Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds regarding lack of authority and insufficient reasoning.

Απόφαση 853 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 853/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1....... και 2. ........, οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Φώτιο Παπανδρικόπουλο.

Των αναιρεσιβλήτων: ....(αναφέρονται 6 ονόματα), οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Μιχαήλ Βρανά.

Κοινοποιουμένη προς τον υπό εκκαθάριση Οικοδομικό Συνεταιρισμό με την επωνυμία "ΝΕΑ ΑΙΟΛΙΣ ΣΥΝ ΠΕ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-6-1986 αγωγή και 18-7-1986 ανακοίνωση δίκης και προσεπίκλησης σε αναγκαστική παρέμβαση των ήδη αναιρεσειόντων και την από 9-12-1986 πρόσθετη παρέμβαση του Οικοδομικού Συνεταιρισμού "ΝΕΑ ΑΙΟΛΙΣ ΣΥΝ ΠΕ", που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1358/1987 προδικαστική, 6513/2003 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 5356/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 22-6-2005 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 7 Φεβρουαρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε, την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ, από τη διάταξη του άρθρου 94 του Κ.Πολ.Δ προκύπτει ότι στον Άρειο Πάγο οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο Δικηγόρο εξάλλου στη διάταξη του άρθρου 104 του ίδιου Κώδικα ορίζεται, ότι για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται πληρεξουσιότητα και αν δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως και ότι το δικαστήριο αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάση της δίκης την έλλειψη πληρεξουσιότητας, καθώς και την υπέρβασή της.

Εν προκειμένω από το σχετικό πινάκιο, τα πρακτικά συνεδρίασης αυτού του δικαστηρίου και τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει ότι οι αναιρεσίβλητοι εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση και τη συζήτηση της υπόθεσης από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Μιχαήλ Βρανά, ο οποίος παραδεκτώς προσκόμισε το υπ΄ αριθμ. ........ και ........ ειδικό πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Αθηνών ......... και της εταιρείας Συμβολαιογράφων με την επωνυμία "....." αντίστοιχα, τα οποία συντάχθηκαν με την συζήτηση της υπόθεσης που έγινε στις 21-2-07 αλλά περιέχουν έγκριση αναδρομικά για την εκπροσώπηση των αναιρεσιβλήτων από τον παραπάνω πληρεξούσιο δικηγόρο τους στην συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης (Ολ. ΑΠ 626/1980). Επειδή ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ.1 ΚΠολΔ ιδρύεται όταν ο δικαστής εφάρμοσε μη εφαρμοστέο ή παρέλειψε να εφαρμόσει εφαρμοστέο κανόνα δικαίου ή προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα δικαίου έννοια διαφορετική της αληθινής (Ολ.ΑΠ 36/1988).

Εν προκειμένω με το 1ο λόγο αναιρέσεως και ως προς τα δύο μέρη του προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και ειδικότερα για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 189, 193, 207 και 211 του Αγροτικού Κώδικα και των άρθρων 58 και 59 του Ν.Δ. 86/69 διότι καίτοι το εφετείο δέχθηκε ότι το επίδικο είναι γεωργικός κλήρος που ανήκει σε τρίτους και περαιτέρω ότι αυτό απετέλει τμήμα δάσους εντούτοις δέχθηκε ότι οι αρχικώς εναγόμενοι κατέστησαν συγκύριοι του επιδίκου με έκτακτη χρησικτησία παραβιάσαν έτσι τις ανωτέρω διατάξεις που απαγορεύουν την κτήση κυριότητας με έκτακτη χρησικτησία.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος διότι στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση, καθ΄όσον ως εκ της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης προκύπτει το δ/ριο της ουσίας δεν δέχθηκε ότι το επίδικο απετέλει γεωργικό κλήρο ούτε τμήμα δάσους αλλά ιδιωτική έκταση, που δεν περιλαμβάνεται στην ευρύτερη έκταση που πουλήθηκε από την οικογένεια .....

στο άμεσο δικαιοπάροχο των εναγόντων Οικοδομικό Συνεταιρισμό με την επωνυμία "ΝΕΑ ΑΙΟΛΙΣ ΣΥΝ.ΠΕ" και από τον τελευταίο στους ενάγοντες, και της οποίας οι αρχικώς εναγόμενοι ως νεμηθέντες επί χρόνο μεγαλύτερο της εικοσαετίας κατέστησαν συγκύριοι με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας. Επειδή κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ.8 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται και όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. "Πράγματα" θεωρούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως θεμελιώνουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως (Ολ.ΑΠ 25/03 και 3/97) και όχι οι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή ενστάσεως ή επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά τα οποία αντλούνται από το νόμο ή από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Με τον 2ο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό των αναιρεσειόντων περί μη ασκήσεως πράξεων νομής στο επίδικο εκ μέρους των εναγομένων σχετικά με την ένστασή τους περί συγκυριότητας στο επίδικο εκ μέρους τους κτηθείσα με έκτακτη χρησικτησία. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος διότι αναφέρεται σε ισχυρισμό που αποτελεί άρνηση της εν λόγω ένστασης και συνεπώς δεν αποτελεί πράγμα κατά την έννοια του επικαλούμενου άρθρου 559 αρι.8 ΚΠολΔ.

Επειδή κατά τον αριθμό 11 περ.α,β,γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δ/ριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν, ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Δεν χωρεί αναίρεση στις εν λόγω περιπτώσεις α) αν το δ/ριο της ουσίας έλαβε υπόψη σχεδιαγράμματα σε φωτοαντίγραφα για τα οποία βεβαιώνεται η ακρίβειά τους από αρμόδιο κατά νόμο πρόσωπο να εκδίδει αντίγραφα (άρθρο 449 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ) β) αν η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίχθηκε μόνον επικουρικώς σε κάποιο αποδεικτικό μέσο που δεν είχε προσκομισθεί, ενώ κυρίως στηρίχθηκε σε άλλα νόμιμα αποδεικτικά μέσα και γ) όταν από τη γενική βεβαίωση του Εφετείου ότι έλαβε υπόψη του, για να σχηματίσει την κρίση του επί της ουσίας της υποθέσεως, και όλα τα έγραφα που προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν οι διάδικοι σε συνδυασμό και με το όλο αιτιολογικό της αποφάσεως καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και όλα τα έγγραφα που προσκομίσθηκαν.

Εν προκειμένω με τον 3ο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση από τον αριθμό 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και συγκεκριμένα ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη το από 31-10-1998 διάγραμμα εφαρμογής του ρυμοτομικού σχεδίου και οικοπεδοποίησης της εκτάσεως όπου βρίσκεται και το επίδικο του τοπογράφου μηχανικού ..... το οποίο δεν έπρεπε να το λάβει υπόψη γιατί προσκομίσθηκε σε απλό άχρωμο φωτοαντίγραφο, ότι το Εφετείο παρά το νόμο έλαβε υπόψη το από 23-11-1955 σχεδιάγραμμα του ίδιου εν λόγω μηχανικού το οποίο και ως και το ίδιο βεβαιώνει δεν προσκομίσθηκε από τους διαδίκους και ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του καίτοι νόμιμα οι αναιρεσείοντες προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν τα εξής έγγραφα:

τις υπ'αρ.... και ... πράξεις τακτοποίησης, προσκύρωσης και αναλογισμού αποζημιώσεως λόγω ρυμοτομίας, την από Αυγούστου 2003 τεχνική έκθεση του τοπογράφου μηχανικού ..... και τις φωτοερμηνείες αεροφωτογραφιών και σχεδιαγράμματα που συνοδεύουν την από 11-9-2003 τεχνική έκθεση του νομίμως διορισθέντος τεχνικού συμβούλου τους .....

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως προς το πρώτο σκέλος του ως αορίστου, διόρι για την αποδεικτική δύναμη του φωτοαντιγράφου κατά το άρθρο 449 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ απαιτείται να βεβαιώνεται η ακρίβειά του από αρμόδιο πρόσωπο και στον οικείο λόγο αναιρέσεως δεν αναφέρεται γιατί το άνω διάγραμμα σε φωτοαντίγραφο είναι μη επιτρεπόμενο αποδεικτικό μέσο, ως προς τα λοιπά δε μέρη του ως αβάσιμα καθ΄ όσον 2) το εφετείον ως εκ της προσβαλλομένης απόφασής του προκύπτει συνήγαγε ανελέγκτως το αποδεικτικό του πόρισμα περί του ότι το επίδικο ακίνητο δεν περιλαμβάνεται στην ευρύτερη έκταση που πουλήθηκε από την Οικογένεια .....

στον άμεσο δικαιοπάροχο των εναγόντων, Οικοδομικό Συνεταιρισμόν υπό την επωνυμία "ΝΕΑ ΑΙΟΛΙΣ ΣΥΝ.ΠΕ" και από τον τελευταίο στους ενάγοντες, αλλά αυτό αποτελούσε ιδιωτική έκταση που κατεχότανε από τους εναγομένους, από την συνεκτίμηση όπως δέχεται των λεπτομερών στην προσβαλλόμενη απόφαση αναφερομένων αποδεικτικών μέσων και 2) το εφετείο όπως ρητώς βεβαιώνει στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του σχημάτισε την κρίση του επί της ουσίας της υποθέσεως αφού έλαβε υπόψη εκτός από άλλα αποδεικτικά μέσα και όλα τα έγγραφα που προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν οι διάδικοι, από τη βεβαίωση δε αυτή δεν απομένει αμφιβολία ότι έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις και τα ως άνω έγγραφα, χωρίς να είναι υποχρεωμένο να κάνει ειδική μνεία αυτών, μάλιστα ρητώς μνημονεύεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η τεχνική έκθεση του τεχνικού Συμβούλου των αναιρεσειόντων -εναγομένων......

Επειδή λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ.16 ΚΠΟλΔ ιδρύεται αν το δ/ριο κατά παράβαση του νόμου δέχθηκε ότι υπάρχει δεδικασμένο. Στην προκειμένη περίπτωση με τον 4ο λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 16 του εν λόγω άρθρου, ότι δηλαδή δέχθηκε δεδικασμένο στην ένδικη αγωγή με βάση την υπ'αρ. 6116/1990 απόφαση του Εφετείου Αθηνών η οποία έγινε αμετάκλητη με την 502/1992 απόφαση του Αρείου Πάγου. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος διότι στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση, καθ' όσον το Εφετείο ως εκ της προσβαλλόμενης αποφάσεώς του προκύπτει απέρριψε την ένδικη αγωγή των αναιρεσειόντων περί αναγνωρίσεως της συγκυριότητάς τους στο επίδικο ακίνητο ως ουσία αβάσιμο, και όχι δεχθέν ύπαρξη δεδικασμένου από την ως άνω απόφαση του εφετείου. Απλώς το εφετείο αφηγηματικά αναφέρει ότι επειδή το επίδικο αποτελεί τμήμα μεγαλύτερου ακινήτου εκτάσεως 1500 τ.μ. και τμήμα τούτου έκτασης 800 τ.μ. είχε κάνει κατάληψη η μη διάδικος ....., οι ήδη εναγόμενοι είχαν εγείρει εναντίον της την από 2-9-77 διεκδικητική αγωγή, η οποία έγινε δεκτή με την 6116/90 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η κατ΄αυτής δε ασκηθείσα αναίρεση απορρίφθηκε με την 502/1992 απόφαση του Αρείου Πάγου.

Επειδή κατά την έννοια του αριθ.19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ανεπαρκής ή αντιφατική αιτιολογία που έχει ως συνέπεια την αναίρεση για έλλειψη νομίμου βάσεως, υπάρχει όταν από το αιτιολογικό της αποφάσεως δεν προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία σύμφωνα με το νόμο είναι αναγκαία για τη θεμελίωση του κανόνα δικαίου που εφαρμόσθηκε στην συγκεκριμένη περίπτωση, όχι όμως και όταν υπάρχουν ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, εφ΄ όσον τούτο εκτίθεται σαφώς.

Ως "ζητήματα" των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί από την απόφαση τη νόμιμη βάση της, νοούνται μόνον οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη δηλαδή εκείνοι που τείνουν στη θεμελίωση ή την κατάλυση δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο όχι όμως και τα απλά πραγματικά ή νομικά επιχειρήματα που δεν συνέχονται με την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, για την οποία η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας δεν ιδρύει λόγο αναιρέσεως.

Επομένως ο 5ος λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος διότι η επικαλούμενη ανεπάρκεια και αντίφαση των αιτιολογιών της προσβαλλομένης απόφασης δεν αναφέρονται σε αυτοτελείς ισχυρισμούς αλλά στην εκτίμηση των αποδείξεων και την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος που εκτίθεται σαφώς.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την ένδικη αίτηση για αναίρεση της υπ΄ αριθμ. 5356/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσείοντες στο δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Μαρτίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 18 Απριλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ