Legislator Case Law & Legislation
858/2020 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against first instance judgment on unjust enrichment claim regarding oral supply contracts.

Case Number 858/2020
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal filed by the National Social Security Institute against the first instance judgment. The lower court had ruled in favor of the plaintiffs based on unjust enrichment, finding that oral supply contracts were void due to lack of written form but that the defendant benefited from the plaintiffs' contributions. The court rejected the appeal's arguments regarding procedural defects and insufficient reasoning, noting they pertained to the rejected primary claim rather than the accepted unjust enrichment basis.

Legislator headnote

AI generated

Articles 560(6) and 561(2) of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court may reject an appeal if the challenged judgment is based on a different legal ground than the one alleged to be violated, or if the reasoning concerns a claim that was not the basis of the final decision.

Keywords

AI generated
unjust enrichment claim oral contract validity procedural defect appeal insufficient reasoning void contract formalities benefit without cause civil procedure appeal

Cited Legislation

AI generated
Article 560(6) of the Code of Civil Procedure
Article 561(2) of the Code of Civil Procedure
Article 176 of the Code of Civil Procedure
Article 183 of the Code of Civil Procedure
Article 191(2) of the Code of Civil Procedure
Article 22(1) of Law 3693/1957
Common Decision of the Ministers of Finance and Justice 134423/1992
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 858 / 2020 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 858/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Κοντό, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Μαρία Βασδέκη, Κωνσταντίνα Μαυρικοπούλου και Αικατερίνη Κρυσταλλίδου - Μωρέση - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Ιανουαρίου 2020, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης" (ΕΦΚΑ), που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα.

Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αικατερίνη Βρώτσου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "... και Σία Ο.Ε.", που εδρεύει στα… και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) Κ. Β. Χ., κατοίκου ..., 3) Β. Β. Κ., κατοίκου ..., 4) Ό. - Φ. Μ. του Ρ., κατοίκου ..., 5) Κ. Β. Β., κατοίκου ... και 6) ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ", που εδρεύει στη … και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Αυγέρη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-12-2012 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Τρικάλων.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 85/2015 του ίδιου Δικαστηρίου και 22/2017 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 1-10-2017 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 22/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων (δικάσαντος ως Εφετείου), κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής κατ' επιτρεπτή (άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ) εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων: Οι ενάγοντες (ήδη αναιρεσίβλητοι) με την ένδικη αγωγή ζήτησαν την αναγνώριση της υποχρεώσεως του εναγομένου ασφαλιστικού ταμείου (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ) προς εκπλήρωση της παροχής του, απορρέουσας από τις προφορικώς καταρτισθείσες με τον επαγγελματικό τους φορέα συμβάσεις προμηθείας οπτικών ειδών προς τους ασφαλισμένους του, κατά τα προσδιοριζόμενα για ένα έκαστο προμηθευτή χρηματικά ποσά, νομιμοτόκως κατά τις στην αγωγή διακρίσεις, επικουρικώς δε ζήτησαν τα ίδια ποσά ως αποζημίωση εκ του άρθρου 105 ΕισΑΚ, άλλως κατά τις διατάξεις του αδικαιολογήτου πλουτισμού.

Με την υπ' αριθμ. 85/2015 απόφαση του Ειρηνοδικείου Τρικάλων η αγωγή έγινε δεκτή κατ' ουσίαν κατά την επικουρική της βάση εκ του αδικαιολογήτου πλουτισμού, απορρίφθηκε δε κατά τις λοιπές ως άνω βάσεις ως μη νόμιμη. Η έφεση που άσκησε το εναγόμενο κατά της ως άνω αποφάσεως απορρίφθηκε με την υπ' αριθμ. 22/2017 απόφαση του Μον/λούς Πρωτοδικείου Τρικάλων.

Η τελευταία αυτή απόφαση προσβάλλεται από το αναιρεσείον νπδδ ως καθολικό εκ του νόμου διάδοχο του εναγομένου ως άνω ασφαλιστικού ταμείου με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και για τους λόγους που αναλύονται κατωτέρω. Όπως προκύπτει από το άρθρο 41 του ν.δ 496/1974 "περί λογιστικού των ν.π.δ.δ.", κάθε σύμβαση που καταρτίζεται από ν.π.δ.δ.

και έχει αντικείμενο πάνω από 10.000 δρχ. αρχικά, από 150.000 δρχ. στη συνέχεια και ήδη 2.500 ευρώ υποβάλλεται εκ του νόμου σε έγγραφο τύπο, χωρίς την τήρηση του οποίου η δικαιοπραξία είναι άκυρη. Η ακυρότητα της συμβάσεως από την έλλειψη του απαιτούμενου τύπου, ο οποίος είναι συστατικός και όχι αποδεικτικός, τόσο για την αρχική σύμβαση όσο και για την τυχόν τροποποίησή της, είναι απόλυτη και λαμβάνεται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο, εφόσον προκύπτει από τα εκτιθέμενα πραγματικά περιστατικά (ΑΠ348/2017).

Η παραπάνω ακυρότητα από τη μη τήρηση του τύπου, καλύπτεται, σε περίπτωση εκτελέσεως της συμβάσεως, εφόσον όμως είχε προηγηθεί έγγραφη πρόταση για την κατάρτισή της, χωρίς να επακολουθήσει και έγγραφη αποδοχή, όχι όμως και όταν δεν τηρήθηκε καθόλου τύπος για την πρόταση, η οποία επειδή είναι μονομερής και απευθυντέα σε τρίτον δήλωση βουλήσεως και αποτελεί ουσιώδες κατά το άρθρο 192 ΑΚστοιχείο της συμβάσεως, πρέπει να είναι πλήρης κατά περιεχόμενο και ορισμένη, οπότε δεν καταρτίζεται σύμβαση, αφού δεν νοείται αποδοχή χωρίς πρόταση.

Στις ανωτέρω περιπτώσεις ακυρότητας της σύμβασης, τα συμβαλλόμενα μέρη δεν μπορούν να προβάλουν αξιώσεις στηριζόμενες στη σύμβαση, αλλά μόνο στηριζόμενες στις αρχές του αδικαιολόγητου πλουτισμού και ειδικότερα στο άρθρο 904 ΑΚ. Την ακυρότητα δε από την έλλειψη του τύπου μπορεί να προτείνει και αυτός που ενώ γνώριζε ότι απαιτείται τύπος, προέβη στη σύναψη παράτυπης σύμβασης, αλλά και το Δικαστήριο λαμβάνει αυτήν υπόψη αυτεπάγγελτα κατά τα άνω, γιατί οι διατάξεις περί τύπου είναι δημόσιας τάξης (ΑΠ 91/2016).

Κατά το άρθρο 904 εδ.α' ΑΚ, "Όποιος έγινε πλουσιότερος χωρίς νόμιμη αιτία από την περιουσία ή με ζημία άλλου, έχει υποχρέωση να αποδώσει την ωφέλεια". Κατά την έννοια δε του εδαφίου β' περ.α' του ίδιου άρθρου, η υποχρέωση αυτή γεννιέται και σε περίπτωση παροχής αχρεώστητης, δηλαδή εκείνης που επέρχεται χωρίς δόση ανταλλάγματος από το λήπτη και που δεν μπορεί να στηριχθεί σε ισχυρή σύμβαση δικαιολογούσα τον πλουτισμό, ούτε σε νόμιμη υποχρέωση. Βασική προϋπόθεση της απαίτησης από αδικαιολόγητο πλουτισμό είναι η ύπαρξη άμεσης περιουσιακής μετακίνησης μεταξύ του πλουτισμού του λήπτη και της ζημίας άλλου, δηλαδή, για να στηριχθεί αγωγή από αδικαιολόγητο πλουτισμό, πρέπει να υφίσταται άμεση αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της παροχής ή της ζημίας του ενάγοντος και του πλουτισμού του εναγομένου, η οποία δεν υφίσταται στην περίπτωση που παρεμβάλλεται και άλλη, τρίτη περιουσία, υπό την έννοια ότι η περιουσιακή μετακίνηση πρέπει να πραγματοποιείται από την περιουσία του ζημιωθέντος στην περιουσία του πλουτίσαντος, χωρίς την παρεμβολή τρίτου προσώπου, που να ενεργεί για δικό του λογαριασμό. Πρέπει δε επιπλέον να υφίσταται αιτιώδης συνάφεια μεταξύ του πλουτισμού του εναγομένου και της ζημίας του ενάγοντος και να μην υφίσταται νόμιμη αιτία της περιουσιακής μετακινήσεως (ΑΠ1325/2012, ΑΠ1316/2011, ΑΠ 917/2011).

Περαιτέρω κατά το άρθρο 560 ΚΠολΔ, όπως τούτο αντικαταστάθηκε με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015 και ισχύει εν προκειμένω "Κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση: 1) αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Η παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς...2)...3)...4)...5)... και 6) αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης".

Oι ως άνω αναιρετικοί λόγοι, αντιστοιχούν προς τους λόγους αναίρεσης που προβλέπονται από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (ΑΠ 789/2019, ΑΠ 894/2018). Στην προκειμένη περίπτωση το Μονομελές Πρωτοδικείο Τρικάλων, δικάζοντας ως Εφετείο, δέχθηκε, κατά το ενδιαφέρον την αναιρετική διαδικασία μέρος, τα ακόλουθα: "...

οι εφεσίβλητοι-ενάγοντες... (αναιρεσίβλητοι) λειτουργούν στα Τρίκαλα καταστήματα οπτικών ειδών. Στις 15-12-2008 καταρτίστηκε μεταξύ του εκκαλούντος (ΝΠΔΔ, στη θέση του οποίου υπεισήλθε το αναιρεσείον) και της "... " (...), σύμβαση προμήθειας οπτικών ειδών, χρονικής διάρκειας από 1.1.2009 μέχρι 31.12.2010, με δυνατότητα περαιτέρω ανανέωσής της, σύμφωνα με την οποία τα μέλη της ..., μεταξύ των οποίων και οι ενάγοντες, θα προμήθευαν στους ασφαλισμένους και τους συνταξιούχους του εκκαλούντος, γυαλιά όρασης και άλλα οπτικά είδη, εισπράττοντας από αυτούς το 25% της αξίας των πωλουμένων ειδών, πλέον του αναλογούντος ΦΠΑ, το δε υπόλοιπο 75% της αξίας αυτών, πλέον του αναλογούντος ΦΠΑ, θα το εισέπραταν από το εκκαλούν, υποβάλλοντας στην αρμόδια υπηρεσία αυτού τα σχετικά τιμολόγια και συγκεντρωτικές καταστάσεις των ασφαλισμένων και αντίστοιχα των χορηγηθέντων οπτικών ειδών.

Από την 7-1-2011 μέχρι και 6-5-2011 με προφορικές συμβάσεις πώλησης που συνάφθηκαν στα … μεταξύ των εφεσιβλήτων και των ασφαλισμένων του εκκαλούντος που αναφέρονται στις προσκομιζόμενες σχετικές συγκεντρωτικές καταστάσεις χορηγηθέντων οπτικών ειδών, τις οποίες συμβάσεις δεν αμφισβητεί το εκκαλούν, οι ενάγοντες - εφεσίβλητοι πώλησαν και παρέδωσαν σ'αυτούς τα αναφερόμενα στις ίδιες καταστάσεις κατά είδος και αξία οπτικά είδη, βάσει των όρων της προϋφισταμένης συλλογικής σύμβασης που είχε συναφθεί μεταξύ του εναγομένου ΙΚΑ και της "..." (...), η δε συμμετοχή του εκκαλούντος κατά ποσοστό 75% στη δαπάνη αγοράς οπτικών ειδών των ασφαλισμενων του για το ως άνω χρονικό διάστημα ανέρχονταν, όπως προκύπτει από τα αντίγραφα των τιμολογίων πώλησης-δελτίων αποστολής που προσκομίζουν οι εφεσίβλητοι, στα οποία συμπεριλαμβάνεται και ο ΦΠΑ από 23%...

στο ποσό των 7.818,66(...) ευρώ για την πρώτη εφεσίβλητη εταιρεία, στο ποσό των 8.836,12(...) ευρώ για το δεύτερο εφεσίβλητο, στο ποσό των 2.2551,50(...) ευρώ για την τρίτη εφεσίβλητη, στο ποσό των 12.476,10(...) ευρώ για τέταρτη εφεσίβλητη, στο ποσό των 4.563,27(...) ευρώ για τον πέμπτο εφεσίβλητο και στο ποσό των 9.630,32(...) ευρώ για την έκτη εφεσίβλητη εταιρεία...μετά την πάροδο του συμβατικού χρόνου της ως άνω συλλογικής σύμβασης προμήθειας οπτικών υλικών (30-4-2010), που υπεγράφη μεταξύ του εκκαλούντος και της ..., η σύμβαση αυτή ανανεώθηκε προφορικά, τα δε αρμόδια όργανα του ΙΚΑ υπόσχονταν στην ..., μέχρι τον Απρίλιο του 2011, ότι θα ακολουθήσει και έγγραφη ανανέωση της σύμβασης, οι δε υπάλληλοι του εκκαλούντος συνέχιζαν και μετά την 30-4-2010 να τηρούν τους όρους της ανωτέρω σύμβασης και να παραλαμβάνουν τα προβλεπόμενα δικαιολογητικά, (υποβληθείσες καταστάσεις και τιμολόγια πώλησης) των συμβεβλημένων οπτικών.

Με το με αριθ. Πρωτ. .../19.4.2011 σχετικό έγγραφο, του οποίου η ημεροχρονολογία κοινοποίησης προς την ... δεν προέκυψε, το εκκαλούν οριστικοποίησε τη μη ανανέωση της ως άνω σύμβασης προμήθειας οπτικών υλικών και ανακάλεσε τις εγκυκλίους με τις οποίες δίνονταν οδηγίες σχετικά με τη χορήγηση οπτικών ειδών στους ασφαλισμένους του μέσω της από 15-12-2008 σύμβασης που είχε συνάψει με την ....

Η σχετική συμφωνία προμήθειας των οπτικών υλικών κατά το επίδικο διάστημα ήταν εξ ολοκλήρου προφορική, χωρίς την τήρηση έγγραφου συστατικού τύπου και επομένως οι εν λόγω συμβάσεις πώλησης με συμμετοχή του εκκαλούντος σε ποσοστό 75% επί της δαπάνης αγοράς οπτικών υλικών, αν και συνάφθηκε πράγματι με τους ασφαλισμένους του ΙΚΑ, ήταν άκυρες, αφού δεν υπήρχε έγγραφη σύμβαση προμήθειας οπτικών υλικών μεταξύ της ...

και εκκαλούντος. Παρ' όλα αυτά, ανεξαρτήτως της ακυρότητάς τους, οι ενάγοντες εκτέλεσαν αυτές και παρέδωσαν τα οπτικά υλικά στους ασφαλισμένους του εναγόμενου. Ωστόσο, παρά την εκτέλεση των σχετικών συμβάσεων από τους ενάγοντες και την κατάθεση των απαραίτητων δικαιολογητικών στην αρμόδια υπηρεσία του ΙΚΑ και παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις τους, το εναγόμενο δεν έχει καταβάλει μέχρι σήμερα σ' αυτούς τα ανωτέρω χρηματικά ποσά, ως συμμετοχή του στις δαπάνες αγοράς των οπτικών ειδών των ασφαλισμένων του, ισχυριζόμενο ότι επειδή δεν υφίστατο μεταξύ αυτού και της ...

έγγραφη και νομότυπη σύμβαση προμήθειας οπτικών υλικών δεν μπορούσε να χωρήσει κατά τις επιβαλλόμενες περί λογιστικού των ΝΠΔΔ διατάξεις η εξόφληση του χρέους του. Οι ενάγοντες διατηρούν την αξίωσή τους κατά του εναγόμενου με βάση τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού, αφού το εκκαλούν, έχει καταστεί πλουσιότερο, χωρίς νόμιμη αιτία και με ζημία των εφεσιβλήτων, αφού ωφελήθηκε κατά τα παραπάνω ποσά, τα οποία θα κατέβαλε στους εφεσίβλητους ή σε άλλους διπλωματούχους οπτικούς, αν ήταν έγκυρη η εν λόγων σύμβαση προμήθειας οπτικών υλικών λόγω τήρησης του έγγραφου συστατικού τύπου της και συνεπώς πρέπει σύμφωνα με το άρθρο 904 ΑΚ, να καταδικαστεί να αποδώσει την ωφέλεια από την εξοικονόμηση της παραπάνω δαπάνης...με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής...απορριπτομένων των ...λόγων έφεσης του εκκαλούντος...εκ του γεγονότος ότι λόγω της έλλειψης του έγγραφου τύπου της...η ανωτέρω σύμβαση δεν είναι δεσμευτική για το εκκαλούν και δεν παράγει έννομες συνέπειες εξ αυτού του λόγου..., δε συνάγεται ότι δε μπορεί να τύχουν εφαρμογής...οι διατάξεις των άρθρων 904 επ.

ΑΚ περι αδικαιολόγητου πλουτισμού, καθόσον το εκκαλούν...κατέστη πλουσιότερο χωρίς νόμιμη αιτία και με ζημία των εφεσιβλήτων, αφού ωφελήθηκε κατά τα παραπάνω ποσά, τα οποίαθα κατέβαλε στους εφεσίβλητους ή σε άλλους διπλωματούχους οπτικούς, αν ήταν έγκυρη η εν λόγω σύμβαση προμήθειας οπτικών υλικών λόγω τήρησης του έγγραφου συστατικού τύπου της.

Ειδικότερα αποδείχθηκε ότι οι εφεσίβλητοι χορήγησαν τα αναφερθέντα στην αγωγή οπτικά είδη στους ασφαλισμένους του εκκαλούντος, εν τούτοις το εκκαλούν δεν κατέβαλε στους εφεσίβλητους τα οφειλόμενα ποσά, παρά τις διαβεβαιώσεις και υποσχέσεις των αρμοδίων οργάνων του υποκαταστήματος Τρικάλων, με αποτέλεσμα να καταστεί αυτό πλουσιότερο χωρίς νόμιμη αιτία, καθόσον οι ασφαλισμένοι του έλαβαν τα χορηγηθέντα οπτικά είδη και αυτό δεν κατέβαλε τη συμμετοχή του στους εφεσίβλητους, παρόλο που ήταν υποχρεωμένο να πράξει τούτο...".

Με τις ως άνω παραδοχές το Εφετείο απέρριψε με την υπ' αριθμ. 22/2017 απόφασή του την έφεση του εναγομένου - εκκαλούντος και επικύρωσε την υπ' αριθμ. 85/2016 απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου με την οποίαν η ένδικη αγωγή έγινε δεκτή κατ' ουσίαν ως προς την εκ του αδικαιολογήτου πλουτισμού επικουρική της βάση.

Έτσι που έκρινε και με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 904ΑΚ, καθόσον τα δεκτά γενόμενα ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά πληρούν το πραγματικό της ως άνω διατάξεως και δικαιολογούν την παραδοχή της αγωγής των αναιρεσιβλήτων, αφού με σαφήνεια και πληρότητα εκτίθενται σ' αυτήν, ο πλουτισμός του αναιρεσείοντος, η επέλευση αυτού σε βάρος της περιουσίας των αναιρεσιβλήτων, ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ του πλουτισμού και της ζημίας αυτών και η έλλειψη νομίμου αιτίας.

Ειδικότερα δικαιολογούσαν την παραδοχή της ενδίκου αγωγής, ως προς την επικουρική βάση της από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό, τα κατωτέρω δεκτά γενόμενα με την προσβαλλομένη απόφαση πραγματικά περιστατικά, δηλαδή ότι το εναγόμενο μη καταβάλλοντας τη συμμετοχή του για τα χορηγηθέντα στους ασφαλισμένους του από τους ενάγοντες οπτικά είδη κατέστη πλουσιότερο χωρίς νόμιμη αιτία και με ζημία των εφεσιβλήτων, αφού ωφελήθηκε τα εν λόγω ποσά τα οποία θα κατέβαλε σ' αυτούς ή σε άλλους διπλωματούχους οπτικούς, αν ήταν έγκυρη η εν λόγω σύμβαση, δεχόμενο ότι υπήρξε άμεση αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της παροχής των εναγόντων και του πλουτισμού του εναγομένου και εντεύθεν αδικαιολόγητος πλουτισμός του τελευταίου.

Σύμφωνα δε με τα περιστατικά αυτά, δεν υπήρξε άμεση περιουσιακή μετακίνηση από την περιουσία των εναγόντων στην περιουσία τρίτων, αλλά πλουτισμός του εναγομένου, συνιστάμενος στην ωφέλεια που αποκόμισε από τη μη καταβληθείσα αναλογία της συμμετοχής του στην αγορά των εν λόγω ειδών, την οποίαν θα είχε επί εγκύρου συμβάσεως καταβάλει, ευθέως συνδεόμενος με τη ζημία της περιουσίας των εναγόντων που διέθεσαν τα συγκεκριμένα είδη στους ασφαλισμένους του, καθόσον η αμεσότητα της περιουσιακής μετακίνησης δεν αναιρείται στην περίπτωση που ο δότης παρέδωσε σε τρίτο πρόσωπο, το οποίο όμως συνδέεται με ειδική έννομη σχέση με τον εναγόμενο.

Δυνάμει δε αυτής ακριβώς της σχέσεως (της ασφαλιστικής καλύψεως) ο τρίτος (ασφαλισμένος) δέχεται τη συγκεκριμένη παροχή από τον προμηθευτή (δότη), το δε εναγόμενο (ταμείο) καθίσταται ευθέως ο λήπτης του πλουτισμού, ωφελούμενο από την εξοικονόμηση της βαρύνουσας αυτό δαπάνης για την ως άνω παροχή στους ασφαλισμένους του, την οποίαν άλλως (επί εγκύρου συμβάσεως) ώφειλε να καταβάλει στον δότη (προμηθευτή).

Εν όψει των παραπάνω δεν υπήρξε παρεμβολή τρίτης περιουσίας από την οποίαν διήλθε ο πλουτισμός πριν φθάσει στο εναγόμενο. Επομένως, ο πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίον το αναιρεσείον μέμφεται την προσβαλλομένη απόφαση ότι υπέπεσε στην πλημμέλεια εκ του άρθρου 560 αρ.1 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι εσφαλμένως ερμήνευσε και εφάρμοσε το άρθρο 904 ΑΚ, διότι δεν υπήρξε άμεση περιουσιακή μετακίνηση από την περιουσία των αναιρεσιβλήτων στην περιουσία του αναιρεσείοντος, αλλ'ότι η περιουσιακή μετακίνηση πραγματοποιήθηκε από την περιουσία των αναιρεσιβλήτων σε τρίτους και δη τους ασφαλισμένους του αναιρεσείοντος, είναι αβάσιμος.

Περαιτέρω το Εφετείο, υπό τις προεκτεθείσες παραδοχές του, δεν στέρησε την προσβαλλομένη απόφασή του νομίμου βάσεως, καθόσον διέλαβε σ' αυτήν την απαιτούμενη αιτιολογία, που ανταποκρίνεται στο πραγματικό της προαναφερομένης ουσιαστικού δικαίου διατάξεως και καθιστά εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο περί της ορθής εφαρμογής αυτής, την οποίαν έτσι δεν παραβίασε ούτε εκ πλαγίου.

Τούτο δε, διότι αναφέρονται στην απόφαση με σαφήνεια και επάρκεια τα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν το σαφώς διατυπούμενο αποδεικτικό της πόρισμα και ειδικότερα, ότι οι συμβάσεις που κατήρτισε προφορικώς με το εναγόμενο ασφαλιστικό ταμείο η επαγγελματική Ένωση των αναιρεσιβλήτων προμηθευτών ήσαν άκυρες λόγω παραλείψεως του εγγράφου τύπου και ότι με τη μη καταβολή της αναλογούσας συμμετοχής του στα οπτικά προϊόντα που παρείχαν οι αναιρεσίβλητοι στους ασφαλισμένους του, ποσό που θα κατέβαλε το αναιρεσείον στους ίδιους ή σε άλλους οπτικούς, εάν κατήρτιζε έγκυρη σύμβαση προμηθείας, ωφελήθηκε κατά το αντίστοιχο ποσό με ζημία των αναιρεσιβλήτων.

Επομένως ο δεύτερος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίον το αναιρεσείον κατ' επίκληση πλημμελείας εκ του άρθρου 560 αρ.6 ΚΠολΔ, μέμφεται την προσβαλλομένη απόφαση για εκ πλαγίου παραβίαση, με ανεπαρκείς αιτιολογίες, της εφαρμοσθείσας ως άνω διατάξεως είναι αβάσιμος. Ο ίδιος ως άνω λόγος, καθ'ο μέρος το αναιρεσείον προσάπτει στην προσβαλλομένη απόφαση την εκ του άρθρου 560 ΚΠολΔ αρ.6 πλημμέλεια με την αιτίαση ότι με ελλιπή και ανεπαρκή αιτιολογία έκρινε ότι "η σύμβαση μεταξύ αυτού και του επαγγελματικού φορέα των εναγόντων ανανεώθηκε προφορικά, εφαρμόζοντας τους όρους της τελευταίας στις υποχρεώσεις του έναντι των εναγόντων, χωρίς από τις παραδοχές να προκύπτει με ποιό πρόσωπο συνήψε την ανωτέρω σύμβαση και εάν τούτο συνιστούσε νόμιμο όργανο του εναγομένου με συνέπεια να μην δεσμεύεται το τελευταίο από αυτή", τυγχάνει προεχόντως απαράδεκτος, καθόσον πλήττει την προσβαλλομένη απόφαση για πλημμέλειες που αφορούν την αποριφθείσα κυρία βάση της αγωγής και όχι την γενομένη δεκτή επικουρική αυτής βάση, επί της οποίας και μόνον στηρίζεται το διατακτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως, με αποτέλεσμα ο αυτός λόγος να καθίσταται και αλυσιτελής.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί και να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσείοντος που ηττήθηκε (άρθρο 176,183, 191 παρ.2 ΚΠολΔ) τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων που κατέθεσαν προτάσεις, τα οποία όμως πρέπει να καταλογιστούν μειωμένα, κατά το άρθρο 22 παρ. 1 του ν. 3693/1957 και την 134423/1992 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΦΕΚ ΒΊ 1/20.1.1993), εφόσον το αναιρεσείον ως νπδδ απολαύει των αυτών προνομίων του Ελληνικού Δημοσίου.Διάταξη για παράβολο ωσαύτως δεν διαλαμβάνεται καθόσον η αναιρεσείον αποτελεί κατά τα ανωτέρω Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου και όπως το Ελληνικό Δημόσιο, απαλλάσσεται της καταβολής του.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1-10-2017 αίτηση του νπδδ "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (ΕΦΚΑ) για αναίρεση της με αριθμό 22/2017 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων.

Επιβάλλει σε βάρος του αναιρεσείοντος τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Ιουνίου 2020.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 29 Ιουλίου 2020.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ