Supreme Court allows appeal against lower court failure to consider specific expert evidence submitted by appellant.

Απόφαση 849 / 2010 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 849/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Χαρίλαου Βερβενιώτη και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της δικηγορικής του ιδιότητας και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17/7/2000 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κορίνθου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 112/2000 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και οι 220/2002 και 170/2005 προδικαστικές και 244/2008 οριστική του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 1/4/2009 αίτησή του και τους από 29/12/2009 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ελευθέριος Μάλλιος ανέγνωσε την από 21/1/2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των κυρίων και των προσθέτων λόγων αναιρέσεως, που αναφέρονται στο σκεπτικό. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο αναιρεσίβλητος την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αριθ. 11 περίπτωση γ' ΚΠολΔ ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων. Εξάλλου, κατά την έννοια του πιο πάνω εδαφίου, για την ίδρυση του λόγου αυτού αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο προσκομισθέντων με επίκληση αποδεικτικών μέσων, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 346 ΚΠολΔ, (Ολ.ΑΠ 2/2008).

Στην προκείμενη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως του κυρίου δικογράφου, αλλά και με τους πρώτο και τρίτο πρόσθετους λόγους, προτείνεται ότι, το Εφετείο υπέπεσε στην ανωτέρω πλημμέλεια, διότι δεν έλαβε υπόψη την από 21-4-2004, υπ' αριθ. εκθέσεως καταθέσεως ..., έκθεση πραγματογνωμοσύνης του διορισθέντος πραγματογνώμονα ..., ο οποίος είχε διορισθεί με την 220/2002 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου, η οποία αποτελεί ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο και έπρεπε να μνημονεύεται ειδικώς στην απόφαση, ότι έχει ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο, καθώς και την από 5-10-2005 τεχνική έκθεση του ..., η οποία αποτελεί έγγραφο, που εκτιμάται ελεύθερα από το δικαστήριο και όχι ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, (Ολ.ΑΠ 848/1981).

Και ναι μεν το Εφετείο βεβαιώνει στην αρχή της αποφάσεως του ότι για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος έλαβε υπόψη τα έγγραφα που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, πλην, όμως, από τη γενική αυτή διαβεβαίωση, σε συνδυασμό με τις, ως άνω, παραδοχές της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε μαζί με τα άλλα μνημονευόμενα αποδεικτικά μέσα και το εν λόγω έγγραφο.

Τα αποδεικτικά αυτά μέσα ο αναιρεσείων επικαλέστηκε και προσκόμισε με τις προτάσεις του στην τελευταία συζήτηση προς απόκρουση της εφέσεως και της αγωγής του αναιρεσιβλήτου. Οι λόγοι αυτοί είναι βάσιμοι, αφού, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τα αποδεικτικά αυτά μέσα, παρά το γεγονός ότι ο αναιρεσείων, με τις έγγραφες προτάσεις του, νομίμως τα επικαλέστηκε (ΑΠ 10/1996).

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το αναιρούμενο αυτό μέρος, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, εφόσον είναι δυνατή ή σύνθεσή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως, (αρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί ο αναιρεσίβλητος, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος (αρθρ. 176 και 183 ΚΠολΔ), όπως στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 244/2008 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου κατά το κεφάλαιο της, που αναφέρεται στο σκεπτικό.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, που ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Μαΐου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Μαΐου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ