Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the appellant's legal interest vanished when the minor children reached adulthood.

Απόφαση 859 / 2023 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 859/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Χρήστο Κατσιάνη, Στέφανο - Σπυρίδωνα Πανταζόπουλο - Εισηγητή, Γεώργιο Παπαγεωργίου και Κορνηλία Πανούτσου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 8 Μαΐου 2023, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Α. Γ. του Ι., κατοίκου ... ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Της αναιρεσιβλήτου: Π. Α. του Κ., κατοίκου ... ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12/1/2015 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου και την από 3/2/2015 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 13091/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1510/2018 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 16/7/2018 αίτησή του. Με την υπ' αριθμ. 150/2022 Πράξη του Προέδρου του Α1' Πολιτικού Τμήματος, ορίστηκε, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 307 του ΚΠολΔ, η δικάσιμος, που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι δεν παραστάθηκαν.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Νόμιμα φέρεται προς περαιτέρω συζήτηση για τη σημερινή δικάσιμο η από 16-7-2018 αίτηση αναίρεσης του αναιρεσείοντος, ύστερα από την υπ' αριθμ. 150/2022 πράξη του Προέδρου του τμήματος λόγω επανασυζήτησης κατ' εφαρμογή του άρθρου 307 ΚΠολΔ. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 68 και 556 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το έννομο συμφέρον του διαδίκου που νικήθηκε ή νίκησε για την άσκηση αναίρεσης πρέπει να υπάρχει τόσο κατά το χρόνο άσκησής της, όσον και κατά το χρόνο συζήτησής της, καθώς και ότι η ύπαρξη του εννόμου συμφέροντος μπορεί να κριθεί και με βάση γεγονότα τα οποία επήλθαν μετά την προσβαλλόμενη απόφαση, τα οποία εν όλω ή εν μέρει είτε αναιρούν την ύπαρξη της βλάβης, είτε αποκλείουν την επέλευσή της.

Το υπάρχον κατά την άσκηση της αναίρεσης έννομο συμφέρον μπορεί να εκλείψει μέχρι τη συζήτησή της (δικονομική υπερκέραση), εξ αιτίας μεσολάβησης γεγονότων που επήλθαν στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα (ΑΠ 1096/2004, 1016/2005) και αναιρούν την ατομικότητα και αμεσότητα του εννόμου συμφέροντος. Εξ άλλου, το συμφέρον και εδώ πρέπει να είναι ατομικό, άξιο δικαστικής προστασίας, να προάγει πραγματικά τα συμφέροντα του αναιρεσείοντος και η αιτούμενη με την αναίρεση δικαστική προστασία να είναι αναγκαία.

Τέλος, κατά το άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης, κατά δε την παρ. 2 του ίδιου άρθρου αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή εάν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή κατά το άρθρο 561 παρ. 2 επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της υπόθεσης προκύπτει ότι με την υπ' αριθμ. 13091/2015 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσ/κης, απορρίφθηκε κατ' ουσίαν η από 12-1-2015 αγωγή της ενάγουσας, νυν αναιρεσίβλητης, κατά του εναγομένου, ήδη αναιρεσείοντος, ενώ έγινε κατ' ουσίαν δεκτή η από 5-2-2015 αντίθετη αγωγή του τελευταίου εναντίον της και ανατέθηκε σ' αυτόν η επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων τους Α.

και Ν. Ασκηθείσας της από 26-10-2015 έφεσης από την ενάγουσα-εναγόμενη κατά της ως άνω απόφασης εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 1510/2018 τελεσίδικη αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσ/κης, η οποία την δέχθηκε κατ' ουσίαν και αφού εξαφάνισε την υπ' αριθμ. 13091/2015 προαναφερθείσα απόφαση, δέχθηκε την ως άνω αγωγή της ενάγουσας και ανέθεσε την επιμέλεια των ανηλίκων ως άνω τέκνων τους σ' αυτήν.

Ο εναγόμενος στην ως άνω αγωγή άσκησε νομοτύπως κατ' άρθρο 495 ΚΠολΔ την ένδικη αναίρεση στις 16-7-2018, η συζήτηση της οποίας έλαβε χώρα παρουσία των διαδίκων στις 16-9-2019. Με την προαναφερθείσα πράξη του προέδρου του Α1 τμήματος του Αρείου Πάγου, λόγω μη έκδοσης απόφασης επί της αναίρεσης κατ' εφαρμογή του άρθρου 307 ΚΠολΔ, η ως άνω αναίρεση συζητήθηκε κατά την ορισθείσα απ' αυτόν σημερινή δικάσιμο.

Ωστόσο, κατά τον χρόνο αυτόν εξέλιπε το αρχικώς υπάρχον κατά την κατάθεσή της έννομο συμφέρον του αναιρεσείοντος, εν όψει ότι τα ως άνω ανήλικα τότε τέκνα των διαδίκων Α. και Ν., τα οποία έπρεπε να τεθούν σε επιμέλεια λόγω διάσπασης της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων, έχουν ήδη ενηλικιωθεί κατά το χρόνο της συζήτησης στις 8-5-2023 της αναίρεσης, όπως προκύπτει τούτο από την παραδεκτή επισκόπηση της αναιρεσιβαλομένης απόφασης, εφόσον έχουν γεννηθεί στις 11-2-2003 και 18-4-2005 αντίστοιχα, με συνέπεια η αναίρεση να είναι απαράδεκτη και απορριπτέα κατά τα προαναφερθέντα στη μείζονα πρόταση.

Περαιτέρω, πρέπει να διαταχθεί, κατά την παρ. 4 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, η εισαγωγή του παραβόλου των τετρακοσίων πενήντα (450) ευρώ, που καταβλήθηκε από τον αναιρεσείοντα, στο Δημόσιο Ταμείο. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα πρέπει να συμψηφιστούν μεταξύ των διαδίκων ( άρθρα 179 και 183 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα αναφέρεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16-7-2018 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1510/2018 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσ/κης.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου των τετρακοσίων πενήντα (450) ευρώ, που καταβλήθηκε από τον αναιρεσείοντα, στο Δημόσιο Ταμείο.

Συμψηφίζει μεταξύ των διαδίκων τη δικαστική δαπάνη.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 1η Ιουνίου 2023.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 6 Ιουνίου 2023.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ