Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because it was filed against a non-sentencing decision via declaration to the Prosecutor.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal as inadmissible because it was filed against a non-sentencing decision using the wrong procedural method. The appellant attempted to challenge a ruling dismissing an appeal by submitting a declaration to the Prosecutor, whereas the law permits this specific method only for appeals against sentencing judgments. The court ruled that since the challenged decision did not impose a penalty, the declaration procedure was invalid, rendering the entire appeal inadmissible under the Code of Criminal Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArticles 473 para. 2 and 476 para. 1 of the Code of Criminal Procedure; An appeal against a non-sentencing decision cannot be filed via declaration to the Prosecutor and must be submitted to the court registry, otherwise it is inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 849 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 849/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Ανδρέα Μοσχανδρέου Aντιπρόεδρο, Γεώργιο Ναυπλιώτη-Εισηγητή, Δημήτριο Κιτρίδη, Αθανάσιο Μπρίλλη και Φώτιο Καϋμενάκη, Αρεοπαγίτες Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημοσθένη Κορδοπάτη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 17 Μαρτίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Δ. Β. του Β., κατοίκου ..., που δεν παραστάθηκε στο συμβούλιο περί αναιρέσεως της υπ’ αριθμ. 6347/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών, όπως αυτή συμπληρώθηκε με την 8235/2005 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου.
Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 26 Σεπτεμβρίου 2005 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1812/2005.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημοσθένης Κορδοπάτης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χρήστου Σιδέρη με αριθμό 24/20-1-2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω, σύμφωνα με τα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 εδ. α’ ΚΠΔ την από 26.9.2005 αίτηση αναιρέσεως του Δ.
Β. του Β., κατοίκου ... ..., κατά της υπ’αριθ. 6347/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, όπως συμπληρώθηκε με την υπ’αριθ. 8235/2005 απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου, και εκθέτω τα ακόλουθα: Με την προσβαλλομένη ανωτέρω απόφαση απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η σχετική έφεση του αναιρεσείοντος, κατά της υπ’αριθ. 13245/2001 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή φυλακίσεως δέκα πέντε μηνών, για επικίνδυνη σωματική βλάβη, εξύβριση, απειλή και βλασφημία.
Η ως άνω όμως αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη. Τούτο δε καθόσον ασκήθηκε αυτή με την από 26.9.2005 δήλωση του αναιρεσείοντος Δ. Β., η οποία επεδόθη στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την 29.9.2005, ενώ η με τον τρόπο αυτό άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως επιτρέπεται, σύμφωνα με το άρθρο 473 παρ. 2 ΚΠΔ, μόνο κατά καταδικαστικής αποφάσεως.
Η απόφαση όμως που απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη, δεν είναι καταδικαστική και επομένως, η κατ’αυτής αναίρεση δεν επιτρέπεται να ασκηθεί με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 473 παρ. 2 ΚΠΔ (ΑΠ 295/2001, Π.Χ. ΝΑ/975, ΑΠ 1292/2001, Ποιν. Λόγος Α’/1802). Κατόπιν τούτου, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως που ασκήθηκε με τον προαναφερθέντα τρόπο, κατά μη καταδικαστικής αποφάσεως, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ, και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα (άρθρα 476 παρ. 1, 583 παρ. 1 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΛΟΓΟΥΣ ΠΡΟΤΕΙΝΩ: 1) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 26.9.2005 αίτηση αναιρέσεως του Δ. Β. του Β., κατοίκου ... - ..., κατά της υπ’αριθ. 6347/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε η έφεσή του ως ανυποστήρικτη. Και 2) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον παραπάνω αναιρεσείοντα.
Αθήνα 25.11.2005 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Χρήστος Γ. Σιδέρης
Αφού άκουσε
τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, κατά το άρθρο 476 παρ.1 του ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα, που οφείλει να ειδοποιήσει, τουλάχιστον είκοσι τέσσερις ώρες πριν εισαχθεί η υπόθεση στο δικαστήριο (συμβούλιο), το διάδικο που άσκησε το ένδικο μέσο ή τον αντίκλητό του για να προσέλθει στο συμβούλιο και να εκθέσει τις απόψεις του και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που το άσκησε.
Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 474 παρ.1 και 473 παρ.2 του ΚΠΔ, προκύπτει ότι κατ’εξαίρεση η αναίρεση κατά της καταδικαστικής απόφασης μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάστηκε, όχι μόνο με δήλωση ενώπιον των αρμόδιων προσώπων που ορίζονται από τη διάταξη του άρθρου 474 παρ.1 του ΚΠΔ και με σύνταξη σχετική έκθεσης, αλλά και με δήλωση αυτού (καταδικασθέντος), η οποία επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, με την αναγκαία προϋπόθεση να είναι η προσβαλλόμενη απόφαση καταδικαστική, χαρακτήρα που δεν έχει η απόφαση που απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη.
Στην προκειμένη περίπτωση η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, με την οποία προσβάλλεται η με αριθ. 6347/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών, (όπως αυτή συμπληρώθηκε με τη με αριθ.8235/2005 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου) με την οποία απορρίφθηκε η έφεση του αναιρεσείοντος κατά της με αριθ.13245/2001 απόφασης του τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ως ανυποστήρικτη, ασκήθηκε με δήλωση του αναιρεσείοντος προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που επιδόθηκε στον τελευταίο.
Κατ’ακολουθίαν των ανωτέρω η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, η οποία, καίτοι δεν στρέφεται κατά καταδικαστική απόφασης, ασκήθηκε με δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και όχι με δήλωση ενώπιον του Γραμματέα του Δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση ή των άλλων αρμοδίων, κατά το άρθρο 474 παρ.1 του ΚΠΔ, προσώπων, είναι και πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, αφού μάλιστα ειδοποιήθηκε εμπρόθεσμα ο νομίμως διορισμένος αντίκλητος του αναιρεσείοντος για να προσέλθει και εκθέσει τις απόψεις του σχετικά με το παραδεκτό ή μη αυτής (αναίρεσης), όπως προκύπτει από την επί του φακέλλου της δικογραφίας σχετική σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 του ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 26 Σεπτεμβρίου 2005 (και με αριθ.γεν. πρωτ. 7855/28-9-2005 και ποιν. πρωτ. 2533/29-9-2005) αίτηση του Δ. Β. του Β., κατοίκου ... , για αναίρεση της με αριθ.6347/2005 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών (όπως αυτή συμπληρώθηκε με τη με αριθ.8235/2005 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου). Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Μαρτίου 2006
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 5 Απριλίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ