Legislator Case Law & Legislation
848/2011 AI generated

Appeal dismissed because the court of first instance properly considered all evidence despite the appellant's claim otherwise.

Case Number 848/2011
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Second Instance Court's decision in a construction accident case. The appellant argued that the Second Instance Court failed to consider specific pre-investigation statements and declarations submitted by the appellant's representative. The court found that the Second Instance Court had explicitly acknowledged receiving and weighing all evidence in its reasoning, thereby refuting the claim of non-consideration. Consequently, the appeal was rejected as unfounded, and the appellant was ordered to pay the legal costs of the appellants.

Legislator headnote

AI generated

Art. 559(1)(g) of the Code of Civil Procedure; An appeal based on the failure of the court of first instance to consider evidence is inadmissible if the appellate court's reasoning demonstrates that such evidence was indeed taken into account and evaluated alongside other proof.

Keywords

AI generated
appeal admissibility evidence consideration Code of Civil Procedure unfounded appeal legal costs construction accident pre-investigation statements

Cited Legislation

AI generated
Art. 559(1)(g) of the Code of Civil Procedure
Art. 335 of the Code of Civil Procedure
Art. 338 of the Code of Civil Procedure
Art. 339 of the Code of Civil Procedure
Art. 340 of the Code of Civil Procedure
Art. 346 of the Code of Civil Procedure
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 848 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 848/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Φούκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Εμμανουήλ Καλούδη), Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή και Γεώργιο Γεωργέλλη Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 28 Μαρτίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Α. Κ. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξουσία δικηγόρο του Βασιλική Καρτερολιώτη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΤΕΧΝΟΔΟΜΗ ΑΒΕΕ" που εδρεύει στην Ζάκυνθο και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χαράλαμπο Σαμαρά και 2. Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία ALLIANZ Α.Ε., νομίμως εκπροσωπουμένης ως καθολικής διαδόχου της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας Ασφαλιστική Εταιρεία", που εδρεύει στην Αθήνα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Εμμανουήλ Κοπακάκη, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ., που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23 Απριλίου 1993 του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ζακύνθου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 137/1998 του ιδίου Δικαστηρίου και 591/2001 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 3 Νοεμβρίου 2001 αίτησή του.

Εκδόθηκε η 1492/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση. Η υπόθεση έρχεται σήμερα για νέα συζήτηση, με την από 13 Νοεμβρίου 2009 κλήση της πρώτης των ήδη αναιρεσιβλήτων ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΤΕΧΝΟΔΟΜΗ ΑΒΕΕ".

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Αρεοπαγίτης Ιωάννης Σίδερης ανέγνωσε την από 16 Απριλίου 2009 έκθεση του κωλυομένου να συμμετέχει στη σύνθεση Αρεοπαγίτη Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι). Κατά το άρθρο 559 αριθ.11 περ.γ' ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Κατά την έννοια της διάταξης για την ίδρυση του λόγου αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν πράγματι λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας τα αποδεικτικά μέσα που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη του, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 ΚΠολΔ.

Εξάλλου, δεν θεμελιώνει λόγο αναίρεσης η παράλειψη του δικαστηρίου της ουσίας να μνημονεύσει στην απόφαση του ποία αποδεικτικά μέσα χρησιμοποιήθηκαν για άμεση και ποία για έμμεση απόδειξη ή να καθορίσει τη βαρύτητα που αποδόθηκε στο καθένα από αυτά ή τη σχέση και επιρροή του στα αποδεικτέα θέματα. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: "Το 1988 ο ενάγων και η μητέρα του είχαν αναθέσει στον εργολάβο οικοδομικών έργων Κ.

Μ., την κατασκευή με δικά του υλικά και εργοτεχνικό προσωπικό, οικοδομής σε οικόπεδό του στην περιοχή "..." της Κοινότητας ..., η οποία προοριζόταν να χρησιμοποιηθεί για την λειτουργία καταστήματος του ενάγοντος. Ο προαναφερόμενος εργολάβος, στα πλαίσια των υποχρεώσεών του για την εκτέλεση του έργου αυτού, προμηθεύονταν το απαραίτητο έτοιμο σκυρόδεμα από την εναγομένη εταιρία με την επωνυμία "ΤΕΧΝΟΔΟΜΗ ΑΕΒΕ", η οποία διέθετε μονάδα παραγωγής σκυροδέματος καθώς και αναγκαία τεχνικά μέσα (μπετονιέρες και πρέσσες) για την μεταφορά του πωλουμένου σκυροδέματος στους τόπους εκτέλεσης των οικοδομικών έργων και τη ρίψη αυτού εντός των ξυλοτύπων.

Την 27.4.1988, ο προαναφερόμενος εργολάβος, είχε παραγγείλει στην παραπάνω εταιρία σκυρόδεμα για να χρησιμοποιήσει αυτό στην οικοδομή του ενάγοντος και της μητέρας του. Για την τοποθέτηση (ρήψη) του σκυροδέματος, μετέβη στον τόπο ανέγερσης της οικοδομής και το υπ' αριθμ. ... μηχάνημα αντλίας σκυροδέματος, ιδιοκτησίας και εκμετάλλευσης της παραπάνω εταιρίας, το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος Δ.

Σ., που είχε προσληφθεί από την εταιρία αυτή με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, για την οδήγηση του αυτοκινήτου αυτού οχήματος καθώς και την διενέργεια των απαραιτήτων μηχανικών χειρισμών, για την τοποθέτηση του σκυροδέματος από τον εργολάβο της οικοδομής και το προσωπικό του στους ξυλοτύπους: Το αυτοκίνητο αυτό μηχάνημα διαθέτει μηχανισμούς, δια καταλλήλων χειρισμών δε του οδηγού του, δια συμπιέσεως και απορροφήσεως, μέσω σωληνώσεων, παραλαμβάνει το σκυρόδεμα από την προς τούτο, επ' αυτού, υποδοχή (σκάφη) και διοχετεύει αυτό στους ξυλοτύπους, όπου από τον εργολάβο ή το προσωπικό του, ρίπτεται στους ξυλοτύπους.

Η προαναφερόμενη σκάφη βρίσκεται στο πίσω μέρος της αντλίας και εντός αυτής λειτουργούν έμβολα τα οποία μέσω σωληνώσεων διοχετεύουν δια πιέσεως το σκυρόδεμα στους ξυλοτύπους. Όταν τελείωσε η ρίψη του εντός της σκάφης σκυροδέματος, και επειδή εχρειάζετο ακόμη μικρή ποσότητα (δύο περίπου καρότσια), ο εργολάβος, γνωρίζοντας προφανώς ότι εντός της σκάφης παραμένει υπόλοιπο σκυροδέματος, εζήτησε από τον εναγόμενο χειριστή του μηχανήματος, να ανοίξει το κάτω μέρος της σκάφης ούτως ώστε η εναπομένουσα εντός αυτής ποσότητα να καταπέσει στο έδαφος και από εκεί να παραληφθεί αυτό από τους εργατοτεχνίτες και να τοποθετηθεί όπου ήταν αναγκαίο.

Προς τούτο ο προαναφερόμενος εργολάβος εκάθησε στη θέση του οδηγού της αντλίας προκειμένου να τροχοπεδεί το όχημα, διότι το έδαφος ήταν κατηφορικό, και ο εναγόμενος χειριστής του μηχανήματος, αφού προέβη στους αναγκαίους χειρισμούς και άνοιξε το κάτω μέρος της σκάφης, το εντός δε αυτής υπόλοιπο σκυρόδεμα έπεσε στο έδαφος.

Αμέσως μετά ανέβηκε στο μηχάνημα, δια να ρίψει επί της αντλίας νερό προς καθαρισμό αυτής, όπως συνηθίζεται. Κατά το χρόνο που εναγόμενος χειριστής ευρίσκετο επί του μηχανήματος, ο ενάγων που καθ' όλη την προαναφερόμενη διαδικασία παρευρίσκετο επλησίασε την αντλία, εντός της οποίας ευρίσκοντο ακόμη σε λειτουργία τα προωθητικά έμπολα και χωρίς να γίνει αντιληπτός από τον χειριστή του μηχανήματος, προφανώς για να διαπιστώσει αν εντός της σκάφης υπήρχε και υπόλοιπη ποσότητα σκυροδέματος, έθεσε εντός αυτής το δεξί του χέρι το οποίο, για να αποσπάσει και το τυχόν υπόλοιπο σκυρόδεμα, με αποτέλεσμα το χέρι του αυτό να πληγεί από τα λειτουργούντα έμβολα (σύρτες) και να αποκοπεί στο ύψος του καρπού.

Δεν αποδεικνύεται ότι ο ενάγων μετέφερε σκυρόδεμα από την ποσότητα όπως ο ίδιος ισχυρίζεται. Ο τραυματισμός του δε δεν ήταν δυνατός, χωρίς την τοποθέτηση του χεριού του εντός της σκάφης, όπου λειτουργούν τα προωθητικά έμβολα και τα οποία, ακόμη και όταν είναι ανοιχτή η σκάφη, όπως στην προκειμένη περίπτωση, δεν εξέρχονται του περιβλήματος αυτής, ούτε επ' ελάχιστον ώστε να πλήξουν τον τυχόν εγγύτατα αυτής ευρισκόμενο.

Κατά τη λειτουργία της αντλίας προς προώθηση του σκυροδέματος στις σωληνώσεις διοχέτευσης, τα προωθητικά έμβολα, προκαλούν μεγάλους θορύβους, οι οποίοι είναι εντονότεροι όταν αυτά λειτουργούν και η σκάφη είναι ανοικτή. Ο εναγόμενος χειριστής της αντλίας, πριν προβεί στο άνοιγμα της σκάφης για να πέσει στο έδαφος και η εντός αυτής υπόλοιπη (μη απορροφηθείσα) ποσότητα εζήτησε από τους παρευρισκομένους εργατοτεχνίτες και τον παριστάμενο ενάγοντα να απομακρυνθούν, όπως και πράγματι έγινε, λόγω των κινδύνων που υπάρχουν από την επί του εδάφους πτώση του σκυροδέματος, που γίνεται με πίεση.

Ο ενάγων εκμεταλλευόμενος την επί ελάχιστο άνοδο του εναγομένου χειριστή επί του οχήματος, για να ρίψει νερό επί της αντλίας, επεχείρησε, όπως προαναφέρθηκε να αποσπάσει από τη σκάφη και τυχόν επ' αυτής υπόλοιπη ποσότητα σκυροδέματος, δια της χειρός του. Ο εναγόμενος χειριστής, δεν ήταν δυνατό να προβλέψει την ενέργεια αυτή του ενάγοντος, αν και κατέβαλε την προσοχή που όφειλε και στις συγκεκριμένες περιστάσεις να καταβάλει αφού δεν ήταν δυνατό να προβλέψει ότι ο ενάγων, θα ενεργούσε όπως ενήργησε, ούτε επίσης ήταν δυνατό να προβλέψει ότι αυτός θα προσπαθούσε να αποσπάσει από τη σκάφη την υπόλοιπη ποσότητα σκυροδέματος ή να ασχοληθεί (που δεν αποδεικνύεται) με την παραλαβή και ρίψη του σκυροδέματος, αφού για το σκοπό αυτό υπεύθυνοι ήσαν ο εργολάβος και το προσωπικό του, οι οποίοι διέθεταν τις αναγκαίες τεχνικές γνώσης.

Υπό τις συνθήκες αυτές ουδεμία υπαιτιότητα βαρύνει τον εναγόμενο χειριστή του μηχανήματος, ο τραυματισμός δε του ενάγοντος οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του ιδίου, γι' αυτό και ο εναγόμενος χειριστής κηρύχθηκε αθώος για την πράξη της σωματικής βλάβης από αμέλεια, με την υπ' αριθμ. 815/1995 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών".

Επί τη βάσει δε των παραδοχών αυτών το Εφετείο απέρριψε, εξαφανίζοντας την απόφαση του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, την αγωγή του αναιρεσείοντος. Με τον μοναδικό λόγο της αίτησης προβάλλεται η από τον αριθ. 11 περ. γ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια. Συγκεκριμένα ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το Εφετείο, το οποίο έκρινε, κατά τα προεκτεθέντα, ως αβάσιμη την αγωγή του, δεν έλαβε υπόψη τις προσκομισθείσες με επίκληση α) από 21.10.1998 προανακριτική απολογία του νομίμου εκπροσώπου της πρώτης αναιρεσίβλητης Δ.

Μ. και β) την από 16.5.1998 προανακριτική κατάθεση του ιδίου ως άνω Δ. Μ.. Όμως από την επισκόπηση του όλου περιερχομένου της προσβαλλόμενης απόφασης, όπου μάλιστα υπάρχει η ρητή διαβεβαίωση, σύμφωνα με την οποία το δικαστήριο έλαβε υπόψη του τις καταθέσεις των εξετασθέντων μαρτύρων και τα εκατέρωθεν επικαλούμενα και προσκομιζόμενα έγγραφα, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις για το σχηματισμό του ως άνω αποδεικτικού του πορίσματος και τις παραπάνω προανακριτική απολογία και προανακριτική κατάθεση που διαλαμβάνονται στον κρινόμενο λόγο της αναίρεσης, ουδεμία δε υποχρέωση είχε να καθορίσει την βαρύτητα που αποδόθηκε σ' αυτές ή και την επιρροή τους στα αποδεικτέα θέματα.

Συνεπώς, ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως που υποστηρίζει τα αντίθετα είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3.11.2001 αίτηση του Α. Κ. για αναίρεση της 591/2001 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει, λόγω της χωριστής νομικής εκπροσώπησής τους, σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ για την πρώτη αναιρεσίβλητη, ως και σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ για την δεύτερη αναιρεσίβλητη.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Μαΐου 2011. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Μαΐου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ