23,334% εξ αδιαιρέτου ο καθένας, ενώ ο πρώτος εξ αυτών έχει οριστεί διαχειριστής του επικοίνου με απόφαση της πλειοψηφίας. Ότι ο τελευταίος, αν και εισπράττει στα πλαίσια των διαχειριστικών του καθηκόντων τα μισθώματα από τα ανωτέρω καταστήματα, εντούτοις δεν της έχει καταβάλει ολόκληρη την αναλογία της στα μισθώματα της χρονικής περιόδου από ...- 2009 έως ...-2014 συνολικού ποσού 36.688,47 ευρώ.

Επίσης, ότι ο πρώτος εναγόμενος και ήδη πρώτος αναιρεσίβλητος δεν έχει προβεί σε καμία αναπροσαρμογή του μισθώματος του υπο στοιχεία ΚΙ καταστήματος παρά την παρέλευση 12ετίας, με αποτέλεσμα να την έχει ζημιώσει παράνομα και υπαίτια και κατά τρόπο αντίθετο προς τα χρηστά ήθη κατά το ποσό του μηνιαίου μισθώματος που θα απέφερε η εκμίσθωση του εν λόγω καταστήματος με βάση την πραγματική του μισθωτική αξία και η οποία, κατά τα αναλυτικά αναφερόμενα στην αγωγή, ανέρχεται για το χρονικό διάστημα από ...-2009 έως ...-2014 στο συνολικό ποσό των 19.430,14 ευρώ.

Ότι ο ίδιος (πρώτος εναγόμενος) παραχώρησε τους δύο ορόφους της οικοδομής ως κατοικία αρχικά στους γονείς του και στη συνέχεια, μετά τον θάνατο αυτών, στον δεύτερο εναγόμενο αδελφό του, με συνέπεια να οφείλει αποζημίωση χρήσης, άλλως αποζημίωση λόγω αδικοπραξίας.

Ότι κατά τους κανόνες της τακτικής διαχείρισης η εκμίσθωση των δύο ορόφων για το χρονικό διάστημα από ...-2009 έως ...-2014 θα απέφερε ως μίσθωμα, κατά τις διακρίσεις που γίνονται στην αγωγή, το συνολικό ποσό των 360.000 ευρώ και ότι εξ αυτού δικαιούται ως αποζημίωση από την αποκλειστική χρήση των επικοίνων ορόφων την αναλογία της με βάση το ποσοστό συγκυριότητάς της , η οποία ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 32.400 ευρώ για το επίδικο χρονικό διάστημα.

Ότι με την ανωτέρω συμπεριφορά του ο πρώτος εναγόμενος με την ιδιότητά του ως διαχειριστή ενεργεί εναντίον των συμφερόντων των κοινωνών, καθώς δεν καταβάλλει τα μισθώματα των καταστημάτων και την αποζημίωση χρήσης των ορόφων στους συγκοινωνούς της μειοψηφίας κατά την μερίδα τους, αρνείται την χορήγηση αντιγράφων των μισθωτηρίων, ενώ και η απόφαση της πλειοψηφίας να διορίσει εκ νέου το 2009 τον πρώτο εναγόμενο ως διαχειριστή είναι άκυρη και καταχρηστική.

Για τον λόγο αυτό πρέπει ο πρώτος εναγόμενος να αποκλειστεί από την διαχείριση του κοινού ακινήτου και να αντικατασταθεί δικαστικώς. Με βάση αυτό το ιστορικό, μετά το νόμιμο περιορισμό του καταψηφιστικού αιτήματος σε αναγνωριστικό ζήτησε: α) να αναγνωριστεί ότι ο πρώτος εναγόμενος, με την ιδιότητά του ως διαχειριστή του επικοίνου, υποχρεούται να της καταβάλει από τις ανωτέρω αιτίες το συνολικό ποσό των 88.518,60 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής, β) να αντικατασταθεί ο τελευταίος από την διοίκηση του κοινού ακινήτου με την απειλή χρηματικής ποινής και προσωπικής κράτησης.

Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε, αρχικά η υπ' αριθμ. 316/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών, το οποίο κήρυξε εαυτό καθ' ύλην αναρμόδιο και παρέπεμψε την υπόθεση ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πατρών. Το τελευταίο με την υπ' αριθμ. 423/2019 απόφασή του, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, αφού έκρινε νόμιμη την αγωγή ως προς τα κύρια αιτήματά της απέρριψε αυτήν ως ουσιαστικά αβάσιμη ως προς τους δεύτερο και τρίτο των εναγομένων ενώ την δέχτηκε εν μέρει ως προς τον πρώτο εναγόμενο.

Ειδικότερα, με την ως άνω απόφαση αναγνωρίσθηκε η υποχρέωση του πρώτου εναγόμενου να καταβάλει στην ενάγουσα, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής, το συνολικό ποσό των 9.073,57 ευρώ για την οφειλόμενη διαφορά από τα εισπραχθέντα μισθώματα των καταστημάτων του ισογείου του κοινού ακινήτου. Κατά της απόφασης αυτής άσκησε έφεση η ήδη αναιρεσείουσα.

Επί της έφεσης αυτής το Τριμελές Εφετείο Πατρών εξέδωσε αντιμωλία των διαδίκων την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 59/2022 τελεσίδικη απόφασή του, με την οποία απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση.

4. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.11 περ. γ ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων. Σύμφωνα, δε, με τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 340 και 346 ΚΠολΔ το δικαστήριο της ουσίας έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη τα αποδεικτικά μέσα προς σχηματισμό της δικανικής πεποίθησής του για την αλήθεια ή όχι πραγματικών γεγονότων που ασκούν άμεσα ή έμμεσα ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Στην πολιτική δίκη αποδεικτικά μέσα είναι, μεταξύ άλλων, κατά το άρθρο 339 ΚΠολΔ, και τα προς έμμεση απόδειξη χρησιμεύοντα δικαστικά τεκμήρια. Τα τελευταία είναι συμπεράσματα, τα οποία συνάγει το δικαστήριο, κατά το άρθρο 336 παρ. 3 ΚΠολΔ, από αποδεδειγμένα γεγονότα για την ύπαρξη ή ανυπαρξία άλλων γεγονότων (ΑΠ 627/2018, ΑΠ 1307/2015). Δικαστικά τεκμήρια μπορούν να συναχθούν και από δικαστικές αποφάσεις άλλης δίκης, πολιτικής ή ποινικής (ΑΠ 1509/2021,ΑΠ 708/2008).

Κατά την έννοια του πιο πάνω εδαφίου για την ίδρυση του λόγου αυτού αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, τα οποία ήταν υποχρεωμένο να λάβει υπόψη, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως 340 του ΚΠολΔ, υπό την προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός που επικαλείται ο διάδικος προς απόδειξη με το αποδεικτικό μέσο ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 2/2008), επιδρά δηλαδή στο διατακτικό της απόφασης.

Καμία, ωστόσο, διάταξη δεν επιβάλλει την ειδική μνεία και τη χωριστή αξιολόγηση καθενός από τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, ούτε και τη διάκριση από ποιά από αυτά προκύπτει άμεση και από ποιά έμμεση απόδειξη, αλλά αρκεί η γενική μνεία των κατ` είδος αποδεικτικών μέσων (μάρτυρες, έγγραφα κ.λπ.) που λήφθηκαν υπόψη.

Βέβαια, δεν αποκλείεται το δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύει και να εξαίρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της, κατά την ελεύθερη κρίση του, μεγαλύτερης σημασίας τους, αρκεί να γίνεται αδίστακτα βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της απόφασης ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν νόμιμα οι διάδικοι.

Μόνο αν από τη γενική αυτή αναφορά, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της απόφασης, δεν προκύπτει κατά τρόπο αναμφίβολο ότι λήφθηκε υπόψη κάποιο συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο, στοιχειοθετείται ο αναιρετικός αυτός λόγος (ΟλΑΠ 8/2016, ΟλΑΠ 2/2008, ΑΠ 201/2024, ΑΠ 146/2024, ΑΠ 193/2023, ΑΠ 136/2022, ΑΠ 50/2020).

Εξάλλου, ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται αν το δικαστήριο δεν προσέδωσε στο αποδεικτικό μέσο την αποδεικτική βαρύτητα που υποστηρίζει ο αναιρεσείων ότι αυτό έχει, αφού η σχετική εκτίμηση δεν υπόκειται, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ, στον έλεγχο του Αρείου Πάγου (ΑΠ 1912/2024,ΑΠ 1615/2024,ΑΠ 193/2023).

Στην προκείμενη περίπτωση, με τους πρώτο, δεύτερο κα τρίτο λόγους αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από το 559 αριθμός 11 ΚΠολΔ. Ειδικότερα, η αναιρεσείουσα 1) με τον πρώτο λόγο της κρινόμενης αίτησης ισχυρίζεται ότι το Εφετείο κατά την κατάστρωση του νομικού του συλλογισμού, ως προς τον ασκούντα έννομη επιρροή στην έκβαση της δίκης, ισχυρισμό της αγωγής περί της μισθωτικής αξίας του επίδικου επικοίνου ακινήτου, και συγκεκριμένα του υπο στοιχεία Κ1 καταστήματος, προκειμένου να προσδιορίσει την καταβλητέα στην αναιρεσείουσα αποζημίωση για διαφορά μισθωμάτων με βάση την πραγματική αξία του εν λόγω καταστήματος κατά τα έτη ...-2009 έως ...-2014, δεν έλαβε υπόψη τη νόμιμα προσκομισθείσα από αυτήν υπ' αριθμ. 289/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πατρών, η οποία εκδόθηκε επί αγωγής του δικαιοπαρόχου της αναιρεσείουσας Π. Μ. κατά του πρώτου αναιρεσίβλητου, και η οποία είχε προσδιορίσει για το έτος 2009 την πραγματική μισθωτική αξία του υπο στοιχεία Κ-1 καταστήματος στο ποσό των 4149,92 ευρώ μηνιαία και περαιτέρω δέχθηκε ότι ο τελευταίος εισέπραττε προς ίδιον όφελος τη διαφορά μεταξύ του πραγματικού μηνιαίου μισθώματος των 4149,92 ευρώ με το δηλούμενο ύψους 2312 ευρώ.

Περαιτέρω, 2) με τον δεύτερο λόγο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση για τον καθορισμό της μισθωτικής αξίας του ιδίου ως άνω ακινήτου δεν έλαβε υπόψη της α) το από ...-2011 συμφωνητικό μίσθωσης μεταξύ της εκμισθώτριας Ε. Β. και των συμμισθωτών Δ. και Α. Ν. ενός ισογείου καταστήματος επιφάνειας 30 τ.μ επί της γωνίας των οδών ... , β) κατάσταση εμφανίζουσα τα μισθώματα που ο πρώτος αναιρεσείων είχε συμφωνήσει και ελάμβανε από τους μισθωτές των λοιπών επικοίνων καταστημάτων με τα στοιχεία Κ2 , Κ3 , Κ4 και Κ5. Ειδικότερα, ότι αν και η προσβαλλόμενη δέχθηκε ότι τα μισθώματα των ως άνω καταστημάτων ανερχόντουσαν στο ύψος των αναφερόμενων στην προσκομισθείσα κατάσταση, εν τούτοις δεν τα έλαβε υπόψη ως συγκριτικά στοιχεία για την απόδειξη της πραγματικής μισθωτικής αξίας του υπο στοιχεία Κ1 καταστήματος, δεδομένου ότι από την παραδοχή της σύμφωνα με την οποία " μόνη η εκμίσθωση του διατηρητέου καταστήματος της Ε. Β. δεν αρκεί για να προσδιορισθεί η μισθωτική αξία του Κ1 καταστήματος μεγαλύτερη του καταβαλλόμενου μισθώματος" προκύπτει ότι ως μόνο συγκριτικό στοιχείο δέχθηκε την αναφερόμενη εκμίσθωση του ισογείου καταστήματος της Ε. Β. εμβαδού 30 τ.μ επί της γωνίας των οδών ....

Τέλος ,

3) με τον τρίτο λόγο αναίρεσης εκτίθεται ότι το Εφετείο προκειμένου να προσδιορίσει την πραγματική μισθωτική αξία των δυο ανωγείων ορόφων της ίδιας ως άνω κοινής οικοδομής, δεν έλαβε υπόψη της τη νομίμως επικληθείσα και προσκομισθείσα προαναφερθείσα υπ' αριθμ. 289/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πατρών, η οποία καθόρισε τη μηνιαία μισθωτική αξία των ως άνω ακινήτων για το έτος 2009 στο ποσό των 2500 ευρώ.

Όπως, όμως, προκύπτει από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπησή της προσβαλλόμενης απόφασης, όσον αφορά τα επικληθέντα και προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα, τα οποία λήφθηκαν υπόψη από το Εφετείο για την κατάστρωση του αποδεικτικού του πορίσματος, αναφέρονται κατ' ακριβή λεκτική αντιγραφή, τα ακόλουθα : "..Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών και περιέχονται στα αριθ. 316/2018 πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου αυτού, από τις φωτογραφίες των οποίων η γνησιότητα δεν αμφισβητήθηκε και από το σύνολο των εγγράφων, τα οποία προσκομίζουν μετ' επικλήσεως οι διάδικοι και λαμβάνονται υπόψη είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα είτε προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: .....Με απόφαση της πλειοψηφίας του 70% ο πρώτος εναγόμενος έχει διορισθεί ....διαχειριστής του επικοίνου ακινήτου και έκτοτε μέχρι σήμερα ασκεί όλες τις πράξεις διαχείρισης.

Ο τελευταίος εκμίσθωσε κατά το χρονικό διάστημα από ...-2009 έως ...-2014 τα πέντε καταστήματα της οικοδομής για την άσκηση εμπορικών επιχειρήσεων και συγκεκριμένα:

1) Το ισόγειο γωνιακό κατάστημα υπό στοιχεία ΚΙ, ....αντί μηνιαίου μισθώματος 2.312,55 ευρώ για το έτος 2009 και 2.951,43 ευρώ για τα έτη 2010 έως 2014.

2) Το ισόγειο κατάστημα υπό στοιχεία Κ.... αντί μηνιαίου μισθώματος 1.928,27 ευρώ για το διάστημα από ...-2009 έως ...-2010 και 2.024,68 ευρώ από ...-2010 έως ...-2011. Έκτοτε, το κατάστημα παρέμεινε κενό παρά τις προσπάθειες του πρώτου εναγόμενου να το εκμισθώσει. Το κατάστημα εκμισθώθηκε ενάμιση μήνα κατά την προεκλογική περίοδο των δημοτικών εκλογών του 2014, ήτοι από ...-2014 έως ...-2014 με μίσθωμα 3.500 ευρώ.

3) Το ισόγειο κατάστημα υπό στοιχεία Κ3, .....αντί μηνιαίου μισθώματος 2.080,70 ευρώ για το διάστημα από ...-2009 έως ...-2011. Έκτοτε, το κατάστημα παρέμεινε κενό παρά τις προσπάθειες του πρώτου εναγόμενου να το εκμισθώσει.

4) Το ισόγειο κατάστημα υπό στοιχεία Κ4, επιφάνειας ......αντί μηνιαίου μισθώματος 2.315,25 ευρώ για το διάστημα από ...-2009 έως ...-2009, 2.431,01 ευρώ για το χρονικό διάστημα από ...-2009 έως ...-2011, 2.100 ευρώ για το έτος 2012, 1.950 ευρώ για το χρονικό διάστημα από ...-2013 έως ...-2013 και 1.750 ευρώ για το χρονικό διάστημα από ...-2013 έως ...- 2014.

5) Το ισόγειο κατάστημα υπό στοιχεία Κ5, ....αντί μηνιαίου μισθώματος 1.651,93 ευρώ για το διάστημα από ...-2009 έως ...-2010 και 1.734,53 ευρώ για το χρονικό διάστημα από ...-2010 έως ...-2014....

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η μισθωτική αξία του ισογείου γωνιακού υπό στοιχεία ΚΙ καταστήματος....συμπίπτει κατά το επίδικο χρονικό διάστημα με το μηνιαίο μίσθωμα που εισέπραττε ο πρώτος εναγόμενος, ήτοι το ποσό των 2.312,55 ευρώ για το 2009 και των 2.951,43 ευρώ για τα έτη 2010-2014. Με βάση τα ανωτέρω, με το να μην προβεί ο πρώτος εναγόμενος σε αύξηση του μισθώματος δεν ζημίωσε παρανόμως την ενάγουσα αφού σε διαφορετική περίπτωση η πολυετής μίσθωση του καταστήματος θα λυνόταν για οικονομικούς λόγους του μισθωτή ενόψει της σοβαρής οικονομικής κρίσεως και ύφεσης που επικρατούσε στην αγορά, η οποία είχε ως αποτέλεσμα η μισθωτική αξία των ακινήτων όχι μόνο να μην σημειώνει αυξητική τάση, αλλά αντιθέτως να εμφανίζει μείωση.

Έτσι, η διατήρηση της επίδικης μίσθωσης χωρίς προσαύξηση μισθώματος ελήφθη από την πλειοψηφία με γνώμονα το συμφέρον και τη μεγαλύτερη ωφέλεια όλων των κοινωνών, καθώς με τον τρόπο αυτό το κοινό ακίνητο παραμένει εκμισθωμένο και συνεπώς προσοδοφόρο..... Μάλιστα, οι μισθωτές των υπό στοιχεία Κ2 και Κ3 καταστημάτων του επικοίνου ακινήτου αποχώρησαν όταν τους ζητήθηκε αύξηση του μισθώματος και από το 2011 τα καταστήματα παρέμειναν κενά παρά τις προσπάθειες του διαχειριστή να εκμισθωθούν.

Η ενάγουσα προσκομίζει ως συγκριτικά στοιχεία α) το από 5- 11-2008 συμφωνητικό μίσθωσης ακινήτου, με το οποίο η εταιρεία "... Α.Ε" εκμίσθωσε στην εταιρεία "... ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΦΕ Ανώνυμη Εμπορική Εταιρεία" ισόγειο κατάστημα επί της ... στην Πάτρα, επιφάνειας 239,6 τ.μ. αντί μισθώματος ανερχόμενου σε ποσοστό 14% επί των καθαρών πωλήσεων στο μίσθιο από την παροχή υπηρεσιών και τις πωλήσεις εμπορευμάτων και που δεν θα είναι μικρότερο των 12.500 ευρώ το μήνα, β) το από ...-1999 μισθωτήριο, με το οποίο ο Γ.

Ε. εκμίσθωσε στους Θ. , Κ. και Θ. Π. ένα ισόγειο κατάστημα, εμβαδού 55 τ.μ., με υπόγειο και πατάρι στην οδό ... αντί μηνιαίου μισθώματος 1.400.000 δραχμών ή 4.108 ευρώ, γ) το από ...-2011 συμφωνητικό μίσθωσης, με το οποίο η Ε. Β. εκμίσθωσε στους Δ. και Α. Ν. ένα ισόγειο κατάστημα επιφάνειας 30 τ.μ. επί των οδών ... και ... , το οποίο έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο με μηνιαίο μίσθωμα 2.700 ευρώ και δ) το από ...-2017 συμφωνητικό, με το οποίο η εκμισθώτρια " ...

ΑΕ" εκμίσθωσε κατάστημα επί της οδού ... , εμβαδού 19,70 τ.μ., με μηναίο μίσθωμα 1.700 ευρώ.

Ωστόσο, η επιχείρηση της εταιρείας "... ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΦΕ Ανώνυμη Εμπορική Εταιρεία" έπαψε να λειτουργεί ένα έτος μετά την σύναψη της μίσθωσης και, όπως αναφέρουν οι εναγόμενοι στις προτάσεις τους, τα μισθώματα δεν εξοφλήθηκαν, η μίσθωση του καταστήματος Γ. Ε. αφορά στο έτος 1999 ήτοι σε προγενέστερο χρονικό διάστημα και δεν αποδείχθηκε ότι ίσχυσε το ίδιο μίσθωμα και κατά το επίδικο χρονικό διάστημα (2009 έως 2014), ενώ η μίσθωση της εταιρείας " ... ΑΕ" είναι μεταγενέστερη του επιδίκου διαστήματος.

Τέλος, μόνη η εκμίσθωση του διατηρητέου καταστήματος της Ε. Β. , δεν αρκεί για να προσδιοριστεί η μισθωτική αξία του ΚΙ καταστήματος μεγαλύτερη του καταβαλλόμενου μισθώματος. .......Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο πρώτος εναγόμενος προβαίνει σε αποκλειστική χρήση των δύο ανωγείων ορόφων του κοινού ακινήτου παραχωρώντας τους χωρίς αντάλλαγμα ως κατοικία αρχικώς στους γονείς του κατά τα έτη 2009 και 2010 και στην συνέχεια στον δεύτερο εναγόμενο, συγκοινωνό........

Οι δύο όροφοι της οικοδομής, συνολικής επιφάνειας 403,63 τ.μ., είναι παλιάς κατασκευής, αλλά βρίσκονται σε καλή κατάσταση, έχουν κεντρική θέρμανση, γύψινα καλλιτεχνήματα στους τοίχους και στις οροφές και μαρμάρινες σκάλες. Η μισθωτική αξία τους πρέπει να προσδιοριστεί με βάση την μίσθωσή τους ως κατοικία και όχι ως επαγγελματική στέγη, όπως ισχυρίζεται η ενάγουσα με την ένδικη αγωγή της, αφού οι όροφοι του κτιρίου δεν έχουν διαμορφωθεί για επαγγελματική χρήση και δεν υπάρχει σχετική απόφαση των συγκοινωνών για τέτοιου είδους χρήση.

Μάλιστα, για την αλλαγή της χρήσης των δύο ορόφων από κατοικία σε επαγγελματική στέγη απαιτείται σύνταξη μελέτης .......Η μισθωτική αξία των δύο ανωγείων ορόφων κατά το επίδικο χρονικό διάστημα (...-2009 έως ...-2014), με βάση τις μισθωτικές συνθήκες που κρατούσαν κατά τον ως άνω χρόνο της χρήσεως, ανέρχεται στο ποσό των 2.200 ευρώ μηνιαίως. .....".

Από την ανωτέρω ρητή και σαφή βεβαίωση του Εφετείου, στην προσβαλλόμενη απόφασή του, ότι στην περί των πραγμάτων κρίση του κατέληξε, αφού έλαβε υπόψη όλα τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα και ειδικότερα όλα τα έγγραφα που νομίμως προσκομίστηκαν με επίκληση από τους διαδίκους, σε συνδυασμό και με όλες τις αιτιολογίες και παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης, που περιέχονται στην ελάσσονα σκέψη της, με την ιδιαίτερη επισήμανση στην ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία την αφορώσα στην εκτίμηση της μισθωτικής αξίας του υπό στοιχ.

Κ1 καταστήματος, ουδεμία καταλείπεται αμφιβολία, αλλά αντίθετα, καθίσταται απολύτως βέβαιο, ότι το Εφετείο, προς σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε τα φερόμενα ως αγνοηθέντα αποδεικτικά μέσα μετά των λοιπών αποδείξεων και με την επισημείωση ότι α) στην προσβαλλόμενη απόφαση (φύλλα 4ο, 5ο, ,6ο, σελ 8 ,9,10,11) γίνεται ρητή αναφορά μεταξύ άλλων στο φερόμενο ως αγνοηθέν από ...-2011 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης, όπως και στο ύψος των μισθωμάτων των υπο στοιχεία Κ2,Κ3,Κ4 και Κ5 ισογείων καταστημάτων, β) σχετικά με την φερόμενη ως αγνοηθείσα υπ' αριθμ. 289/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πατρών:

το Εφετείο για να καταλήξει στην παραδοχή ότι, η μισθωτική αξία του υπο στοιχείο Κ1 καταστήματος δεν είναι μεγαλύτερη από το πράγματι καταβαλλόμενο μίσθωμα, που ανερχόταν στο ποσό των 2312,55 ευρώ για το διάστημα από ...-2009, και στο ποσό των 2.951,43 ευρώ για τα έτη 2010-2014, στηρίχθηκε σε όλα τα αποδεικτικά μέσα, που παραδεκτά και νόμιμα επικαλέσθηκαν οι διάδικοι και συγκεκριμένα τόσο στην φερόμενη ως αγνοηθείσα υπ' αριθμ. 289/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πατρών, η οποία εκδόθηκε επί όμοιας αγωγής αφορώσας, όμως, διαφορετικό χρονικό διάστημα ( ήτοι ...-2007 έως ...-2009), όσο και στα λοιπά αποδεικτικά μέσα σύμφωνα με τα οποία:

αφενός μεν α) η αύξηση του μισθώματος στα υπό στοιχεία Κ2 και Κ3 καταστήματα του επικοίνου ακινήτου οδήγησε το έτος 2011 στη λύση των μισθώσεών τους και αυτά παρέμειναν κενά παρά τις προσπάθειες εκμίσθωσής τους, β) οι επικαλούμενες μισθωτικές συμβάσεις γειτονικών ακινήτων είτε αφορούσαν προγενέστερα, είτε μεταγενέστερα διαστήματα, είτε είχαν εκμισθωθεί με υψηλό μίσθωμα σε επιχείρηση, η οποία έπαψε να λειτουργεί ένα έτος μετά τη σύναψη της μίσθωσης, χωρίς μάλιστα να εξοφλήσει τα οφειλόμενα μισθώματα, και αφετέρου ενδεχόμενη αύξηση του μισθώματος στο επίδικο κατάστημα σε ποσά μεγαλύτερα των προαναφερθέντων ( ήτοι 2.312,55 και 2.951,43 ευρώ ) κατά το ερευνώμενο διάστημα ( ήτοι από ...-2009 έως ...- 2014), θα οδηγούσε σε λύση της πολυετούς μίσθωσης για οικονομικούς λόγους του μισθωτή, ενόψει της σοβαρής οικονομικής κρίσης και ύφεσης που επικρατούσε στην αγορά, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση και όχι την αύξηση της μισθωτικής αξίας των ακινήτων για το ερευνώμενο διάστημα.

Σύμφωνα με τα παραπάνω, το Εφετείο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε την ως άνω απόφαση μετά όλων των νομίμως επικαλεσθέντων και προσκομισθέντων από τους διαδίκους αποδεικτικών μέσων. Κατόπιν αυτού, οι ανωτέρω, από τον αριθμό 11γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ. λόγοι της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι.

Σε κάθε περίπτωση, οι ίδιοι λόγοι, είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, και τούτο διότι, υπό το πρόσχημα της παράβασης εκ μέρους του Εφετείου της διάταξης του αριθμού 11 περ. γ` του άρθρου 559 του ΚΠολΔ πλήττεται πράγματι η περί πραγμάτων ανέλεγκτη αναιρετικώς κρίση του δικαστηρίου της ουσίας (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ) 5.Μετά ταύτα, αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 § 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της, (άρθρ. 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ) στα δικαστικά έξοδα του πρώτου, αναιρεσίβλητου, που παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις, κατά παραδοχή σχετικού αιτήματος του, ενώ δεν επιδικάζονται δικαστικά έξοδα υπέρ του δεύτερου και τρίτου των αναιρεσίβλητων οι οποίοι, λόγω της ερημοδικίας τους, δεν υποβλήθηκαν σε αυτά.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από ...-2022 (αριθμ. εκθ. καταθ. ...-2022) αίτηση για αναίρεση της υπ` αριθμ. 59/2022 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πατρών.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του πρώτου αναιρεσίβλητου τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Μαϊου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Ιανουαρίου 2026.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ