Supreme Court partially allows appeal on sentencing due to lack of legal basis in judgment reasoning.

Απόφαση 850 / 2024 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 850/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελένη Κατσούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Κατσιμαγκλή, Παναγιώτα Πασσίση, Κωνσταντίνα Νάκου και Λεωνίδα Χατζησταύρου - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Απριλίου 2024, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Γεώργιου Σκιαδαρέση (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χ. Α., για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Σ. Ν. του Γ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευστάθιο Ευσταθίου, για αναίρεση της αποφάσεως 2139α/2021, 1265/2022 του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών.

Με υποστηρίζοντα την κατηγορία το Ελληνικό Δημόσιο, νομίμως εκπροσωπούμενο, που εκπροσωπήθηκε από τους Παρέδρους του ΝΣΚ Εξακουστή Σακελλαριάδη και Θησέα Κουρή. Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 23-10-2023 αίτησή της αναιρέσεως, καθώς και στους από 13-3-2024 προσθέτους λόγους αυτής, τα οποία καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1024/23.

Αφού άκουσε

Ι)Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε:

1. Να κηρυχθεί εν μέρει απαράδεκτη η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης με το δικόγραφο των πρόσθετων λόγων για τους κριθέντες απαράδεκτους λόγους και εν μέρει τυπικά δεκτή για τους κριθέντες ως παραδεκτούς λόγους.

2. Να διορθωθεί κατ' άρθρ. 514 ΚΠΔ η προσβαλλομένη όσον αφορά τα άρθρα που προβλέπουν την πράξη (βλ. σελ. 147 των πρακτικών αυτής) αντικαθισταμένου του άρθρ. 20 ν. 2523/97 από το άρθρ. 67 v. 4174/13, όπως προστέθ. με άρθρ. 8 ν. 4337/15 και ήδη από το ταυτόσημο άρθρ. 67 ν. 4987/22.

3. Να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς το κεφάλαιο περί επιμέτρησης της ποινής για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των ουσιαστικών διατάξεων των άρθρ. 2§1, 83 εδ. δ', 84§2 εδ. α', β', ε', 85 εδ. γ', 463§3 νέου ΠΚ (όπως τροπ. με άρ. 95§1 εδ. ιγ' ν. 4623/19 και 61 ν. 4871/21) και 66§5 εδ. β', στοιχ. β' ν. 4174/13, όπως προστέθ. με άρ. 8 ν. 4337/15 και ήδη του πανομοιότυπου άρθρ. 66§5 εδ. β', στοιχ. β' ν. 4987/22 (παράβ. άρθρ. 510§1 Ε' ΚΠΔ).

4. Να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα περί ποινής συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως και

5. Να απορριφθεί κατά τα λοιπά επί της ουσίας η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης.

ΙΙ)Τους Παρέδρους του ΝΣΚ του υποστηρίζοντος την κατηγορία και τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση από 23-10-2023 αίτηση της Σ. Ν. του Γ., κατοίκου ..., που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 23-10-2023, για αναίρεση της υπ` αριθμ. 2139α/2021, 1265/2022 απόφασης του Ζ' Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 464, 466 παρ. 1, 473 παρ. 2, 3, 474 παρ. 2Α, 4, 504 παρ. 1 και 505 ΚΠΔ). Είναι, συνεπώς, αυτή παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν, συνεκδικαζόμενη, λόγω της πρόδηλης συνάφειας, με το παραδεκτώς ασκηθέν από 13-3-2024 δικόγραφο πρόσθετων λόγων, που κατατέθηκε στις 13-3-2024 ενώπιον του γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου (άρθρ. 509 ΚΠΔ).

Σύμφωνα με το άρθρο 129 παρ.1 και 2 του ΚΠΔ, τα συναφή εγκλήματα ανακρίνονται και εκδικάζονται από το ίδιο δικαστήριο, αν η συνεκδίκαση δεν προκαλεί βλάβη. Το ανώτερο δικαστήριο είναι αρμόδιο και για τα συναφή εγκλήματα που υπάγονται στην καθ' ύλη αρμοδιότητα του κατώτερου δικαστηρίου...... Κατά δε την παρ. 3 του ίδιου άρθρου, όταν τα συναφή εγκλήματα δικάστηκαν χωριστά στον πρώτο βαθμό και ασκήθηκαν εφέσεις, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει για όλα με μία μόνο απόφαση, δηλαδή η συνεκδίκαση των συναφών εγκλημάτων μπορεί να γίνει στην κατ' έφεση δίκη, υπό την προϋπόθεση ότι, και σ' αυτήν την περίπτωση, δεν προκαλείται βλάβη.

Το ενδεχόμενο της πρόκλησης βλάβης ανήκει στην ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, η άρνηση του οποίου να συνεκδικάσει συναφή εγκλήματα, είτε στον πρώτο είτε στον δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας, δεν συνεπάγεται ακυρότητα. Αν όμως υποβληθεί, από τους διαδίκους ή τον Εισαγγελέα, σαφές και συγκεκριμένο αίτημα συνεκδίκασης συναφών εγκλημάτων, το δικαστήριο οφείλει να αποφανθεί σχετικώς με αιτιολογημένη, κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, απόφασή του.

Το δικαστήριο, δηλαδή, είναι υποχρεωμένο να απαντήσει σε τέτοιο αίτημα και μάλιστα αιτιολογημένα, μόνο αν το αίτημα αυτό προβλήθηκε κατά τρόπο ορισμένο, με σαφή παράθεση των σχετικών περιστατικών που το θεμελιώνουν, κατά νόμο, διότι δεν είναι υποχρεωμένο (το δικαστήριο) να απαντά σε αόριστους ισχυρισμούς και αιτήματα (ΑΠ 897/2020, ΑΠ 1068/2019, ΑΠ 791/2019).

Η αναιρεσείουσα, με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης διατείνεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση απέρριψε σιωπηρά το αίτημά της για συνεκδίκαση λόγω συνάφειας της παρούσας υπόθεσης με άλλες δύο υποθέσεις, που εκκρεμούσαν κατ' έφεση ενώπιον του ίδιου Δικαστηρίου της ουσίας, με κατηγορούμενη την ίδια και έτσι δεν περιέχει την απαιτούμενη ειδική αιτιολογία για το ζήτημα αυτό.

Όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, ο συνήγορος υπεράσπισης της κατηγορουμένης και ήδη αναιρεσείουσας, πριν από την έναρξη της αποδεικτικής διαδικασίας, υπέβαλε το "αίτημα συνεκδίκασης των τριών υποθέσεων υπ' αριθμ. 11, 12 και 13 που αφορούν την κατηγορουμένη και περιλαμβάνονται στο πινάκιο τούτου του δικαστηρίου...", χωρίς να εκθέτει και τους λόγους, για τους οποίους ζητεί τη συνεκδίκαση, δηλαδή ότι πρόκειται για συναφείς υποθέσεις και τα περιστατικά, που στηρίζουν αυτήν τη συνάφεια, παρά μόνο ότι οι υποθέσεις αυτές αφορούσαν την κατηγορουμένη.

Ακολούθως, το Δικαστήριο, αφού άκουσε τον Εισαγγελέα και την πληρεξούσια του υποστηρίζοντος την κατηγορία Ελληνικού Δημοσίου, επιφυλάχθηκε να απαντήσει, χωρίς εν τέλει να το πράξει, εκδικάζοντας μόνη την κρινόμενη υπόθεση. Με το προαναφερόμενο περιεχόμενο, το υποβληθέν αίτημα ήταν αόριστο και ανεπίδεκτο δικαστικής εκτίμησης, γι' αυτό το Δικαστήριο δεν ήταν υποχρεωμένο να απαντήσει.

Συνεπώς, μη απαντώντας στο ανωτέρω αίτημα της αναιρεσείουσας, δεν ενήργησε παρά τον νόμο. Συνακόλουθα, ο ανωτέρω λόγος, (ορθώς) από τα άρθρα 510 παρ. 1 στοιχ. Α' και 171 παρ. 2 ΚΠΔ, για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας λόγω έλλειψης ακρόασης και όχι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ, για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, όπως η αναιρεσείουσα αναφέρει, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Κατά την παρ. 1 του άρθρου 19 του ν. 2523/1997, όπως τροποποιήθηκε με άρθρο 40 παρ. 1 του ν. 3220/2004 και 2 ν. 3943/2011 "Όποιος εκδίδει πλαστά ή εικονικά φορολογικά στοιχεία, καθώς και όποιος αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία ή νοθεύει τέτοια στοιχεία, ανεξάρτητα από το αν διαφεύγει ή μη την πληρωμή φόρου, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών (3) μηνών.

Ειδικά, όποιος εκδίδει ή αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία για ανύπαρκτη συναλλαγή στο σύνολο της ή για μέρος αυτής, τιμωρείται: α) με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους, εφόσον η συνολική αξία των εικονικών φορολογικών στοιχείων υπερβαίνει το ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ και β) με κάθειρξη εφόσον το ως άνω ποσό υπερβαίνει τις εκατό πενήντα χιλιάδες (150.000) ευρώ...", κατά δε την παρ. 4 του ίδιου, ως άνω, άρθρου, "εικονικό είναι το στοιχείο που εκδίδεται για συναλλαγή ανύπαρκτη στο σύνολο της ή μέρος αυτής ή για συναλλαγή που πραγματοποιήθηκε από πρόσωπα διαφορετικά από αυτά που αναγράφονται στο στοιχείο ή το ένα από αυτά είναι άγνωστο φορολογικώς πρόσωπο, με την έννοια ότι δεν έχει δηλώσει την έναρξη του επιτηδεύματος του, ούτε έχει θεωρήσει στοιχεία στην κατά τόπο αρμόδια, σύμφωνα με την αναγραφόμενη στο στοιχείο διεύθυνση, δημόσια οικονομική υπηρεσία...".

Η διάταξη αυτή τροποποιήθηκε με το άρθρο 8 του ν. 4337/2015, ήδη, δε ίσχυσε ως άρθρο 66 παρ. 5 του ν. 4173/2013 (που εφαρμόστηκε ως επιεικέστερος νόμος στην προκειμένη περίπτωση του αναιρεσείοντος, κατ' άρθρο 2 ΠΚ) και έχει ως εξής: " 5. Όποιος εκδίδει πλαστά ή εικονικά φορολογικά στοιχεία, καθώς και όποιος αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία ή νοθεύει τέτοια στοιχεία, ανεξάρτητα από το αν διαφεύγει ή μη την πληρωμή φόρου, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών (3) μηνών, εκτός και αν τα φορολογικά στοιχεία χρησιμοποιήθηκαν για τη διάπραξη ή την υποστήριξη κάποιας από τις πράξεις των παραγράφων 1 έως 4, οπότε ο δράστης τιμωρείται μόνο για την τελευταία ως αυτουργός ή συμμέτοχος.

Ειδικά, όποιος εκδίδει ή αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία για ανύπαρκτη συναλλαγή στο σύνολό της ή για μέρος αυτής, τιμωρείται: α) με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους, εφόσον η συνολική αξία των εικονικών φορολογικών στοιχείων υπερβαίνει το ποσό των εβδομήντα πέντε χιλιάδων (75.000) ευρώ και β) με κάθειρξη έως δέκα (10) έτη, εφόσον το ως άνω ποσό υπερβαίνει τις διακόσιες χιλιάδες (200.000) ευρώ.

Για την κάλυψη των παραπάνω ορίων δεν υπολογίζονται φορολογικά στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν για τη διάπραξη ή την υποστήριξη κάποιας από τις πράξεις των παραγράφων 1 έως 4, οπότε ο δράστης τιμωρείται μόνο για την τελευταία ως αυτουργός ή συμμέτοχος. Θεωρείται ως πλαστό και το φορολογικό στοιχείο που έχει διατρηθεί ή σφραγιστεί με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς να έχει καταχωριστεί στα οικεία βιβλία της αρμόδιας φορολογικής αρχής σχετική πράξη θεώρησής του και εφόσον η μη καταχώριση τελεί σε γνώση του υπόχρεου για τη θεώρηση του φορολογικού στοιχείου.

Θεωρείται επίσης ως πλαστό το φορολογικό στοιχείο και όταν το περιεχόμενο και τα λοιπά στοιχεία του πρωτότυπου ή αντίτυπου αυτού είναι διαφορετικά από αυτά, που αναγράφονται στο στέλεχος του ίδιου στοιχείου. Εικονικό είναι το φορολογικό στοιχείο που εκδίδεται για συναλλαγή ανύπαρκτη στο σύνολό της ή για μέρος αυτής ή για συναλλαγή στην οποία το ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη που αναγράφονται στο στοιχείο είναι άγνωστο φορολογικώς πρόσωπο, με την έννοια ότι δεν έχει δηλώσει την έναρξη του επιτηδεύματος του ούτε έχει θεωρήσει στοιχεία στη Φορολογική Διοίκηση.

Εικονικό είναι επίσης το στοιχείο που φέρεται ότι εκδόθηκε ή έχει ληφθεί από εικονική εταιρία, κοινοπραξία, κοινωνία ή άλλη οποιοσδήποτε μορφής επιχείρηση ή νομική οντότητα ή από φυσικό πρόσωπο για το οποίο αποδεικνύεται ότι είναι παντελώς αμέτοχο με τη συγκεκριμένη συναλλαγή, οπότε στην τελευταία αυτή περίπτωση η ποινική δίωξη ασκείται κατά του πραγματικού υπευθύνου που υποκρύπτεται.

Τα φορολογικά στοιχεία στα οποία αναγράφεται αξία συναλλαγής κατώτερη της πραγματικής, θεωρούνται πάντοτε για τους σκοπούς του παρόντος νόμου ως ανακριβή, ενώ τα φορολογικά στοιχεία στα οποία αναγράφεται αξία μεγαλύτερη της πραγματικής θεωρούνται ως εικονικά κατά το μέρος της μεγαλύτερης αυτής αξίας.

Δεν είναι εικονικό για τον λήπτη το φορολογικό στοιχείο το οποίο αφορά πραγματική συναλλαγή, αν το πρόσωπο του εκδότη είναι διαφορετικό από αυτό πού αναγράφεται στο στοιχείο". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του ανωτέρω εγκλήματος της φοροδιαφυγής, απαιτείται: α) αντικειμενικά μεν, η έκδοση από το δράστη πλαστών ή εικονικών φορολογικών στοιχείων ή η αποδοχή εικονικών φορολογικών στοιχείων, ως εικονικού θεωρουμένου από τον νόμο, εκτός των άλλων, και του στοιχείου εκείνου που εκδίδεται για συναλλαγή ανύπαρκτη στο σύνολό της, β) υποκειμενικά δε απαιτείται δόλος, ο οποίος περιλαμβάνει τη γνώση, έστω και με την έννοια της αμφιβολίας, της πλαστότητας ή εικονικότητας των φορολογικών στοιχείων και την αποδοχή αυτών και περαιτέρω τη θέληση ή την αποδοχή του δράστη να προβεί στην έκδοση των πλαστών ή εικονικών φορολογικών στοιχείων ή να αποδεχθεί εικονικά ολικά ή εν μέρει φορολογικά στοιχεία, χωρίς να απαιτείται σκοπός του τελευταίου για την απόκρυψη φορολογητέας ύλης (ΑΠ 142/2023, ΑΠ 1021/2022, ΑΠ 810/20, ΑΠ 746/2020).

Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 20 παρ. 1, 3, 6 ν. 2523/97: "1. Στα νομικά πρόσωπα ως αυτουργοί του αδικήματος της φοροδιαφυγής θεωρούνται: α)....β) Στις εταιρίες ομόρρυθμες ή ετερόρρυθμες, οι ομόρρυθμοι εταίροι ή διαχειριστές αυτών και στις περιορισμένης ευθύνης εταιρίες, οι διαχειριστές αυτών και όταν ελλείπουν ή απουσιάζουν αυτοί, ο κάθε εταίρος..... 3.

Στις αλλοδαπές επιχειρήσεις γενικά και στους κάθε είδους αλλοδαπούς οργανισμούς, ως αυτουργοί του αδικήματος της φοροδιαφυγής θεωρούνται οι διευθυντές ή αντιπρόσωποι, ή πράκτορες, που έχουν στην Ελλάδα.......6. Οι ανωτέρω αυτουργοί και συνεργοί τιμωρούνται εφόσον κατά τον χρόνο διάπραξης του αδικήματος είχαν την ιδιότητα αυτή και, εφόσον γνώριζαν ή από την ιδιότητά τους και εν όψει των συγκεκριμένων περιστάσεων γίνεται φανερό ότι γνώριζαν για τις πράξεις ή παραλείψεις, με τις οποίες εκπληρώθηκαν οι όροι των αδικημάτων του παρόντος".

Μετά την κατάργηση του άρθρου 20 ν. 2523/97 με το άρθρο 71 παρ. 1 ν. 4174/2013 (ΚΦΔ), η αντίστοιχη νέα ρύθμιση του άρθρου 67 ν. 4174/2013 (ΚΦΔ), όπως προστέθηκε με το άρθρο 8 ν. 4337/2015, έχει ως εξής: "1. Στα νομικά πρόσωπα, ως αυτουργοί των εγκλημάτων του παρόντος νόμου θεωρούνται, εφόσον με οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη συντέλεσαν στην τέλεσή τους α)......β) Στις ομόρρυθμες και ετερόρρυθμες εταιρίες οι ομόρρυθμοι εταίροι και οι διαχειριστές αυτών ως και εν γένει κάθε πρόσωπο εντεταλμένο είτε άμεσα από το νόμο είτε από ιδιωτική βούληση είτε με δικαστική απόφαση είτε από οποιαδήποτε αιτία στη διοίκηση ή διαχείριση αυτών, γ) Στις εταιρίες περιορισμένης ευθύνης και ιδιωτικές κεφαλαιουχικές εταιρίες οι διαχειριστές αυτών ως και εν γένει κάθε πρόσωπο εντεταλμένο είτε άμεσα από το νόμο είτε από ιδιωτική βούληση είτε με δικαστική απόφαση είτε από οποιαδήποτε αιτία στη διοίκηση ή διαχείριση αυτών και όταν αυτοί ελλείπουν ή απουσιάζουν οι εταίροι αυτών......στ) Στις αλλοδαπές επιχειρήσεις γενικά και στους κάθε είδους αλλοδαπούς οργανισμούς, ως αυτουργοί του εγκλήματος της φοροδιαφυγής θεωρούνται οι διευθυντές ή αντιπρόσωποι ή πράκτορες, που έχουν στην Ελλάδα.......4.

Αυτουργοί ή συμμέτοχοι των ανωτέρω εγκλημάτων θεωρούνται σε κάθε περίπτωση και όσοι ασκούν εν τοις πράγμασι τις εξουσίες και αρμοδιότητες που αντιστοιχούν στις ιδιότητες και θέσεις της παραγράφου 1". Από την αντιπαραβολή των ανωτέρω διατάξεων συνάγεται ότι, κατ' άρθρ. 2 παρ. 1 ΠΚ, ευμενέστερη και αναδρομικά εφαρμοστέα είναι η δεύτερη, αφού κατ' αυτήν, τα φυσικά πρόσωπα, που έχουν συγκεκριμένη διευθύνουσα ιδιότητα σε νομικό πρόσωπο, για να θεωρηθούν αυτουργοί φορολογικού αδικήματος, απαιτείται να έχουν συντελέσει στη διάπραξη αυτού με οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη, ενώ κατά την προγενέστερη διάταξη αρκούσε να γνώριζαν για τις πράξεις ή παραλείψεις, με τις οποίες τελέστηκε το φορολογικό αδίκημα.

Δηλαδή, το πεδίο εμπλοκής τους ήταν προηγουμένως διευρυμένο και ήδη συρρικνώθηκε με το ανωτέρω άρθρο 67 ν. 4174/2013 (ΑΠ 452/2022).

Περαιτέρω, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας, είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό της απόφασης, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο, δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογίας και στην περίπτωση που αυτή εξαντλείται σε επανάληψη του διατακτικού της απόφασης, το οποίο, όμως, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου, περιέχει και πραγματικά περιστατικά τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατύπωσης του σκεπτικού της.

Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, που λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο, προκειμένου να μορφώσει την καταδικαστική του κρίση, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 του ΚΠΔ, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ' είδος προσδιορισμός τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ), χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τί προέκυψε από το καθένα χωριστά.

Πρέπει, όμως, να προκύπτει με βεβαιότητα ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο ορισμένα από αυτά κατ' επιλογή, ενώ δεν είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους και δεν απαιτείται να προσδιορίζεται ποιό βάρυνε περισσότερο για τον σχηματισμό της δικανικής κρίσης, ούτε χρειάζεται να διευκρινίζεται από ποιό ή ποιά αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή.

Όταν δε εξαίρονται ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα, δεν σημαίνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα, αφού δεν εξαιρέθηκαν ρητά, ούτε ανακύπτει ανάγκη αιτιολόγησης, γιατί δεν εξαίρονται τα λοιπά. Όμως, δεν αποτελούν λόγους αναίρεσης η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση και αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων και των εγγράφων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη συσχέτισης των αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους, η αμφισβήτηση ή η απόκρουση του αποδεικτικού πορίσματος, στο οποίο κατέληξε το Δικαστήριο, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας (ΑΠ 982/2023, ΑΠ 777/2022, ΑΠ 910/2022).

Τέλος, κατά την διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠΔ, λόγο αναίρεσης της καταδικαστικής απόφασης συνιστά η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει στον νόμο έννοια διαφορετική από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη είναι η εφαρμογή αυτού όταν το δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύσει το νόμο, δεν υπάγει στην αληθινή έννοιά του τα πραγματικά περιστατικά, που δέχεται ότι προέκυψαν, καθώς και όταν η σχετική διάταξη παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της απόφασης, που περιλαμβάνεται στον συνδυασμό του σκεπτικού προς το διατακτικό της και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής της ουσιαστικής ποινικής διάταξης οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης (Ολ. ΑΠ 1/2020, ΑΠ 806/2023).

Στην προκείμενη περίπτωση, το Ζ' Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών, με την προαναφερόμενη υπ` αριθμ. 2139/2021, 1265/2022 απόφασή του, αφού εκτίμησε και αξιολόγησε τα αναφερόμενα, ως προς το είδος τους, αποδεικτικά μέσα (καταθέσεις μαρτύρων, αναγνωσθείσα πρωτόδικη απόφαση, αναγνωσθέντα έγγραφα, απολογία της κατηγορουμένης), δέχτηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: "Η κατηγορουμένη, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, έλαβε και εξέδωσε, ως διαχειρίστρια και νόμιμη εκπρόσωπος της εταιρείας με την επωνυμία "ΖΙLΤΙΜΕΧ ΗΕLLAS Ε.Π.Ε.", εικονικά φορολογικά στοιχεία για ανύπαρκτες συναλλαγές στο σύνολό τους, η συνολική αξία των οποίων υπερβαίνει το ποσό των 150.000 και ήδη των 200.000 ευρώ.

Συγκεκριμένα, κατόπιν της 12686/2009 εντολής ελέγχου και σε εκτέλεση της Α09/01 Ε/396/22-7-2009 παραγγελίας της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, για αποκάλυψη κυκλώματος κυκλικής απάτης τύπου καρουζέλ (Carousel) έκδοσης εικονικών φορολογικών στοιχείων, στο οποίο συμμετείχαν ελληνικές και αλλοδαπές εταιρείες-επιχειρήσεις, που εμφάνιζαν συνεχόμενες κυκλικές πωλήσεις με ωφέλεια την μη απόδοση Φ.Π.Α., διεξήχθη από το Σ.Δ.Ο.Ε έλεγχος και στην ανωτέρω επιχείρηση.

Από τον έλεγχο αυτό διαπιστώθηκε ότι στις 2-2-2007 ιδρύθηκε στην Λευκωσία της Κύπρου η αλλοδαπή εταιρεία με την επωνυμία "ΖΙLΤΙΜΕΧ LIMITED", με εκπροσώπηση από την JΟΚΑ (SERVICES LIMITED) ως Διευθυντή και την JΟΚΑ SECRETARIAL LIMITED ως Γραμματέα, με διεύθυνση ... στην Λευκωσία. Στις 11-5-2007 εγκρίθηκε η εγκατάσταση στην Ελλάδα υποκαταστήματος της ως άνω εταιρείας, με επωνυμία τούτου "ΖΙLΤΙΜΕΧ ΗΕLLAS ΕΤΑΙΡΕΙΑ Ε.Π.Ε.", διακριτικό τίτλο "ΖΙLΤΙΜΕΧ ΗΕLLAS Ε.Π.Ε.", έδρα στη διεύθυνση ..., ..., και με αντικείμενο εργασιών εισαγωγές-εξαγωγές κινητών τηλεφώνων, ηλεκτρονικών και ηλεκτρικών ειδών (όπως τηλεοράσεις LCD και ΡLASΜΑ, στερεοφωνικά ΜΡ, βίντεο κάμερες και ψηφιακές κάμερες, οικιακός εξοπλισμός) και την αντιπροσώπευση αλλοδαπών ή εγχωρίων οίκων που δραστηριοποιούνται στην πώληση των ως άνω προϊόντων.

Διαχειριστής και νόμιμος εκπρόσωπος αυτής ορίστηκε η κατηγορουμένη, δυνάμει του από 2-5-2007 πληρεξουσίου της "ΖΙLΤΙΜΕΧ LIMITED". Την ίδια ως άνω ημερομηνία (11-5-2007) η κατηγορουμένη υπέβαλε δήλωση έναρξης εργασιών της ως άνω εταιρείας στην Δ.Ο.Υ. ΦΑΕΕ Αθηνών, από την οποία έλαβε τον αριθμό φορολογικού μητρώου της εταιρείας, ενώ μίσθωσε γραφεία στη διεύθυνση ...

στο ..., και αποθηκευτικό χώρο 68 τ.μ. στην διεύθυνση ... στο ... Η ως άνω εταιρεία ουδέποτε δραστηριοποιήθηκε σύμφωνα με τον τυπικά αναφερόμενο καταστατικό σκοπό της, αλλά στην πραγματικότητα ασχολείτο, υπό την διαχείριση και εκπροσώπηση της κατηγορουμένης, με την έκδοση και αποδοχή εικονικών ως προς την συναλλαγή τιμολογίων πώλησης και δελτίων αποστολής με ωφέλεια την μη απόδοση του Φ.Π.Α.

Συγκεκριμένα η κατηγορουμένη υπό την ιδιότητά της ως νομίμου εκπροσώπου και διαχειρίστριας της εν λόγω εταιρείας "ΖΙLΤΙΜΕΧ ΗΕLLAS ΕΠΕ", προέβη στην λήψη και την έκδοση εικονικών ως προς την συναλλαγή φορολογικών στοιχείων (τιμολογίων πώλησης και δελτίων αποστολής) στις χρήσεις 2007, 2008 και 2009, συνολικής καθαρής αξίας 72.418.035,18 ευρώ, πλέον Φ.Π.Α. 13.759.425,82 ευρώ και συγκεκριμένα: 1) Κατά την χρήση 2007, έλαβε 53 εικονικά τιμολόγια και Δ.Α.Τ, εκδόσεως της επιχείρησης "PROΡΙΝ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε.", καθαρής αξίας 12.092.348,76 ευρώ πλέον Φ.Π.Α. 2.297.546,51 ευρώ, ήτοι συνολικής αξίας 14.389.895,27 ευρώ και εξέδωσε 53 εικονικά τιμολόγια και Δ,Α.Τ, με λήπτη την επιχείρηση "Κ.

Ο.- Α. Α. Ο.Ε." και με δ.τ. "..." που μετεξελίχθηκε σε "... Α.Ε.", καθαρής αξίας 12.212.434,63 ευρώ πλέον Φ.Π.Α. 2.320.362,25 ευρώ, ήτοι συνολικής αξίας 14.532.796,88 ευρώ, 2) κατά την χρήση 2008, έλαβε (64) εικονικά τιμολόγια και Δ.Α.Τ, εκδόσεως της επιχείρησης "ΡRΟΡΙΝ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε.", καθαρής αξίας 20.710.122,77 ευρώ πλέον Φ.Π.Α. 3.934.923,34 ευρώ, ήτοι συνολικής αξίας 24.645.046,11 ευρώ και εξέδωσε (69) εικονικά τιμολόγια και Δ.Α.Τ., με λήπτη την επιχείρηση "Κ.

Ο. - Α. Α. Ο.Ε." ή "... Α.Ε.", καθαρής αξίας 20.883.747,02 ευρώ πλέον Φ.Π.Α. 3.967.911,14 ευρώ, ήτοι συνολικής αξίας 24.851.658,16 ευρώ και 3) κατά την χρήση 2009, έλαβε (8) εικονικά τιμολόγια και Δ.Α.Τ., εκδόσεως της ίδιας ως άνω επιχείρησης "ΡRΟΡΙΝ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε.", καθαρής αξίας 3.248.726.00 ευρώ πλέον Φ.Π.Α. 617.257,94 ευρώ, συνολικής αξίας 3.865.983,94 ευρώ και εξέδωσε (7) εικονικά τιμολόγια, με λήπτη την επιχείρηση "Κ.

Ο. - Α. Α. Ο.Ε." ή "... Α.Ε.", καθαρής αξίας 3.270.656,00 ευρώ πλέον Φ.Π.Α. 621.424.64 ευρώ, συνολικής αξίας 3.892.080,64 ευρώ, όπως λεπτομερώς αναφέρονται στο διατακτικό όλα τα ανωτέρω εικονικά φορολογικά στοιχεία (τιμολόγια πώλησης και δελτία αποστολής), που εμφαίνονται στους σχετικούς πίνακες ανά οικονομικό έτος με τον αύξοντα αριθμό τους, την ημερομηνία εκδόσεώς τους, την καθαρή αξία τους προ Φ.Π.Α και την τελική αξία τους μετά Φ.Π.Α.

Με βάση τα ανωτέρω στοιχεία οι συναλλαγές, ήτοι οι αγορές και οι πωλήσεις ηλεκτρικών ειδών της "ΖΙLΤΙΜΕΧ ΗΕLLAS ΕΠΕ" εκτείνονται στο χρονικό διάστημα σχεδόν από την έναρξή της και συγκεκριμένα από 21-6-2007 έως 29-4-2009. Σύμφωνα επίσης με τα ως άνω στοιχεία και με την από 15-10-2010 έκθεση ελέγχου των ελεγκτών του Σ.Δ.Ο.Ε, Χ.

Ι. και Μ. Ι., η οποία φέρει ημερομηνία θεωρήσεως 20-10-2010, μοναδικός προμηθευτής και εκδότης όλων των παραστατικών, με τα οποία φέρεται να αγόρασε εμπορεύματα η "ΖΙLΤΙΜΕΧ ΗΕLLAS ΕΠΕ", ήταν η εταιρεία "ΡRΟΡΙΝ ΜΟΝ. Ε.Π.Ε.", μοναδικός δε πελάτης της και παραλήπτης όλων ανεξαιρέτως των εμπορευμάτων ήταν η εταιρεία "Κ.

Ο. - Α. Α. Ο.Ε", η οποία μετεξελίχθηκε σε ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "... ΑΕ". Από τον έλεγχο που διενεργήθηκε στην εταιρεία "ΡRΟΡΙΝ Μονοπρόσωση Ε.Π.Ε." και την επίσκεψη των ελεγκτών στις 10-9-2009 στην έδρα της επί της οδού ..., στην ..., η οποία συνεστήθη με μοναδικό εταίρο την κυπριακή εταιρεία με την επωνυμία "ΡRΟΡIΝ LIMITED" (ΦΕΚ 2822/30-4-2007) και δήλωνε ως νόμιμο εκπρόσωπο την Ε.

Ι., κάτοικο ..., με κατοικία στην Ελλάδα (επί της οδού ..., ...) διαπιστώθηκε ότι η εταιρεία δεν υφίστατο πλέον, από πληροφορίες δε περιοίκων της έδρας της εταιρείας προέκυψε ότι δεν υπήρξαν φορτοεκφορτώσεις εμπορευμάτων, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες ενοίκων της πολυκατοικίας, στην οποία φέρεται να κατοικεί η εκπρόσωπος (..., Αθήνα), αυτή ήταν άγνωστη, στις δε προσκλήσεις της φορολογικής αρχής, που θυροκολλήθηκαν στις 10-9-2009 στην έδρα της εταιρείας και στην κατοικία της ως άνω νομίμου εκπροσώπου δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση.

Η "ΡRΟΡΙΝ ΜΟΝ. ΕΠ.Ε.", διαπιστώθηκε ότι δεν είχε υποβάλλει δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος και εκκαθαριστικές δηλώσεις Φ.ΓΙ.Α., ενώ από τις συγκεντρωτικές καταστάσεις προκύπτει ότι είχε δηλώσει το έτος 2007 ως μοναδικό πελάτη την εταιρεία "ΖILTIΜΕΧ Ε.Π.Ε." με 58 στοιχεία αξίας 11.961.440,55 ευρώ (ήτοι τα προαναφερόμενα 53 τιμολόγια, συνολικής καθαρής αξίας 12.092.348,76 ευρώ, μείον 5 πιστωτικά τιμολόγια, συνολικής καθαρής αξίας 130.909 ευρώ) καθώς και την εταιρεία "SYCOR HELLAS Ε.Π.Ε", της οποίας διαχειρίστρια και νόμιμη εκπρόσωπος ήταν επίσης η κατηγορουμένη, με ένα στοιχείο στην περίπτωση αυτή, αξίας 357.000 ευρώ, και μόνο αξιόλογο προμηθευτή την εταιρεία "ROSPALCO ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε." με 52 στοιχεία, αξίας 12.337.948,59 ευρώ, ενώ το έτος 2008 δεν είχε υποβάλει συγκεντρωτικές καταστάσεις τιμολογίων προμηθευτών-πελατών.

Επίσης δεν είχε ενδοκοινοτικές αποκτήσεις, ούτε είχαν υποβληθεί αντίστοιχες δηλώσεις ενδοκοινοτικών αποκτήσεων ή παραδόσεων για καμία χρήση, ούτε είχε πραγματοποιήσει καμία τελωνειακή συναλλαγή κατά το χρονικό διάστημα 2007 έως 8-1-2010. Εξάλλου, η ως άνω εταιρεία "ROSPALCO ΜΟΝ. Ε.Π.Ε.", η οποία ιδρύθηκε την 30-4-2007 (ΦΕΚ ...-2007) και λύθηκε με την ...-2008 πράξη του συμβολαιογράφου Αθηνών Α.

Δ. (ΦΕΚ ...-2008), και η οποία κατά τα ανωτέρω φέρεται ως μοναδικός προμηθευτής της "ΡRΟΡIΝ ΜΟΝ. Ε.Π.Ε." με 52 στοιχεία, αξίας 12.337.948,59 ευρώ, είχε δηλωθεί ως πελάτης από 4 επιχειρήσεις, με 7 στοιχεία συνολικής αξίας 7.447,50 ευρώ, ενώ δεν είχε υποβάλλει συγκεντρωτικές καταστάσεις πελατών-προμηθευτών για καμία χρήση, ούτε δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος ή εκκαθαριστικές δηλώσεις Φ.Π.Α.

Είχε υποβάλλει μόνο περιοδικές δηλώσεις Φ.Π.Α. για τους μήνες 4ο του 2007 έως και 6ο του 2008, στις οποίες προκειμένου να φαίνεται στις φορολογικές αρχές ότι λειτουργεί νόμιμα κατά το σύντομο χρονικό διάστημα της λειτουργίας της και προκειμένου να μην εμφανίζεται ότι οφείλει ΦΠΑ από τα τιμολόγια που εξέδωσε προς την "ΡRΟΡΙΝ ΜΟΝ.

ΕΠΕ" δήλωνε ισόποσες σχεδόν και ανύπαρκτες εισροές, ενώ δεν είχε αγορές από την Ελλάδα ούτε ενδοκοινοτικές αποκτήσεις, και δεν είχε προβεί σε καμία τελωνειακή] διατύπωση εισαγωγής ή εξαγωγής εμπορευμάτων για το χρονικό διάστημα 2006 έως 7-12-2009. Κατά την επίσκεψη των ελεγκτών στις 10-9-2009 στην έδρα της "ROSPALCO ΜΟΝ.

Ε.Π.Ε.", επί της οδού ..., στην ..., η οποία δήλωνε μοναδικό εταίρο την κυπριακή εταιρεία με την επωνυμία "ROSPALCO LIMITED" και νόμιμο εκπρόσωπο τον Ε. Μ., ο οποίος φέρεται και νόμιμος εκπρόσωπος της κυπριακής εταιρείας "ROSPALCO LTD", κάτοικο ..., με κατοικία στην Ελλάδα στην ίδια αναφερόμενη και ανωτέρω διεύθυνση επί της οδού ..., στην Αθήνα, διαπιστώθηκε ότι η επιχείρηση δεν λειτούργησε ποτέ στη διεύθυνση αυτή και από τις πληροφορίες των περιοίκων δεν παρατηρήθηκε καμία κίνηση φορτοεκφόρτωσης εμπορευμάτων κατά το διάστημα από της ιδρύσεώς της στις 30-4-2007 μέχρι και τη λήξη της στις 30-10-2008.

Στις προσκλήσεις της φορολογικής αρχής, που θυροκολλήθηκαν α) στις 10-9-2009 στην οδό ..., κατοικία του νόμιμου εκπροσώπου της Ε. Μ., στην οδό ..., κατοικία του ορισθέντος μεταγενέστερα, στη θέση του Ε. Μ. νόμιμου εκπροσώπου της Ο. Τ., όπου σύμφωνα με τους περιοίκους ήταν άγνωστος και β) στις ...-2009 στην οδό ..., στη ..., όπου, κατά τη δήλωση του Ο.

Τ. στην Τράπεζα Πειραιώς, στην οποία διατηρούσε τραπεζικό λογαριασμό, ήταν η κατοικία του, δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση. Επιπροσθέτως αποδείχθηκε ότι ουδέποτε πραγματοποιήθηκαν οι μεταφορές εμπορευμάτων από την εταιρεία "ΡROPIΝ ΜΟΝ. Ε.Π.Ε." προς την "ΖΙLΤΙΜΕΧ ΗΕLLAS Ε.Π.Ε." και στην συνέχεια προς την ομόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία "Κ.

Ο.-Α. Α. Ο.Ε" που μετεξελίχθηκε σε "... ΑΕ". Ειδικότερα η αποστολή-πώληση των εμπορευμάτων στην "ΖΙLΤΙΜΕΧ ΗΕLLAS Ε.Π.Ε." από την προμηθεύτρια εταιρεία "ΡRΟΡΙΝ ΜΟΝ. Ε.Π.Ε." φέρεται ότι γινόταν από την έδρα της εταιρείας αυτής ..., στην ..., προς την αποθήκη της "ΖΙLΤΙΜΕΧ ΗΕLLAS Ε.Π.Ε." επί της οδού ... στο ... Τα εμπορεύματα που φέρεται να παραλαμβάνει η "ΖΙLΤΙΜΕΧ ΗΕLLAS Ε.Π.Ε.", όπως αυτά εμφανίζονται στα δελτία αποστολής του ως άνω μοναδικού προμηθευτή της, φέρεται ότι πωλούνται και αποστέλλονται, μέσα σε χρονικό διάστημα από δέκα λεπτά μέχρι δύο ή τρεις ώρες από την παραλαβή, εκδίδοντας (η ΖΙLTIΜΕΧ ΕΠΕ) τα δικά της δελτία αποστολής προς την "Κ.

Ο. - Α. Α. Ο.Ε" ή "... ΑΕ", με παράδοση στην επιχείρηση αποθήκευσης (logistics) με την επωνυμία "CUSTOMIZED TRANSPORT SERVICES" (CTS ΑΕ), που βρίσκεται στο 1ο χιλιόμετρο της ... Στις περισσότερες περιπτώσεις άλλο φορτηγό φέρεται ότι εκτελεί την μεταφορά από ΡRΟΡΙΝ προς ΖILΤΙΜΕΧ, δηλαδή από ... στην Μεταμόρφωση μέχρι την ... στο ... και άλλο φορτηγό από την ΖILTIΜΕΧ (...) προς την CTS στο Κορωπί για λογαριασμό της ..., αν και φέρεται ότι οι μεταφορές αυτές εκτελούνται την ίδια ημέρα και ώρα.

Οι μεταφορές συγκεκριμένα πραγματοποιήθηκαν, σύμφωνα με τα στοιχεία των επίμαχων τιμολογίων - δελτίων αποστολής και φορτωτικών, με τα φορτηγά δημοσίας χρήσεως με αριθμούς κυκλοφορίας ... ιδιοκτησίας Κ. Α., ... ιδιοκτησίας Π. Γ., ... ιδιοκτησίας Π. Α., ... ιδιοκτησίας Μ. Π., ... ιδιοκτησίας Κ. Ζ., ... ιδιοκτησίας Ι. Μ., ...

ιδιοκτησίας Π. Δ., ... ιδιοκτησίας Α. Σ., ... ιδιοκτησίας Μ. Σ., ... ιδιοκτησίας Ν. Α., ... και ... ιδιοκτησίας Π. Μ., ... ιδιοκτησίας Μ. Β., ... ιδιοκτησίας Μ. Δ., ... ιδιοκτησίας Ν. Γ., ... ιδιοκτησίας Κ. Δ. Ωστόσο, οι ως άνω ιδιοκτήτες των προαναφερόμενων φορτηγών δημοσίας χρήσεως, όταν κλήθηκαν από τη φορολογική] αρχή για έλεγχο, κατέθεσαν ότι είχαν συνεργασία με την "C.T.S. Α.Ε.", ότι όλες οι μεταφορές, που αναφέρονται στις αναγραφόμενες στα επίμαχα τιμολόγια φορτωτικές, βάσει των οποίων φέρονται να έχουν διενεργηθεί μεταφορές, με τα φορτηγά ιδιοκτησίας τους, από την εταιρεία "ΡRΟΡIΝ ΜΟΝ.

Ε.Π.Ε." προς την "ΖΙLΤΙΜΕΧ ΗΕLLAS Ε.Π.Ε." και στη συνέχεια προς την "Κ.-Α. Ο.Ε." ή "... Α.Ε", στις αποθηκευτικές εγκαταστάσεις της "C.Τ.S. Α.Ε.", δεν έχουν πραγματοποιηθεί, και ότι τις φορτωτικές τις έχει εκδώσει υπάλληλος της 'C.Τ.S. Α.Ε.", στα γραφεία της οποίας είχαν παραδώσει τα δελτία των φορτωτικών. Ακόμη κατέθεσαν οι Π.

Μ. και Μ. Δ. ότι είχαν εισπράξει από την "CTS ΑΕ" το τίμημα των εν λόγω μεταφορών, ο Ν. Α. ότι έχει εισπράξει από την "CTS ΑΕ" τον αναλογούντα ΦΠΑ, οι Ι. Μ., Κ. Δ., Μ. Β. ότι τους ζητούσαν από την "CTS ΑΕ" το μπλοκ των φορτωτικών προκειμένου να εκδώσουν αυτοί κάποιες φορτωτικές για δική τους χρήση και ότι έχουν εισπράξει τον αναλογούντα ΦΠΑ των φορτωτικών αυτών προκειμένου να μην έχουν ζημιά από την έκδοσή τους και ότι αποδέχθηκαν την έκδοση των φορτωτικών για να μην χάσουν την συνεργασία τους με την "CTS ΑΕ".

Οι Κ. Α., Π. Α., Α. Σ., Μ. Π. και Μ. Σ. ότι δεν έχουν πραγματοποιήσει τις επίμαχες μεταφορές και ούτε γνωρίζουν γιατί αναγράφηκε ο αριθμός κυκλοφορίας του αυτοκινήτου τους στα επίμαχα δελτία αποστολής, ο Π. Δ. ότι εκτελεί διεθνείς μεταφορές και όχι εσωτερικές και δη στην Αθήνα. Περαιτέρω, το με αριθμό κυκλοφορίας ...

φορτηγό, ιδιοκτησίας της εταιρείας Ο. Α.Ε. είναι βυτιοφόρο Δ.Χ. με έδρα την Θεσσαλονίκη, για μεταφορά υγρών καυσίμων και όχι φορτηγό μεταφοράς αντικειμένων και το ..., ιδιοκτησίας Ζ.-Δ. Λ., είναι φορτηγό Δ.Χ. ψυγείο, με έδρα τα Ιωάννινα, για μεταφορά τροφίμων, όπως προέκυψε από τις δηλώσεις των ιδιοκτητών και από τις οικείες άδειες κυκλοφορίας των οχημάτων που αυτοί προσκόμισαν στον φορολογικό έλεγχο.

Εκτός από τις καταθέσεις των ιδιοκτητών των φορτηγών, η μη πραγματοποίηση των μεταφορών επιβεβαιώθηκε αντικειμενικά και από τα ημερολόγια ημερήσιων μεταφορών των ανωτέρω οχημάτων, όπου κατεγράφοντο ανά ώρα οι διαδρομές τους, στα οποία, όμως, δεν είχαν καταγραφεί οι επίμαχες διαδρομές (βλ. την κατάθεση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου του μάρτυρα κατηγορίας Ι.

Χ., σελ. 60 των πρακτικών). Εξάλλου, τα με αριθμ. κυκλοφορίας ..., ..., ..., ... και ... φορτηγά Δ.Χ. που φέρονται ότι διενήργησαν επίσης μεταφορές, ανήκαν στον Χ. Ι., πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της "CTS ΑΕ", που ενέχεται για την έκδοση των εικονικών φορτωτικών των άλλων ιδιοκτητών των φορτηγών, ενώ ο Η. Ν., ιδιοκτήτης του ...

φορτηγού Δ.Χ., κατέθεσε ότι στις 27-2-2009, που φέρεται ότι εκτέλεσε μεταφορά από την έδρα της "ΡRΟΡΙΝ Μον. ΕΠΕ" προς την "ΖΙLΤΙΜΕΧ ΕΠΕ", το φορτηγό του παρουσίασε βλάβη και δεν εκτέλεσε καμία μεταφορά. Ως προς το ... Δ.Χ. φορτηγό, ιδιοκτησίας Φ. Λ. διαπιστώθηκε ότι την 6-2-2009 διακινήθηκαν εμπορεύματα άλλης εταιρείας και χρησιμοποιήθηκαν παραστατικά της "ΖΙLΤΙΜΕΧ ΗΕLLAS ΕΠΕ", για μεταφορά από αποθήκη χωρίς διακριτικά στο Χαλάνδρι, που δεν συνδέεται με τον μοναδικό προμηθευτή της, η δε παραλαβή του δελτίου αποστολής, εκδόσεως της ΖΙLΤΙΜΕΧ, με προορισμό την CTS, έγινε σε άσχετη διεύθυνση επί των οδών ...

στο .... Τέλος, όσον αφορά τα Δ.Χ. φορτηγά αυτοκίνητα με αριθμούς κυκλοφορίας ..., ..., ιδιοκτησίας του Λ. Α., ..., ιδιοκτησίας του Λ. Χ. (πατέρα του πρώτου και του τρίτου) και ... και ..., ιδιοκτησίας του Λ. Σ., οι ανωτέρω ιδιοκτήτες κατέθεσαν ότι πραγματοποιήθηκαν, με εντολή της κατηγορουμένης πέντε μεταφορές από ... και ..., με παράδοση το ...

και στον ... σε εταιρείες αποθήκευσης, χωρίς να προκύπτει επακριβώς ο τόπος παραλαβής και τα είδη που μετέφεραν, με συνέπεια οι τυχόν πραγματικές μεταφορές να μην αφορούν τα αναγραφόμενα στα επίμαχα τιμολόγια (...-2009, ...-2009, ...-2009 και ...-2009) και τα σχετικά δελτία αποστολής εμπορεύματα, που φέρεται ότι διακινούσε η "ΖΙLΤΙΜΕΧ ΗΕLLAS ΕΠΕ", αφού τέτοια εμπορεύματα ήταν αντικειμενικώς αδύνατον να έχει προμηθευτεί αυτή από την "ΡRΟΡΙΝ Μον.

ΕΠΕ", διότι η τελευταία δεν είχε αγορές, εισαγωγές ή ενδοκοινοτικές κτήσεις. Περαιτέρω, από τους ελέγχους που έγιναν στους τραπεζικούς λογαριασμούς προέκυψε ότι, κατά το κρινόμενο χρονικό διάστημα, από τους τραπεζικούς λογαριασμούς που διατηρούσε η "... Α.Ε." στις τραπεζικές εταιρείες "ΑΣΠΙΣ", "ΠΕΙΡΑΙΩΣ" και "ΑΛΦΑ" μεταφέρονταν μεγάλα χρηματικά ποσά, αξίας αντίστοιχης με την αξία των επίμαχων τιμολογίων που εξέδωσε η "ΖΙLΤΙΜΕΧ" προς την "...", σε λογαριασμούς της "ΖΙLΤΙΜΕΧ" στις τραπεζικές εταιρείες ΑΣΠΙΣ και ΜΑΡΦΙΝ ΕΓΝΑΤΙΑ και αμέσως μετά μεταφέρονταν τα ποσά αυτά σε τραπεζικούς λογαριασμούς, που διατηρούσε η "ΡRΟΡΙΝ ΜΟΝ.

Ε.Π.Ε." στην Ελλάδα, από 6° έως 11° του 2007 στην ΑΛΦΑ και στην Κύπρο στη συνέχεια στην ΛΑΪΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ. Από τον λογαριασμό της "ΡRΟΡΙΝ" στην ΑΛΦΑ τα ποσά μεταφέρονταν αμέσως στο λογαριασμό της "ROSPALCO" στην ΑΛΦΑ στο ίδιο υποκατάστημα και από τον λογαριασμό της τελευταίας, τα ποσά μεταφέρονταν στην Τράπεζα CΙΒ ΒΑΝΚ στην Ουγγαρία με δικαιούχο την εταιρεία "BARBOW ENTERPRISES LTD" με έδρα τις Σεϋχέλλες και ένα έμβασμα σε Κυπριακή Τράπεζα με δικαιούχο την Λετονική εταιρεία "Μοleno S.Α.", μολονότι, όπως προαναφέρθηκε, δεν προκύπτουν εισαγωγές και ενδοκοινοτικές αποκτήσεις της εταιρείας "ROSPALCO".

Η εξόφληση δηλαδή των τιμολογίων γινόταν κατά τρόπο αντίστροφο από την σειρά και τον χρόνο εκδόσεως αυτών και μη συνηθισμένο στις εμπορικές πρακτικές, ήτοι αντί να πληρώνει η ΖΙLΤΙΜΕΧ την ΡRΟΡΙΝ για την αγορά των εμπορευμάτων και στην συνέχεια να πληρώνεται από την Κ.-Α. (...), τα χρηματικά εμβάσματα τα οποία είναι ισόποσα των τιμολογίων, ακολουθούν αντίθετη διαδρομή, δηλαδή πρώτα πληρώνει η ...

την ΖΙLΤΙΜΕΧ και στη συνέχεια η τελευταία την ΡRΟΡΙΝ, εμβάζοντας στους αντίστοιχους τραπεζικούς λογαριασμούς τα ανάλογα ποσά. Από τα αποδειχθέντα ως άνω πραγματικά περιστατικά, προκύπτει ότι, αφού οι μοναδικές προμηθεύτριες εταιρείες της "ΖΙLΤΙΜΕΧ ΗΕLLAS Ε.Π.Ε.", (ήτοι οι εταιρείες "ΡRΟΡΙΝ ΜΟΝ. Ε.Π.Ε." και "ROSPALCO ΜΟΝ.

ΕΠΕ") δεν είχαν αγορές εμπορευμάτων στην Ελλάδα ούτε ενδοκοινοτικές κτήσεις, ούτε εισαγωγές από τρίτες χώρες, ούτε πραγματοποιήθηκε μεταφορά εμπορευμάτων από τις εν λόγω εταιρείες προς την "ΖΙLΤΙΜΕΧ ΗΕLLAS Ε.Π.Ε." και από την τελευταία προς την ομόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία "Κ. Ο. - Α. Α. Ο.Ε", που μετεξελίχθηκε σε "...

ΑΕ", όλες οι αγορές της "ΖΙLΤΙΜΕΧ ΗΕLLAS Ε.Π.Ε." και όλες οι πωλήσεις της προς την "Κ. Ο.-Α. Α. Ο.Ε" ή "... ΑΕ", που ήταν η μοναδική αγοράστρια για τα εμπορεύματά της, ήταν ανύπαρκτες, με συνέπεια τα σχετικά φορολογικά στοιχεία που έλαβε και εξέδωσε η κατηγορουμένη, υπό την ιδιότητά της ως νομίμου εκπροσώπου της "ΖΙLΤΙΜΕΧ ΗΕLLAS Ε.Π.Ε.", να είναι εικονικά ως προς τις συναλλαγές αυτές, κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 19 παρ. 4 του ν. 2523/1997.

Η κατηγορουμένη ισχυρίζεται ότι δεν γνώριζε για την εικονικότητα των συναλλαγών καθόσον ανέλαβε ως λογίστρια την τήρηση των λογιστικών βιβλίων και την παροχή διοικητικών υπηρεσιών στην εταιρεία "ΖΙLΤΙΜΕΧ ΗΕLLAS ΕΠΕ" ως ανεξάρτητη εξωτερική συνεργάτης στο ελληνικό υποκατάστημα της κυπριακής εταιρείας "ΖΙLΤΙΜΕΧ LTD", η οποία ανήκε στον αλλοδαπό, υπήκοο ..., και ότι αυτή δεν είχε καμία γνώση και ανάμιξη στην πραγματική διοίκηση της εταιρείας, την οποία ασκούσε ο εν λόγω ιδιοκτήτης της αποφασίζοντας αυτός για όλα τα θέματα της εταιρείας, σχετικά με τους προμηθευτές, τους πελάτες, τα εμπορεύματα, τις τιμές, τον χρόνο, τον τόπο και τα μέσα διακίνησης.

Ο ισχυρισμός αυτός κρίνεται αβάσιμος και απορριπτέος, δεδομένου ότι η κατηγορουμένη συνέστησε την εν λόγω εταιρεία, προέβη στην μίσθωση των απαραίτητων για την τυπική λειτουργία της χώρων και ασχολείτο αποκλειστικά μόνη αυτή με το πραγματικό αντικείμενο της εταιρείας, που ήταν όχι η πραγματική διακίνηση εμπορευμάτων, αλλά η έκδοση και λήψη εικονικών τιμολογίων, ως μέλος ευρύτερου κυκλώματος κυκλικής απάτης τύπου καρουζέλ, το οποίο επεδίωκε την καταστρατήγηση των φορολογικών διατάξεων περί Φ.Π.Α., στο οποίο (κύκλωμα) συμμετείχε επίσης και η άλλη εταιρεία με την επωνυμία "SYCOR HELLAS Ε.Π.Ε.", την οποία είχε επίσης συστήσει η κατηγορουμένη αυτή με πανομοιότυπο τρόπο και την λειτουργούσε ως νόμιμη εκπρόσωπός της.

Όπως μάλιστα κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου ο μάρτυρας κατηγορίας Ι. Χ., ο ένας εκ των δύο ελεγκτών που διενήργησαν την σχετική έρευνα του ΣΔΟΕ και συνέταξαν την προαναφερόμενη έκθεση ελέγχου, "η ΖΙLΤΙΜΕΧ είναι αντίστοιχη εταιρεία στα καλούπια της SYCOR, ό,τι ισχύει για την SYCOR ισχύει και για την ΖΙLΤΙΜΕΧ ...

έπαιζε και αυτή το ρόλο του απομονωτή στο κύκλωμα με περισσότερες αξίες, συναλλαγές... ήταν ο 2ος κρίκος της αλυσίδας που διακινήθηκε και το μεγαλύτερο κομμάτι των φορολογικών στοιχείων στο συγκεκριμένο κύκλωμα... (σελ. 64, 66, 67 των πρακτικών) ... έπαιρνε τιμολόγια και την ίδια ώρα τιμολογούσε στην ..., δηλαδή ό,τι τιμολόγια έπαιρνε, εξέδιδε ένα τιμολόγιο προς εκεί χωρίς να υπάρχει διάθεση εμπορευμάτων" (σελ. 39 των πρακτικών), ενώ οι πρώτες εταιρείες (δηλαδή οι εταιρείες ΡRΟΡΙΝ, ROSPALCO) "είχαν το ρόλο του εξαφανισμένου εμπόρου, εξαφανίσθηκαν χωρίς να αποδώσουν ΦΠΑ, η δε εταιρεία ...

είναι ο άλλος κύριος, κεντρικός απομονωτής του κυκλώματος, ο οποίος ήτανε και ωφελούμενος διότι από τα στοιχεία που έπαιρνε με ΦΠΑ, κάποια στοιχεία εξέδιδε προς Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς ΦΠΑ, απομονωτής κυρίως είναι η SYCOR, η ΟPΜΠΙΚΟΜ είναι και απομονωτής σε κάποια σημεία αλλά είναι και ο κύριος οφελούμενος" (σελ. 43, 49 των πρακτικών).

Ο μάρτυρας κατέθεσε επίσης ότι ο νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας CTS Α Ε, που φερόταν ως ο αποθηκευτής της ..., έχει καταδικασθεί και σε δεύτερο βαθμό για τη συμμετοχή της εκπροσωπούμενης από αυτόν εταιρείας στο κύκλωμα ως λήπτης και εκδότης εικονικών φορολογικών στοιχείων για ανύπαρκτες συναλλαγές, για τα συγκεκριμένα εμπορεύματα που φέρεται να αποθήκευε και τιμολογούσε στην ... (βλ.

σελ. 40, 43, 62 των πρακτικών). Η ίδια η κατηγορουμένη ανέφερε ότι έπαιρνε τα φορολογικά στοιχεία από το φορτηγό και ή έδινε δικό της φορολογικό στοιχείο και το φορτηγό συνέχιζε το δρομολόγιο προς την ... στο ... ή έδινε το φορολογικό στοιχείο σε άλλο φορτηγό, πλην όμως, αποδείχθηκε ότι δεν υπήρχαν πραγματικά δρομολόγια φορτηγών και πραγματική διακίνηση εμπορευμάτων.

Η εικονικότητα των συναλλαγών και η γνώση της κατηγορουμένης προκύπτει και από το γεγονός ότι ενώ οι μοναδικές προμηθεύτριες εταιρείες της "ΖΙLΤΙΜΕΧ ΕΠΕ" δραστηριοποιούντο στην Ελλάδα και είχαν έδρα σε όμορες με αυτήν περιοχές της Αττικής, η ίδια (η κατηγορουμένη) δεν ανέφερε ότι υπήρχαν επικοινωνίες (τηλεφωνικές, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή υπαλλήλων), για την διευθέτηση συναλλαγών, παραγγελιών, αποστολών εμπορευμάτων, αλλά δήλωσε ότι λάμβανε σχετικές εντολές μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από τον ως άνω αλλοδαπό Β.

Π., παρότι η προμήθεια των εμπορευμάτων φαινόταν ότι γινόταν από ελληνικές εταιρείες και όχι από το εξωτερικό, ενώ επίσης ο ανωτέρω αλλοδαπός δεν φαινόταν ως ιδιοκτήτης της κυπριακής εταιρείας "ΖILΤΙΜΕΧ ltd". Ενδεικτικό του δόλου της είναι ότι φρόντισε, με την βοήθεια του συζύγου της, να διορίσει στην αρχή τυπικά ως νόμιμο εκπρόσωπο της άλλης εταιρείας, της "SYCOR HELLAS Ε.Π.Ε.", φιλικό της πρόσωπο, τον Α.

Μ., ενώ η ίδια ασκούσε την πραγματική διοίκηση, αποσκοπώντας με την ενέργειά της αυτή να συγκαλύψει την δράση της και να μην κινήσει υποψίες στις φορολογικές αρχές, αφού ήταν εκπρόσωπος και της εταιρείας "ΖΙLΤΙΜΕΧ ΗΕLLAS ΕΠΕ". Η κατηγορουμένη ισχυρίζεται ότι οι αγορές της ΖΙLΤΙΜΕΧ ΗΕLLAS Ε.Π.Ε. και εν συνεχεία οι πωλήσεις της προς την ...

ΑΕ ήταν πραγματικές διότι η τελευταία πωλούσε τα εμπορεύματα που αγόραζε από την πρώτη στις μεγάλες αλυσίδες λιανικής πώλησης ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών ειδών (Mediamarkt, Makro, E-Shop.gr, Praktiker, Ηλεκτρονική Αθηνών κλπ) και ότι μετά από προσφυγές που έχουν ασκήσει οι μεγάλες αυτές εταιρείες λιανικής ενώπιον της Επιτροπής Διοικητικής Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών του άρθρου 70Α του Ν. 2238/1994, κατά των σχετικών προστίμων, που επιβλήθηκαν σε αυτές για λήψη εικονικών φορολογικών στοιχείων από την εταιρεία ...

Α.Ε., που αφορούν εμπορεύματα που διακινήθηκαν με τα ένδικα τιμολόγια, έχουν εκδοθεί οι 158/2013 και 159/2013 αποφάσεις της ανωτέρω Επιτροπής, όσον αφορά την Ηλεκτρονική Αθηνών - αλλά και άλλες αποφάσεις για την Mediamarkt- με τις οποίες κρίθηκε ότι η συντριπτική πλειονότητα ήταν πραγματικές συναλλαγές και ελάχιστες ως εικονικές ως προς το πρόσωπο του εκδότη και όχι ως προς την ίδια την συναλλαγή, γεγονός που σημαίνει ότι πράγματι υπήρχαν τα επίμαχα προϊόντα και ότι η ΖΙLΤΙΜΕΧ προμήθευσε με εμπορεύματα την ...

γιατί σε αντίθετη περίπτωση η ... δεν θα είχε προϊόντα για να προμηθεύσει όλες τις αλυσίδες λιανικής. Ο ανωτέρω ισχυρισμός αντικρούεται πειστικά από την σαφή και λεπτομερή κατάθεση του μάρτυρα κατηγορίας Ι. Χ., ο οποίος ανέφερε ότι οι ανωτέρω αναφερόμενες εταιρείες αντιμετώπισαν μεγάλα προβλήματα και κάποιες από αυτές έκλεισαν μετά την αποκάλυψη της δράσης του κυκλώματος, ενώ έλεγχο είχαν αντιμετωπίσει και τα μέλη της ως άνω Επιτροπής του άρθρου 70Α.

Ειδικότερα κατέθεσε ότι: "Η δε ... μετά που είναι ο άλλος κύριος απομονωτής και έπαιζε τον κύριο ρόλο στο κύκλωμα, τα περισσότερα από τα φορολογικά στοιχεία που εξέδωσε και φέρονται να αντιπροσώπευαν όλα αυτά τα εμπορεύματα φαίνεται να τα διέθεσε σε άλλες ελληνικές αλυσίδες μεγάλες χονδρεμπορικής και ηλεκτρονικών ειδών, η μια η μεγαλύτερη ήταν η ΜΑΚΡΟ ΚΑΣ εντ ΚΑΡΡΥ, η οποία έλαβε ισόποσα γύρω στα 20.000.000 και εξέδωσε προς την Ευρωπαϊκή Ένωση εικονικά πάλι 20.000.000, η οποία ΜΑΚΡΟ είναι εταιρεία η οποία τότε με την έκθεσή μας που δόθηκε, συμβιβάστηκε με το Ελληνικό Δημόσιο, αποδέχτηκε ότι τα φορολογικά στοιχεία είναι εικονικά, κατέβαλε το 55% των τιμολογίων όπως προβλεπότανε γύρω στα 19.000.000 και έκλεισε η ιστορία της με το Δημόσιο.

Γιατί προϋπόθεση για να συμβιβαστείς βάσει αυτού του νόμου, έλεγε ότι αποδέχομαι ότι αυτά τα στοιχεία είναι εικονικά, καταβάλω μειωμένο πρόστιμο και τελειώνει εκεί το ζήτημα. Αν δεν αποδέχονταν μπορούσε να πάει στα δικαστήρια Και μετά όπως ξέρετε έκλεισε, πουλήθηκε γιατί έπαιζε, οι Γερμανοί που ήταν γερμανικών συμφερόντων, βρήκαν ότι ο Διευθύνων σύμβουλος τούς εξαπατούσε.

Άλλες εταιρείες οι οποίες εμπλεκότανε ως πελάτες, ως φερόμενοι πελάτες της ... ήταν η Ηλεκτρονική, η οποία είχε και αυτή ισόποσες αγορές και πωλήσεις, έπαιρνε από την ... με ΦΠΑ και εξέδιδε προς την Ευρωπαϊκή Κοινότητα χωρίς ΦΠΑ και προκειμένου τον ΦΠΑ, σπρώχνοντας μετά, να τον συμψηφίζει με άλλες πωλήσεις που έπρεπε, που είχε πραγματικές.

Και αυτή ήρθε σε κάποιο συμβιβασμό με το Δημόσιο απ' ό,τι ξέρω, γιατί εγώ πέρα από τις εκθέσεις που έχω κάνει, είχα και την επίβλεψη όλου του κυκλώματος ... H Ηλεκτρονική και μετά λόγω της ιστορίας, έκλεισε και αυτή. Άλλες απ' ό,τι θυμάμαι ήταν, για ένα κομμάτι ήταν τα Καρφούρ, κάτι της Μίντια Μαρκ καταστήματα και πολλές ( σελ. 41, 61 των πρακτικών)...

έγινε μεγάλη αναταραχή και στην ΜΑΚΡΟ, και στην MEDIA MARKΤ άλλαξαν διοικητικά συμβούλια, φύγαν... ιστορίες, οι Γερμανοί έφυγαν (σελ. 51)". Ως προς την κρίση δε των ανωτέρω αποφάσεων της Επιτροπής του άρθρου 70Α ότι μερικές εκ των συναλλαγών είναι εικονικές όσον αφορά το πρόσωπο του εκδότη, ο ίδιος μάρτυρας εξήγησε ότι τούτο σημαίνει ότι η ...

δεν τα είχε τα εμπορεύματα αυτά και ότι τα τιμολόγια της εν λόγω εταιρείας παραμένουν εικονικά ως προς το σύνολο, αλλά ο φερόμενος λήπτης (δηλαδή οι εταιρείες ΜΑΚΡΟ, Ηλεκτρονική κλπ) πιθανόν πήραν τα εμπορεύματα αυτά από κάποιον τρίτο χωρίς φορολογικό στοιχείο (σελ. 63-64 των πρακτικών). Η εν λόγω κατάθεση του μάρτυρα κατηγορίας δεν αντικρούεται από τις καταθέσεις των μαρτύρων υπερασπίσεως και το λοιπό αποδεικτό υλικό.

Εξάλλου και το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, με τις Α1269/30-3-2018 και Α1270/30-3-2018 αποφάσεις του, απέρριψε τις σχετικές προσφυγές της εταιρείας "... Α.Ε.", με τις οποίες ζήτησε την ακύρωση των επιβληθέντων σε βάρος της προστίμων ποσού 17.995.289 και 17.492.273 ευρώ, κρίνοντας ότι οι πωλήσεις της "SYCOR HELLAS Ε.Π.Ε." προς αυτήν ήταν ανύπαρκτες και τα σχετικά τιμολόγια πωλήσεως είναι εικονικά.

Περαιτέρω, το γεγονός ότι η μοναδική πελάτης της "ΖΙLΤΙΜΕΧ HELLAS Ε.Π.Ε." εταιρεία "Κ.-Α. Ο.Ε.", προκειμένου να μετατραπεί σε ανώνυμη εταιρεία, υποβλήθηκε σε έλεγχο από τους ορκωτούς λογιστές Σ. Α. και Γ. Γ. και από την Επιτροπή του άρθρου 9 Κ.Ν. 2190/20 της Νομαρχίας Ανατολικής Αττικής, κατά τον οποίον έγινε απογραφή των αποθεματικών και φυσική καταμέτρηση των εμπορευμάτων της στην έδρα της στο Καπανδρίτι Αττικής και στη συνέχεια στις αποθήκες της εταιρείας CTS στο Κορωπί, οπότε διαπιστώθηκε ότι είχε απόθεμα εμπορευμάτων αξίας 568.022,06 ευρώ, δεν μπορεί να οδηγήσει το Δικαστήριο στην κρίση ότι οι ένδικες συναλλαγές ήταν πραγματικές και όχι εικονικές, καθόσον από τα αποθεματικά αυτά, ούτε και η κατηγορουμένη προσδιορίζει ποια ακριβώς εμπορεύματα προήρχοντο κατά τους ισχυρισμούς της από την ΖΙLΤΙΜΕΧ, και επιπλέον η εταιρεία "Κ.- Α." είχε και άλλους προμηθευτές.

Ο έλεγχος δε του ΣΔΟΕ δεν επεκτάθηκε σε φυσική καταμέτρηση των εμπορευμάτων στις αποθήκες της "... Α.Ε." διότι όταν διεξήχθησαν οι έρευνες στις εγκαταστάσεις των εταιρειών, τον Σεπτέμβριο του 2009, για την αποκάλυψη του κυκλώματος, είχε ήδη σταματήσει η δράση του, αφού η τελευταία συναλλαγή είχε τελειώσει τον Αύγουστο του 2008 ως προς την SYCOR και τον Απρίλιο του 2009 ως προς την ΖΙLΤΙΜΕΧ.

Από τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά αποδεικνύεται η συνδρομή της υποκειμενικής και αντικειμενικής υποστάσεως της αξιόποινης πράξεως της έκδοσης και λήψης εικονικών φορολογικών στοιχείων που τέλεσε η κατηγορουμένη και πρέπει να κηρυχθεί ένοχη για την πράξη αυτή, με το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ. 2α' Π.Κ.

ως και πρωτοδίκως, κατά τα αναφερόμενα και στο διατακτικό". Στη συνέχεια, το ανωτέρω Δικαστήριο κήρυξε την αναιρεσείουσα ένοχη της αποδιδόμενης σ' αυτήν πράξης, της κακουργηματικής έκδοσης και λήψης κατ' εξακολούθηση εικονικών φορολογικών στοιχείων, συνολικής αξίας ανώτερης των 200.000 ευρώ και, αφού της αναγνώρισε το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου (άρθρ. 84 παρ. 2 στοιχ.

α' ΚΠΔ), της επέβαλε ποινή φυλάκισης δύο (2), που ανέστειλε επί τριετία, με το ακόλουθα διατακτικό: "Στην Αθήνα και στις κατωτέρω αναφερόμενες ημεροχρονολογίες των οικονομικών χρήσεων ετών 2007, 2008 και 2009, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, με πρόθεση τέλεσε το αδίκημα της φοροδιαφυγής και ειδικότερα με τη λήψη και έκδοση εικονικών φορολογικών στοιχείων που αφορούσαν ανύπαρκτες στο σύνολο τους συναλλαγές, η συνολική αξία των οποίων υπερβαίνει το ποσό των 150.000 ευρώ.

Ειδικότερα, υπό την ιδιότητά της ως νομίμου εκπροσώπου της εταιρείας με την επωνυμία ΖΙLΤΙΜΕΧ ΗΕLLAS ΕΠΕ, με έδρα στο ... επί των οδών ..., με αντικείμενο δραστηριότητας το εμπόριο ηλεκτρικών ειδών, προέβη στη λήψη και στην έκδοση εικονικών ως προς τη συναλλαγή φορολογικών στοιχείων (τιμολόγια πώλησης και δελτία αποστολής), στις χρήσεις 2007, 2008 και 2009, ως αυτά αναλυτικά αναφέρονται κατωτέρω, συνολικής καθαρής αξίας 72.418.035,18 ευρώ, πλέον ΦΠΑ 13.759.425,82 ευρώ, ήτοι:

α) στη χρήση 2007, έλαβε (53) φορολογικά στοιχεία (ΤΙΜ.) καθαρής αξίας 12.092.348,76 € και εξέδωσε (53) στοιχεία καθαρής αξίας 12.212.434,63 €, β) στη χρήση 2008, έλαβε (64) στοιχεία καθαρής αξίας 20.710.122,77 € και εξέδωσε (69) στοιχεία καθαρής αξίας 20.883.747, 02 € και γ) στη χρήση 2009, έλαβε (8) στοιχεία καθαρής αξίας 3.248.726,00 € και εξέδωσε (7) στοιχεία καθαρής αξίας 3.270.656,00 €, όπως αυτά περιγράφονται στην από 15/10/2010 έκθεση ελέγχου Κ.Β.Σ.

της Περιφερειακής Διεύθυνσης Αττικής του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος (ΣΔΟΕ) των υπαλλήλων του Σ.Δ.Ο.Ε., Ι. Χ. και Ι. Μ., η οποία θεωρήθηκε από τον προϊστάμενο της την 20- 10-2010.

Τα εν λόγω πλαστά και. εικονικά φορολογικά στοιχεία (τιμολόγια πώλησης και δελτία αποστολής) εμφαίνονται στους παρακάτω πίνακες ανά οικονομικό έτος με τον αύξοντα αριθμό τους, την ημερομηνία εκδόσεώς τους, την καθαρή αξία τους προ ΦΠΑ και την τελικά αξία τους μετά ΦΠΑ, ήτοι:

ΧΡΗΣΗ 2007:

1) Για την χρήση 2007 πενήντα τρεις (53) παραβάσεις των διατάξεων του άρθρου 19 παρ. 4 του Ν. 2523/97 σε συνδυασμό με τα άρθρα 18 παρ.2 και 9, άρθρο 7 παρ.1, 12 παρ.1, 2 παρ. 1 και 30 παρ.4 του ΠΔ. 186/92 διότι κατά την χρήση 2007 έλαβε εικονικά ως προς την συναλλαγή φορολογικά στοιχεία αξίας - ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ και Δ.Α.Τ., εκδόσεως της επιχείρησης "ΡRΟΡΙΝ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε." με Α.Φ.Μ. 998588186, καθαρής αξίας 12.092.348,76 € πλέον Φ.Π.Α. 2.297.546,51 €, συνολικής αξίας 14.389.895,27 € και συγκεκριμένα τα: ΕΚΔΟΤΗΣ: "ΡRΟΡΙΝ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε." (ακολουθεί πίνακας 53 τιμολογίων και Δ.Α.Τ. συνολικής αξίας 14.389.895,27 ευρώ).

2) Για την χρήση 2007 πενήντα τρεις (53) παραβάσεις των διατάξεων του άρθρου 19 παρ.4 του Ν.2523/97 σε συνδυασμό με τα άρθρα 18 παρ.2 και 9, άρθρο 7 παρ.1, 12 παρ.1, 2 παρ.1 και 30 παρ.4 του ΠΔ. 186/92 διότι κατά την χρήση 2007 εξέδωσε εικονικά ως προς την συναλλαγή φορολογικά στοιχεία αξίας - ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ και Δ.Α.Τ., με λήπτη την επιχείρηση "Κ. Ο.. - Α. Α. Ο.Ε." με Α.Φ.Μ. ... και με δ.τ. "..." που μετεξελίχθηκε σε "... Α.Ε." με ίδιο Α.Φ.Μ., καθαρής αξίας 12.212.434,63 € πλέον Φ.Π.Λ. 2.320.362,25 € σύνολο 14.532.796,88 € και συγκεκριμένα τα: (ακολουθεί πίνακας 53 τιμολογίων και Δ.Α.Τ. συνολικής αξίας 14.532.796,88 ευρώ).

ΧΡΗΣΗ 2008:

1) Για την χρήση 2008 εξήντα τέσσερις (64) παραβάσεις των διατάξεων του άρθρου 19 παρ.4 του Ν. 2523/97 σε συνδυασμό με τα άρθρα 18 παρ.2 και 9, άρθρο 7 παρ.1, 12 παρ.1, 2 παρ.1 και 30 παρ.4 του ΠΔ. 186/92 διότι κατά την χρήση 2008 έλαβε εικονικά ως προς την συναλλαγή φορολογικά στοιχεία αξίας - ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ και Δ.Α.Τ., εκδόσεως της επιχείρησης "ΡRΟΡIΝ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε." με Α.Φ.Μ. 998588186, καθαρής αξίας 20.710.122,77 € πλέον Φ.Π.Α. 3.934.923,34 €, συνολικής αξίας 24.645.046,11 € και συγκεκριμένα τα: ΕΚΔΟΤΗΣ: "ΡRΟΡΙΝ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε." (ακολουθεί πίνακας 64 τιμολογίων και Δ.Α.Τ. συνολικής αξίας 24.645.046,11 ευρώ).

2) Για την χρήση 2008 εξήντα εννέα (69) παραβάσεις των διατάξεων του άρθρου 19 παρ.4 του Ν. 2523/97 σε συνδυασμό με τα άρθρα 18 παρ.2 και 9, άρθρο 7 παρ.1, 12 παρ.1, 2 παρ.1 και 30 παρ.4 του Γ1Δ. 186/92 διότι κατά την χρήση 2008 εξέδωσε εικονικά ως προς την συναλλαγή φορολογικά στοιχεία αξίας - ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ και Δ.Α.Τ., με λήπτη την επιχείρηση "Κ. Ο.. - Α. Α. Ο.Ε." με Α.Φ.Μ. ... και με δ.τ. "..." που μετεξελίχθηκε σε "... Α.Ε." με ίδιο Α.Φ.Μ., καθαρής αξίας 20.883.747,02 € πλέον Φ.Π.Α. 3.967.911,14 € σύνολο 24.851.658,16 € και συγκεκριμένα τα: (ακολουθεί πίνακας 69 τιμολογίων και Δ.Α.Τ. συνολικής αξίας 24.851.658,16 ευρώ).

ΧΡΗΣΗ 2009:

1) Για την χρήση 2009 οκτώ (8) παραβάσεις των διατάξεων του άρθρου 19 παρ.4 του Ν. 2523/97 σε συνδυασμό με τα άρθρα 18 παρ.2 και 9, άρθρο 7 παρ.1, 12 παρ. 1, 2 παρ. 1 και 30 παρ.4 του ΓΙΔ. 186/92 διότι κατά την χρήση 2009 έλαβε εικονικά ως προς την συναλλαγή φορολογικά στοιχεία αξίας - ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ και Δ.Α.Τ., εκδόσεως της επιχείρησης "ΡRΟΡΙΝ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε." με Α.Φ.Μ. 998588186, καθαρής αξίας 3.248.726,00 € πλέον Φ.Π.Α. 617,257,94 €, συνολικής αξίας 3.865.983,94 € και συγκεκριμένα τα: ΕΚΔΟΤΗΣ: "ΡRΟΡΙΝ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε." (ακολουθεί πίνακας 8 τιμολογίων και Δ.Α.Τ. συνολικής αξίας 3.865.983,94 ευρώ).

2) Για την χρήση 2009 επτά (7) παραβάσεις των διατάξεων του άρθρου 19 παρ.4 του Ν. 2523/97 σε συνδυασμό με τα άρθρα 18 παρ.2 και 9, άρθρο 7 παρ.1, 12 παρ.1, 2 παρ.1 και 30 παρ.4 του ΠΔ. 186/92 διότι κατά την χρήση 2008 εξέδωσε εικονικά ως προς την συναλλαγή φορολογικά στοιχεία αξίας - ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ και Δ.Α.Τ., με λήπτη την επιχείρηση "Κ. Ο. - Α. Α. Ο.Ε." με Α.Φ.Μ. ... και με δ.τ. "..." που μετεξελίχθηκε σε "... Α.Ε." με ίδιο Α.Φ.Μ., καθαρής αξίας 3.270.656,00 € πλέον Φ.Π.Α. 621.424,64 € σύνολο 3.892.080,64 € και συγκεκριμένα τα: (ακολουθεί πίνακας 7 τιμολογίων και Δ.Α.Τ. συνολικής αξίας 3.892.080,64 ευρώ)".

Με τις παραδοχές αυτές, η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά παραδεκτή αλληλοσυμπλήρωση σκεπτικού και διατακτικού, περιέχει την επιβαλλόμενη, κατά τα άνω, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σ' αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του ανωτέρω εγκλήματος, της εκδόσεως και αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων για ανύπαρκτες συναλλαγές, η αξία των οποίων υπερβαίνει το ποσό των 200.000 ευρώ κατ' εξακολούθηση, για το οποίο καταδικάστηκε η αναιρεσείουσα, με παράθεση όλων των στοιχείων, που απαρτίζουν τη νομοτυπική μορφή του εγκλήματος τούτου, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικοί συλλογισμοί, με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των αποδειχθέντων περιστατικών στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρ. 98 ΠΚ, 66 παρ. 5 περ.

β', 4α, 67 παρ.1 περ. στ', 4, 68 ν. 4174/2013, που εφαρμόσθηκαν εν προκειμένων ως επιεικέστερες, όπως αναριθμήθηκαν και προστέθηκαν με το άρθρο 8 ν. 4337/2015. Ειδικότερα, διαλαμβάνεται ότι η αναιρεσείουσα εξέδωσε και αποδέχθηκε κατ' εξακολούθηση τα ως άνω αναφερόμενα φορολογικά στοιχεία, τα οποία ήταν εικονικά, καθόσον αφορούσαν ανύπαρκτες συναλλαγές, με αναφορά των περιστατικών, από τα οποία προκύπτει η εικονικότητα.

Περαιτέρω, σχετικά με τις ειδικότερες αιτιάσεις, αναφέρεται σαφώς στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι η αναιρεσείουσα, δυνάμει του αναφερόμενου πληρεξουσίου, είχε ορισθεί στην Ελλάδα διαχειρίστρια και νόμιμη εκπρόσωπος του εγκατασταθέντος υποκαταστήματος της αλλοδαπής (κυπριακής) εταιρείας με την επωνυμία "ΖΙLΤΙΜΕΧ LIMITED", το οποίο (υποκατάστημα), είχε επωνυμία "ΖΙLΤΙΜΕΧ ΗΕLLAS ΕΤΑΙΡΕΙΑ Ε.Π.Ε.", διακριτικό τίτλο "ΖΙLΤΙΜΕΧ ΗΕLLAS Ε.Π.Ε." και έδρα στη διεύθυνση ..., ... (βλ.

άρθρ. 57 ν. 3190/1955) και ότι έδρασε υπ' αυτήν την ιδιότητά της. Περισσότερα στοιχεία για το ανωτέρω πληρεξούσιο δεν χρειαζόταν να αναφέρονται, όπως διατείνεται η αναιρεσείουσα. Εξάλλου, ευχερώς συνάγεται από τον συνδυασμό του σκεπτικού με το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης ότι η κατηγορουμένη δεν καταδικάστηκε γιατί γνώριζε για την κατ' εξακολούθηση λήψη και έκδοση των ένδικων εικονικών τιμολογίων, αλλά καταδικάστηκε γιατί, υπό την ως άνω ιδιότητά της, κατ' εξακολούθηση, αφενός μεν έλαβε η ίδια τα 125 συνολικά, αφετέρου δε εξέδωσε η ίδια τα 129 συνολικά ένδικα εικονικά φορολογικά στοιχεία, οπότε ήταν υπαίτια του υπόψη φορολογικού αδικήματος, αφού, όχι απλώς γνώριζε την διάπραξή του, αλλά είχε συντελέσει σε αυτήν διαπράττοντας το ανωτέρω αδίκημα η ίδια.

Συνεπώς, το Εφετείο εφάρμοσε την επιεικέστερη διάταξη του άρθρ. 67 παρ. 1 περ. στ' ν. 4174/2013, όπως προστέθηκε με άρθρ. 8 ν. 4337/2015 και όχι την προγενέστερη, αυστηρότερη διάταξη του άρθρου 20 παρ. 1 περ. β', 6 ν. 2523/1997, όπως εσφαλμένα αναγράφεται αυτή στην οικεία θέση των διατάξεων που εφαρμόσθηκαν.

Συνεπώς, απαιτείται απλώς, σύμφωνα με το άρθρ. 514 ΚΠΔ, να γίνει η σχετική διόρθωση στη σελ. 147 των πρακτικών, αντικαθισταμένου του άρθρ. 20 παρ. 1 περ. β', 6 ν. 2523/1997 από το άρθρ. 67 παρ. 1 περ. στ' ν. 4174/2013, όπως προστέθηκε με άρθρ. 8 ν. 4337/2015. Συνακόλουθα, οι δεύτερος, τρίτος και τέταρτος λόγοι της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' τκαι Ε' του ΚΠΔ, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς την περί ενοχής της αναιρεσείουσας κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας, καθώς επίσης και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι.

Ύστερα από τη θέση σε ισχύ του νέου Ποινικού Κώδικα (ν. 4619/2019) από 1-7-2019, κατά τη διάταξη του άρθρου 463 παρ. 3 του ΠΚ, " Όπου σε ειδικούς νόμους απειλείται κάθειρξη έως δέκα έτη, επιβάλλεται ποινή μειωμένη κατά το άρθρο 83 περ. γ'. Η πράξη διατηρεί τον κακουργηματικό χαρακτήρα της".

Εξάλλου, κατά το άρθρο 83 περ. γ' του νέου ΠΚ και ήδη δ' με βάση το άρθρο 7 του Ν. 4855/2021, "όπου στον νόμο προβλέπεται μειωμένη ποινή χωρίς άλλο προσδιορισμό, το πλαίσιό της καθορίζεται ως εξής: α).......β) .... γ) αντί για την ποινή της κάθειρξης έως δέκα έτη επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους ή κάθειρξη έως έξι έτη....", κατά δε τη διάταξη του άρθρου 85 παρ. 1 του νέου ΠΚ, "Όταν στο πρόσωπο του υπαιτίου συντρέχουν περισσότεροι λόγοι μείωσης της ποινής ή όταν συντρέχουν ένας ή περισσότεροι τέτοιοι λόγοι μαζί με ελαφρυντικές περιστάσεις, το δικαστήριο ελαττώνει περαιτέρω το κατώτατο όριο της μειωμένης κατά το άρθρο 83 ποινής ως εξής: α) τα πέντε έτη μειώνονται σε τρία, β) τα δύο έτη σε ένα, γ) το ένα έτος σε έξι μήνες και δ) η μειωμένη ποινή της φυλάκισης σε παροχή κοινωφελούς εργασίας ή χρηματική ποινή". Από τα ανωτέρω συνάγεται, ότι η διάταξη του άρθρου 85, κατά την οποία επί συρροής περισσότερων λόγων μείωσης της ποινής, το δικαστήριο δύναται να ελαττώσει περαιτέρω το κατώτατο όριο της μειωμένης κατά το άρθρο 83 ποινής, είναι επιεικέστερη της αντίστοιχης προϊσχύσασας διάταξης, καθόσον με την τελευταία η μείωση της ποινής εφαρμοζόταν μία φορά (ΑΠ 1146/2022, ΑΠ 516/2021, ΑΠ 991/2020).

Στην προκείμενη περίπτωση, το Ζ' Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, όπως προεκτέθηκε, αφού κήρυξε ένοχη την αναιρεσείουσα για την αξιόποινη πράξη της φοροδιαφυγής κατ' εξακολούθηση, με τη μορφή της έκδοσης και λήψης εικονικών φορολογικών στοιχείων κατ' εξακολούθηση, συνολικής αξίας άνω των 200.000 ευρώ, αναγνώρισε στο πρόσωπό της την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2 στοιχ.

α' του ΠΚ και επιμέτρησε την ποινή της, με βάση τη διάταξη του άρθρου 79 του ισχύοντος κατά την έκδοσή της ΠΚ, επιβάλλοντας σ' αυτήν ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών, που ανέστειλε επί τριετία. Μολονότι δε η ως άνω ποινή είναι εντός του προβλεπόμενου πλαισίου των ανωτέρω διατάξεων των άρθρων 83 περ. γ', 85 και 463 παρ. 3 του ισχύοντος ΠΚ, ενόψει του ότι δεν γίνεται ρητή αναφορά των δύο τελευταίων άρθρων στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, ούτε κάποια άλλη σχετική αναφορά, δημιουργείται ασάφεια και καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής του νόμου, σε σχέση με το αν λήφθηκαν υπόψη και οι ως άνω διατάξεις για την επιβολή της παραπάνω ποινής.

Με βάση τα ανωτέρω δεδομένα, ο σχετικός λόγος του δικογράφου των πρόσθετων λόγων, από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' και Ε' του ΚΠΔ λόγος αναίρεσης, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη επαρκούς αιτιολογίας και νόμιμης βάσης ως προς την επιβληθείσα ποινή, είναι βάσιμος. Επομένως, πρέπει να αναιρεθεί η απόφαση ως προς την διάταξή της, που αφορά στη στερητική της ελευθερίας ποινή, η οποία επιβλήθηκε στην αναιρεσείουσα, ακολούθως δε να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο που την εξέδωσε, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρα 519 και 522 του ΚΠΔ) και να απορριφθεί κατά τα λοιπά η αίτηση αναίρεσης.

Σημειώνεται δε ότι, ενόψει της εν μέρει αναίρεσης της προσβαλλόμενης απόφασης, η αιτίαση, που περιέχεται στον πέμπτο λόγο της κρινόμενης αίτησης για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης, ως προς τα κριτήρια που λήφθηκαν υπόψη για την επιμέτρηση της επιβληθείσας στην αναιρεσείουσα ποινής και, ειδικότερα, τα αναφερόμενα στο άρθρο 66 παρ. 6 ν. 4174/2013, με την οποία επιχειρείται να θεμελιωθεί ο προβλεπόμενος από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ' αναιρετικός λόγος, είναι αλυσιτελής, διότι είναι άσκοπο να ερευνηθεί από τον Άρειο Πάγο, εφόσον πρόκειται για ζήτημα που θα αντιμετωπισθεί από το Δικαστήριο της ουσίας στα πλαίσια της εκ νέου επιμέτρησης της ποινής.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει, και, συγκεκριμένα, μόνο ως προς τη διάταξή της για την επιβληθείσα ποινή, την προσβαλλόμενη υπ` αριθμ. 2139α/2021, 1265/2022 απόφαση του Ζ' Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που είχαν δικάσει προηγουμένως.

Απορρίπτει κατά τα λοιπά την από 23-10-2023 αίτηση της Σ. Ν. του Γ., κατοίκου ..., για αναίρεση της υπ` αριθμ. 2139α/2021, 1265/2022 απόφασης του Ζ' Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών.

Διορθώνει την προσβαλλόμενη απόφαση, σύμφωνα με το άρθρ. 514 ΚΠΔ και, συγκεκριμένα, στη σελίδα 147 των πρακτικών, αντικαθισταμένου του άρθρου 20 παρ. 1 περ. β', 6 ν. 2523/1997 από το άρθρο 67 παρ. 1 περ. στ' ν. 4174/2013, όπως προστέθηκε με άρθρο 8 ν. 4337/2015.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Μαΐου 2024.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Ιουνίου 2024.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ