Appeal dismissed because lower court considered and rejected the appellant's argument as inadmissible.

Απόφαση 851 / 2010 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 851/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Σοφία Καραχάλιου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Μαρτίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ομόρρυθμης Εταιρίας με την επωνυμία "... Ο.Ε.", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) .., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Κλουδά και δεν κατέθεσαν προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θωμά Παπαδούλη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την με αριθμό κατάθεσης 1522ΠΤ86/28-5-2004 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Σερρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 126/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 441/2008 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 3/6/2009 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Σοφία Καραχάλιου ανέγνωσε την από 5/3/2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του μόνου λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 8 του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως και αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπ' όψη πράγματα που προτάθηκαν και ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα", κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί, οι οποίοι θεμελιώνουν, καταλύουν ή παρακωλύουν ουσιαστικό ή δικονομικό δικαίωμα, που έχει ασκηθεί με αγωγή, ανταγωγή, ένσταση ή αντένσταση.

Υπό την έννοια αυτή, αποτελούν πράγματα και άρα η μη λήψη υπ' όψη αυτών, ιδρύει τον προκείμενο λόγο αναιρέσεως, η κύρια ή επικουρική βάση της αγωγής και τα προς θεμελίωση αυτών και των επί μέρους αιτημάτων των πραγματικά περιστατικά. Ο λόγος, όμως, αυτός δεν στοιχειοθετείται, αν το δικαστήριο έλαβε υπ' όψη τον αυτοτελή ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό.

Στην παρούσα περίπτωση, με τον μοναδικό λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ., επειδή το Εφετείο δεν έλαβε υπ' όψη τον ισχυρισμό της ενάγουσας -αναιρεσείουσας, που προβλήθηκε από αυτή, νομίμως, με τις προτάσεις της ενώπιον του Πρωτοδίκου δικαστηρίου και με τον δεύτερο λόγο της εφέσεώς της, ότι στις υπ' αριθμ. 4/1996 και 8/1997 αποφάσεις γι α την άρση της απαγορεύσεως (της μεταβιβάσεως των αναφερομένων στην αγωγή της ίδιας δύο ακινήτων, τα οποία κείνται στο συνοικισμό ...και στην περιοχή ...) "δεν αναφέρονται τα ονόματα της Επιτροπής του άρθρου 26 του Ν. 1892/1990 και επομένως πάσχουν απολύτου ακυρότητας", ενώ αντιθέτως απέρριψε τον ισχυρισμό της αυτό, με την αιτιολογία: "Οι δεύτερος και τρίτος, όμως, λόγοι εφέσεως, με τους οποίους η ακυρότητα της ίδιας μεταβιβάσεως στηρίζεται στους ισχυρισμούς ότι στις σχετικές αποφάσεις δεν αναφέρονται τα μέλη της και δεν καταβλήθηκε εγκαίρως το εκπλειστηρίασμα, πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι, διότι αναφέρονται σε ισχυρισμούς που δεν προβλήθηκαν πρωτοδίκως με την αγωγή".

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτος, διότι, υπό τα εκτιθέμενα στο αναιρετήριο και ανωτέρω αναφερόμενα πραγματικά περιστατικά, αυτός δεν στοιχειοθετείται, εν όψει του ότι το Εφετείο (σύμφωνα με τα περιστατικά αυτά) απέρριψε τον προβληθέντα από την αναιρεσείουσα, ως άνω, ισχυρισμό, ως απαράδεκτο, και επομένως τον έλαβε υπ' όψη.

Κατ' ακολουθίαν τούτων, πρέπει η αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσιβλήτου, λόγω της ήττας των (άρθρ. 176, 183 Κ.Πολ.Δ.), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3-6-2009 αίτηση της Ο.Ε., υπό την επωνυμία "... Ο.Ε." κ.λ.π., περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 441/2008 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Μαΐου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Μαΐου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ