Supreme Court allows appeal against lower court's dismissal of bank's payment order due to procedural defect.

Απόφαση 857 / 2022 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 857/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρήστο Τζανερρίκο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ευδοξία Κιουπτσίδου - Στρατουδάκη, Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα - Εισηγήτρια, Χρήστο Κατσιάνη και Ασημίνα Υφαντή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 14 Μαρτίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "..." και το διακριτικό τίτλο "...", που εδρεύει στην …… και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου της αρχικά αναιρεσείουσας Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "... ... ..." και το διακριτικό τίτλο "... ..." (πρώην "... E.F.G. ... ..."), η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηλία Ανδρέου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "....", που εδρεύει στο ΒΙ.ΠΑ. ……. και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) Α. Τ. του Ε., 3) Ά. συζύγου Α. Τ., το γένος Δ. Τ., κατοίκων ……., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27/12/2013 ανακοπή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 16383/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1831/2015 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 2/1/2018 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 576 παρ.1-3 και 577 παρ. 1 και 2 του Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι αν, κατά τη συζήτηση της αίτησης για αναίρεση, κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο διάδικος που απουσιάζει, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι.

Αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικος ή ο ομόδικός του, ερευνάται αν ο διάδικος που δεν εμφανίστηκε ή αν και εμφανίστηκε δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση. Στην περίπτωση που δεν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήτευση.

Αν όμως κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση, παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις 4480, 4481 και 4482 της 11ης-1-2022 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Θεσσαλονίκης ..., τις οποίες προσκομίζει η επισπεύδουσα τη συζήτηση αναιρεσείουσα, αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης μετά της οικείας έκθεσης κατάθεσής της, καθώς και της κλήσης για εμφάνιση των αναιρεσιβλήτων, κατά την ορισθείσα ανωτέρω δικάσιμο (14-3-2022), επιδόθηκε σ` αυτούς νομότυπα και εμπρόθεσμα.

Οι τελευταίοι, όμως, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την απόφαση αυτή πρακτικά συνεδριάσεως του Δικαστηρίου τούτου, δεν εμφανίσθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, κατά την παραπάνω δικάσιμο, κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση, με εκφώνησή της από τη σειρά του πινακίου και, επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης σαν να ήταν παρόντες.

Η υπό κρίση από 2-1-2018 (6/3/2-1-2018) αίτηση αναίρεσης, με την οποία προσβάλλεται η, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των πιστωτικών τίτλων, εκδοθείσα 1831/24-9-2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3, όπως η διάταξη αυτή ίσχυε πριν από την τροποποίησή της με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015, 566 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ), είναι παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα) και πρέπει να ερευνηθεί, περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων αυτής, κατ' άρθρο 577 παρ. 3 του ίδιου Κώδικα.

Κατά την παρ. 2 του άρθρου 626 του Κ.Πολ.Δ., όπως ίσχυε πριν την αντικατάστασή του με το ν. 4335/2015, το δικόγραφο της αίτησης για έκδοση διαταγής πληρωμής πρέπει να περιέχει: α) όσα ορίζουν τα άρθρα 118 και 117 και το άρθρο 119 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., β) αίτηση για την έκδοση διαταγής πληρωμής και γ) την απαίτηση και το ακριβές ποσό των χρημάτων ή των χρεογράφων, με τους τυχόν οφειλόμενους τόκους, των οποίων ζητείται η καταβολή, κατά δε την παρ. 3 του ίδιου άρθρου, στην αίτηση του δικαιούχου για την έκδοση διαταγής πληρωμής πρέπει να επισυνάπτονται και όλα τα έγγραφα, από τα οποία προκύπτει το ποσό της απαίτησης.

Από τις διατάξεις αυτές, που δεν παραπέμπουν στο άρθρο 216 παρ. 1 περ. α' του Κ.Πολ.Δ., σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 623 του ίδιου Κώδικα, σύμφωνα με την οποία μπορεί, κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 624 έως 634 του Κ.Πολ.Δ., να ζητηθεί η έκδοση διαταγής πληρωμής για χρηματικές απαιτήσεις ή απαιτήσεις παροχής χρεογράφων, εφόσον η απαίτηση και το οφειλόμενο ποσό αποδεικνύονται με δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο, προκύπτει ότι στο δικόγραφο της αίτησης για την έκδοση διαταγής πληρωμής δεν απαιτείται να παρατίθεται, για τον προσδιορισμό της χρηματικής απαίτησης, για την οποία ζητείται η έκδοσή της, ούτως ώστε να πληρούται ο αντίστοιχος νόμιμος όρος, το σύνολο των γενεσιουργών της απαίτησης περιστατικών, αλλά, αρκεί η παράθεση πραγματικών περιστατικών που εξατομικεύουν την απαίτηση, υπό την έποψη αντικειμένου, είδους και τρόπου γένεσής της και που δικαιολογούν συμπέρασμα αντίστοιχης συγκεκριμένης οφειλής εκείνου, κατά του οποίου απευθύνεται η αίτηση, έναντι του αιτούντος (Α.Π. 1087/2019, Α.Π. 999/2019, Α.Π. 368/2019, Α.Π. 1071/2017, Α.Π. 330/2012, Α.Π. 15/2007).

Περαιτέρω, απαιτείται να επισυνάπτονται στην αίτηση τα έγγραφα εκείνα, από τα οποία προκύπτει η απαίτηση και το ποσό αυτής. Εξάλλου, διαταγή πληρωμής μπορεί να εκδοθεί και για το κατάλοιπο κλεισθέντος αλληλόχρεου λογαριασμού, εφόσον αποδεικνύονται εγγράφως η σύμβαση ανοίγματος του αλληλόχρεου λογαριασμού, η κίνησή του, το κλείσιμο και το κατάλοιπο αυτού καθώς και η περιλαμβανόμενη στη σύμβαση παροχής πίστωσης με ανοιχτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό ειδική συμφωνία ότι η οφειλή του πιστούχου προς την πιστώτρια τράπεζα, που θα προκύψει από το οριστικό κλείσιμο της πίστωσης, θα αποδεικνύεται από το απόσπασμα των εμπορικών βιβλίων της τελευταίας, η οποία είναι έγκυρη ως δικονομική σύμβαση.

Το απόσπασμα αυτό, στο οποίο αποτυπώνεται η κίνηση, το κλείσιμο του λογαριασμού και το κατάλοιπο τούτου, επέχει θέση αποδεικτικού μέσου με ισχύ ιδιωτικού εγγράφου. Στην αίτηση για την έκδοση διαταγής πληρωμής για το κατάλοιπο κλεισθέντος αλληλόχρεου λογαριασμού μεταξύ της αιτούσας πιστώτριας τράπεζας και του καθ' ου η αίτηση-πιστούχου, αρκεί να αναφέρεται ότι μεταξύ των διαδίκων συμφωνήθηκε ότι το ποσό αυτά θα αποδεικνύεται από το απόσπασμα των εμπορικών βιβλίων της αιτούσας και ότι ο σχετικός λογαριασμός έκλεισε με ορισμένο υπόλοιπο υπέρ αυτής, το οποίο αποδεικνύεται από το πλήρες απόσπασμα των εμπορικών βιβλίων της, στο οποίο εμφανίζεται η όλη κίνηση του λογαριασμού από την υπογραφή της σύμβασης πίστωσης μέχρι το κλείσιμό της (Α.Π. 1071/2017), χωρίς να είναι απαραίτητο να αναφέρονται και τα επιμέρους κονδύλια πιστώσεων και χρεώσεων και ειδικότερα να προσδιορίζεται το επιτόκιο, που εφαρμόστηκε για τον υπολογισμό των τόκων, αφού τα κονδύλια αυτά περιλαμβάνονται στο επισυναπτόμενο απόσπασμα, από το οποίο, κατά τη συμφωνία των διαδίκων, αποδεικνύεται η απαίτηση της τράπεζας (Α.Π. 370/2012, Α.Π. 1391/2011).

Η απαίτηση δε είναι εκκαθαρισμένη και όταν μπορεί να καθοριστεί κατά ποσό με απλό αριθμητικό υπολογισμό ή σύμφωνα με τα περιλαμβανόμενα στον τίτλο στοιχεία, όπως είναι ο υπολογισμός των τόκων, των οποίων η έναρξη και το ποσοστό ορίζεται από τον τίτλο ή από το νόμο (Α.Π. 1349/2013, Α.Π. 1094/2006). Εξάλλου, με την ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής, η οποία υπόκειται και στη ρύθμιση των άρθρων 583 επ.

του Κ.Πολ.Δ., προβάλλονται λόγοι και κατά του κύρους της διαταγής πληρωμής για έλλειψη διαδικαστικής προϋπόθεσης έκδοσής της, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της μη έγγραφης απόδειξης της απαίτησης, για την οποία εκδόθηκε, είτε κατά της ύπαρξης της απαίτησης. Στη δίκη της ανακοπής δεν επανεκδικάζεται η υπόθεση καθολικά, αλλά, μόνο στο μέτρο των υποβαλλόμενων λόγων ανακοπής.

Οι λόγοι αυτοί, σε συνδυασμό με το αίτημα της ανακοπής, προσδιορίζουν την έκταση της εκκρεμοδικίας, που επέρχεται με την άσκησή της και αναγκαίως οριοθετούν το αντικείμενο της δίκης της ανακοπής. Αν ο λόγος της ανακοπής είναι τυπικός, όπως συμβαίνει με αυτόν της μη, κατά τον ανακόπτοντα, έγγραφης απόδειξης της απαίτησης, για την οποία εκδόθηκε η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής και του ποσού αυτής, τότε, αντικείμενο της δίκης της ανακοπής και, κατά συνέπεια, της επ' αυτής δικαιοδοτικής κρίσης του δικαστηρίου δεν καθίσταται και το ζήτημα της ύπαρξης ή μη της απαίτησης, για την οποία εκδόθηκε η διαταγή πληρωμής, αφού με μόνη τη διαπίστωση της βασιμότητας του τυπικού αυτού λόγου της ανακοπής γίνεται δεκτό το αίτημα αυτής και ακυρώνεται, άνευ ετέρου, η διαταγή πληρωμής (Ολ.Α.Π. 10/1997).

Αν, επί προσβολής διαταγής πληρωμής, λόγω μη επίκλησης στην αίτηση για την έκδοση αυτής των απαιτούμενων, κατά νόμο, για το ορισμένο αυτής, στοιχείων ή μη έγγραφης απόδειξης της απαίτησης (δικονομικού απαραδέκτου), το δικαστήριο, εσφαλμένα, δέχθηκε ή απέρριψε τη σχετική ανακοπή, ιδρύεται ο αναιρετικός λόγος από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση της από 12-11-2013 (28694/19-11-2013) αίτησης της ήδη αναιρεσείουσας τράπεζας κατά των ήδη αναιρεσιβλήτων, με βάση την οποία εκδόθηκε η 23902/2013 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, προκύπτει ότι σ' αυτήν η αιτούσα, αναιρεσείουσα, εξέθεσε:

α) ότι η ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία "Τράπεζα Εργασίας Α.Ε.", καθολική διάδοχος της οποίας δι' απορροφήσεως κατέστη αυτή (αναιρεσείουσα), κατήρτισε με την πρώτη των καθ' ων η αίτηση και ήδη πρώτη των αναιρεσιβλήτων την 58/17-5-1991 σύμβαση πίστωσης με ανοιχτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό μέχρι του ποσού των 3.300.000 δρχ., β) ότι, με τις 58/1/17-7-1991, 58/2/15-9-1992, 58/3/16-12-1992, 58/4/5-7-1993, 58/5/4-7-1996, 58/6/6-5-1998 και 58/7/14-10-2004 πρόσθετες πράξεις της ανωτέρω σύμβασης αυξήθηκε το ποσό της πίστωσης κατά 2.300.000 δρχ., 2.900.000 δρχ., 3.500.000 δρχ., 12.000.000 δρχ., 16.000.000 δρχ., 20.000.000 δρχ.

και 73.917,83 ευρώ, αντίστοιχα και η πίστωση ανήλθε στο ποσό των 250.000 ευρώ, γ) ότι οι δεύτερος και τρίτη των καθ' ων η αίτηση, ήδη αναιρεσιβλήτων, εγγυήθηκαν, ανεπιφύλακτα υπέρ της πιστούχου, πρώτης εξ αυτών, για την εμπρόθεσμη και προσήκουσα εξόφληση κάθε χρεωστικού υπολοίπου της χορηγηθείσας ως άνω πίστωσης, πλέον τόκων, λοιπών επιβαρύνσεων και εξόδων, ενεχόμενοι εις ολόκληρον, δ) ότι η πίστωση συνομολογήθηκε έντοκη με κυμαινόμενο συμβατικό επιτόκιο, ίσο προς το βασικό επιτόκιο κεφαλαίου κίνησης της τράπεζας, το οποίο, κατά την υπογραφή της συμβάσεως, ανέρχονταν σε 30,50% πλέον περιθωρίου 1,50% και εισφοράς του ν. 128/75 ή και οποιωνδήποτε άλλων τελών ή εισφορών επιβληθούν από τις αρχές στο μέλλον, ότι οι τόκοι λογίζονται και καταβάλλονται την 31η Μαρτίου, 30η Ιουνίου, 30η Σεπτεμβρίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους, κατά τις οποίες προθεσμίες είναι πληρωτέοι κλειόμενοι περιοδικώς ανά τρίμηνο του λογαριασμού κατά το άρθρο 112 του εισαγωγικού νόμου του ΑΚ και το νόμο, μη καταβαλλομένων δε τούτων θα ανατοκίζονται ανά τρίμηνο, δικαιούμενης της τράπεζας να φέρει το ποσό αυτών εις χρέωση του λογαριασμού της πιστώσεως άνευ ειδοποιήσεως της πιστούχου, ε) ότι το επιτόκιο υπερημερίας καθορίζεται σύμφωνα με την εκάστοτε πράξη του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, ανερχόμενο σήμερα σε ποσοστό 2,50% πάνω από το εκάστοτε ισχύον συμβατικό ενήμερο επιτόκιο, στ) ότι η πίστωση εξυπηρετήθηκε από την έναρξη της λειτουργίας της στον ανοιχθέντα για το σκοπό αυτό 52/60138-00101/26 λογαριασμό, ο οποίος από το άνοιγμά του εμφάνισε τις χρεοπιστώσεις, όπως προκύπτουν από τα αποσπάσματα του λογαριασμού που έχει εξαχθεί από τα νόμιμα τηρούμενα με μηχανογραφικό σύστημα βιβλία της τράπεζας στη μνήμη του ηλεκτρονικού υπολογιστή, ζ) ότι, στις 5-3-2013 προχώρησε στο οριστικό κλείσιμο του παραπάνω λογαριασμού, που εμφάνιζε χρεωστικό υπόλοιπο 85.473,76 ευρώ, η δε πιστούχος κατέστη αυτοδικαίως υπερήμερη, ενώ, με την από 5-3-2013 εξώδικη δήλωσή της, που κοινοποιήθηκε στους αναιρεσίβλητους, γνωστοποίησε σ' αυτούς την καταγγελία της ως άνω σύμβασης και το οριστικό κλείσιμο του λογαριασμού, ενώ, στην αίτηση επισυνάπτονται επικυρωμένα αντίγραφα της σύμβασης παροχής πίστωσης, των πρόσθετων πράξεων αυτής, των συμβάσεων εγγυήσεως, της καταγγελίας της σύμβασης, των εκθέσεων επίδοσης της καταγγελίας και αποσπάσματα των εμπορικών βιβλίων της αναιρεσείουσας, από τα οποία προκύπτει η κίνηση των λογαριασμού και τα οποία, κατά τη συμφωνία των διαδίκων, αποτελούν πλήρη απόδειξη της απαίτησής της, ποσού 85.843,76 ευρώ.

Με αυτό το περιεχόμενο, η ένδικη αίτηση της ήδη αναιρεσείουσας, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής, περιέχει όλα τα αναγκαία στοιχεία που εξατομικεύουν την απαίτηση, ως προς το αντικείμενο, το είδος και τον τρόπο γένεσής της, καθόσον περιέχει τους ουσιαστικούς όρους της συμβάσεως πιστώσεως με ανοιχτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό, τις πρόσθετες πράξεις αυτής, τη σύμβαση εγγυήσεως, τη συμφωνία ότι η απαίτηση της πιστώτριας τράπεζας θα αποδεικνύεται από τα αποσπάσματα των εμπορικών βιβλίων αυτής, την καταγγελία των συμβάσεων (πιστώσεως και εγγυήσεως) και το κλείσιμο του λογαριασμού με ορισμένο κατάλοιπο υπέρ αυτής, το οποίο αποδεικνύεται από το πλήρες απόσπασμα των εμπορικών βιβλίων της, στο οποίο εμφαίνεται όλη η κίνηση της σύμβασης μέχρι το κλείσιμο του λογαριασμού, επισυνάπτεται δε τούτο στην αίτηση και δεν είναι απαραίτητο, για το ορισμένο αυτής (αίτησης), να αναφέρονται τα επιμέρους κονδύλια πιστώσεων και χρεώσεων, καθώς και το σύνολο των γενεσιουργών της απαίτησης περιστατικών, όπως οι συμφωνίες καθορισμού του επιτοκίου, χωρίς τούτο να αποκλείει ή να περιορίζει τη δυνατότητα της πιστούχου ή των εγγυητών, αναιρεσιβλήτων, να αμφισβητήσουν, με την ανακοπή του άρθρου 632 του Κ.Πολ.Δ., τα ειδικότερα κονδύλια που περιέχονται στο αποσπάσματα των εμπορικών βιβλίων της πιστώτριας.

Επομένως, το Εφετείο, το οποίο, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του, αφού δέχθηκε τυπικά και κατ' ουσία την έφεση της ήδη αναιρεσείουσας, εξαφάνισε την εκκληθείσα απόφαση, κράτησε και δίκασε την υπόθεση, δέχθηκε το σχετικό λόγο της ανακοπής, που είχαν ασκήσει οι ήδη αναιρεσίβλητοι κατά της ως άνω διαταγής πληρωμής, έκρινε αόριστη την αίτηση, επί της οποίας εκδόθηκε η διαταγή πληρωμής, λόγω μη αναφοράς σ' αυτήν των ειδικότερων συμφωνιών καθορισμού του επιτοκίου, κατά το χρονικό διάστημα λειτουργίας της συμβάσεως πιστώσεως και ακύρωσε τη διαταγή πληρωμής, λόγω διαδικαστικού απαραδέκτου, υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ, όπως υποστήριξε η αναιρεσείουσα στο μοναδικό λόγο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, ο οποίος, εντεύθεν, τυγχάνει βάσιμος.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Δικαστήριο, που εξέδωσε την αναιρεθείσα απόφαση, εφόσον είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλο δικαστή (άρθρο 580 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δ.). Πρέπει, επίσης, να διαταχθεί, κατ' άρθρο 495 παρ. 3 του ίδιου Κώδικα, η απόδοση στην αναιρεσείουσα του καταβληθέντος απ' αυτή, για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης, παραβόλου. Τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, που κατέθεσε προτάσεις, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος των αναιρεσιβλήτων, ενεχομένων εις ολόκληρον, κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματός της (άρθρα 106, 176, 180 παρ. 3, 183, 191 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΝΑΙΡΕΙ τη 1831/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Δικαστήριο, που εξέδωσε την αναιρεθείσα απόφαση, στην σύνθεση του οποίου θα μετέχει άλλος δικαστής.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την απόδοση του παραβόλου, που καταβλήθηκε, στην αναιρεσείουσα.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσίβλητους, ενεχομένους εις ολόκληρον, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Μαΐου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Μαΐου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ