Supreme Court allows appeal against first-instance dismissal of lease termination claim based on damages calculation errors.

Απόφαση 84 / 2019 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 84/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ειρήνη Καλού, Σοφία Ντάντου, Χρήστο Βρυνιώτη και Γεώργιο Χοϊμέ, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Απριλίου 2018, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Απόστολο Κουτσουλέλο.

Της αναιρεσίβλητης: Ά. συζ. Ν. Σ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Καμπά, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ανακαλεί την από 18-4-2018 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρίσταται.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-1-2014 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Νάξου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 30/2016 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Νάξου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 28-3-2017 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Ειρήνη Καλού, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 30/2016 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Νάξου (Διαδικασία άρθρ. 614 επ. ΚΠολΔ), το οποίο δικάζοντας ως Εφετείο απέρριψε κατ' ουσίαν την από 18-05-2016 έφεση της αναιρεσείουσας κατά της αναιρεσίβλητης και της υπ' αριθμ. 3/2016 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Νάξου, το οποίο απέρριψε ως ουσία αβάσιμη την από 14.1.2014 (και με αριθμό καταθ. 20/2014) αγωγή της αναιρεσείουσας εταιρίας κατά της αναιρεσίβλητης, κατά παραδοχή της προβληθείσας από την τελευταία ένστασης συμψηφισμού ανταπαίτησής της, ύψους € 17.615,95 προς την ασκηθείσα με την αγωγή απαίτηση της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας για επιστροφή στην τελευταία, ως μισθώτρια, μέρους των προκαταβληθέντων στην εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη ως εκμισθώτρια μισθωμάτων της χρονικής περιόδου Οκτωβρίου 2013 έως και Νοεμβρίου 2017, ποσού 17.263,03 ευρώ, λόγω λύσεως της μεταξύ τους καταρτισθείσας από 30.10.2006 συμβάσεως μισθώσεως του αναφερόμενου σ' αυτή ακινήτου (πρατήριο, αίθουσα Mini Market, δεξαμενές καυσίμων κ.λπ.), με γενόμενη εκ μέρους της ενάγουσας - αναιρεσείουσας μισθώτριας καταγγελία. Η αίτηση αναίρεσης έχει ασκηθεί νόμιμα και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των κατ' ιδίαν λόγων αυτής (άρθρ. 577 παρ. 1 και 3 ΚΠολΔ).

Με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, κατά το υπό στοιχ. α' σκέλος του, αποδίδονται, κατ' εκτίμηση στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες από τους αριθμούς 8, 11β και 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τις αιτιάσεις, ότι το δικάσαν ως εφετείο Μονομελές Πρωτοδικείο, παρά τον νόμο έλαβε υπόψη υποβληθέντες από την εναγομένη - αναιρεσίβλητη ισχυρισμούς, που επαναφέρθηκαν μη προσηκόντως με τις προτάσεις της ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, καθώς και τα αναφερόμενα, μη προσηκόντως επικληθέντα απ' αυτήν με τις ίδιες προτάσεις της έγγραφα (απλές προσφορές επαγγελματιών για παροχή υπηρεσιών, φωτογραφίες του μισθίου με τα συστατικά και παραρτήματά του, παραστατικά έγγραφα που δεν αφορούν καθόλου την αναιρεσείουσα αλλά αφορούν συναλλαγές τρίτων προσώπων, κ.λπ.), δεδομένου ότι οι παραπάνω προτάσεις της υποβλήθηκαν κατά παράβαση της διάταξης του άρθρου 240 Κ.Πολ.Δ., ενόψει του ότι με το δικόγραφο αυτών, η αναιρεσείουσα δεν προβαίνει σε συγκεκριμένη αναφορά στους ισχυρισμούς των πρωτόδικων προτάσεών της, καθώς και στα αποδεικτικά μέσα που είχε επικαλεσθεί ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου και ούτε καν προσκομίζει-επικαλείται επικυρωμένο αντίγραφό τους, το οποίο, σε κάθε περίπτωση, δεν μπορεί να αναπληρώσει τον τρόπο επαναφοράς των πρωτόδικων προτάσεων ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου κατά τη διάταξη του άρθρου 240 ΚΠολΔ.

Ο λόγος αυτός, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, καθόσον μεν αφορά στις πλημμέλειες της παρά το νόμο λήψεως υπόψη αποδείξεων που δεν προσκομίστηκαν (αρ. 11β) και της παρά το νόμο μη κήρυξης απαραδέκτου (αρ. 14), επειδή οι εν λόγω πλημμέλειες δεν περιλαμβάνονται μεταξύ αυτών που αναγνωρίζονται ως λόγοι αναιρέσεως των αποφάσεων των μονομελών πρωτοδικείων που εκδίδονται κατ' έφεση επί των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθόσον δε αφορά στην πλημμέλεια από τον αριθμό 5 του άρθρου 560 ΚΠολΔ (αντίστοιχο του άρθρου 559 αριθμός 8α ΚΠολΔ) της παρά το νόμο λήψεως υπόψη πραγμάτων που δεν προτάθηκαν, ο λόγος είναι απορριπτέος λόγω αοριστίας, επειδή δεν προσδιορίζεται με τον λόγο αυτό, ποιους ισχυρισμούς της αναιρεσίβλητης (εναγομένης), που ασκούσαν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και δεν επαναφέρθηκαν, προσηκόντως, έλαβε υπόψη το Εφετείο.

Τα άρθρα 440 και 441 Α.Κ. που ρυθμίζουν το συμψηφισμό ορίζουν το μεν πρώτο ότι "Ο συμψηφισμός επιφέρει απόσβεση των μεταξύ δύο προσώπων αμοιβαίων απαιτήσεων, όσο καλύπτονται, αν είναι ομοειδείς κατά το αντικείμενο και ληξιπρόθεσμες", το δε δεύτερο ότι "Συμψηφισμός επέρχεται αν ο ένας τον επικαλεσθεί με δήλωση προς τον άλλο.

Η πρόταση συμψηφισμού επιφέρει απόσβεση των αμοιβαίων απαιτήσεων από τότε που συνυπήρξαν". Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι το διαπλαστικό δικαίωμα της πρότασης του συμψηφισμού δημιουργείται από τη στιγμή που δύο αντίθετες απαιτήσεις που πληρούν τις προϋποθέσεις του συμψηφισμού θα συνυπάρξουν.

Ο δικαιούχος της κάθε απαίτησης έχει συνεπώς από το χρονικό αυτό σημείο το δικαίωμα να αποσβέσει την απαίτηση του δανειστή του (κύρια ή ενεργητική απαίτηση), προτείνοντας την ανταπαίτησή του (ή παθητική απαίτηση) σε συμψηφισμό, επέρχεται δε με την πρότασή του απόσβεση των αμοιβαίων απαιτήσεων στο μέτρο κατά το οποίο καλύπτονται αναδρομικά, ανεξάρτητα από το αν θα γίνει ή όχι αποδεκτή από εκείνον στον οποίο απευθύνεται.

Απαίτηση και ανταπαίτηση πρέπει να είναι τέλειες, δηλαδή να είναι ληξιπρόθεσμες, να μην τελούν υπό αίρεση ή προθεσμία, να μην υπόκεινται σε ανατρεπτική ή αναβλητική ένσταση και να είναι αγώγιμες, δηλαδή να μην είναι απλώς φυσικές ενοχές. Ο νόμος δεν απαιτεί, ως όρο του συμψηφισμού, ταυτότητα του νομικού λόγου που στηρίζει τις αμοιβαίες απαιτήσεις ή συνάφεια της αιτίας τους αλλά ούτε και επιβάλλει η ανταπαίτηση που αντιτάσσεται προς συμψηφισμό να είναι εκκαθαρισμένη.

Η πρόταση του συμψηφισμού μπορεί να λάβει χώρα είτε εξώδικα είτε ενώπιον δικαστηρίου με τη μορφή ένστασης (άρθρο 442 Α.Κ.) (ΑΠ 486/2016). Η ένσταση συμψηφισμού πρέπει να περιλαμβάνει σαφή έκθεση των παραγωγικών της ανταπαιτήσεως γεγονότων, προσδιορισμό της απαίτησης του ενάγοντος, στην οποία αναφέρεται η δήλωση συμψηφισμού, καθορισμό του αντικειμένου και του χρόνου γεννήσεώς τους, όπως επίσης και ορισμένο αίτημα, ήτοι την απόσβεση των συμψηφιζόμενων απαιτήσεων και την απόρριψη της αγωγής.

Όπως συνάγεται δε, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 440, 441 ΑΚ και 262 παρ. 1 ΚΠολΔ για να είναι ορισμένη η ένσταση συμψηφισμού πρέπει να περιλαμβάνει σαφή έκθεση των παραγωγικών της ανταπαιτήσεως γεγονότων, προσδιορισμό της απαίτησης του ενάγοντος, στην οποία αναφέρεται η δήλωση συμψηφισμού, καθορισμό του αντικειμένου και του χρόνου γεννήσεώς τους, όπως επίσης και ορισμένο αίτημα, ήτοι την απόσβεση των συμψηφιζόμενων απαιτήσεων και την απόρριψη της αγωγής.

Τέλος, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμός 19 Κ.Πολ.Δ., λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσεως της αποφάσεως ιδρύεται, όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ως προς τη συνδρομή των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως, που εφαρμόσθηκε, ή για τη μη συνδρομή τους, που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Αντίθετα δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσεως, όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το λόγο αυτό γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος.

Στην προκειμένη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης, κατά το υπό στοιχ. Β' σκέλος του, η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ (αντίστοιχο του άρθρου 559 αριθμός 19 ΚΠολΔ, για το λόγο ότι το δικάζον ως εφετείο Μονομελές Πρωτοδικείο Νάξου με ανεπαρκείς αιτιολογίες, έκρινε ως ουσιαστικά βάσιμη την προβληθείσα εκ μέρους της εναγομένης ένσταση συμψηφισμού, και κατόπιν της παραδοχής αυτής, απορριπτέα την ένδικη αγωγή της ως κατ' ουσίαν αβάσιμη.

Ειδικότερα, το δικάσαν ως εφετείο Μονομελές Πρωτοδικείο, δέχτηκε ότι η ενάγουσα - αναιρεσείουσα οφείλει να καταβάλει στην εναγομένη - αναιρεσίβλητη τα αναφερόμενα στην προσβαλλόμενη απόφαση ποσά και συγκεκριμένα ποσό 750 ευρώ ως αποζημίωση χρήσης, ποσό 8.200 ευρώ για την αποκατάσταση των ζημιών του μισθίου, κατά την από μηνός Απριλίου 2014 τεχνική έκθεση του μηχανικού Ε., ποσό 4.950 ευρώ για την αποκατάσταση ζημιών στα δέντρα του μισθίου, κατά την προσφορά του γεωπονικού κέντρου …., ποσό 785,83 ευρώ για την κατανάλωση του νερού από την ενάγουσα, ποσό 193,28 ευρώ για την καταβολή των τελών ύδρευσης, κατά το από 9-7-2012 έγγραφο του Δήμου …, καθώς και το ποσό των 505 ευρώ, το οποίο η εναγομένη κατέβαλε στη ΔΕΗ, στις 3-10-2012, για λογαριασμό της ενάγουσας και ποσό 2.231,84 ευρώ από επισκευές σε δεξαμενή πετρελαίου, κατά το υπ' αριθμ.

…9/30-09-2014 σχετικό τιμολόγιο, χωρίς καμία απολύτως ατιολογία και χωρίς καμία περαιτερω ανάλυση των ποσών αυτών. Το δικάσαν ως εφετείο Μονομελές Πρωτοδικείο, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασής του, αναφορικά με την αγωγική αξίωση της ενάγουσας - εκκαλούσας και ήδη αναιρεσείουσας και την υποβληθείσα από την εναγομένη - εφεσίβλητη και ήδη αναιρεσίβλητη ένσταση συμψηφισμού, μετά από αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού, δέχτηκε τα ακόλουθα: "Η ενάγουσα, με το από 30-10-2006 ιδιωτικό συμφωνητικό επαγγελματικής μίσθωσης, μίσθωσε από την εναγομένη ένα (1) οικόπεδο εμβαδού 1.251,15 τ.μ., στη θέση "…." της κτηματικής περιφέρειας ...

και με τοπωνύμιο "….", που συνορεύει βόρεια με κεντρικό δρόμο ..., νότια με δρόμο προς …., δυτικά με ιδιοκτησία Β. Μ. και ανατολικά με ιδιοκτησία Β. Λ., μετά των συστατικών και παραρτημάτων αυτού και των επ' αυτού κτισμάτων, ήτοι ενός (1) πρατηρίου υγρών καυσίμων, με αίθουσα mini-market, εμβαδού 423 τ.μ., και έξι (6) δεξαμενών, χωρητικότητας δέκα (10) κυβικών μέτρων έκαστη.

Η διάρκεια της σύμβασης μίσθωσης συνομολογήθηκε δεκαετής, αρχόμενη την 23-11-2007 και λήγουσα την 22-11-2017, ενώ το μηνιαίο μίσθωμα συμφωνήθηκε στο ποσό των 361,97 ευρώ, πλέον του αναλογούντος τέλους χαρτοσήμου (3,6%), ήτοι συνολικά στο ποσό των 375 ευρώ. Κατά την κατάρτιση της εν λόγω σύμβασης, η ενάγουσα προκατέβαλε το συνολικό ποσό των 45.000 ευρώ (ήτοι 375 ευρώ μηναίως επί 120 μήνες), προς εξόφληση απάντων των μισθωμάτων του συμβατικού χρόνου μίσθωσης.

Ωστόσο, δεδομένης της εν γένει οικονομικής κρίσεως και της δεινής οικονομικής κατάστασης στην οποία περιέπεσε η ενάγουσα κατα το έτος 2013, η τελευταία προέβη στην από 23-07-2013 καταγγελία της σύμβασης μίσθωσης, νομίμως επιδοθείσα την 26-07-2013 στην εναγομένη, ζητώντας παράλληλα την επιστροφή του ποσού των 17.263,03 ευρώ, αντιστοιχούντος στα προκαταβληθέντα εκ μέρους της μισθώματα, και δη από τον μήνα Οκτώβριο του έτους 2013, ότε και άρχισαν τα αποτελέσματα της ως άνω ασκηθείσης καταγγελίας, μέχρι και τον μήνα Νοέμβριο του έτους 2017.

Η εναγομένη, όμως, δεν εδύνατο να χρησιμοποιήσει το μίσθιο ακίνητο, κατά τους μήνες Οκτώβριο και Νοέμβριο του έτους 2013, με αποτέλεσμα να της οφείλει η ενάγουσα, ως αποζημίωση χρήσης, τα μισθώματα των προαναφερθέντων μηνών, συνολικού ποσού 750 ευρώ. Επίσης, η ενάγουσα οφείλει να καταβάλει στην εναγομένη το ποσό των 8.200 ευρώ για την αποκατάσταση ζημιών στο μίσθιο ακίνητο, κατά την από μηνός Απριλίου 2014 τεχνική έκθεση του μηχανικού Ε., καθώς επίσης το ποσό των 4.950 ευρώ για την αποκατάσταση ζημιών στα δέντρα του μισθίου, κατά την προσφορά του γεωπονικού κέντρου …, και το ποσό των 785,83 ευρώ για την κατανάλωση του νερού από την ενάγουσα κατά την επίδικη μισθωτική περίοδο.

Περαιτέρω, η ενάγουσα οφείλει στην εναγομένη το ποσό των 193,28 ευρώ για την καταβολή των τελών ύδρευσης, κατά το από 9-7-2012 έγγραφο του Δήμου …., καθώς και το ποσό των 505 ευρώ, το οποίο η εναγομένη κατέβαλε στη ΔΕΗ, την 03-10-2012, για λογαριασμό της ενάγουσας. Επιπλέον, η ενάγουσα οφείλει να καταβάλει στην εναγομένη το ποσό των 2.231,84 ευρώ από επισκευές σε δεξαμενή πετρελαίου, κατά το υπ' αριθ. 89/30-09-2014 σχετικό τιμολόγιο.

Συνολικά, λοιπόν, το ύψος των οφειλών της ενάγουσας, έναντι της εναγομένης, ανέρχεται στο ποσό των 17.615,95 ευρώ, το οποίο συμψηφίζεται με την εναγώγιμη αξίωση και με αποτέλεσμα την εξαγωγή υπολοίπου υπέρ της εναγομένης ποσού (17.615,95 - 17.263,03) 352,92 ευρώ. Επομένως, με βάση τα παραπάνω, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο ορθώς έκρινε και απέρριψε την αγωγή ως κατ' ουσίαν αβάσιμη, αφού έκανε δεκτή την προβληθείσα εκ μέρους της εναγομένης ένσταση συμψηφισμού και ως ουσιαστικά βάσιμη, σύμφωνα και με τα σχετικώς προδιαληφθέντα στην ως άνω υπ' αριθμόν 7 μείζονα σκέψη της παρούσης, απορριπτομένων των αντίθετων περί τούτου ισχυρισμών της εκκαλούσας ως αβάσιμων κατ' ουσίαν.

Εξάλλου, κατέστη αδιστάκτως βέβαιο ότι είχαν ληφθεί υπ' όψη εκ μέρους του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου άπαντα τα αποδεικτικά μέσα, καθώς επίσης από το σύνολο των αιτιολογιών της εκκαλουμένης αποφάσεως δεν γεννήθηκαν σοβαρές αμφιβολίες εάν το πρωτοβάθμιο δικαστήριο συνεκτίμησε όλα τα οικεία αποδεικτικά μέσα, παρόλο που μνημονεύονται σε αυτές (αιτιολογίες) ειδικώς ορισμένα εξ αυτών, απορριπτομένου, έτσι, και του πρώτου λόγου της κρινόμενης έφεσης ως κατ' ουσίαν αβάσιμου.

Συνεπώς, πρέπει, μη υπάρχοντος άλλου λόγου της υπό κρίση έφεσης, να απορριφθεί αυτή στο σύνολό της ως ουσιαστικά αβάσιμη". Κρίνοντας έτσι το δικάσαν ως εφετείο Μονομελές Πρωτοδικείο, στέρησε την απόφασή του από την αναγκαία νόμιμη βάση, αφού, ως προς το ουσιώδες ζήτημα της ουσιαστικής βασιμότητας της επαναυποβληθείσας ενώπιόν του από την εναγομένη - εφεσίβλητη και ήδη αναιρεσίβλητη ένσταση συμψηφισμού, δεν διέλαβε σ' αυτήν πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες, οι οποίες να επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή εφαρμογή των διατάξεων που προαναφέρθηκαν, τις οποίες έτσι εκ πλαγίου παραβίασε.

Ειδικότερα, το δικάσαν ως εφετείο Μονομελές Πρωτοδικείο, δεν αναφέρει με σαφήνεια και πληρότητα τα περιστατικά που θεμελιώνουν κατά νόμο τις προβαλλόμενες σε συμψηφισμό ληξιπρόθεσμες και ομοειδείς ανταπαιτήσεις της εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης κατά της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας, και ειδικότερα:

α) καθόσον αφορά στο ποσό των 750 ευρώ για οφειλόμενη στην εναγομένη - αναιρεσίβλητη εκμισθώτρια αποζημίωση χρήσης δεν αναφέρει ποιος είναι ο λόγος για το οποίο η εναγομένη (αναιρεσίβλητη) εκμισθώτρια δεν μπόρεσε να χρησιμοποιήσει το μίσθιο αμέσως μετά τη πάροδο της προθεσμίας επελεύσεως των αποτελεσμάτων της γενόμενης εκ μέρους της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας μισθώτριας καταγγελίας και ειδικότερα αν τούτο οφείλεται σε λόγους που αφορούν την εναγομένη (αναιρεσίβλητη) εκμισθώτρια, όπως ισχυρίζεται η ενάγουσα (αναιρεσείουσα) μισθώτρια, επικαλούμενη αδικαιολόγητη άρνηση της εναγομένης-αναιρεσίβλητης εκμισθώτριας προς παραλαβή του μισθίου ή σε λόγους που αφορούν την ίδια, ενάγουσα - αναιρεσείουσα μισθώτρια και ιδίως λόγω παραμονής της στο μίσθιο και μετά την επέλευση των αποτελεσμάτων της εκ μέρους της καταγγελίας της μισθώσεως και καθόλο το κρίσιμο χρονικό διάστημα των μηνών Οκτωβρίου και Νοεμβρίου 2003, β) καθόσον αφορά στο ποσό των 8.200 ευρώ για την αποκατάσταση ζημιών στο μίσθιο ακίνητο το είδος των ζημιών που υφίσταντο στο μίσθιο κατά το χρόνο της απόδοσής του στην εναγομένη από την ενάγουσα και το απαιτούμενο για κάθε μια απ' αυτές ποσό αποκατάστασή τους, γ) καθόσον αφορά στο ποσό των 4.950 ευρώ για την αποκατάσταση ζημιών στα δέντρα του μισθίου, το είδος των δέντρων αυτών, τις φθορές ή βλάβες που έφεραν αυτά κατά το χρόνο απόδοσης του μισθίου στην εναγομένη (αναιρεσίβλητη) εκμισθώτρια από την ενάγουσα (αναιρεσείουσα) μισθώτρια και το απαιτούμενο ποσό αποκατάστασης καθεμιάς βλάβης, δ) καθόσον αφορά στα ποσά των 785,83 ευρώ και των 505 ευρώ για κατανάλωση νερού και ηλεκτρικού ρεύματος στο μίσθιο, δεν αναφέρει την περίοδο κατανάλωσης που αφορούν τα ποσά αυτά, ε) καθόσον αφορά στο ποσό των 193,28 ευρώ "για την καταβολή των τελών ύδρευσης, κατά το από 09-07-2012 έγγραφο του Δήμου …" ποιο χρονικό διάστημα αφορά η οφειλή τους και αν αυτά βάρυναν την ενάγουσα (αναιρεσείουσα) και για ποιο λόγο και τέλος, στ) καθόσον αφορά στο ποσό των 2.231,84 ευρώ για επισκευές σε δεξαμενή πετρελαίου, το είδος των βλαβών που έφερε η δεξαμενή πετρελαίου κατά το χρόνο απόδοσης του μισθίου στην εναγομένη (αναιρεσίβλητη) εκμισθώτρια από την ενάγουσα - αναιρεσείουσα μισθώτρια, τις εργασίες που απαιτούντο για την επισκευή των βλαβών αυτών και το απαιτούμενο ποσό αποκατάστασής καθεμιάς από τις παραπάνω βλάβες.

Επομένως, ο δεύτερος λόγος αναίρεσης κατά το δεύτερο σκέλος του από τον αριθμό 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά παραδοχή του ως άνω λόγου της αίτησης αναίρεσης, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου στο σύνολο της προσβαλλόμενης αποφάσεως καθιστά αλυσιτελή την εξέταση (και αποδοχή) των προβαλλόμενων με τους λοιπούς λόγους αυτής αιτιάσεων, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου είναι δυνατή από άλλο δικαστή εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως (άρθρ. 580 § 3 Κ.Πολ.Δ.), να διαταχθεί η επιστροφή στην αναιρεσείουσα του κατατεθέντος από αυτήν για την άσκηση της αναίρεσης παραβόλου (άρθρ. 495 § 4 Κ.Πολ.Δ., όπως η §4 προστέθηκε με το άρθρο 12 § 2 του Ν. 4055/2012, που άρχισε να ισχύει από 2.4.2012, σύμφωνα με το άρθρο 113 αυτού) και να καταδικαστεί η αναιρεσίβλητη στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, η οποία κατέθεσε προτάσεις (άρθρο 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 30/2016 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Νάξου.

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, εκτός εκείνου που δίκασε προηγουμένως.

Διατάσσει την επιστροφή στην αναιρεσείουσα του παραβόλου που κατατέθηκε από αυτήν για την άσκηση της αναίρεσης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Δεκεμβρίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Ιανουαρίου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ