Supreme Court dismisses appeal on construction supervision negligence in work injury case, upholding lower court's liability finding.

Απόφαση 855 / 2010 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Το Εφετείο Α) Δεν παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 338, 341, 342 πδ 14/1999 περί επίβλεψης οικοδομικών εργασιών, με το οποίο κωδικοποιήθηκαν τα άρθρα 55 και 56 του ν.δ. 17.7/16-8-1923, 914, 928, 330 εδ. β΄ΑΚ και οι, από το άρθρο 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ, λόγοι αναιρέσεως είναι αβάσιμοι και Β) Διέλαβε στην απόφασή του, πλήρεις, σαφείς και δίχως αντιφάσεις αιτιολογίες, όσον αφορά την υποχρέωση του αναιρεσείοντος στη λήψη των, από τις προαναφερθείσες διατάξεις, επιβαλλόμενων προστατευτικών μέτρων, από την παράλειψη της οποίας τεκμαίρεται η ύπαρξη αμέλειάς του στην επέλευση του ένδικου εργατικού ατυχήματος, δοθέντος ότι, σύμφωνα με τις παραδοχές της, ο αναιρεσείων ήταν επιβλέπων μηχανικός του συγκεκριμένου έργου, διότι σ΄ αυτόν οι ιδιοκτήτες της οικοδομής είχαν αναθέσει την επίβλεψη του συγκεκριμένου έργου με τη σχετική σύμβαση και ακόμη ότι, και εν τοις πράγμασι, ασκούσε και την επίβλεψη του έργου, δεν ήταν δε αναγκαίο για την πληρότητα της αιτιολογίας, να εκτίθεται στην προσβαλλόμενη απόφαση και ο τρόπος κατάρτισης της συμβάσεως ανάθεσης της επίβλεψης (έγγραφος ή όχι).

Αριθμός 855/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Παναγιώτη Κομνηνάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη και Νικόλαο Πάσσο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Απριλίου 2010, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαρίλαο Κοψαχείλη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ...., 2)..., 3) ... και 4) .... Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Μανούκα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-4-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Τρικάλων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 37/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 207/2009 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 25-6-2009 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ανδρέας Δουλγεράκης διάβασε την από 7-4-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 914, 932 του ΑΚ και 1, 16 του ν.551/1915 προκύπτει ότι χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη ή ψυχική οδύνη οφείλεται και επί εργατικού ατυχήματος όταν συντρέχουν οι όροι της αδικοπραξίας. Οι διατάξεις του άρθρου 16 παρ.1 του ν.551/1915 κατά τις οποίες ο παθών σε εργατικό ατύχημα ή τα κατά το άρθρο 6 αυτού πρόσωπα, δικαιούνται να εγείρουν την αγωγή του κοινού αστικού δικαίου και να ζητήσουν πλήρη αποζημίωση μόνο όταν το ατύχημα μπορεί να αποδοθεί σε δόλο του εργοδότη ή των προστηθέντων από αυτόν προσώπων, ή όταν επήλθε σε εργασία στην οποία δεν τηρήθηκαν οι διατάξεις νόμων, διαταγμάτων ή κανονισμών για τους όρους ασφαλείας των εργαζομένων και εξαιτίας της μη τηρήσεως αυτών, αναφέρονται στην επιδίκαση αποζημιώσεως για περιουσιακή ζημία και όχι στη χρηματική ικανοποίηση για ηθική ζημία για την οποία δεν υπάρχει πρόβλεψη στον ανωτέρω νόμο και εφαρμόζονται γι'αυτό μόνο οι γενικές διατάξεις.

Επομένως, για να δικαιούται η οικογένεια του θανατωθέντος σε εργατικό ατύχημα χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ψυχικής οδύνης αρκεί να συνετέλεσε στην επέλευση του ατυχήματος πταίσμα του εργοδότη του θανατωθέντος ή του κυρίου του έργου ή των προστηθέντων απ' αυτούς(άρθρο 922 ΑΚ) με την έννοια, της, διατάξεως του άρθρου 914 ΑΚ, δηλαδή της υπαίτιας ζημιογόνου, πράξεως ή παραλείψεως.

Τέτοιο πταίσμα, προκειμένου περί οικοδομικών εν γένει εργασιών θεμελιώνεται και από τη μη τήρηση των διατάξεων του Π.Δ.778/1980 "περί μέτρων ασφαλείας κατά την εκτέλεση οικοδομικών εργασιών" από τους κατά νόμο υπεύθυνους του έργου. Εξάλλου, ο ν.1396/1983 "μέτρα ασφαλείας σε οικοδομές και σε ιδιωτικά έργα" προβλέπει:

α)στο άρθρο 3, τις υποχρεώσεις του εργολάβου, οι οποίες, εκτός άλλων, συνίστανται στη λήψη και στην τήρηση των μέτρων ασφαλείας που αφορούν ολόκληρο το έργο, καθώς και στην τήρηση των οδηγιών του επιβλέποντος, όπως προβλέπονται στο άρθρο 7 του ίδιου νόμου, β) στο άρθρο 4, τις υποχρεώσεις του κυρίου του έργου, σε περίπτωση που δεν ανατίθεται η εκτέλεση ολόκληρου του έργου σ' έναν εργολάβο και γ)στο άρθρο 7,τις υποχρεώσεις του επιβλέποντος μηχανικού, οι οποίες είναι: 1.

Να δίνει οδηγίες κατασκευής, σύμφωνες με τους κανόνες της επιστήμης και της τέχνης, για την εκτέλεση εργασιών αντιστηρίξεων, σταθερών ικριωμάτων και πίνακα διανομής ηλεκτρικού ρεύματος. Να επιβλέπει την τήρηση των οδηγιών αυτών πριν από την έναρξη των εργασιών και περιοδικά κατά την εκτέλεσή τους. 2.

Να δίνει οδηγίες, σύμφωνες με τους κανόνες της επιστήμης και της τέχνης για τη λήψη μέτρων ασφαλείας από κινδύνους που προέρχονται από εναέριους και υπόγειους αγωγούς της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ) και να επιβλέπει την τήρησή τους. 3. Να επιβλέπει την εφαρμογή της μελέτης μέτρων ασφαλείας που αναφέρεται στο άρθρο 6 του νόμου αυτού και να δίνει σχετικές οδηγίες. 4.

Να δίνει οδηγίες σε περίπτωση σοβαρών ή επικίνδυνων έργων και εάν χρειάζεται να συντάσσει μελέτη για την προσαρμογή των προδιαγραφών των μέτρων ασφαλείας που προβλέπονται. Να υποδεικνύει εγγράφως στον κύριο του έργου στην περίπτωση του άρθρου 4 παρ. 1 και 2 του παρόντος τα απαιτούμενα μέτρα ασφαλείας κατά περίπτωση και φάση του έργου.

Περαιτέρω, με τα άρθρα 1,78,79 και 111 του π.δ.1073/1981"περί μέτρων ασφαλείας κατά την εκτέλεσιν εργασιών εις εργοτάξια οικοδομών και πάσης φύσεως έργων αρμοδιότητος Πολιτικού Μηχανικού"ορίζεται ότι: "Επί των πάσης φύσεως εργοταξιακών έργων αρμοδιότητος Πολιτικού Μηχανικού, συμπεριλαμβανομένων και των οικοδομικών τοιούτων, τηρούνται υπό των κατά νόμων υπευθύνων, πέραν των διατάξεων του π.δ.778/1980 "περί των μέτρων ασφαλείας κατά την εκτέλεσιν οικοδομικών εργασιών",και αι ειδικαί διατάξεις των επομένων άρθρων(αρ.1).Δια την πρόληψιν ατυχημάτων από άμεσον ή έμμεσον επαφήν ή προσέγγισιν προς δίκτυα ή λοιπά στοιχεία ηλεκτρικών εγκαταστάσεων υπό τάσιν, πρέπει ειδικότερον:

α) Να λαμβάνονται όλα τα επιβαλλόμενα μέτρα, ώστε να αποκλείεται η προσέγγιση εργαζομένων εις ηλεκτροφόρους αγωγούς ή στοιχεία, ασχέτως τάσεώς των. β) Αι μεταφοραί, χειρωνακτικώς ή μη, σιδηροπλισμού, σωλήνων, κιγκλιδωμάτων κ.ά. και αι εγκαταστάσεις μηχανημάτων, τροχιών αναβατορίων, πυραύλων κ.ά., ως και αι προσεγγίσεις αντλιών σκυροδέματος πραγματοποιούνται μακράν από ηλεκτροφόρους αγωγούς, ασχέτως τάσεως.

γ)Εις περιοχάς όπου υπάρχουν εναέρια ηλεκτρικά δίκτυα ή εγκαταστάσεις, εφόσον εργάζονται ή κινούνται υψηλά οχήματα-μηχανήματα, γερανοί, εκσκαφείς κλπ, να λαμβάνονται πέραν των εις την προηγουμένην παράγραφον και μετά έγγραφην έγκρισιν της ΔΕΗ πρόσθετα ειδικά μέτρα ασφαλείας. Αντιπροσωπευτικά των σχετικών μέτρων αναφέρονται η καταβίβασις του ιστού, η κατασκευή ειδικών ξυλίνων πλαισίων-περιθωρίων ασφαλείας εις σημεία συνήθων διελεύσεων κάτωθεν γραμμών.

δ)οιαδήποτε απαιτουμένη επέμβασις εις τα δίκτυα της ΔΕΗ (όπως ανύψωση, διακοπή ρεύματος κλπ)να πραγματοποιείται υπό ταύτης, μετά έγγραφον αίτησιν του ενδιαφερομένου... (αρ.78.Εάν πλησίον εργοταξίου διέρχονται αγωγοί ηλεκτρικού ρεύματος ειδοποιείται εγγράφως, υπό του εκτελούντος το έργον, προ της ενάρξεως των εργασιών, η αρμόδια υπηρεσία της ΔΕΗ.

Τα μέτρα ασφαλείας, τα οποία πρέπει να ληφθούν, εξετάζονται από κοινού υπό της ΔΕΗ, του εκτελούντος το έργο και του επιβλέποντος τούτο μηχανικού. Κατόπιν δε της εγγράφου εγκρίσεως της αρμόδιας υπηρεσίας της ΔΕΗ, λαμβάνονται όλα τα κατά περίπτωσιν ενδεικνυόμενα περαιτέρω προστατευτικά μέτρα και ιδίως κατασκευή προστατευτικών σανιδωμάτων (αρ.79).Δια την διαρκή επίβλεψιν και επιμέλειαν της εφαρμογής του παρόντος, ως και του π.δ.778/80 "περί των μέτρων ασφαλείας κατά την εκτέλεσιν οικοδομικών εργασιών"εις τας οικοδομικάς και εν γένει εργοταξιακάς εργασίας, παρίστανται ανελλιπώς καθ' όλην την διάρκειαν της ημερησίας εργασίας οι νόμω υπόχρεοι εργοδόται ή οι εκπρόσωποι τούτων...Οι υπεργολάβοι και εργολάβοι οφείλουν διαρκώς να καθοδηγούν τους εργαζομένους περί των κατά φάσιν εργασίας, απαιτουμένων μέτρων ασφαλείας (αρ.111).

Από τις προαναφερόμενες διατάξεις του π.δ. 778/1980, του ν. 1396/1983 και του π.δ. 1073/1981, συνάγεται ότι 1) σε περίπτωση που δεν ανατίθεται η εκτέλεση ολόκληρου του έργου σ' έναν εργολάβο, ο κύριος του έργου είναι υποχρεωμένος να λαμβάνει πριν από την εγκατάσταση κάθε εργολάβου ή υπεργολάβου τμήματος του έργου και να τηρεί, όσο διαρκεί το έργο αυτό όλα τα μέτρα ασφαλείας τα οποία του υποδεικνύει ο επιβλέπων το έργο εφόσον αυτά δεν αφορούν σε τμήματα του έργου που ανέλαβαν και εκτελούν εργολάβοι ή υπεργολάβοι και 2) ο πολιτικός μηχανικός που επιβλέπει την κατασκευή οικοδομικού έργου έχει νομική υποχρέωση να δίνει οδηγίες στον ιδιοκτήτη ή στον εργολάβο (και τον τυχόν υπάρχοντα υπεργολάβο)για τη λήψη των ενδεικνυομένων μέτρων ασφαλείας προς πρόληψη ατυχήματος, μεταξύ των οποίων είναι η κατασκευή ειδικών ξύλινων πλαισίων-περιθωρίων ασφαλείας κάτω από ηλεκτροφόρους αγωγούς, και για τη λήψη μέτρων, ώστε να αποκλείεται η προσέγγιση και η επαφή εργαζομένων πλησίον διερχομένου ηλεκτροφόρου αγωγού.

Εξάλλου, η σύμβαση με την οποία ανατίθεται σε διπλωματούχο μηχανικό η εκπόνηση μελέτης προς έκδοση οικοδομικής άδειας και η επίβλεψη του οικοδομικού έργου, στο οποίο αφορά αυτή, φέρει το χαρακτήρα συμβάσεως μισθώσεως έργου, η κατάρτιση της οποίας δεν υπόκειται σε συστατικό τύπο. Τέλος, κανόνας δικαίου παραβιάζεται, κατ' άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, ή αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα.

Η παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή εσφαλμένη υπαγωγή. Με τον αναιρετικό δε λόγο του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, που αποτελεί κύρωση της παραβάσεως του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, ελέγχεται η ορθότητα της ελάσσονος προτάσεως του νομικού συλλογισμού, από την άποψη αν οι παραδοχές της αποφάσεως πληρούν το πραγματικό του κανόνα δικαίου που το δικαστήριο εφάρμοσε.

Η κατά την έννοια του αριθμού αυτού(19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ)ανεπαρκής ή αντιφατική αιτιολογία, που έχει ως συνέπεια την αναίρεση της απόφασης για έλλειψη νόμιμης βάσεως, υπάρχει και όταν από το αιτιολογικό της αποφάσεως δεν προκύπτουν κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά τα οποία στηρίζουν την διάπλαση ή διάγνωση που έλαβε χώρα.

Ελλείψεις ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων ή την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, όταν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δε συνιστούν ανεπαρκή ή ασαφή αιτιολογία. Μόνο τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται με πληρότητα και σαφήνεια στην απόφαση και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχτηκε τα εξής κρίσιμα περιστατικά: Οι δύο πρώτοι εναγόμενοι είναι συνιδιοκτήτες οικοπέδου κειμένου στη συμβολή των οδών ...και ...στα .... Προκειμένου να ανεγείρουν σε αυτό διώροφη οικοδομή, ανέθεσαν στην τέταρτη εναγομένη (Αρχιτέκτονα Μηχανικό Θεσσαλονίκης)την εκπόνηση των αναγκαίων μελετών για την έκδοση της οικοδομικής άδειας καθώς και τη γενική επίβλεψη του έργου, στον δε Πολιτικό Μηχανικό Τρικάλων...τη σύνταξη και κατάθεση των απαραίτητων για την πληρότητα του φακέλου της άδειας εγγράφων, δηλαδή την μελέτη του σχεδίου ασφαλείας και υγείας καθώς και την ειδικότερη επίβλεψη του εν λόγω έργου.

Στη συνέχεια, επειδή ο ως άνω πολιτικός μηχανικός παραιτήθηκε από το ένδικο έργο πριν από την έναρξή του,οι ως άνω ιδιοκτήτες ανέθεσαν τις παραπάνω εργασίες στον τρίτο εναγόμενο, (αναιρεσείοντα), επίσης Πολιτικό Μηχανικό Τρικάλων. Την ...πραγματοποιούντο στην ως άνω οικοδομή εργασίες σκυροδέτησης της πλάκας οροφής του 2ου ορόφου από συνεργείο σκυροδέτησες με επικεφαλής τον Θ1, γιο των δύο πρώτων και αδελφό των λοιπών εναγόντων.

Την ώρα που ο εν λόγω εργολάβος εκτελούσε εργασίες τελικής διαμόρφωσης της επιφάνειας, στο δεξιό μπροστινό μέρος της πλάκας, χρησιμοποιώντας μεταλλικό αλφαδοπήχη μήκους 2,50 μέτρων, έφερε το σώμα του σε όρθια θέση, περίπου ένα μέτρο από το άκρο της οικοδομής και, κρατώντας στα χέρια του τον αλφαδοπήχη, τον περιέστρεψε δεξιόστροφα σε κάθετη θέση ως προς το έδαφος και με μικρή ελαφριά κλίση προς τα δεξιά.

Αποτέλεσμα της ενέργειάς του αυτής ήταν να έρθει σε επαφή ο αλφαδοπήχης με τους ηλεκτροφόρους αγωγούς της Δ.Ε.Η. οι οποίοι διήρχοντο παράλληλα προς την οικοδομή σε μήκος ενός περίπου μέτρου από το άκρο της πλάκας του πρώτου ορόφου και δύο περίπου μέτρα ψηλότερα από την οροφή, κατά παράβαση του ελαχίστου ορίου των 2,50 μέτρων που ορίζεται από το τμήμα 23 αρθ.234 § Γ4 1α του πίνακα 4 της Υπ.

Απ. 70261/2874 όπως τροποποιήθηκε από την Υπ. Απ. 2013/87.Τούτο είχε ως συνέπεια να υποστεί ο ως άνω Θ1 ηλεκτροπληξία από την οποία επήλθε ο θάνατος του ,ενώ υπήρξε και πτώση του στο έδαφος από ύψος περίπου οκτώ μέτρων. Συνυπαίτιοι της πρόκλησης του εν λόγω ατυχήματος είναι οι εναγόμενοι κατά ποσοστό 70% και ο ίδιος ο θανών εργολάβος κατά 30%.

Ειδικότερα, η υπαιτιότητα των εναγομένων έγκειται στο ότι αυτοί δεν είχαν λάβει τα απαιτούμενα μέτρα ασφαλείας όπως υποχρεούνται από τη διάταξη του άρθρου 4 του Ν. 1396/1983 που καθορίζει"τις υποχρεώσεις λήψης και τήρησης των μέτρων ασφαλείας στις οικοδομές και λοιπά ιδιωτικά τεχνικά έργα" και μάλιστα δεν μερίμνησαν να ειδοποιήσουν εγγράφως την αρμόδια υπηρεσία της Δ.Ε.Η.

για την ύπαρξη κοντά στην οικοδομή ηλεκτροφόρων αγωγών, ώστε από κοινού να εξετασθούν και να ληφθούν μέτρα ασφαλείας για την αποφυγή ατυχήματος, κατά παράβαση και των διατάξεων του άρθρου 79 του Π.Δ. 1073/1981.Μάλιστα η τέταρτη εναγομένη, επιβλέπουσα το έργο μηχανικός, δήλωσε ψευδώς την 3-12-2003 ότι"οι ηλεκτρικές γραμμές της Δ.Ε.Η.

περνούν μακριά από την οικοδομή και κανένας κίνδυνος ηλεκτροπληξίας δεν θα υπάρχει για το εργατοτεχνικό προσωπικό",παρότι κατά την επίσκεψή της στην οικοδομή είχε δει τη θέση των καλωδίων σε σχέση με την οικοδομή. Την ύπαρξη των ηλεκτροφόρων αγωγών της Δ.Ε.Η. και τον κίνδυνο που εγκυμονούσε η θέση τους για τους εργαζόμενους στην οικοδομή γνώριζαν και οι δύο πρώτοι εναγόμενοι ιδιοκτήτες της οικοδομής που εκτελούσαν το έργο.Την ίδια γνώση για την ύπαρξη των ηλεκτροφόρων αγωγών και ευθύνη για την µη έγκαιρη λήψη των μέτρων ασφαλείας φέρει και ο τρίτος εναγόμενος (αναιρεσείων) στον οποίο οι δύο πρώτοι εναγόμενοι ανέθεσαν, επίσης, την επίβλεψη του έργου επειδή η τέταρτη εναγομένη, αρχιτέκτων μηχανικός, διέµενε στη Θεσσαλονίκη και δεν είχε τη δυνατότητα να έρχεται συχνά στα Τρίκαλα για να εποπτεύει την πρόοδο των εργασιών.

Οι δύο εναγόμενοι μηχανικοί συνεργάζονταν για την ολοκλήρωση του έργου,και ο τρίτος εναγόμενος (αναιρεσείων) ερχόταν συχνά στην οικοδομή. Εξάλλου, η ενεργός ανάμειξη του τρίτου εναγομένου στην επίβλεψη της οικοδομής φαίνεται και από το ότι, όπως ομολογείται από την υπάλληλό του Β. ..., στην κατάθεσή της στο Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, στο γραφείο του συντάχθηκε από την εν λόγω υπάλληλό του, το από Δεκεμβρίου 2003 έγγραφο μελέτης σχεδίου του φακέλου ασφάλειας και υγείας για την ένδικη οικοδομή, προκειμένου να αποσταλεί στην τέταρτη εναγομένη, όπου φέρεται ο ίδιος ως υπεύθυνος μηχανικός κατά τα ειδικότερα εκεί αναφερόμενα.

Ο ισχυρισμός του τρίτου εναγομένου (αναιρεσείοντος) ότι το εν λόγω έγγραφο συντάχθηκε από την ως άνω υπάλληλό του εν αγνοία του και εκ παραδρομής, δεν κρίνεται πειστικός ενόψει και των προεκτεθέντων αποδεικτικών στοιχείων που μαρτυρούν τη συμμετοχή του στο ένδικο έργο ως επιβλέποντος μηχανικού. Περαιτέρω, δέχθηκε το Εφετείο ότι από τον θάνατο του Θ1 που ήταν κατά το χρόνο του ατυχήματος 28 ετών, οι ενάγοντες οι οποίοι ζούσαν στην ίδια οικοδομή με αυτόν, σε διαφορετικά διαμερίσματα, υπέστησαν ψυχική οδύνη προς ικανοποίηση της οποίας, λαμβανομένων υπόψη της νεαρής ηλικίας του θανόντος, του βαθμού της συγγένειας των εναγόντων µε αυτόν, του βαθμού της αμέλειας των εναγομένων αλλά και του ιδίου, της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης των διαδίκων, εύλογο είναι να επιδικασθεί σε καθένα από τους γονείς το ποσό των 40.044,4 ευρώ, και σε καθένα από τα αδέλφια σε 30.044,4 ευρώ.

Με τις παραδοχές του αυτές το Εφετείο απέρριψε κατ' ουσία την έφεση του αναιρεσείοντος, κατά της υπ' αριθ.37/2007 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων, με την οποία είχε γίνει κατά ένα μέρος δεκτή η αγωγή. Κρίνοντας έτσι Α) Δεν παραβίασε, ευθέως ή εκ πλαγίου, τις ουσιαστικές διατάξεις που προαναφέρθηκαν και εκείνες των άρθρων 338,341,342 πδ 14/1999 περί επίβλεψης οικοδομικών εργασιών, με το οποίο κωδικοποιήθηκαν τα άρθρα 55 και 56 του ν.δ.17.7/16-8-1923,914,928,330 εδ.β' ΑΚ και οι, αληθώς, από το άρθρο 559 αριθ.1 (και όχι 8) του ΚΠολΔ, πρώτος, και δεύτερος κατά το πρώτο μέρος του, λόγοι αναιρέσεως είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι και Β) Διέλαβε στην απόφαση του, πλήρεις, σαφείς και δίχως αντιφάσεις αιτιολογίες οι οποίες καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο της, ως προς την εφαρμογή των παραπάνω διατάξεων που εφάρμοσε.

Ειδικότερα, όσον αφορά την υποχρέωση του αναιρεσείοντος στη λήψη των, από τις προαναφερθείσες διατάξεις, επιβαλλόμενων προστατευτικών μέτρων, από την παράλειψη της οποίας τεκμαίρεται η ύπαρξη αμέλειάς του στην επέλευση του ένδικου εργατικού ατυχήματος, διέλαβε στην απόφασή του επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθότητα ή μη της εφαρμογής των εν λόγω διατάξεων, δοθέντος ότι, σύμφωνα με τις παραδοχές της, ο αναιρεσείων ήταν επιβλέπων μηχανικός του συγκεκριμένου έργου, διότι σ' αυτόν οι ιδιοκτήτες της οικοδομής είχαν αναθέσει την επίβλεψη του συγκεκριμένου έργου με τη σχετική σύμβαση και ακόμη ότι, και εν τοις πράγμασι, ασκούσε και την επίβλεψη του έργου, δεν ήταν δε αναγκαίο για την πληρότητα της αιτιολογίας, να εκτίθεται στην προσβαλλόμενη απόφαση και ο τρόπος κατάρτισης της συμβάσεως ανάθεσης της επίβλεψης(έγγραφος ή όχι).

Συνεπώς, ο από το άρθρο 559 αριθ.19 Κ.Πολ.Δ. δεύτερος, κατά το δεύτερο μέρος του, λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προσάπτεται η σχετική αιτίαση κατά της προσβαλλόμενης αποφάσεως, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος, κατά το μέρος που οι ελλείψεις αναφέρονται στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, το οποίο, ως προς το ζήτημα τούτο, εκτίθεται σαφώς, καθώς και στην αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος. Μετά από αυτά πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, να καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων, ως ηττώμενος, στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων (άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την, από 25-6-2009, αίτηση του αναιρεσείοντος ..., για αναίρεση της με αριθμό 207/2009 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Μαΐου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Μαΐου 2010 .

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ