Supreme Court dismisses appeal on equal pay grounds, ruling wage differences based on employment date are lawful.

Απόφαση 852 / 2022 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 852/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Νικολακέα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Όλγα Σχετάκη - Μπονάτου, Θεόδωρο Μαντούβαλο, Καλλιόπη Πανά και Παναγιώτη Αθανασόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 15 Δεκεμβρίου 2020, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1……. και 38…., …... Ο 14ος και 16ος δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο και οι λοιποί εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ζήση Γκιμπιρίτη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσίβλητης: ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "…. ΑΕ", (….. Α.Ε.) που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη, εντός …… Θεσσαλονίκης και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θωμά Γούμενο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9/2/2015 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4202/2017 του ίδιου Δικαστηρίου και 12700/2018 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 23/9/2019 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τη διάταξη του άρθρου 576 αριθ. 1 ΚΠολΔ αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο 'Αρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι. Στην προκειμένη περίπτωση αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση αυτής επιδόθηκε νόμιμα από τους αναιρεσείοντες στην αναιρεσίβλητη …..Α.Ε., όπως προκύπτει από την 6323Γ/10-9-2020 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης Αναστασίου Λαμπριανίδη. Εφόσον όμως οι 14ος και 16ος αναιρεσείοντες Β. Α. και Α. Α. αντίστοιχα δεν εμφανίσθηκαν ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο κατά την εκδίκαση της αίτησης κατά την πιο πάνω δικάσιμο, οπότε η υπόθεση εκφωνήθηκε νόμιμα από τη σειρά της στο πινάκιο, πρέπει το παρόν δικαστήριο να προχωρήσει στη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, παρά την απουσία των πιο πάνω αναιρεσειόντων.

Με την από 23-9-2019 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 12700/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατόπιν άσκησης της από 19-7-2017 έφεσης κατά της εκδοθείσας κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών 4202/2017 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης. Με την προσβαλλόμενη απόφαση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου έγινε δεκτή τυπικά και κατ' ουσίαν η έφεση της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "….. Α.Ε.", εξαφανίσθηκε η εκκαλουμένη 4202/2017 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης και απορρίφθηκε η από 9-2-2017 αγωγή των αναιρεσειόντων. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ. 1, 144 του ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της.

Στην προκειμένη περίπτωση το δικάσαν κατ' έφεση Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης δέχθηκε κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του, ότι η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "……ΑΕ" ήδη αναιρεσίβλητη συστάθηκε εκ μετατροπής του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "….." δυνάμει του άρθρου 6 του Ν. 2688/1999. Είναι ανώνυμη εταιρία κοινής ωφέλειας με σκοπό την εξυπηρέτηση του Δημοσίου συμφέροντος, λειτουργεί δε κατά τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας, απολαμβάνει διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας, τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας και διέπεται από το Ν. 2688/1999 και τον ΚΝ 2190/20, συμπληρωματικά δε από τις διατάξεις του Ν. 2414/1996 καθώς και του ΝΔ 2551/1953, όπως κάθε φορά ισχύουν.

Δυνάμει της 476/2001 απόφασης της Διυπουργικής Επιτροπής αποκρατικοποιήσεων και της από 22/6/2001 απόφασης της Γενικής Συνέλευσης, ποσοστό 25,73% των μετοχών κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου εισήχθη στο Ελληνικό Χρηματιστήριο αξιών και το υπόλοιπο ποσοστό 74,27% εξακολουθεί να ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο. Δυνάμει συμβάσεων εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, που κατάρτισε η εναγομένη - αναιρεσίβλητη με έκαστο από τους ενάγοντες, προσέλαβε τον πρώτο έως και τον τριακοστό όγδοο στις αρχές του 2007, ενώ οι δέκατος τρίτος, δέκατος ένατος και τριακοστός έκτος προσλήφθηκαν 16-1-2012, 6-7-2009 και 8-2-2012, αντίστοιχα, ήτοι μετά τον ν. 3429/2005, με τον οποίο επιδιώχθηκε ο εξορθολογισμός της οργάνωσης και λειτουργίας των δημοσίων επιχειρήσεων και όσων εξομοιώνονται με αυτές με τρόπο να επέλθει σταδιακά η εξομάλυνση των μισθολογικών διαφορών.

Οι ανωτέρω συμβάσεις διέπονταν από τις διατάξεις των άρθρων 1, 13, 15, 17 του Ν. 3429/2005 (ΦΕΚ 314 Α'(2005) (δοθέντος ότι η εναγομένη εισήχθη στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών κατά τα προεκτεθέντα) ως και της ΚΥ 5111/20-1-2006 απόφασης Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης - Οικονομίας και Οικονομικών - Ανάπτυξης - Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας - Εμπορικής Ναυτιλίας (ΦΕΚ 703 β78-6-2006 όπως συμπληρώθηκε με την ΚΥΑ 5111/2007 (φεκ 1206 Β713-7-2007).

Στις 20-7-2009 υπεγράφη μεταξύ της δευτεροβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης ….., μέλη της οποίας είναι και οι ενάγοντες και της εναγομένης εργοδότριας η συλλογική σύμβαση εργασίας του υπαλληλικού προσωπικού της ανώνυμης εταιρίας …… για τα έτη 2008-2009 σύμφωνα με την οποία αποφασίσθηκε να εξομοιωθεί το προσληφθέν προσωπικό της εναγομένης μετά τον ν. 3429/2005, ήτοι των εναγόντων με το υπόλοιπο προσωπικό της εναγομένης.

Ειδικότερα αποφασίστηκε ειδικά για το επίδομα επαγγελματικής κατάρτισης να καταβληθεί από 1-7-2009 ως εξής: στους υπαγόμενους στην κατηγορία ΠΕ 245,05 ευρώ, στους υπαγόμενους στην κατηγορία ΤΕ 231,35 ευρώ, στους υπαγόμενους στην κατηγορία ΔΕ 217,81 ευρώ και από 1-12-2009 στους υπαγόμενους στην κατηγορία ΠΕ 367,57 ευρώ στους υπαγόμενους στην κατηγορία ΤΕ 346,97 ευρώ και στους υπαγόμενους στην κατηγορία ΔΕ 326,71 ευρώ και στους υπαγόμενους στην κατηγορία ΥΕ (επίδομα προσωπικό) από 1-7-2009 183,78 ευρώ και από 1-12-2009 275,67 ευρώ.

Κατά τις διαπραγματεύσεις πριν από την υπογραφή της από 20-7-2009 ΣΣΕ την ίδια ημέρα, στις 20-7-2009 υπεγράφη μεταξύ εναγομένης και ….. το πρακτικό Νο5 σύμφωνα με το οποίο το θέμα της ένταξης του νεοπροσληφθέντος προσωπικού μετά την εφαρμογή του Ν. 3429/2005, στην επιχειρησιακή σύμβαση εργασίας της …. ΑΕ το οποίο και με την υπ'αριθμ. 4103/9-7-2009 σχετική απόφαση του ενέκρινε την οικονομική εξομοίωση του πιο πάνω προσωπικού με το υπόλοιπο προσωπικό της εναγομένης, με την προσάρτηση του σχετικού παραρτήματος στο σχέδιο της προς υπογραφή ΣΣΕ, το οποίο τροποποίησε ουσιαστικά την ατομική σύμβαση εργασίας των προσληφθέντων μετά τον Ν. 3429/2005, ως προς το κεφάλαιο "Αμοιβή".

Για την αμοιβή τους πλέον συμφωνήθηκε ότι θα εφαρμόζονται τα άρθρα 2,3,4,5, 6 της επιχειρησιακής σύμβασης της εναγομένης ενώ το επίδομα της επαγγελματικής κατάρτισης και το προσωπικό επίδομα, θα τους καταβληθεί σε ποσοστό 50% από 1-7-2009, 75% από 1-12-2009 και με συμφωνία μεταξύ της Διοίκησης της εναγομένης και ….. (η οποία δεν περιλαμβάνεται στην υπογραφείσα ΣΣΕ) θα τους καταβληθεί το 100% του επιδόματος από 1-4-2010.

Στην από 20-7- 2009 ΣΣΕ αποτυπώθηκε ως παράρτημα, η καταβολή του ποσοστού 50% και 75% που θα γινόταν μέχρι και 1-12-2009, δεδομένου ότι η ισχύς της ΣΣΕ συμφωνήθηκε να είναι διετής. Στο παράρτημα αυτής (ΣΣΕ) δεν περιελήφθη το μέρος εκείνο του από 20-7-2009 πρακτικού σύμφωνα με το οποίο "με συμφωνία μεταξύ διοίκησης της εναγομένης και ο …….

θα τους καταβληθεί το 100% του επιδόματος από 1-4-2010, δεδομένου ότι δε θα μπορούσε να συμπεριληφθεί συμφωνία των μερών αφορώσα το έτος 2010 που θα ίσχυε δηλ. πέραν του χρονικού ορίου λήξης της ισχύουσας ΣΣΕ (31-12-2009)". Εν συνεχεία, τέθηκε σε ισχύ ο Ν 3833/2010 (ΦΕΚ-40Α/15-3-2010) και ο Ν. 3845/2010 (ΦΕΚ 65/Α/10). Ειδικότερα, σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 1 του Ν. 3833/2010 ορίζονται τα εξής: 1 "από την έναρξη του παρόντος νόμου και μέχρι 31-12-2010 απαγορεύεται η συνομολόγηση καθώς και η χορήγηση ή η καταβολή με οποιονδήποτε τρόπο και για οποιονδήποτε λόγο, αυξήσεων στις κάθε είδους, φύσεως και ονομασίας αποδοχές των λειτουργών, υπαλλήλων και εργαζομένων κατά την ίδια χρονική περίοδο και με οποιαδήποτε σχέση εργασίας στο Δημόσιο εν γένει, τα Ν.Π.Δ Δ., τους ΟΤΑ και τα ΝΠΙΔ που ανήκουν στο κράτος ή επιχορηγούνται τακτικά από τον Κρατικό Προϋπολογισμό και στις δημόσιες επιχειρήσεις που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής των άρθρων 1 παρ. 5 και 2 παρ. 2.

πέραν των συνολικών αποδοχών που καταβάλλονται κατά τη δημοσίευση του παρόντος όπως οι αποδοχές αυτές αναπροσαρμόζονται με την εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 1 και 2. Η απαγόρευση αυτής ορίστηκε ότι καλύπτει α) κάθε συνομολόγηση αυξήσεων που γίνεται με γενική ή ειδική διάταξη νόμου ή ρήτρα ή όρο συλλογικής σύμβασης εργασίας ή με ατομική σύμβαση εργασίας ή συμφωνία, β)....

γ) καλύπτει κάθε είδους αύξηση στις αποδοχές των εργαζομένων, δηλαδή τους μισθούς, τα επιδόματα, τα βοηθήματα ή άλλες παροχές προς αυτούς κατ'οποιονδήποτε τρόπο ή με οποιαδήποτε μορφή. Επιπλέον ορίστηκε ρητώς ότι κάθε διάταξη νόμου και κάθε διάταξη, όρος ή ρήτρα συλλογικής σύμβασης εργασίας, διαιτητικής απόφασης, υπουργικής απόφασης ή οποιουδήποτε είδους διοικητικής πράξης κανονιστικού χαρακτήρα καθώς και κάθε όρος ατομικής σύμβασης εργασίας ή συμφωνία που αντίκειται στις διατάξεις του παρόντος και των προηγούμενων άρθρων καταργούνται.

Ακολούθως, ετέθη σε ισχύ ο Ν. 4024/2011 (Α'226) στο άρθρο 31 §5 του οποίου εμπίπτει η ….. ΑΕ. Σύμφωνα με τον άνω νόμο, οι επίμαχες διατάξεις του δεύτερου κεφαλαίου του οποίου αρχίζουν από 1-1-2011, ο υπολογισμός των αποδοχών του προσωπικού στο οποίο συμπεριλαμβάνονται και οι ενάγοντες έγινε εκ νέου, αμέσως με τη δημοσίευση του νόμου και με τους περιορισμούς του νόμου αυτού Μετά την ισχύ του Ν. 4024/2011, ελήφθη η υπ'αριθμ. 5447/26-4- 2013 απόφαση ΔΣ/….

ΑΕ για την υπογραφή της νέας συλλογικής σύμβασης εργασίας, όπου αναφέρει ότι οι όροι της ΣΣΕ 2008-2009, που είχαν υπογραφεί μεταξύ των μερών, εξακολουθούν να ισχύουν, με περιεχόμενο τους όρους συλλογικής σύμβασης εργασίας 2008- 2009 που είχε υπογραφεί, μαζί με το παράρτημα για το προσωπικό που είχε προσληφθεί με τις διατάξεις του Ν. 3429/2005, όπως εφαρμόστηκαν με την ψήφιση των Ν. 3833/2010, 3845/2010 και 4024/2011.

Αμέσως μετά, στις 29-4-2013 υπογράφηκε ΣΣΕ στην οποία ορίζεται ότι οι όροι της ΣΣΕ 2008-2009 που είχε υπογραφεί μεταξύ των μερών εξακολουθούν να ισχύουν και συνιστούν το περιεχόμενο της ισχύουσας ΣΣΕ. Με την υπ'αριθμ. 5942/28-8-2014 απόφαση ΔΣ/ΟΛΘ ΑΕ αποφασίστηκαν η διαγραφή από το άρθρο 1 του προσαρτημένου παραρτήματος στη ΣΣΕ 2008-2009, μόνον των οριζομένων ειδικά για το "επίδομα επαγγελματικής κατάρτισης" και το "επίδομα προσωπικό" καθώς και των οριζομένων στο ίδιο άρθρο νια την καταβολή τυχόν προσωπικής διαφοράς κατά την εφαρμογή των παραπάνω, ως και την κατάργηση κάθε άλλης συμφωνίας σε σχέση με το άνω επίδομα και ειδικότερα όλων των αναφερομένων στο από 20-7-2009 πρακτικό Νο5, όλα τα ανωτέρω ίσχυαν από την ημέρα υπογραφής τους, χωρίς αναδρομική ισχύ, έως τη λήξη της ΣΣΕ που αφορούν.

Επίσης με το υπ'αριθμ. ΑΠ15/23-12-2011 έγγραφο του ….. προκύπτει σχετικά με την ερμηνεία του όρου του από 20-7-2009 πρακτικού Νο5, ότι δεν πρόκειται για ερμηνεία κανονιστικού όρου ΣΣΕ αλλά όρου πρακτικού που δεν συμπεριλήφθηκε στη ΣΣΕ και δεν έλαβε ποτέ θέση κανονιστικού περιεχομένου. Έτσι την 1-9-2014 υπογράφηκε τροποποίηση με διαγραφή όρου του παραρτήματος της ισχύουσας ΣΣΕ του υπαλληλικού προσωπικού της εναγομένης κι έκτοτε από 1-9-2014 καταβάλλεται στους προσληφθέντες μετά τον Ν. 3429/2005, και στους ενάγοντες δηλαδή ποσοστό 100% του επιδόματος επαγγελματικής κατάρτισης.

Στο ίδιο από 1-9-2014 έγγραφο μεταξύ …… ΑΕ και …… αναφέρεται ρητώς "Επίσης καταργείται κάθε άλλη συμφωνία σε σχέση με το παραπάνω επίδομα και ειδικότερα όλα τα αναφερόμενα στο από 20-7-2009 πρακτικό Νο5". Τέλος υπεγράφη η από 1-7-2015 διετής ΣΣΕ με όμοιο περιεχόμενο.

Περαιτέρω με το άρθρο 1 του Ν. 3429/2015 "Δημόσιες Επιχειρήσεις και Οργανισμοί (ΔΕΚΟ)" (Α'314), το οποίο είναι ενταγμένο στο Κεφάλαιο Α' του Νόμου αυτού υπό τον τίτλο "Οργάνωση, Λειτουργία, Διοίκηση και Κρατική Εποπτεία των Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών", ορίζεται ότι: "Για τους σκοπούς του νόμου αυτού, ως "δημόσια επιχείρηση" νοείται κάθε ανώνυμη εταιρία, στην οποία το ελληνικό δημόσιο, δύναται να ασκεί άμεσα ή έμμεσα αποφασιστική επιρροή, λόγω της συμμετοχής του στο μετοχικό της κεφάλαιο ή της χρηματοοικονομικής συμμετοχής του ή των κανόνων που τη διέπουν" και με το άρθρο 13.

υπό τον τίτλο "Νεοπροσλαμβανόμενο προσωπικό", όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο δημοσίευσης της Προκήρυξης, πριν την τροποποίησή του από το άρθρο 56 του Ν 3691/2008 (Α 166), ότι: "1. Οι δημόσιες επιχειρήσεις μπορούν στο εξής, για λόγους γενικού συμφέροντος που συνδέονται με τη λειτουργία τους, κατά παρέκκλιση των διατάξεων των εσωτερικών κανονισμών ή οργανισμών τους που έχουν ισχύ νόμου ή ισχύ κανονιστική ή οποιαδήποτε άλλη ισχύ, καθώς και κατά παρέκκλιση οποιωνδήποτε διατάξεων ή συμφωνιών, να προσλαμβάνουν το πάσης φύσεως προσωπικό τους με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας για δοκιμαστική περίοδο διάρκειας μέχρι επτά (7) μηνών, ύστερα από προκήρυξη στην οποία καθορίζονται, από την ίδια τη δημόσια επιχείρηση, τα κριτήρια πρόσληψης.

Η διαδικασία πρόσληψης του προσωπικού των δημοσίων επιχειρήσεων, καθώς και της μετέπειτα σύναψης της σχετικής σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου, ύστερα από αξιολόγηση της δοκιμαστικής περιόδου από την οικεία δημόσια επιχείρηση, ελέγχεται από το ΑΣΕΠ, σύμφωνα με τις κείμενες κάθε φορά διατάξεις που διέπουν τις αρμοδιότητες του και τις ειδικότερες ρυθμίσεις της κοινής υπουργικής απόφασης της παραγράφου 4 του άρθρου αυτού.

Η σύμβαση του προηγούμενου εδαφίου διέπεται αποκλειστικά από τις κείμενες κάθε φορά διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας, που ρυθμίζουν τις σχέσεις εργοδότη και εργαζόμενου στον ιδιωτικό τομέα....2....3....4. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Οικονομίας και Οικονομικών, Ανάπτυξης, Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας και του εποπτεύοντος την οικεία δημόσια επιχείρηση Υπουργού, ρυθμίζονται τα κάθε είδους ειδικότερα θέματα, τα οποία αφορούν στην εφαρμογή των διατάξεων των προηγούμενων παραγράφων κατά παρέκκλιση των τυχόν αντίθετων διατάξεων εσωτερικών κανονισμών ή οργανισμών ή συλλογικών συμβάσεων ή οποιωνδήποτε άλλων διατάξεων ή συμφωνιών που ισχύουν στις επιχειρήσεις αυτές".

Ας σημειωθεί ότι, στην "ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ στο σχέδιο νόμου "Δημόσιες Επιχειρήσεις και Οργανισμοί (ΔΕΚΟ)" και ειδικότερα στο Γενικό Μέρος αυτής επισημαίνεται ότι: "Οι Δημόσιες Επιχειρήσεις και Οργανισμοί (Δ.Ε.Κ.Ο.) αποτελούν ένα πολύ σημαντικό τμήμα της διαχείρισης του Δημοσίου, γιατί; Προσφέρουν στους πολίτες υπηρεσίες κοινής ωφέλειας που είναι συνυφασμένες με την ποιότητα της καθημερινής ζωής.

Το μέγεθος και ο αριθμός τους είναι τέτοιος, ώστε σαν σύνολο να επηρεάζουν άμεσα τα μακροσκοπικά στοιχεία της οικονομίας, ειδικότερα: οι επενδύσεις τους επηρεάζουν το ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας, η τιμολογιακή τους πολιτική έχει άμεσο αντίκτυπο στον πληθωρισμό, τα λειτουργικά τους αποτελέσματα έχουν επιρροή στο δημόσιο έλλειμμα, η χρηματοδότηση τους μέσω κρατικών εγγυήσεων επιδρά στην πολιτική για το δημόσιο χρέος, η επιχειρηματική στρατηγική των μεγαλύτερων από αυτές καθορίζει τους όρους λειτουργίας της αγοράς στον αντίστοιχο κλάδο.

Για περισσότερο από είκοσι χρόνια, οι Δ.Ε.Κ.Ο. είχαν σταδιακά απολέσει το βασικό προσανατολισμό τους, που είναι να υπηρετήσουν τον πολίτη και να έχουν θετική συνεισφορά στην οικονομία. Την κακή αυτή πορεία έρχεται να επαναφέρει στην σωστή κατεύθυνση η μεταρρύθμιση που εισάγεται με το παρόν νομοσχέδιο.

Τρεις είναι οι άξονες της μεταρρύθμισης, οι οποίοι είναι μεταξύ τους συμπληρωματικοί: (ί) Αποτελεσματική διαδικασία χάραξης και παρακολούθησης της εταιρικής στρατηγικής και του επιχειρησιακού σχεδιασμού, ιι) Ευθυγράμμιση με την υφιστάμενη εταιρική νομοθεσία, διαφάνεια στη λειτουργία της Διοίκησης τους και στην παρακολούθηση των οικονομικών στοιχείων, (iii) Αποκατάσταση στρεβλώσεων σε θέματα προσωπικού.

Παράλληλα η μεταρρύθμιση αυτή αφορά στο σύνολο των δημόσιων επιχειρήσεων, διευρύνοντας το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο. Αναφορικά με τον τελευταίο τρίτο άξονα 'Αποκατάσταση στρεβλώσεων σε θέματα προσωπικού', επισημαίνεται ότι: "Χωρίς να θίγονται οι ρυθμίσεις που διέπουν τους όρους εργασίας όσων σήμερα εργάζονται στις Δ.Ε.Κ.Ο., και χωρίς να θίγονται οι αρμοδιότητες του Α.Σ.Ε.Π., για τους νεοπροσλαμβανόμενους υιοθετείται περιβάλλον όρων εργασίας ανάλογο με αυτό της γενικότερης αγοράς εργασίας.

Αίρεται έτσι σταδιακά και σε βάθος χρόνου ένα πρόβλημα που είχε δημιουργηθεί επί μία ολόκληρη γενιά, με εργαζόμενους δύο ταχυτήτων : αυτών που εργάζονται στις Δ.Ε.Κ.Ο. και που έχουν αποσπάσει με τα χρόνια σημαντικά προνόμια και σε μεγάλο βαθμό αποσύνδεση της επαγγελματική τους τύχης από την οικονομική πορεία της επιχείρησης, και εκείνων που εργάζονται στην ιδιωτική οικονομία και που συμμετέχουν ενεργά στην προσπάθεια για επιβίωση και ανταγωνιστικότητα της κάθε μικρής ή μεγάλης ιδιωτικής εταιρείας.

Ειδικά για τις δημόσιες επιχειρήσεις, οι οποίες παρουσιάζουν ζημίες ή χρειάζονται επιχορήγηση για την εξυγίανση τους, προβλέπεται συναινετική διαδικασία εξορθολογισμού των κανονισμών εργασίας για το σύνολο του προσωπικού. Με τον τρόπο αυτόν δίνεται μια σημαντική ευκαιρία και στην πλευρά των εργαζομένων να συμμετάσχουν ενεργά στην προσπάθεια αποτελεσματικότερης διαχείρισης των προβληματικών επιχειρήσεων του Δημοσίου, προς όφελος του συνόλου των πολιτών".

Κατ' εξουσιοδότηση της ως άνω παραγράφου 4 του άρθρου 13 του Ν.3429/2005, εκδόθηκαν οι ΚΥΑ 5111/20.1.2006 Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης- Οικονομίας και Οικονομικών-Ανάπτυξης-Απασχόλησης· και Κοινωνικής Προστασίας-Εμπορικής Ναυτιλίας (ΦΕΚ 703/B'/8.6.006), όπως συμπληρώθηκε εν συνεχεία με την ΚΥΑ 5111/2007 (ΦΕΚ 120/B'/13.7.2007, σύμφωνα δε με το άρθρο 3 της τελευταίας: "ΑΜΟΙΒΕΣ":

α) Ο καθορισμός της αμοιβής και των αποδοχών του προσωπικού που προσλαμβάνεται με τις διατάξεις των άρθρων 1 και 2 της παρούσας, γίνεται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ανώνυμης εταιρείας …. Α.Ε., εντός των ορίων των επιμέρους κλαδικών ή και ομοιοεπαγγελματικών συλλογικών συμβάσεων ανά ειδικότητα και όπου δεν υπάρχουν σχετικές κλαδικές, ή και ομοιοεπαγγελματικές εντός των ορίων της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, τόσο για τη δοκιμαστική περίοδο των 7 μηνών όσο και κατά τη σύναψη εργασίας αορίστου χρόνου, β) Ο καθορισμός αυτός γίνεται για την ορθολογική ρύθμιση των όρων αμοιβής και εργασίας των νεοπροσλαμβανομένων στην εταιρεία …..

Α.Ε., κατά παρέκκλιση των διατάξεων του Γενικού Κανονισμού Προσωπικού της Ανώνυμης εταιρείας …..Α.Ε. και του ειδικού κανονισμού εργασίας Λιμενεργατικού Προσωπικού έτους 2001, όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα της …. Α.Ε., της από 19.12.2006 συλλογικής σύμβασης εργασίας για το υπαλληλικό προσωπικό της ανώνυμης εταιρείας ….

Α.Ε., της από 30.1.2007 συλλογικής σύμβασης εργασίας του Λιμενεργατικού Προσωπικού της ανώνυμης εταιρείας …. Α.Ε., καθώς και κάθε άλλης σχετικής ισχύουσας Ειδικής, Επιχειρησιακής, ή άλλης φύσεως και έκτασης Συλλογικής Σύμβασης ή Διαιτητικής Απόφασης, Κανονισμού Εργασίας. Πρωτοκόλλων ή Πρακτικών Συμφωνίας, Κανονισμών Λειτουργίας Διευθύνσεων ή άλλου οποιουδήποτε αντικειμένου, Αποφάσεων ή Εγκυκλίων της Διοίκησης Εργασιακού χαρακτήρα, ή άλλες πάσης μορφής και είδους Συλλογικών Συμφωνιών εργασιακού ενδιαφέροντος που αναφέρονται και ρυθμίζουν τις εργασιακές σχέσεις του Προσωπικού της εταιρείας ….

Α.Ε.. Η παρέκκλιση αυτή είναι αναγκαία για λόγους δημοσίου συμφέροντος, για την καταπολέμηση των στρεβλώσεων που έχουν δημιουργηθεί με τους προνομιακούς όρους εργασίας που ισχύουν σήμερα, οι οποίοι αποσυνδέουν την πορεία και εξέλιξη της εργασιακής σχέσης από την κατάσταση, την ανταγωνιστικότητα και την οικονομική πορεία της εταιρείας και δεν ανταποκρίνονται πλέον στις σύγχρονες δημιουργηθείσες συνθήκες και τις εξ αυτών ανάγκες, και επειδή είναι αναγκαία η αντικατάσταση του μέχρι τώρα ισχύοντος εργασιακού- καθεστώτος του προσωπικού στην … Α.Ε με ένα νέο ενιαίο, σαφές, ευέλικτο, λειτουργικό, προσαρμοσμένο στις σύγχρονες συνθήκες, το οποίο θα αποτελέσει πρόσφορο και αποτελεσματικό εργαλείο για την πρόοδο και ευημερία του …… Α.Ε.

αλλά και του προσωπικού του. γ) Κάθε πρόσθετη παροχή που τυχόν αποφασίσει το Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας ….Α.Ε. να χορηγήσει στο προσωπικό που προσλαμβάνεται με τις διατάξεις των άρθρων 1 και 2 της παρούσας και εκφεύγει των ανωτέρω ορίων της παρ. 1 του παρόντος άρθρου, αποτελεί οικειοθελή παροχή του εργοδότη προς τον εργαζόμενο, παρέχονται δε μονομερώς από αυτόν και μπορούν να τροποποιηθούν ή να ανακληθούν ελευθέρως οποτεδήποτε".

Βάσει του περιεχομένου της αιτιολογικής έκθεσης του Ν. 3429/2005, η άσκηση θεσμοθέτησης του ανωτέρω νόμου υπαγορεύθηκε από την ανάγκη μεταρρύθμισης των Α.Ε.Κ.Ο. προς τον σκοπό εξυγίανσης τους ώστε να αποκτήσουν καλύτερα λειτουργικά αποτελέσματα, να έχουν θετική συνεισφορά στην οικονομία και να υπηρετούν τους πολίτες, ειδικότερα δε με το άρθρο 13 του νόμου αυτού επιχειρήθηκε η αποκατάσταση στρεβλώσεων σε θέματα προσωπικού, ώστε οι υπάλληλοι των εν λόγω επιχειρήσεων και οργανισμών σταδιακά και σε βάθος χρόνου να εξομοιωθούν μισθολογικά με όσους εργάζονται στην ιδιωτική αυτονομία.

Προς τούτο δε αποφασίστηκε η δυνατότητα ρύθμισης από τους Υπουργούς Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Οικονομίας και Οικονομικών, Ανάπτυξης, Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας και στον εποπτεύοντα Υπουργό, με κοινή απόφασή τους, των όρων εργασίας των νεοπροσλαμβανόμενων υπαλλήλων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται κατά τα ανωτέρω και ο μισθός τους, κατά παρέκκλιση από τις ήδη υπάρχουσες ρυθμίσεις, συλλογικές συμβάσεις.

Τούτο δε υπαγορεύεται από το δημόσιο και κοινωνικό συμφέρον αφού με αυτόν τον τρόπο εξυπηρετείται η ανάγκη διασφάλισης της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής Οικονομίας καθώς και η ανάγκη περιορισμού των δημοσιονομικών ελλειμμάτων μέσω της περιστολής των δαπανών λειτουργίας των δημόσιων οργανισμών, η λειτουργία των οποίων βαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό, τον εξορθολογισμό της οργάνωσης και της λειτουργίας των δημοσίων επιχειρήσεων, την προώθηση βασικών διαρθρωτικών αλλαγών με κύριο σκοπό την παροχή προϊόντων και υπηρεσιών που να ωφελούν τους πολίτες.

Αναφορικά με τον …. επακολούθησαν οι ανωτέρω υπ' αριθμ. 5111/20-1-2006 και 5111/2007 ΚΥΑ δια των οποίων ρυθμίστηκε αναλυτικά η διαδικασία πρόσληψης του νεοπροσλαμβανόμενου προσωπικού καθώς και ο τρόπος αμοιβής τους. Ως εκδοθείσες, κατά τα ανωτέρω, εντός νομοθετικής εξουσιοδότησης, θεσπίζουν, προδήλως, αναγκαστικό δίκαιο, που δεσμεύει τόσο τους εργοδότες όσο και τους μισθωτούς.

Δια της νέας μισθολογικής ρύθμισης σκοπείται η επίτευξη των ανωτέρω στόχων δημοσίου συμφέροντος, καθ' ότι επιχειρείται, μέσω της σταδιακής σύγκλισης, καθ' όν χρόνο οι αρχαιότεροι, προ της θέσεως σε ισχύ του ν. 3429/2005 υπάλληλοι, που μισθοδοτούνται υπό άλλο καθεστώς, συνταξιοδοτηθούν ή αποχωρήσουν κατ' άλλον τρόπο από την υπηρεσία, να επέλθει πλήρης εναρμόνιση των αποδοχών των συγκεκριμένων δημόσιων οργανισμών με τους ισχύοντες στην ιδιωτική οικονομία.

Η απόφαση του εργοδότη για καθορισμό των μισθολογικών κατηγοριών μετά των αναλογούντων σε αυτές αποδοχών καθώς και των προϋποθέσεων ένταξης σε αυτές των νεοπροσληφθέντων υπαλλήλων της, για λόγους συναφείς με την επιχείρηση του (εν προκειμένω για λόγους εξυγίανσης αυτής λόγω σημαντικών οικονομικών προβλημάτων και υπέρογκης λειτουργικής δαπάνης του …..), προς εργαζόμενους νεοπροσλαμβανόμενους, από κάποιο συγκεκριμένο χρονικό σημείο και εφεξής, δεν προσκρούει στις αρχές της ισότητας και της ίσης μεταχείρισης, έστω και αν προσφέρουν υπό τις ίδιες συνθήκες την ίδια εργασία με όσους προσλήφθηκαν προ του καθορισθέντος χρονικού σημείου, καθ' όσον δεν ανήκουν στην ίδια κατηγορία με τους τελευταίους, προς την οποία ο εργοδότης προέβη στην εκούσια παροχή στο παρελθόν και υπό τις ίδιες συνθήκες.

Άλλωστε, οι ενάγοντες, οι οποίοι αιτήθηκαν την πρόσληψή τους μετά την θέσπιση του Ν. 3429/2005 γνώριζαν ότι επ' αυτών θα ισχύσει άλλο νομοθετικό καθεστώς εν σχέσει με τον τρόπο πρόσληψης τους και τον καθορισμό των όρων εργασίας τους. Σε κάθε περίπτωση η εν λόγω ρύθμιση, η οποία αφορά όλους τους μισθωτούς που προσλαμβάνονται κατ' εφαρμογή του ν. 3429/2005 υπηρετεί το γενικότερο κοινωνικό συμφέρον και εντάσσεται, δια της εκλογίκευσης των μισθών και την εναρμόνισή τους με αυτούς της γενικότερης αγοράς εργασίας στην ιδιωτική αυτονομία, στο πλαίσιο της λήψης μέτρων για την εξυγίανση των ΔΕΚΟ, ώστε να μειωθεί το δημόσιο έλλειμμα που προκαλείται από τη λειτουργία τους και να αναχαιτισθεί η κακή οικονομική τους κατάσταση που έχει άμεσο αντίκτυπο στο δημόσιο χρέος, αφού επιδρούν σημαντικά στην αύξησή του.

Ως εκ τούτου η απόφαση της εναγομένης για μη καταβολή ποσοστού 25% επιδόματος επαγγελματικής κατάρτισης από 1-4-2010 έως 1-9-2014 σε όλους τους νεοπροσληφθέντες μετά τον Ν. 3429/2005 δεν προσκρούει στις αρχές της ισότητας και ίσης μεταχείρισης έστω κι αν προσφέρουν υπό τις ίδιες συνθήκες την Ίδια εργασία με όσους προσλήφθηκαν πριν και δεν συνιστά δυσμενή μεταχείριση αλλά υπηρετεί το γενικότερο κοινωνικό συμφέρον.

Στην προκειμένη περίπτωση σύμφωνα με την προηγηθείσα μείζονα πρόταση το Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης δικάζον, ως Εφετείο που με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του έκρινε α) ότι στην από 20/7/2009 Σ.Σ.Ε. αποτυπώθηκε ως παράρτημα η καταβολή στους αναιρεσείοντες του ποσοστού 50% και 75% που θα γινόταν μέχρι και την 1/12/2009, δεδομένου ότι η ισχύς της Σ.Σ.Ε.

συμφωνήθηκε να είναι διετής. Στο παράρτημα αυτής όμως δεν συμπεριελήφθηκε το μέρος εκείνο του από 20/7/2009 πρακτικού, σύμφωνα με το οποίο "με συμφωνία μεταξύ διοίκησης της αναιρεσίβλητης και Ο.Μ.Υ.Λ.Ε. θα τους καταβληθεί το 100% του επιδόματος, λαμβανομένου υπόψη ότι δεν θα μπορούσε να συμπεριληφθεί συμφωνία των μερών αφορώσα το έτος 2010, που θα ίσχυε δηλαδή πέραν του χρονικού ορίου λήξης της ισχύουσας ΣΣΕ (της 31/12/2009).

Οι επίδικες παροχές όμως δεν συνιστούν όρο της από 20/7/2009 ΣΣΕ, που έχει ισχύ ουσιαστικού νόμου β) ότι οι διατάξεις των νόμων 3833/2010, 3845/2010 και 4024/2011 συνεπάγονται απαγόρευση αύξησης των αποδοχών με ειδική διάταξη ή ρήτρα ή όρο ΣΣΕ με συνέπεια η πιο πάνω καταβολή του επιδόματος να προσκρούει στις διατάξεις των νόμων αυτών.

Ειδικότερα σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 1 του Ν. 3833/2010 ορίζεται ότι "από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου μέχρι 31/12/2010 απαγορεύεται η χορήγηση ή η καταβολή με οποιονδήποτε τρόπο και για οποιονδήποτε λόγο αυξήσεων ... και στις Δημόσιες Επιχειρήσεις στο πεδίο εφαρμογής των άρθρων 1 παρ. 5 και 2 παρ. 2 του ίδιου Νόμου", γ) ότι η απαγόρευση αυτή καλύπτει κάθε είδους αύξηση στις αποδοχές των εργαζομένων, τα επιδόματα, τα βοηθήματα και άλλες παροχές προς αυτούς.

Επίσης στην παρ. 5 του ίδιου πιο πάνω άρθρου ότι κάθε διάταξη νόμου και κάθε διάταξη, όρος ή ρήτρα συλλογικής σύμβασης εργασίας διαιτητικής απόφασης, Υπουργικής απόφασης ή οποιουδήποτε είδους διοικητικής πράξης κανονιστικού χαρακτήρα καθώς και κάθε όρος ατομικής σύμβασης εργασίας ή συμφωνία, που αντίκειται στις διατάξεις του παρόντος και των προηγουμένων άρθρων καταργούνται.

Ορθά, ερμήνευσε λοιπόν τους προαναφερθέντες κανόνες ουσιαστικού δικαίου με συνέπεια οι πρώτος κατά το πρώτο σκέλος του και τρίτος λόγοι αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι σύμφωνα με το άρθρο 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ, λαμβανομένου υπόψη ότι αν και οι αναιρεσείοντες επικαλούνται το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, στην πραγματικότητα εφαρμόζεται η παρόμοια διάταξη του άρθρου 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ.

Κατά το δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου αναιρέσεως, οι αναιρεσείοντος παραπονούνται ότι η αναιρεσιβαλλομένη δεν έλαβε υπόψη τα νομίμως προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα επικαλούμενη το άρθρο 559 αριθ. 11 του ΚΠολΔ, το οποίο όμως δεν εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση αλλ' εφαρμόζεται το άρθρο 560 ΚΠολΔ, εφόσον πρόκειται για απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που δίκασε ως Εφετείο (ΑΠ 1370/2008), απορριπτομένου κατά συνέπεια του παρόντος λόγου, ως απαραδέκτου.

Η διάταξη του άρθρου 4 παρ. 1 του ισχύοντος Συντάγματος η οποία ορίζει ότι "Οι 'Ελληνες είναι ίσιοι ενώπιον του Νόμου" και καθιερώνει όχι μόνο την ισότητα των Ελλήνων έναντι του Νόμου αλλά και την ισότητα του Νόμου έναντι αυτών, δεσμεύει και τον κοινό νομοθέτη και τον υποχρεώνει, όταν πρόκειται να ρυθμίσει ουσιωδώς όμοια πράγματα, σχέσεις ή καταστάσεις και κατηγορίες προσώπων να μην μεταχειρίζεται κατά τρόπο ανόμοιο τις περιπτώσεις αυτές, εισάγοντας εξαιρέσεις εκτός αν αυτό επιβάλλουν λόγοι κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος η συνδρομή των οποίων υπόκειται στον έλεγχο των δικαστηρίων.

Ειδικότερη εκδήλωση της καθιερωμένης με την πιο πάνω διάταξη αρχής της ισότητας αποτελεί η διάταξη του άρθρου 22 παρ. 1 β' του Συντάγματος, που εφαρμόζεται επί μισθωτών, που απασχολούνται με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου (Ολ.ΑΠ 3/1997) και επιβάλλει στο νομοθέτη τη θέσπιση ίσης αμοιβής για τους εργαζομένους ανεξαρτήτως φύλου ή άλλης διακρίσεως, εφόσον όμως αυτοί παρέχουν την ίδια ποιοτικώς και ποσοτικώς εργασία, εργαζόμενοι κάτω από τις ίδιες συνθήκες και με τα αυτά προσόντα (Ολ.ΑΠ 13/2003).

Η θέσπιση του Ν. 3429/2005 και ειδικότερα του άρθρου 13 αυτού, βάσει του περιεχομένου της εισηγητικής του έκθεσης υπαγορεύτηκε, όπως ορίζεται στο γενικό μέρος αυτής "προς αποκατάσταση στρεβλώσεων σε θέματα προσωπικού με την καθιέρωση για τους νεοπροσλαμβανόμενους περιβάλλοντος όρων εργασίας, ανάλογο με αυτό της γενικότερης αγοράς εργασίας προκειμένου να αρθεί σταδιακά και σε βάρος χρόνου ένα πρόβλημα που είχε δημιουργηθεί επί μία ολόκληρη γενιά με εργαζομένους δύο ταχυτήτων, αυτών που εργάζονται στις ΔΕΚΟ και που έχουν αποσπάσει με τα χρόνια σημαντικά προνόμια και σε μεγάλο βαθμό αποσύνδεση της επαγγελματικής τους τύχης από την οικονομική πορεία της επιχείρησης και εκείνων που εργάζονται στην ιδιωτική οικονομία και που συμμετέχουν ενεργά στην προσπάθεια για επιβίωση και ανταγωνιστικότητα της κάθε μικρής ή μεγάλης ιδιωτικής εταιρίας".

Τούτο όμως επιτάσσεται από το δημόσιο και κοινωνικό συμφέρον, αφού με αυτόν τον τρόπο εξυπηρετείται η ανάγκη διασφάλισης της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής Οικονομίας καθώς και η ανάγκη περιορισμού των δημοσιονομικών ελλειμμάτων μέσω της περιστολής των δαπανών λειτουργίας των δημοσίων οργανισμών, η λειτουργία των οποίων βαρύνει τον Κρατικό προϋπολογισμό και συνεπώς τον φορολογούμενο πολίτη.

Επομένως, το άρθρο 13 του Ν. 3429/2005 δεν εισάγει ανεπίτρεπτη άνιση μεταχείριση ομοίων κατηγοριών προσωπικού του ….. με την καθιέρωση δυσμενέστερων όρων αμοιβής για τους νεοπροσλαμβανόμενους, όπως οι αναιρεσείοντες και εφεξής σε σχέση με τους ήδη προσληφθέντες, αφού η εν λόγω διαφοροποίηση στους όρους αμοιβής ορίζεται από το αντικειμενικό γεγονός του χρόνου εισόδου στην υπηρεσία και της ανάγκης αναδιοργάνωσης της επιχείρησης χωρίς να παραβιάζει την απορρέουσα από τα άρθρα 4 και 22 παρ. 1 εδ β' του Συντάγματος αρχή της ισότητας.

Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες ισχυρίζονται, ότι η διαφοροποίηση των αποδοχών τους σε σχέση με τους προσληφθέντες πριν το νόμο 3429/2005 υπαλλήλους και τεχνικούς του ……. αντίκειται στην αρχή της ισότητας των άρθρων 4 και 22 παρ. 1 του Συντάγματος, καθώς και στην αρχή της ίσης μεταχείρισης του άρθρου 288 ΑΚ.

Σύμφωνα, όμως με την προηγούμενη σκέψη η ρύθμιση αυτή δεν εισάγει αδικαιολόγητη εξαίρεση για το προσωπικό αυτό ούτε αντίκειται στην από τα άρθρα 4 παρ. 1 και 22 παρ. 1 του Συντάγματος αρχή της ισότητος αλλά είναι δικαιολογημένη, αφού η εν λόγω διαφοροποίηση στους όρους αμοιβής ορίζεται από το αντικειμενικό γεγονός του χρόνου εισόδου στην υπηρεσία και από την ανάγκη αναδιοργάνωσης της επιχείρησης της αναιρεσίβλητης.

Εξάλλου στην προκειμένη περίπτωση δεν βρίσκει έδαφος εφαρμογής η αρχή της ίσης μεταχείρισης των άρθρων 288 ΑΚ και 22 παρ. 1 του Συντάγματος διότι η εν λόγω διαφοροποίηση στους όρους αμοιβής των αναιρεσειόντων προβλέπεται από νομοθετικές διατάξεις και δεν πρόκειται για οικειοθελή παροχή. Επομένως, εφόσον το Εφετείο με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του ομοίως έκρινε, ορθά τους προαναφερθέντες κανόνες, ερμήνευσε και εφάρμοσε, δεν έσφαλε με συνέπεια ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως που επιχειρείται να θεμελιωθεί στο άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Μη λοιπόν υπάρχοντος άλλου λόγου, πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση στο σύνολό της. Τέλος, πρέπει να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, λόγω της ήττας του, που παρέστη και κατέθεσε προτάσεις (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23/9/2019 και με αριθμό καταθέσεως 2026/2019 αίτηση αναιρέσεως κατά της 12700/2018 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 11 Νοεμβρίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 20 Μαΐου 2022.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ