Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, citing lack of legal basis and improper evidence evaluation.

Απόφαση 857 / 2010 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 857/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Παναγιώτη Κομνηνάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη και Νικόλαο Πάσσο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Απριλίου 2010, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Αργυρώ Γαϊτανάρου.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕΡΓΑ ΟΣΕ ΑΕ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αλέξιο Παπασταύρου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-2-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1174/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 7741/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 25-5-2009 αίτησή του και τους από 19-3-2010 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βαρβάρα Κριτσωτάκη διάβασε την από 7-4-2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως και των προσθέτων λόγων αυτής.

Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή τους,

καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ., λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσης ιδρύεται, όταν από τις αιτιολογίες της αποφάσεως δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόστηκε, ή περί της μη συνδρομής τούτων, που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Αντίθετα δεν ιδρύεται λόγος αναιρέσεως κατά τη διάταξη αυτή, όταν οι ελλείψεις της αποφάσεως, ανάγονται στη μείζονα πρόταση του νομικού συλλογισμού ή αναφέρονται στην εκτίμηση των αποδείξεων, στην ανάλυση και στάθμιση τους και στην αιτιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, αρκεί τούτο να διατυπώνεται σαφώς.

Εξάλλου, η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως των απασχολουμένων στον ίδιο εργοδότη, η οποία συνάγεται από το άρθρο 288 ΑΚ και ήδη προβλέπεται από το άρθρο 22 παρ. 1 εδ. β' του Συντάγματος και το άρθρο 119 της συνθήκης της ΕΟΚ, επιβάλλει όπως ο εργοδότης, όταν προβαίνει από κάποιο λόγο, που εκτιμάται ελεύθερα από αυτόν, σε εκούσια παροχή προς τους μισθωτούς του, μη εξαιρεί από αυτή κάποιο, ή κάποιους, από τους μισθωτούς του που ανήκουν στην ίδια κατηγορία και παρέχουν την ίδια κάτω από τις αυτές συνθήκες εργασίας, εκτός αν η εξαίρεση αυτή, κατά τη καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη, είναι δίκαιη και εύλογη κατά αντικειμενική κρίση.

Κατ' ακολουθίαν, αν ο εργοδότης για οποιοδήποτε λόγο που αυτός ήθελε κρίνει συναφή προς την επιχείρηση του, προβεί σε κάποια εκούσια παροχή προς τους μισθωτούς του, οι οποίοι έχουν ορισμένα προσόντα προσδιοριζόμενα από αυτόν δεν δικαιούται να λάβει την παροχή αυτή με βάση την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως άλλος μισθωτός που δεν διαθέτει αυτά τα προσόντα, έστω και αν προσφέρει κάτω από τις ίδιες συνθήκες την ίδια με εκείνους εργασία, γιατί δεν ανήκει στην ίδια κατηγορία στην οποία ο εργοδότης προέβη σε εκούσια παροχή.

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο δέχτηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση του ανελέγκτως τα εξής: Η αναιρεσίβλητη που λειτουργεί σύμφωνα με τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας και σκοπό έχει τη διαχείριση, μελέτη, επίβλεψη, προμήθεια και εγκατάσταση εξοπλισμού και υλικών των σιδηροδρομικών έργων τα οποία υλοποιεί ο Ο.Σ.Ε., το Νοέμβριο του 1997, δια της αρμόδιας Διεύθυνσης της, Ανθρωπίνου δυναμικού, προκήρυξε θέσεις προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες της σε εξειδικευμένο προσωπικό διαφόρων ειδικοτήτων μεταξύ των οποίων και γεωλόγων πτυχιούχων ανωτάτων σχολών.

Ο αναιρεσείων που συμμετείχε στη διαδικασία κατήρτισε με την αναιρεσίβλητη την από 1-6-1998 διετούς διάρκειας σύμβαση εργασίας, δυνάμει της οποίας ελάμβανε μηνιαίες αποδοχές 550.000 δρχ. και ορίστηκε βοηθός επιβλέποντος μηχανικού του έργου "Κατασκευή σήραγγας ... χωματουργικών και λοιπών τεχνικών έργων για τη νέα διπλή σιδηροδρομική γραμμή ....

Ο αναιρεσείων γεννήθηκε το έτος ... και αποφοίτησε από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο Bowling Green το έτος 1985 με την ειδικότητα του γεωλόγου-υδρογεωλόγου, πτυχίο που έτυχε της αναγνώρισης από την αρμόδια υπηρεσία του ΔΙΚΑΤΣΑ. Έλαβε πρόσθετη εκπαίδευση με την παρακολούθηση σεμιναρίου στο αντικείμενο Μηχανική Γεωλογία στο University of Wisconsin το έτος ...

Συμμετείχε σε ερευνητικό πρόγραμμα με γεωλογικό θέμα στο παραπάνω πανεπιστήμιο (bowling green) το 1985. Έκτοτε εργάστηκε ως γεωλόγος-γεωτεχνικός σε ιδιωτική εταιρία στις ΗΠΑ για 4 έτη, ως γεωλόγος μελετητής στην Ελλάδα για 8 έτη, κατά τα οποία κυρίως απασχολήθηκε με την εκπόνηση γεωφυσικών μελετών ανεύρεσης ύδατος και για ένα μικρό χρονικό διάστημα από 1-5-1997 έως 30-9-1997 στο έργο "Κατασκευή Σήραγγας Εκτροπής Αχελώου προς ..." για λογαριασμό της κοινοπραξίας "ΙΜREGILO spα-ΑΤΕ ΓΝΩΜΩΝ Α.Ε.- ΤΕΓΚ Α.Ε.", εκτέλεσε δε έργα γεωτρήσεων δαπάνης 8.677.058 δρχ..

Στις 31-5-2000 η σύμβαση του μετατράπηκε σε αορίστου χρόνου και στις 7-2-2001 μετά νέα τροποποίηση αυτής εντάχτηκε στο κλιμάκιο με θέση Γεωλόγου και μηνιαίες αποδοχές 591.439 ευρώ, τοποθετήθηκε δε μετά από αίτηση του σε θέση επιβλέποντος της Διεύθυνσης Υπογείων Έργων. Δυνάμει της από 21-7-1997 σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου, η Ζ είχε προσληφθεί από την αναιρεσίβλητη με σύμβαση που προηγήθηκε αυτής του αναιρεσείοντος προκειμένου να παρέχει τις υπηρεσίες της σε αυτήν ως βοηθός επιβλέπων μηχανικός και εντάχθηκε στο κλιμάκιο με θέση μηχανικού έναντι μηνιαίων αποδοχών 503.000 δρχ.

Περαιτέρω στις 11-12-1997 τροποποιήθηκαν οι όροι της παραπάνω σύμβασης και από 1-1-1998 εντασσόμενη στο ίδιο κλιμάκιο σε οποιοδήποτε εργοτάξιο της αναιρεσίβλητης ανά την Ελλάδα, οι μηνιαίες αποδοχές της ανήλθαν σε 700.000 δρχ. Η Ζ, αποφοίτησε με βαθμό λίαν καλώς από το τμήμα Γεωλογίας της σχολής θετικών επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου ...

το έτος 1985, αφού εκπόνησε διπλωματική εργασία στο εργαστήριο Γεωφυσικής του Α.Π.Θ με βαθμό άριστα. Κατά τα έτη 1988 έως 1992 μετείχε σε έξι συνέδρια Γεωλογίας Γεωφυσικής και Γεωτεχνικής Μηχανικής στην Ελλάδα αποκομίζοντας εξειδικευμένες γνώσεις. Απασχολήθηκε σε κατασκευαζόμενα υδροηλεκτρικά έργα της ΔΕΗ το έτος 1984 πριν ακόμη λάβει το πτυχίο της και στη συνέχεια μετά τη λήψη αυτού μέχρι το έτος 1986.

Από το έτος 1986 εργάστηκε σε διάφορα έργα με αντικείμενο την εκπόνηση γεωλογικών μελετών και εργαστηριακών δοκιμών. Ειδικότερα συνεργάστηκε με τη Γεωμηχανική ΕΠΕ, την "... ΑΕ" στην Κω, όπου ήταν υπεύθυνη γεωλόγος του έργου, το ΙΔΡΥΜΑ ΔΑΣΙΚΩΝ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΩΝ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝ. ΔΑΣ. ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ του Ε.Θ.Ι.Α.Γ.Ε.

και κατά τα έτη 1992 μέχρι 1997, δηλαδή μέχρι να προσληφθεί από την αναιρεσίβλητη στο "ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΜΕΤΡΟ ΑΘΗΝΏΝ" ως τεχνικός γεωλόγος. Πριν την τροποποίηση της σύμβασης εργασίας της συναδέλφου του αναιρεσείοντος Ζ, στις 11-12-1997 σε χρόνο δηλαδή πριν καν δημιουργηθεί νομικός δεσμός με την αναιρεσίβλητη εργοδότρια του, προηγήθηκε στάδιο επαναδιαπραγμάτευσης του περιεχομένου και των όρων της συμβάσεως αυτής.

Ειδικότερα, η ανωτέρω η οποία είχε προσληφθεί από την αναιρεσίβλητη χωρίς να υπάρχει γι' αυτήν στάδιο δοκιμής, ως εργαζόμενη επανεκτιμήθηκε τόσο για την εργασία της στα εργοτάξια όσο και σε αναφορά με την αποκτηθείσα προηγούμενη επαγγελματική της εμπειρία σε φορείς που κατασκευάζουν έργα δημοσίου ενδιαφέροντος, έτσι η αναιρεσίβλητη με σκοπό την εξυπηρέτηση των επιχειρηματικών επιδιώξεων της έκρινε ελευθέρως και αξιολόγησε ότι η εργασία της Ζ μπορεί και πρέπει να αμειφθεί με μεγαλύτερες αποδοχές, οι οποίες κατόπιν διαπραγματεύσεων συμφωνήθηκαν στο ύψος των 700.000 δρχ.

κατά μήνα. Και τούτο επειδή η εν λόγω εργαζόμενη είχε επιδείξει πλούσια επαγγελματική εμπειρία σε αντικείμενο απόλυτα συναφές και πανομοιότυπο με αυτό της αναιρεσίβλητης, αφού εργάστηκε για χρονικό διάστημα πέντε ετών στο έργο της κατασκευής του Ολυμπιακού μετρό της Αθήνας και προηγουμένως σε έργο της ΔΕΗ, συγκεκριμένα εργάστηκε στις χαρτογραφήσεις σηράγγων, υπογείων σταθμών cut and cover, εργασίες ταξινόμησης της βραχόμαζας, επεξεργασία γεωλογικών και γεωτεχνικών δεδομένων και στη λήψη μέτρων προστασίας εκσκαφών, γεωτρήσεων και στην αξιολόγηση αυτών.

Ο λόγος αυτός ήταν σοβαρός και μέτρησε στην απόφαση της αναιρεσίβλητης η οποία αποδέχτηκε τη μισθολογική διαφοροποίηση της εργαζόμενης αυτής με κριτήριο την παραμονή της στην εταιρία και τη χρησιμοποίηση των ειδικών της γνώσεων τις οποίες είχε αποκτήσει κατά τα ως άνω. Η παραπάνω επαγγελματική εμπειρία της Ζ δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτή των πέντε μηνών του αναιρεσείοντος στο έργο της κατασκευής της σήραγγας εκτροπής του Αχελώου, η οποία ήταν περιορισμένη σε χρόνο και αντικείμενο, και ως εκ τούτου δεν αποδείχτηκε απόκτηση σημαντικής εμπειρίας στο πρόσωπο του.

Εξάλλου, εκ των λόγων αυτών η εργαζόμενη αυτή είχε οριστεί μηχανικός ποιότητας.... Κατόπιν αυτών, κατά το χρόνο που ο αναιρεσείων προσήλθε για τη σύναψη της ένδικης σύμβασης εργασίας του με την αναιρεσίβλητη, προκειμένου να εργαστεί στην ίδια κατηγορία των επιβλεπόντων μηχανικών και με την ειδικότητα του γεωλόγου, δεν διέθετε τα ίδια ουσιαστικά προσόντα με την ανωτέρω συνάδελφο του Ζ, ώστε να συνομολογήσει τον ίδιο μισθό, εφόσον η αξιολόγηση της εργασίας της συναδέλφου του είχε την παραπάνω πορεία....

Επομένως η διαφοροποίηση στους μισθούς των δύο συναδέλφων δικαιολογείται με γνώμονα την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη και αντικειμενικά είναι εύλογη, με αποτέλεσμα να μην υφίσταται περίπτωση παραβίασης της αρχής της ίσης μεταχείρισης που διέπει τις εργασιακές σχέσεις. Με βάση δε τις παραδοχές αυτές το Εφετείο, αφού εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση με την οποία είχε γίνει δεκτή η αγωγή, απέρριψε την αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο περιέλαβε πλήρεις σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες σχετικά με την κρίση του ότι δεν υφίσταται παραβίαση της συνταγματικής αρχή της ίσης μεταχείρισης που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο και οι δεύτερος, τρίτος και τέταρτος λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ.

ανεξάρτητα από την αοριστία τους, είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν.

Επειδή, ο από το άρθρο 559 αρ. 8 του Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως ιδρύεται και όταν το δικαστήριο παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Πράγματα υπό την έννοια της άνω διάταξης είναι οι ασκούντες ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που υπό την προϋπόθεση της νόμιμης πρότασης τους, θεμελιώνουν ιστορικώς το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής ενστάσεως ή αντενστάσεως.

Αντίθετα δεν είναι πράγματα ισχυρισμοί που αποτελούν αιτιολογημένη ή γενικά άρνηση της αγωγής ή επιχειρήματα που αντλούνται από το νόμο ή από την εκτίμηση των αποδείξεων. Στην προκείμενη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως στοιχείο α, βα και γ, με την επίκληση του αριθμού 8 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ.

προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο κατέληξε στην ως άνω κρίση του, γιατί δεν έλαβε υπόψη του τους ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος που αναφέρονταν στα ουσιαστικά προσόντα του και δη ότι αυτός κατείχε πτυχίο του μελετητή Β' τάξεως στην κατηγορία 20, καθώς και τις αναφερόμενες εργασίες του από τις οποίες προέκυπτε η κτήση σημαντικής εμπειρίας, όπως και ότι του είχαν ανατεθεί από την αναιρεσίβλητη καθήκοντα μηχανικού ποιότητας.

Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, αφού οι ως άνω ισχυρισμοί δεν αποτελούν "πράγματα" κατά την έννοια της ως άνω διατάξεως. Επίσης απορριπτέοι ως απαράδεκτοι είναι και οι, δεύτερος και τρίτος λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 8 του Κ.Πολ.Δ, αφού με την επίκληση της ως άνω διατάξεως προβάλλονται απαραδέκτως αιτιάσεις που αφορούν την εκτίμηση των αποδείξεων από το ουσιαστικό δικαστήριο.

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338-340 και 346 του Κ.Πολ.Δ., συνάγεται ότι το δικαστήριο για το σχηματισμό της κρίσης του ως προς τα πραγματικά γεγονότα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι και στηρίζουν την άμεση ή έμμεση απόδειξη, την κύρια απόδειξη ή ανταπόδειξη.

Η παράβαση δε της υποχρέωσης αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αρ. 11 του Κ.Πολ.Δ. λόγο αναίρεσης. Στην προκείμενη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως (στοιχείο ββ) προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο κατέληξε στο προαναφερόμενο αποδεικτικό του πόρισμα γιατί δεν έλαβε υπόψη την κατάθεση του μάρτυρα του αναιρεσείοντος στο ακροατήριο, ..., καθώς και τα επικαλούμενα από αυτόν έγγραφα και δη το α) το βιογραφικό του, β) τον πίνακα μελετών στο ΥΠΕΧΩΔΕ για την αναβάθμιση του μελετητικού του έργου, γ) το έγγραφο της αναιρεσίβλητης (πίνακα εργαζομένων) που κατέθεσε στην επιθεώρηση εργασίας δ) την ...11-11-1997 προκήρυξη θέσεων...

ε) την 10518/2007 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα ... και στ) την 5251058/20-7-1998 απόφαση της αναιρεσίβλητης περί ορισμού επιβλέποντος μηχανικού... Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, αφού όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο έλαβε υπόψη όλα τα πιο πάνω έγγραφα, καθώς και την κατάθεση του μάρτυρα του αναιρεσείοντος ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και την με αριθμό 10518/20-7-1998 ένορκη βεβαίωση τις οποίες ρητώς μνημονεύει.

Επειδή, από την διάταξη του άρθρου 400 παρ.3 Κ.Πολ.Δ. κατά την οποία "δεν εξετάζονται όταν κληθούν ως μάρτυρες πρόσωπα που μπορούν να έχουν συμφέρον από την δίκη" προκύπτει ότι ως συμφέρον από τη δίκη κατά την έννοια της διατάξεως αυτής θεωρείται το εξαρτώμενο από το αποτέλεσμα της δίκης και αποτελεί αναγκαία συνέπεια αυτής. Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο ορθώς έλαβε υπόψη τη με αριθμό 16965/2006 ένορκη βεβαίωση της Ζ ενώπιον της συμβολαιογράφου Ευγενίας Πάκου, αφού η εν λόγω μάρτυς, τρίτο και ανεξάρτητο από τους διαδίκους πρόσωπο, δεν είχε έννομο συμφέρον από την έκβαση της δίκης, δεδομένου ότι οποιαδήποτε έκβαση της δίκης δεν θα είχε έννομες συνέπειες για την ίδια. Επομένως και ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 11α του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παρά το νόμο έλαβε υπόψη την ως άνω ένορκη βεβαίωση είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25-5-2009 αίτηση του Χ για αναίρεση της 7741/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800)ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Απριλίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Μαΐου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ