Legislator Case Law & Legislation
847/2006 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to justify late filing within ten-day limit.

Case Number 847/2006
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a second-instance conviction for dangerous bodily harm and illegal weapon carrying. The appellant filed the appeal on August 9, 2005, which was after the ten-day deadline established by law for appeals filed by prisoners. Since the appellant failed to provide any justification for the delay, such as superior force or unavoidable impediment, the court ruled the appeal inadmissible under Article 474 of the Code of Criminal Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Articles 473, 474, 476 of the Code of Criminal Procedure; An appeal filed after the statutory deadline is inadmissible unless the appellant proves superior force or unavoidable impediment prevented timely filing.

Keywords

AI generated
criminal appeal statutory deadline inadmissible appeal superior force unavoidable impediment Code of Criminal Procedure legal costs

Cited Legislation

AI generated
Article 473 of the Code of Criminal Procedure
Article 474 of the Code of Criminal Procedure
Article 476 of the Code of Criminal Procedure
Article 583 of the Code of Criminal Procedure

Cited Case Law

AI generated
AP 2401/2003
AP 39/2004
AP 1350/2004
AP 1860/2004

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 847 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 847/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ – ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Ανδρέα Μοσχανδρέου, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Ναυπλιώτη, Δημήτριο Κιτρίδη, Αθανάσιο Μπρίλλη και Ελένη Παναγιωτάκη-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημοσθένους Κορδοπάτη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 17 Μαρτίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ΄ αριθμ. 37,38,39,40 και 41/2005 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Κέρκυρας.

Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Κέρκυρας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9 Αυγούστου 2005 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1527/2005.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημοσθένης Κορδοπάτης, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα με αριθμό 576/30-11-2005, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

Φέρομεν ενώπιον του Δικαστηρίου υμών την από 9/8/2005 αίτησιν αναιρέσεως του ..., κατά της υπ΄αριθμ. 37-41/2005 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Κερκύρας, δια της οποίας κατεδικάσθη δια α) επικίνδυνον σωματικήν βλάβην, β) παράνομον οπλοφορίαν και γ) παράνομον οπλοχρησίαν και επεβλήθη εις αυτόν συνολική ποινή φυλακίσεως 4 ετών και χρηματική ποινή 600 ευρώ και εκθέτομεν τα εξής:

Εκ των διατάξεων των άρθρων 507 παρ.1 και 473 παρ.1 και 3 Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι η προθεσμία ασκήσεως αναιρέσεως, κατ΄ αποφάσεως εκδοθείσης παρόντος του κατηγορουμένου, είναι δεκαήμερος και αρχίζει από της καταχωρίσεως της αποφάσεως καθαρογραφημένης εις το ειδικόν βιβλίον, που τηρείται εις την γραμματείαν του ποινικού δικαστηρίου (Α.Π. 2401/2003 Ποιν Δικ 2004 σελ. 494 κ.α.).

Περαιτέρω εκ της διατάξεως του άρθρου 474 παρ.2 Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι εκείνος που ασκεί το ένδικον μέσον οφείλει να αναφέρη εις την έκθεσιν ασκήσεως αυτού, τον λόγον που δικαιολογεί την εκπρόθεσμον άσκησίν του, δηλαδή τα περιστατικά της ανωτέρας βίας ή του ανυπερβλήτου κωλύματος, από τα οποία παρημποδίσθη εις την εμπρόθεσμον άσκησίν του, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία αποδεικνύουν την βασιμότητά των, άλλως το ένδικον μέσον απορρίπτεται ως απαράδεκτον (Α.Π. 39/2004 Ποιν Χρ ΝΔ σελ. 400 κ.α.).

Εξ άλλου εκ της αυτής διατάξεως του άρθρου 474 παρ.2 προκύπτει, ότι εις την έκθεσιν ασκήσεως ενδίκου μέσου πρέπει να εκτίθενται σαφώς και ωρισμένως οι λόγοι αναιρέσεως, αφού οι αόριστοι λόγοι καθιστούν την αίτησιν αναιρέσεως απαράδεκτον (Α.Π. 1350/2004 Ποιν Δικ 2004 σελ. 1339 κ.α.). Ειδικώτερον ως προς τον λόγον αναιρέσεως περί ελλείψεως ειδικής αιτιολογίας, πρέπει να προσδιορίζεται δια της αναιρέσεως εις τί συνίσταται η έλλειψις αυτή (Α.Π. 1860/2004, 1861/2004 Ποιν Δικ 2005 σελ. 247 κ.α.).

Εις την προκειμένην περίπτωσιν η προσβληθείσα απόφασις, που εξεδόθη με παρόντα τον κατηγορούμενον, κατεχωρίσθη εις το ειδικόν βιβλίον την 24/6/2005. Η δε κατ΄αυτής αναίρεσις ησκήθη την 9/8/2005, ήτοι μετά την πάροδον της τασσομένης δεκαημέρου προθεσμίας. Εις την σχετικήν έκθεσιν ουδείς λόγος ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος αναφέρεται, που να δικαιολογή την εκπρόθεσμον άσκησίν της. Πέραν αυτού εις την έκθεσιν αναιρέσεως αναφέρεται ως λόγος αναιρέσεως η έλλειψις ειδικής αιτιολογίας ως προς την απόρριψιν των αυτοτελών ισχυρισμών, χωρίς όμως προσδιορισμόν των ισχυρισμών τούτων. Κατ΄ακολουθίαν η υπό κρίσιν αίτησις αναιρέσεως είναι εκπρόθεσμος και αόριστος και συνεπώς απαράδεκτος. Επειδή εν όψει πάντων αυτών πρέπει, κατά τα άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 Κ.Π.Δ., να κηρυχθή απαράδεκτος η προαναφερθείσα αίτησις αναιρέσεως, να διαταχθή η εκτέλεσις της προσβληθείσης αποφάσεως και η καταδίκη του αναιρεσείοντος εις τα δικαστικά έξοδα.

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑΠροτείνομεν: Ι. Να κηρυχθή απαράδεκτος η από 9/8/2005 αίτησις αναιρέσεως του ..., κατά της υπ΄αριθμ. 37-41/2005 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Κερκύρας.

ΙΙ. Να διαταχθή η εκτέλεσις της προσβληθείσης αποφάσεως .

ΙΙΙ. Να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 210 ευρώ.

Αθήναι, 19 Σεπτεμβρίου 2005Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου ΠάγουΑνδρέας Ι.Ζύγουρας

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.- Από τις διατάξεις των άρθρων 462, 473 παρ. 1 έως 3, 474 παρ. 1, και 507 παρ. 1 του ΚΠοινΔ συνάγεται ότι, εφόσον με ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζεται διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση της αναίρεσης κατά καταδικαστικής απόφασης από εκείνον που καταδικάστηκε, αν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, είναι δέκα ημερών από τη δημοσίευση της απόφασης στην περίπτωση που το ένδικο αυτό μέσο ασκείται με δήλωση στο Γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση ή σ' εκείνον που διευθύνει τη φυλακή, αν ο αναιρεσείων κρατείται, και 20 ημερών όταν ασκείται με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, χωρίς όμως να αρχίζει η προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώριση της τελεσίδικης απόφασης στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων της παρ. 3 του άνω άρθρου 473 ΚΠοινΔ.

Επίδοση της απόφασης, για να τρέξουν οι παραπάνω προθεσμίες, απαιτείται μόνον όταν ο κατηγορούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, και δεν εκπροσωπήθηκε στη δίκη δια πληρεξούσιου δικηγόρου σύμφωνα με το άρθρο 501 παρ. 3 του ΚΠοινΔ.- Περαιτέρω, κατά την παρ. 1 του άρθρου 476 του Κ.Π.Δ., όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανιστούν, μετά από προηγούμενη ειδοποίηση του αναιρεσείοντος προ 24 ωρών από τον Γραμματέα της Εισαγγελίας, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή της απόφασης που έχει προσβληθεί και την καταδίκη του αναιρεσείοντος στα έξοδα.

Εκπρόθεσμη άσκηση του άνω ένδικου μέσου τότε μόνο συγχωρείται όταν στην κατά το άρθρο 474 του ΚΠοινΔ έκθεση γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα, που κατέστησαν αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικτικών μέσων που αποδεικνύουν τα περιστατικά αυτά.

2.-Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τη σχετική υπηρεσιακή βεβαίωση του αρμόδιου γραμματέα του Εφετείου Κερκύρας η προσβαλλόμενη με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης 37-41/2005 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Κερκύρας, η οποία απαγγέλθηκε παρουσία του κατηγορούμενου και ήδη αναιρεσείοντος ... καταχωρίστηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο του άνω άρθρου 473 παρ. 3 Κ.Π.Δ. στις 24.6.2005. Η κρινόμενη αναίρεση ασκήθηκε στις 9.8.2005 με δήλωση του αναιρεσείοντος ενώπιον του Διευθυντή της Δικαστικής Φυλακής Λάρισας, όπου κρατείται, από τον οποίο και συντάχθηκε η 92/9.8.2005 σχετική έκθεση. Έτσι όμως, η άσκησή της, έγινε μετά την παρέλευση της πιο πάνω δεκαήμερης προθεσμίας, από την καταχώριση της προσβαλλόμενης απόφασης στο ειδικό βιβλίο, και για το λόγο αυτό είναι εκπρόθεσμη. Κατ' ακολουθία, και δεδομένου ότι ο αναιρεσείων δεν επικαλείται οποιοδήποτε λόγο για τη δικαιολόγηση της εκπρόθεσμης άσκησής της, πρέπει η αναίρεση αυτή, να κηρυχθεί απαράδεκτη, και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα [άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠοινΔ].

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την 92/9.8.2005 αίτηση του ... για αναίρεση της 37-41/2005 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Κερκύρας Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) ευρώ

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Μαρτίου 2006. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 5 Απριλίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ